வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 09:02 (11/07/2018)

கடைசி தொடர்பு:09:20 (11/07/2018)

பூமியின் முதல் விலங்கு உலகை அழித்தது போலவே, நாமும் செய்கிறோம்! அது என்ன?

பூமியின் முதல் உயிரிக்கும் மனிதனுக்கும் பொதுவாக இருப்பது என்ன? ஒன்று மட்டுமே. இருவருமே புவியை வெப்பமயமாக்கி உள்ளோம். பூமியில் முதன்முதலில் தோன்றிய கடல்வாழ் உயிரினமும்

பூமியின் முதல் விலங்கு உலகை அழித்தது போலவே, நாமும் செய்கிறோம்! அது என்ன?

பூமியின் இயற்கையான சுற்றுச்சூழலைப் பேரழிவுக்குள்ளாக்கும் விதத்தில் பல செயல்களைப் புரிந்துகொண்டிருக்கிறோம். 500 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் பூமியில் தோன்றிய முதல் விலங்கு கூடத் தன் அழிவை அப்படித்தான் தேடிக்கொண்டது. பூமியின் முதல் உயிரிக்கும் மனிதனுக்கும் பொதுவாக இருப்பது என்ன?

ஒன்று மட்டுமே. இருவருமே புவியை வெப்பமயமாக்கி உள்ளோம். பூமியில் முதன்முதலில் தோன்றிய கடல்வாழ் உயிரினமும் புவியை வெப்பமயமாக்கியது. மனிதர்களாகிய நாமும் தற்போது அதையே செய்துகொண்டிருக்கிறோம். 

சுமார் 540 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் கடலில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த சிறு உயிரினங்கள் கடல் தரையில் தங்கள் உணவுக்காகத் தோண்டத் தொடங்கின. தோண்டி எடுக்கும் கரிமப் பொருள்களைக் கொரித்துத் தின்று வாழ்ந்த அவற்றுக்கு அது எத்தனை ஆபத்தானது என்பது அப்போது தெரியவில்லை. அவை அப்போது ருசித்துக் கொரித்துக்கொண்டிருந்த கரிமப் பொருள்கள் வெளியிட்டதென்னவோ கார்பன் டை ஆக்ஸைடு வாயுவை. தங்களுக்குத் தெரியாமலேயே அவை புவியின் தட்பவெப்பநிலைக்கு விபரீதமான விளைவுகள் ஏற்படுவதற்கான விதைகளை விதைத்துக் கொண்டிருந்தன.

ஆதியில் தோன்றிய உயிரினங்கள் அளவில் மிகவும் சிறியவை. ஆகவே, அவற்றை மிஞ்சிப் போனால் ஒன்று அல்லது இரண்டு அங்குலம் அளவுக்கே கடல் தரையைத் தோண்ட முடிந்தது. அது ஓரளவுக்கான கரிம வாயுக்களையே வெளியேற்றின. அது விளைவுகளை அவ்வளவு விரைவாக ஏற்படுத்தவில்லை. ஆனால், அவற்றின் பரிணாம வளர்ச்சியின் வாயிலாகப் பெரிய பெரிய கடல்வாழ் உயிரினங்கள் தோன்றின. அவையும் முன்னதைப் போலவே கடல்தரையைத் தோண்டிக் கொரிக்கத் தொடங்கின. இந்த முறை கொஞ்சம் ஆழமாகவே. முதலில் தோன்றிய விலங்குகளிலிருந்து பரிணாம வளர்ச்சியடைந்து வந்த அடுத்த விலங்குகளால் முந்தையதைவிட 10 மடங்கு அதிகமாகத் தோண்டமுடிந்தது. அவ்வளவு ருசித்துச் சாப்பிடும் அளவுக்கு அந்தக் கடல் தரையிலிருந்து அப்படி என்னதான் கிடைத்தது?

முதலில் தோன்றிய விலங்குகள் புழுக்கள், கணுக்காலிகள் ஆகியவற்றின் அளவிலேயே இருந்தன. அதற்கடுத்ததாகத் தோன்றியவை சற்றே பெரிது. அவற்றால் ஆழமாகவே தோண்ட முடிந்தது.

கடல்

அப்போது கடல் தரை மிகத் தடிமனாகவும், கலைக்கப்படாத பாய்களைப் போன்ற அமைப்பில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த நுண்ணுயிரிகளின் வாழிடமாகவுமே இருந்தது. முதல் கடல்வாழ் விலங்கு தோன்றியபோது அதற்கான உணவாக இந்த நுண்ணுயிரிகளும் அவற்றின் கழிவுகளால் கடலடி மணலில் படிந்துகிடந்து படிவுகளுமே கிடைத்தன. அவற்றையும் அவற்றின் கழிவுகளையும் தோண்டித் தோண்டித் தின்று தீர்த்தன உலகின் முதல் விலங்குகள். தற்போதைய தாவரங்களைப் போல அப்போது ஆக்ஸிஜனை எடுத்துக்கொண்டு கரிம வாயுவை வெளியேற்றும் தன்மைகொண்ட தாவரங்கள் முளைக்கவில்லை. ஆகவே, தனக்குக் கீழே இருந்த மணல் தரையில் கழிவுகளோடு படிந்துகொண்டிருந்த கழிவுகளோடு கரிமவாயுவும் படிந்துகொண்டிருந்தது. 

இப்போதைய மண்புழுக்கள் எப்படி மண்ணைத் தோண்டிக்கொண்டு செல்கிறதோ! அதேபோன்று அப்போது வாழ்ந்த அனைத்து விலங்குகளும் பூமியின் மேற்பரப்பில் செய்தன.

எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருந்த இந்த விலங்குகள் கடல்தரையின் தன்மையையே மாற்றிவிட்டன. அதிகமாகத் தோண்டப்பட்ட கடலடி மணலிலிருந்து வெளியேறிய கரிம வாயுவும், மணல் படிவுகளில் கிடைத்த உணவுகளைச் சாப்பிட்ட விலங்குகள் வெளியேற்றிய கரிம வாயுவும் பூமியின் வளிமண்டலத்தில் கலக்கத் தொடங்கின. தற்போது புதைபடிவ எரிவாயுக்களைப் பயன்படுத்தித் தேவையான ஆற்றலை எடுத்துக்கொண்டு மிச்சமாகும் கார்பன் டை ஆக்ஸைடை வெளியேற்றுகிறோமே! அதையே அன்று அந்த விலங்குகள் செய்யத்தொடங்கின.

விலங்கு

இந்த விலங்குகள் பூமியெங்கும் நிறைந்திருந்ததால் இவற்றின் இத்தகைய செயற்பாடுகள் மோசமான எதிர்வினைகளைப் புவிப்பரப்பெங்கும் ஏற்படுத்தியது. அவை செய்த மேற்கூறிய செயல்கள் பூமியின் உயிர்வளி வாயுவைக் குறைத்தது மட்டுமில்லை. வளிமண்டலத்தில் கார்பன் டை ஆக்ஸைடை அதிகப்படுத்தி பூமியின் வெப்பதையும் அதிகரித்தது.

இது உலகம் முழுவதும் நடைபெற்றதால், பூமியின் உயிரிவளி வாயுவான ஆக்ஸிஜனின் அளவைவிட கார்பன் டை ஆக்ஸைடின் அளவு அதிகமாகியது. விளைவு: புவி வெப்பமயமாதல்.

நிலவியல் சார்ந்த முந்தைய ஆராய்ச்சிகளில் கிடைத்தப் பதிவுகளின் மூலமாகப் பூமியின் முதல் விலங்குகள் தோன்றி 100 மில்லியன் ஆண்டுகள் கழித்து புவியின் தட்பவெப்பநிலை அதீத வெப்பமாகவும், வளிமண்டலத்தில் கரிம வாயுவின் அளவு அபரிமிதமாகியிருப்பதும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. தற்போதைய ஆராய்ச்சியின் மூலமாக அந்தக் கடல்வாழ் விலங்குகள் கடல்தரையிலிருந்த முந்தைய இயற்கையான அமைப்பை மாற்றியதே காரணமென்று தெரியவந்துள்ளது.

இந்த ஆதி விலங்குகளின் அழிவை எடுத்துக்காட்டாக வைத்துக்கொண்டு தற்போது நடைபெறுவதை ஆராய்ந்தால் ஓர் ஒற்றுமை இருப்பது புரியும். அவையும் இயற்கையின் அமைப்பை மாற்றின. நாமும் பூமியின் இயற்கையான அமைப்பை மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறோம். அவற்றின் அளவுக்கு ஏற்றவாறும் செயற்பாட்டின் வேகத்துக்குத் தகுந்தவாறும் அழிவு ஏற்படுவதற்கான காலகட்டம் அமைந்தது. அதேபோல், மனித சமுதாயம் இயற்கையை மாற்றியமைத்துக்கொண்டிருக்கும் வேகத்துக்குத் தகுந்தவாறே அதன் அழிவும் அமையும். 

புவிவெப்பமயமாதல்

நாமும் அவற்றைப்போலதான். வெப்பமிகுதியுடைய ஓர் உலகத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம். அது கடலில் ஆக்ஸிஜனற்ற நிலையை ஏற்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. அது நமக்கும் நல்லதில்லை. நம்மோடு வாழும் மற்ற உயிரினங்களுக்கும் நல்லதில்லை. நம்மோடு அவையும் சேர்ந்துதான் அழியும். ஆனால், அவற்றை மொத்தமாக அழித்த பாவமென்னவோ நம்மைத்தான் சேரும்.


டிரெண்டிங் @ விகடன்