வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 11:34 (18/05/2018)

கடைசி தொடர்பு:13:58 (18/05/2018)

யானை எப்போது பருவமடையும்? எப்போது மதம் பிடிக்கும்? - ஒரு கும்கி உருவாகும் கதை அத்தியாயம் 13

காலில் கண்ணாடித் துகள் ஏறிய  இரண்டொரு நாள்களில் உடல் தளர ஆரம்பிக்கிறது. நகர முடியாமல் ஒரே இடத்தில் இருக்க வேண்டிய சூழலில் உணவில்லாமலும் நீர் இல்லாமலும் உடல் மெலிந்து பிறகு இறந்து போய் விடுகின்றன.

யானை எப்போது பருவமடையும்? எப்போது மதம் பிடிக்கும்? - ஒரு கும்கி உருவாகும் கதை அத்தியாயம் 13

கும்கி உருவாகும் கதை தொடர்

2010 ஜனவரி மாதம் தாயால் கைவிடப்பட்ட ஆண் யானைக்குட்டி  ஒன்று கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் உரிகம்  வனப்பகுதியில் சுற்றித் திரிந்தது. குட்டி  யானையை மீட்டு  மீண்டும் வனத்துக்குள் விட வனத்துறை முயன்றும் குட்டி யானை வனத்துக்குள் போகாமல் அதே  பகுதியிலேயே சுற்றித் திரிந்தது. அந்தக் குட்டி யானையை மீட்ட வனத்துறையினர் அந்த யானையை வண்டலூர் உயிரியல் பூங்காவுக்கு அனுப்பி வைத்தனர். அதற்கு 'உரிகம்' என்று பெயரிடப்பட்டது. அதே ஆண்டு  மார்ச் மாதம் கிருஷ்ணகிரி மாவட்டம் ஜவலகிரி வனச்சரகத்தில் இன்னொரு ஆண் குட்டி யானை தாயைப் பிரிந்து சுற்றி வருவதாக வனத்துறைக்கு தகவல் கிடைத்தது. அந்தக் குட்டி யானையை மீட்ட வனத்துறை அந்தக் குட்டியையும் வண்டலூருக்கே அனுப்பி வைத்தனர். அதற்கு 'கிரி' என்று பெயரிடப்பட்டது. இரண்டு யானைகளும் வண்டலூர் உயிரியல் பூங்காவில் சுற்றித் திரிந்தன. வழக்கமாக ஆண் யானைகள் 9 வயதிலிருந்து 14 வயதுக்குள் பருவமடையும். அந்தச் சமயத்தில்தான் யானைகளுக்கு மதம் பிடித்தலுக்கான அறிகுறிகள் ஏற்படும். முதுமலை போன்ற முகாம்களில் இருக்கிற மதம் பிடிக்கிற காட்டு யானைகளைக் குறிப்பிட்ட இடத்தில் கட்டி வைத்துப் பராமரிப்பார்கள். ஆனால், வண்டலூரில் மதம் பிடித்த யானைகளைப் பராமரிக்கும் அளவுக்கு வசதிகள் இருப்பதில்லை. மேலும், அதற்கான ரிஸ்க்கையும் உயிரியல் நிர்வாகம் எடுப்பதில்லை. அதனால் ஒன்பது வயது ஆகிற எல்லா யானைகளையும் வண்டலூரில் இருந்து வேறு யானைகள் முகாமுக்கு மாற்றி விடுவார்கள். 

கிரி


உரிகத்துக்கு ஒன்பது வயதும் கிரிக்கு எட்டரை வயதும் ஆனது. இந்த இரண்டு யானைகளுக்கும் மதம் பிடித்தலுக்கான அறிகுறிகள் சில நாள்களாகத் தென்பட்டன. இதனால் பாதுகாப்பு கருதி இரண்டு யானைகளும் மாற்ற முடிவானது. கிரி யானையை முதுமலைக்கும், உரிகம் யானையை டாப்ஸ்லிப் முகாமுக்கும் மாற்ற முடிவு செய்தனர். அதன்படி கடந்த ஏப்ரல் மாதம் முதல் வாரத்தில் மாற்றும் ஏற்பாடுகள் நடந்தன. அதில் கிரி யானையை அழைத்து வர முதுமலை நிர்வாகம் கிருமாறனை வண்டலூருக்கு அனுப்பியது. வண்டலூர் வந்த கிருமாறன் கிரி யானையின் செயல்பாடுகளை அதன் மாவூத் ரமேஷிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டார். ஏப்ரல் மாதம் 8-ம் தேதி கிரி யானை லாரியில் ஏற்றும்பொழுது முரண்டு பிடிக்கிறது. இதற்கு முன்பு லாரியில் எங்கும் பயணம் மேற்கொள்ளாத கிரி கோபத்தில் எல்லோரையும் பயமுறுத்துகிறது. முரண்டு பிடித்த கிரியைப் பாதுகாப்பாக லாரியில்  ஏற்றி முதுமலைக்குக் கொண்டு வருகிறார்கள். முதுமலைக்கு வந்த கிரி யானை முதன் முதலாக ஆற்றில் குளிக்க அழைத்துச் செல்லப்பட்டது. அதுவரை கிரி யானை தொட்டி, ஏரி நீரில் மட்டுமே குளித்துள்ளது. ஆற்றில் குளித்து கிரிக்கு பழக்கமில்லை. காலநிலை, சூழ்நிலை எல்லாம் கிரிக்கு புதியது என்பதால் மாவூத்துகள் உதவியுடன் ஆற்றில் குளிக்கவைக்கப்பட்டது. பிறகு பாம்போஸ் முகாமுக்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டது. இது வரை வாழ்ந்த வாழ்க்கை முறையை மாற்றி முற்றிலும் புதிய வாழ்க்கை முறைக்கு கிரி மாற்ற இப்போது முயற்சி நடக்கிறது. இனி நடக்கிற ஒவ்வொரு நிகழ்வும் கிரிக்கு பயிற்சிதான். ஏனெனில் அடுத்த தலைமுறை கும்கியாக உருவாக்க அதற்குப் பயிற்சி கொடுக்கப்படுகிறது. 

வண்டலூரில் இருந்து இரண்டு யானைகளும் வேறு முகாமுக்கு மாற்றப்பட்டதால் அங்கு வேறு இரண்டு குட்டி யானைகளைக் கொண்டு வர வண்டலூர் நிர்வாகம் முயற்சி மேற்கொண்டு வருகிறது. அப்படி வேறு குட்டியானைகள் வண்டலூர் கொண்டு செல்வது என முடிவானால் முதுமலையில் இருக்கிற குட்டி யானைக்கே முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படும். இப்போதைக்கு சாய்ஸில் இருப்பது பொம்மன் மாவூத்தாக இருக்கும்  குட்டி யானைதான். குட்டி யானைகள் குறித்த கதைகளில் முக்கியமான இன்னொரு யானை மசினி. இப்போது சமயபுரம் மாரியம்மன் கோயிலில் இருக்கிற கோவில் யானை ஒரு காட்டு யானை.

2008-ம் ஆண்டு முதுமலை கார்குடி சரகத்துக்கு உட்பட்ட பகுதியில் கனமழை  பெய்தது. அந்த மழையின் பொழுது குட்டி யானை ஒன்று தண்ணீரில் அடித்துவரப்பட்டது. வனத்துறை அதிகாரிகள் அந்த குட்டி யானையை மீட்டு தெப்பக்காடு முகாமில் பராமரித்து வந்தார்கள். மசினி என்கிற கோயிலுக்குப் பக்கத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டதால் அந்த யானைக்கு மசினி  எனப் பெயரிட்டார்கள்.  2016-ம் ஆண்டு திருச்சி சமயபுரம் கோயில் யானை மாரியப்பனுக்கு மதம் பிடித்தது. அதைக் கட்டுப்படுத்த முடியாததால் கோயில் நிர்வாகம் அந்த யானையை டாப்சிலிப் முகாமுக்கு அனுப்பியது. அதற்குப் பதிலாக அப்போதைய முதல்வர் ஜெயலலிதா மசினி யானையை சமயபுரம் கோவிலுக்கு வழங்க உத்தரவிட்டார். அந்த யானைதான் இப்போது சமயபுரத்தில் இருக்கிறது. டாப்ஸ்லிப் கொண்டு செல்லப்பட்ட மாரியப்பன் மதம் பிடித்து அதன் மாவூத்தை மிதித்துக் கொன்றது தனிக்கதை. 

யானை பாதம் கும்கி யானை தொடர்

முந்தைய அத்தியாயம் 


யானைகளுக்கு இருக்கிற முக்கிய பிரச்னையே அதன் உடலில் ஏற்படுகிற காயங்கள்தான். அவற்றை முறையாகக் கவனிக்காமல் விட்டுவிட்டால் யானையின் உயிருக்கே வேட்டு வைத்துவிடும். காட்டு யானையாக இருந்தாலும் முகாம் யானையாக இருந்தாலும் காயம்பட்ட யானைகளுக்கு எந்த நேரத்திலும் சிகிச்சையளிக்க கால்நடை மருத்துவர் தேவை. ஒவ்வொரு முகாமிலும் ஒரு கால்நடை மருத்துவர் இருப்பார். முகாம் தவிர்த்து வனப்பகுதியில் காயம்படுகிற விலங்குகள் வரை சிகிச்சையளிப்பதுதான் இவர்களின் பணி. நேரம் காலமெல்லாம் பார்க்காமல் காடுகளுக்குள் சென்று பணியாற்ற வேண்டும். அதிலும் காயம்பட்டு நகர முடியாமல் இருக்கிற காட்டு யானைகளுக்கு சிகிச்சையளிப்பது அவ்வளவு எளிதான காரியமல்ல. காயம்பட்டிருக்கிற யானையை அடையாளம் கண்டு, அதைக் கூட்டத்திலிருந்து தனிமைப் படுத்தி சிகிச்சையளிப்பதில் பலவித சிக்கல்களும் சவாலும் இருக்கிறது. 

பொதுவாக மரம், செடி கொடிகள் குத்துவதால் ஏற்படுகிற காயங்கள் யானைகளுக்கு எளிதில் ஆறிவிடும். ஆனால் இரும்புக் கம்பிகள், மது பாட்டில்கள்தான் யானைகளுக்கு மிகப் பெரிய எதிரியாக இருக்கிறது. யானைகளுக்கு கால்கள் மிக முக்கியமான ஒன்று. பெரும்பாலும் யானைகள் நின்றுகொண்டே தூங்கும். யானைகள் நின்று கொண்டிருக்கும்போது அதனால் எளிதில் மூச்சு விட முடியும். அதனால் அதன் கால்களை அது மிகப் பத்திரமாக பாதுகாத்துக்கொள்ளும். ஆனால், வனத்தில் அத்துமீறி நுழைந்து மது அருந்தும் மனிதர்கள், அந்தப் பாட்டில்களை வனத்தில் அப்படியே வீசிவிட்டுச் செல்கிறார்கள். வீசப்படுகிற மது பாட்டில்கள் விழும்பொழுது ஏதேனும் கல்லிலோ மரத்திலோ பட்டு உடைந்துவிடுகிறது.  இவை யானையின் காலில் ஏறி மிக மோசமான பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. யானைகளின் பாத அமைப்பு மணல் மூட்டையைப் போன்றது. தரையில் உடைந்து கிடக்கும் கண்ணாடி துண்டுகளின் மீது யானை அதன் மொத்த எடையையும் வைப்பதால் உடைந்த கண்ணாடி துண்டுகள் எளிதில் பாதங்களில் ஏறிவிடுகின்றன. காலில் இருக்கிற பாட்டில் துகள்களோடு யானை மேலும் நடக்க ஆரம்பிப்பதால் காயத்தின் பாதிப்பு இன்னும் அதிகரிக்கிறது. நடக்க முடியாமல் போகிற இரண்டாவது நாளில் காலில் சீழ் பிடிக்க ஆரம்பிக்கிறது. புண்களில் இருக்கிற புழுக்கள் சதையைத் துளைக்க ஆரம்பிக்கின்றன. நாள் ஒன்றுக்கு முப்பது கிலோ மீட்டர்  வரை நடந்து 30 லிட்டர் நீர் பருகி, 200 கிலோ உணவு உண்ண வேண்டிய யானை, காலில் கண்ணாடித் துகள் ஏறிய  இரண்டொரு நாள்களில் உடல் தளர ஆரம்பிக்கிறது. நகர முடியாமல் ஒரே இடத்தில் இருக்க வேண்டிய சூழலில் உணவில்லாமலும் நீர் இல்லாமலும் உடல் மெலிந்து பிறகு இறந்து போய் விடுகின்றன. இப்படித்தான் ஐந்து டன்னுக்கு மேலான யானை சாதாரண பாட்டிலால் பாதிக்கப்பட்டு நின்ற இடத்திலேயே உயிரை விட்டு விடுகிறது. இப்படியான யானை இறப்புகள் இப்போதெல்லாம் அடிக்கடி நிகழ்கின்றன. 

முதுமலை யானை டாக்டர்

காடுகளுக்குள் ரோந்துப் பணியில்  இருக்கிற வேட்டைத் தடுப்புக் காவலர்கள் காயம்பட்ட யானைகளைக் கண்டால் உடனே வனத்துறைக்கு தெரியப்படுத்துவார்கள். வனத்துறை அலுவலர்கள், கால்நடை மருத்துவரை அழைத்துக்கொண்டு சம்பவ இடத்துக்குச் சென்று சிகிச்சையளிப்பார்கள். அவர்களில் முக்கியமானவர் டாக்டர் கிருஷ்ணமூர்த்தி. சுருக்கமாக டாக்டர் கே. யானைகளுக்காக அவர் வாழ்ந்த வாழ்க்கை போற்றத்தக்கது. அவரோடு பயணித்தவர்கள் சொல்லும்பொழுது பெயர் சொல்லும்பொழுதே கலங்கிவிடுகிறார்கள். 

நிலங்களைப் போல இல்லை காடுகள், அவை உயிர்ப்பான விஷயங்களை உள்வாங்கியே எப்போதும்  வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. பறவைகள், விலங்குகள், புழுக்கள், பூச்சிகள், தாவரம், மரம் என உயிர்ப்பான விஷயங்களைக் கொண்ட காடுகளுக்குள் சென்று யானைகளுக்கு சிகிச்சையளிப்பதில் டாக்டர் கிருஷ்ணமூர்த்தி வல்லவர். அவ்வளவாக வாகனப் போக்குவரத்து, சாலைகள் இல்லாத 1980 ஆண்டு  காலகட்டத்தில் காடுகளுக்குள் சென்று யானைகளுக்கு சிகிச்சையளித்தவர் டாக்டர் கே. காயம்பட்ட யானைகளுக்கு மயக்க மருந்து கொடுக்காமலே காயங்களுக்கு மருந்து போட்டவர்.  இன்றைய தேதியில் யானைகளுக்கு அதிக முறை பிரசவம் பார்த்தவர் அவர் மட்டுமே. பல யானைகளுக்குப் பிரேதப் பரிசோதனை செய்திருக்கிறார். அவரைத் தவிர்த்து தமிழக யானைகள் குறித்த கதைகளை எழுதவோ படைக்கவோ முடியாது என்பதுதான் உண்மை. 

டாக்டர் கிருஷ்ணமூர்த்தி குறித்து எழுத்தாளர்  ஜெயமோகன் தன்னுடைய அறம் என்கிற நூலில் ’யானை டாக்டர் என்கிற சிறுகதையில்  இப்படி எழுதியிருப்பார்.

 ’உண்மையிலே மனுஷன்தான் இருக்கறதிலேயே வீக்கான மிருகம். மத்தமிருகங்கள்லாம் நோயையும் வலியையும் பொறுத்துக்கறதில இருக்கிற கம்பீரத்தைப்பாத்தா கண்ணுல தண்ணி வந்திடும். உயிர் போற வலி இருந்தாலும் யானை அலறாது. துடிக்காது. கண்மட்டும் நல்லா சுருங்கி இருக்கும். உடம்பு அங்கங்க அதிரும். யானை சம்மதிச்சா அதுக்கு மயக்கமருந்தே குடுக்காம சர்ஜரி பண்ணலாம். அந்த அளவுக்கு பொறுமையா ஒத்துக்கிட்டு நிற்கும். என்ன ஒரு பீயிங். கடவுள் அவரோட நல்ல கிரியேட்டிவ் மூடிலே படைச்சிருக்கார், யானை மட்டுமில்லை, சிறுத்தை காட்டெருமை எல்லாமே அப்டித்தான். அவங்களுக்கு தெரியும்’ என்றார். நான் ‘ஆமா, பசுவுக்குப் பிரசவம் ஆறதை பாத்திருக்கேன். கண்ணைமட்டும் உருட்டிக்கிட்டு தலைய தாழ்த்தி நின்னுட்டிருக்கும்…’ ‘ஆமா அவங்களுக்கு தெரியும், அதுவும் வாழ்க்கைதான்னு….மனுஷன்தான் அலறிடுறான். மருந்து எங்க மாத்திர எங்கன்னு பறக்கிறான். கைக்கு அகப்பட்டதை தின்னு அடுத்த நோயை வரவழைச்சிடறான்…’

- தொடரும்…


டிரெண்டிங் @ விகடன்