வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 12:13 (27/10/2018)

கடைசி தொடர்பு:17:29 (27/10/2018)

பழந்தமிழர் உணவு எது... தோசையா... இட்லியா?! ஒரு விளக்கம்

"எளிய மக்களின் உணவாக தோசையைக் காட்டிலும், அதேபோல மாவில் செய்யப்படும் பணியாரம் இருந்ததை உறுதியாகச் சொல்லலாம். பல வேலைகளுக்கு எளிய மக்களுக்குக் கூலியாகப் பணியாரம் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது என்ற செய்தியும் முக்கியமானது."

பழந்தமிழர் உணவு எது... தோசையா... இட்லியா?! ஒரு விளக்கம்

நேற்றிலிருந்து ஃபேஸ்புக், ட்விட்டரில் தோசை என்கிற சொல்லே அதிகம் புழங்கியது. அரசியல் விமர்சகர் மதிமாறன் சமீபத்தில் பேசிய கூட்டத்தில், ``தோசை சுடும் முறை சாதிப் பின்புலத்துக்கு ஏற்றார்போல் மாறும்’’ என்றார். ``தோசையில் சாதி இருக்கு. பார்ப்பனர்கள் ரொம்ப வெரைட்டியா தோசை சுடுவாங்க. ஆதிக்கசாதிகள் பாத்தீங்கன்னா ரொம்ப மெலிசா தோசை சுடுவாங்க. சாதி ரீதியா கீழ இறங்கி இறங்கி வர்ற தோசை தடியாகிட்டே போகும்" எனப் பேசினார்.

வே மதிமாறன் -உணவு

அவர் பேசியதை முன்னிட்டு நேற்று சமூக வலைதளங்கள் முழுக்க மதிமாறனை கிண்டல் செய்தும், அவரை ஆதரித்தும் பலர் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். தோசையின் வரலாற்று ஆராய்ச்சி, உணவு அரசியல் ஆகியவை பேசு பொருளாயின. இந்தச் சூழலில் உணவுகளின் வரலாறு குறித்து ஆராய்ச்சி செய்த எழுத்தாளர் முகிலிடம் தோசையின் வரலாறு குறித்துப் பேசினேன். 

``இன்றைக்கு நாம் இட்லிக்கும் தோசைக்கும் ஒரே மாவைத்தான் பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால், அன்றைக்குப் பழந்தமிழர் உணவு என்றால் அதில் தோசை மட்டும்தான் சேரும். சங்க காலத்தில் தோசைக்கான மாவில் அரிசி மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அதில் உளுந்து சேர்க்கப்படவில்லை. தவிர அந்த அரிசி மாவை கள் சேர்த்து புளிக்க வைத்ததாகவும் வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் சொல்கிறார்கள். பத்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கன்னட - சம்ஸ்கிருத இலக்கிய நூலான மானஸொல்லசாவில் 'Dhosaka' என்ற பெயரில் தோசை குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. அந்தத் தோசைக்கான மாவு தயாரிக்க உளுந்து மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அரிசி பயன்படுத்தப்படவில்லை என்று உணவியல் ஆய்வாளரான கே.டி.அஸயா குறிப்பிடுகிறார்.எழுத்தாளர் முகில் -உணவு வரலாறு

இதுபோக கல்வெட்டுகளிலும் இலக்கியங்களிலும் தோசை குறித்த குறிப்புகள் மிக அரிதாகவே காணப்படுகின்றன. மதுரைக்காஞ்சியில் மெல்லடை என்றொரு உணவு குறிப்பிடப்படுகிறது. `நல் வரி இறாஅல் புரையும் மெல் அடை’ - இது இனிப்பு சேர்க்கப்பட்ட அடையா, அப்பமா, தோசையா என்ற விவாதங்கள் உண்டு. அப்பம் என்பதற்கும் தோசை என்ற பொருள் உண்டு என்கிறது திவாகர நிகண்டு.

கிருஷ்ண தேவராயரின் கல்வெட்டில்தான் முதலில் தோசை என்னும் பலகாரம் பற்றித் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தோசை தயாரிக்க அரிசி, உளுந்து, எண்ணெய் போன்ற பொருள்கள் கொடுக்கப்பட்டதாக இந்தக் கல்வெட்டு குறிப்பிடுகிறது. பதினாறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த அச்சுதராயரின் காலத்து கல்வெட்டுகளில் தோசைக்கு உளுந்து கொடுக்கப்பட்டதும், ராம நவமிக்கு வைணவக் கோயில்களில் தோசை நைவேத்தியமாக அளிக்கப்பட்டதும் சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. 

தோசை பல்வேறு சிவாலயங்களில் நைவேத்தியம் செய்யப்படும் உணவாகவும் இருந்திருக்கிறது. எளிய மக்களின் உணவாக தோசையைக் காட்டிலும், அதேபோல மாவில் செய்யப்படும் பணியாரம் இருந்ததை உறுதியாகச் சொல்லலாம். பல வேலைகளுக்கு எளிய மக்களுக்குக் கூலியாகப் பணியாரம் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது என்ற செய்தியும் முக்கியமானது.

அந்தக் காலத்திலேயே தோசையில் சாதிப்பாகுபாடு இருந்ததா என்பதை வரலாற்றுத் தரவுகளுடன் சொல்ல முடியவில்லை. ஆனால், உணவில் சாதிப்பாகுபாடு இருந்தது என்பதை உறுதியாகச் சொல்லலாம். நிலம் சார்ந்தும் சமூகம் சார்ந்தும் சமயம் சார்ந்தும் மக்களின் உணவில் பாகுபாடுகள் இருந்தே வந்துள்ளன என்பதை மறுக்கவே முடியாது.’’


டிரெண்டிங் @ விகடன்