வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 16:38 (04/10/2018)

கடைசி தொடர்பு:16:38 (04/10/2018)

நம் மூதாதையர்களிடம்தான் தற்போது சண்டையிட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்! #WorldAnimalDay

மனிதன் காடுகளை அழித்தான்; விலங்குகள் வீடுகளை அழிக்கின்றன. இதுதான் இன்றைய யதார்த்தம்.

நம் மூதாதையர்களிடம்தான் தற்போது சண்டையிட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்! #WorldAnimalDay

ருக்குள்ளே புலிகள் நடமாட்டம்; சிறுத்தை தாக்குதல்; யானைகள் படையெடுப்பு... நம் தேசத்தின் பெருமைவாய்ந்த பல்லுயிர்மண்டலமான மேற்குத்தொடர்ச்சி மலை பற்றி அடிக்கடி ஊடகங்களில் வரும் செய்திகள் இப்படித்தான் இருக்கின்றன. மனித விலங்கு மோதல் என்பது இப்போது இந்தப் பகுதிகளில் அன்றாட விஷயங்களில் ஒன்றாகிவிட்டது. இதற்கெல்லாம் காரணம், ஆக்கிரமிப்பு. வாழமட்டும் இடம் தந்த வனத்தை, வளர்ச்சி எனச் சொல்லி கூடுதலாக அபகரித்துக்கொண்டே சென்றதால் வந்த வினை. நாம் இன்னும்கூட இந்தப் பிரச்னை குறித்துக் கவலைப்படவில்லையெனில், இந்த மனித விலங்கு மோதல் கூடியவிரைவில் பல்வேறு வடிவங்களில் நம் அனைவரையும் பாதிக்கும். இதுகுறித்து விழிப்புஉணர்வு ஏற்படுத்துவதற்காகத்தான் ஒவ்வோர் ஆண்டும் அக்டோபர் 4-ம் தேதி உலக விலங்குகள் தினமாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. 

இத்தாலி நாட்டைச் சேர்ந்த பிரான்சிஸ் அசிசி என்ற வனவிலங்கு பாதுகாவலரின் நினைவாக இது கொண்டாடப்படுகிறது. இவர் விலங்குகளின் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டவராகவும், வன உயிரினங்களின் பாதுகாப்புக்காக குரல் கொடுப்பவருமாக இருந்தவர். இந்தத் தினம் முதன்முதலில் இத்தாலியில் புளோரன்ஸ் நகரில் 1931-ம் ஆண்டு கடைப்பிடிக்கப்பட்டது. பின்னர் தொடர்ச்சியாக ஒவ்வோர் ஆண்டும் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. ஆதிகாலத்திலும் சரி; இப்போதும் சரி; வனங்களைச் சார்ந்து வாழ்வது மனிதனுக்குப் புதிதல்ல; ஆனால், அப்போது இருந்த மனிதனின் எண்ணங்களுக்கும், இப்போதைய மனிதர்களின் எண்ணங்களுக்கும் இடையேயான வேறுபாடுதான் பிரச்னை. ஆதிமனிதன் தன்னோடு சேர்த்து, உயிரினங்களையும் நேசித்தான். அவைதான் வனத்தை உருவாக்கின; செம்மைப்படுத்தின என்பதை அறிந்திருந்தான். எனவே அவற்றைப் பாதுகாத்தான். உருவில் வலிய விலங்குகளை இயற்கையின் சாட்சியாக எண்ணி வணங்கினான். ஆனால், இன்று நடப்பது எல்லாமே தலைகீழ். எந்த வனம் மனிதனுக்கு ஆதியில் அடைக்கலம் கொடுத்ததோ, எந்த உயிரினங்கள் ஆதியில் வனத்தைச் சீர் செய்தனவோ அவற்றையே காவு கொள்கிறான். பொருளுக்காகப் பலியிடுகிறான். சொல்லப்போனால் நம் மூதாதையர்களான விலங்குகளுடனேயே சண்டையிடுகிறான். 

மனித யானை சண்டைகள் ஏன்?

உலகின் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் காலநிலைக்கு ஏற்ப விலங்குகள் தன் தகவமைப்புகளை மாற்றிக்கொண்டே இருக்கும். இல்லையெனில் இந்த உணவுச்சங்கிலியில் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்க முடியாது. உண்மையில் ஒரு காலத்தில் விலங்குகள்தாம் மனிதனை வனத்தில் வழிநடத்தின. ஆனால், இன்று மனிதர்கள் புலிகளைக் காப்பாற்றுகிறேன், யானைகளைக் காப்பாற்றுகிறேன் என வனத்துக்குள் கிளம்புகிறார்கள். இதில் ஒரு சிலரிடத்தில் மட்டுமே வனம் சார்ந்த நல்லெண்ணங்கள் இருக்கின்றன. மற்றவர்கள் வெவ்வேறு நோக்கங்களுக்காக வனத்தில் கால் வைக்கிறார்கள். வன உயிர்களான விலங்குகள் ,பறவைகள், பூச்சிகள், தாவரங்கள் முதலியவற்றைப் பாதுகாக்க இந்தியப் பாராளுமன்றத்தால் 1972-ம் ஆண்டு வன உயிர் பாதுகாப்புச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. இச்சட்டத்தின் வாயிலாக உயிரினங்களை வேட்டையாடுவதும், அழிக்கும் நடவடிக்கையில் ஈடுபடுவதும் தண்டனைக்குரிய குற்றமாகக் கருதப்பட்டது. இச்சட்டத்தில் பல்வேறு வகையான திருத்தங்கள் செய்யப்பட்டு 2013-ம் ஆண்டு மாற்றி அமைக்கப்பட்டது. இப்போதைக்கு விலங்குகளுக்கு ஓரளவுக்குப் பாதுகாப்பாக இருப்பது இந்தச் சட்டங்கள் மட்டும்தான். 

காடுகள் எனச் சொன்னால் அவற்றின் உருவாக்கத்தில் யானைகளின் பங்களிப்பை யாரும் மறுக்கமுடியாது. ஆனால், இப்போதுள்ள யானைகளின் நிலையைப் பற்றிக்கேட்டால் சோகமே மிஞ்சும். தேசிய யானைகள் பாதுகாப்பு அமைப்பு நடத்திய ஆய்வின்படி  2001 முதல் 2017-ம் ஆண்டு வரை 1299 யானைகள் உயிரிழந்துள்ளன. அதுவும் சென்ற வருடம் உச்சநிலை என அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது. இதில் பல யானைகள் வேட்டையாடப்படுவதாலும், மின்கம்பி வேலிகளால் தாக்கப்படுவதாலுமே உயிரிழக்கின்றன. இதுபற்றி விரிவாகத் தெரிந்துகொள்ள சூழலியல் எழுத்தாளர் ராமமூர்த்தியிடம் பேசினோம்.

விலங்குகளுடன் சண்டையிடும் விலங்குகள் - புலி

``யானைகள் பெரும்பாலும் அடர்ந்த காட்டில்தான் வசிக்கின்றன. அதன் உருவத்துக்கு ஏற்றார்போல் ஒரு நாளைக்கு 150 முதல் 200 கிலோ வரையிலான பசுமையான மரங்களையும், செடி கொடிகளையும் ஒடித்துச் சாப்பிடுகிறது. அது விட்டுச்சென்ற மீதியான உணவுகளை மற்ற உயிரினங்கள் சாப்பிடுகின்றன. யானைகள் ஒரு நாளைக்கு 100 முதல் 120 லிட்டர் வரையிலான தண்ணீரை அருந்துகின்றன. அவை செல்லும் வழித்தடங்கள் பெரும்பாலும் நீர்நிலைகள் நோக்கித்தான் இருக்கும். யானைகள் சாப்பிடும் உணவுகள் அனைத்துமே செரிக்கப்படாது அதில் 60 சதவிகிதம் மட்டுமே செரிமானம் அடைகிறது. அதன் கழிவுகளிலிருந்து வரும் விதைகளோ அல்லது முளைக்கக்கூடிய தாவரங்களோ வெளியேறுகிறது. இது ஒரு சுழற்சியாக நடந்து கொண்டே இருக்கும். இவை பல உயிரினங்கள் வாழ்வதற்கும், விதைகள் பரவுவதற்கும், சத்தான தாவரங்கள் வளர்வதற்கும் காரணமாக இருக்கின்றன. மேலும், செரிமானத்துக்கு சில தூரம் நடக்கும். இது கிட்டத்தட்ட 25 முதல் 30 கிலோ மீட்டர் வரை நீள்கிறது. இவை பெரும்பாலும் இடம்பெயர்பவையாக இருக்கும். ஒரே இடத்தில் இருந்தால் உணவுத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டுவிடும்; அதனால் அடர்த்தியான காடு இருந்தால் அவற்றுக்கு வசதியாக இருக்கும்.

ராமமூர்த்திஒவ்வொர் ஆறு மாதத்துக்கும் தன் இடத்திலிருந்து அடுத்த இடத்துக்கு இடம் பெயர்ந்து கொண்டே இருக்கும். யானைகள் பெரும்பாலும் நடந்து கொண்டேதான் இருக்கும்; நிறைய நேரம் ஒரே இடத்தில் இருக்கமுடியாது. காரணம், அதனுடைய எடை. ஆனால், நாம் கோயில் யானைகளை இப்படி இருப்பதற்குத்தான் பழக்கப்படுத்துகிறோம். காட்டில் யானைகள் இலைதழை, பழங்கள், செடி, கொடிகள், காய்கறிகள் போன்றவற்றைச் சாப்பிட்டு வளர்ந்திருக்கும். ஆனால், நாம் அவற்றைப் பயிற்சியளித்து சாதாரண உணவுகளைக் கொடுத்துப் பழக்குகிறோம். சில நேரம் மனிதர்கள் சாப்பிடும் உணவுகளையும் கொடுக்கிறோம். உயிர் வாழும் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் உப்பு சுவை பிடித்தமான ஒன்று. அதனால்தான் ஒரு தடவை புலியோ, சிறுத்தையோ மனிதனுக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தினால் அவை சுவை கண்டுவிடுகின்றன. ஏனெனில் மனித உடல் என்பது உப்புசுவை மிகுந்தது. அதனால்தான் அடுத்தடுத்து மனிதனையே தாக்குகின்றன. மனிதர்களின் பராமரிப்பில் இருக்கும் யானைகளின் பாதுகாப்பில் இன்றளவும் சிக்கல்கள் இருக்கின்றன. யானை - மனித மோதலுக்கு முக்கியக் காரணம், அவற்றின் இருப்பிடத்திலும், வழித்தடத்திலும் நெடுஞ்சாலைகள், ரிசார்ட்டுகள், கடைகள், யோகா மையங்கள் போன்றவற்றை அமைப்பதுதான். இன்னொரு பிரச்னை சமூகவிரோதிகள். இவர்களால் யானைகள் மட்டுமல்ல; பறவைகள், புலி, சிறுத்தை, மான்கள் போன்ற அனைத்துமே பாதிக்கப்படுகின்றன. இதுதவிர காடுகள் வழியே செல்லும் சாலைகளில் பயணிப்போர் செய்யும் அட்டகாசங்களும் இந்த மோதல்களுக்கு முக்கியக் காரணம். கார்களில் செல்லும்போது கொஞ்சம்கூட வருத்தமின்றி விலங்குகள் மீது வாகனங்களை ஏற்றிவிடுவர். தயவுசெய்து யாரும் அப்படிச் செய்யாதீர்கள்" எனக் கோரிக்கை வைக்கிறார் ராமமூர்த்தி.

இப்படி வனவிலங்குகள் சந்திக்கும் சிக்கல்கள் ஒருபுறம் என்றால், செல்லப்பிராணிகள் என வளர்க்கப்படும் விலங்குகள் மறுபுறம். இதுகுறித்து கோவை Human animal society-ன் கால்நடை மருத்துவர் ஆர்.ராஜாவிடம் பேசினேன். 

ஆர்.ராஜா``பண்டைய காலத்திலிருந்தே செல்லப்பிராணிகள் தங்களது காப்பாளர்களின் கீழ்தான் இருக்கும். காரணம் உளவியல் ரீதியாக அதனுடன் நாம் அதிகமான அன்பைச் செலுத்துகிறோம். மேலும் அவற்றின் பராமரிப்பு, உணவு எனப் பல்வேறு விஷயங்களுக்கு அவை நம்மைச் சார்ந்தே இருப்பதால், நம் கட்டுப்பாட்டை விட்டு விலகுவதில்லை. இதுவும் உளவியல்ரீதியாக ஒரு காரணம். இதனால்தான் புதிதாக வீட்டுக்கு ஒரு நாயைக் கொண்டுவந்தால் ஏற்கெனவே இருக்கும் நாய் அதை உடனே ஏற்றுக்கொள்ளாது. காரணம், தன் இடம் பறிபோகிறது என அது நினைக்கும். செல்லப்பிராணிகளை வாங்குவதைவிடவும் முக்கியம் அவற்றை முறையாகப் பராமரிப்பது. அவற்றிற்குத் தகுந்த சூழலையும், சரியான உணவையும் நாம்தான் ஏற்பாடு செய்து'தரவேண்டும். இல்லையெனில் நாம் அவற்றின் மீது காட்டும் அன்புக்கு அர்த்தமே இருக்காது" என்கிறார் மருத்துவர்.

வனமோ, வீடோ... விலங்குகளிடம் நாம் காட்டும் அன்புதான் அவற்றுக்கு நாம் காட்டும் ஒரே நன்றி!


டிரெண்டிங் @ விகடன்