மொபைலில் எழுதிய நாவல்... அகதிகள் வாழ்வை சித்திரித்த பெரூஸ் பூஜானிக்கு விருது! | Behrouz Boochani: detained asylum seeker wins Australia's richest literary prize

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 17:45 (04/02/2019)

கடைசி தொடர்பு:18:20 (04/02/2019)

மொபைலில் எழுதிய நாவல்... அகதிகள் வாழ்வை சித்திரித்த பெரூஸ் பூஜானிக்கு விருது!

கதிகள் முகாமில் தங்கியிருந்து எழுதிய நாவலுக்கு, ஆஸ்திரேலிய அரசால் இலக்கியத்துக்கு வழங்கப்படும் உயரிய விருதான விக்டோரியா விருது கிடைத்துள்ளது. இந்த விருதோடு சேர்த்து நாவலாசிரியரான பெரூஸ் பூஜானிக்கு, 72,390 டாலர் பணமும் அறிவித்துள்ளது. நல்ல படைப்பு எங்கு இருந்தாலும் அதற்கான அங்கீகாரத்தை அது நிச்சயம் பெறும் என்பதை மீண்டும் ஒருமுறை நிரூபித்திருக்கிறது இந்த விருது. இது, அவர் எழுதிய முதல் நாவல்!

பெரூஸ் பூஜாணி - விருது

பெரூஸ் பூஜானி... இரானியப் பத்திரிகையாளர், மனித உரிமைப் போராளி, கவிஞர் மற்றும் திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் என, பல முகங்கள்கொண்டவர். `சௌகா', `ப்ளீஸ் டெல் அஸ் தி டைம்' போன்ற ஆவணப்படங்களையும் இயக்கியுள்ளார். பபுவா நியூ கினியாவில் இருக்கும் மானஸ் தீவுகளில் இருக்கும் அகதிகளின் பிரச்னைகள் குறித்து பல்வேறு கட்டுரைகளை சர்வதேசப் பத்திரிகைகளில் எழுதியுள்ளார். இவர் எழுதிய  `No Friend, But the Mountains' என்ற நாவலுக்குத்தான் இந்த விருதும் அங்கீகாரமும் கிடைத்துள்ளன.

மானஸ் தீவுச் சிறையிலிருந்து இந்த நாவலை மொபைலில் எழுதியிருக்கிறார். தன்னுடைய தாய்மொழியான பாரசீக மொழியில் எழுதி, அதை ஆஸ்திரேலியாவில் இருக்கும் தன்னுடைய நண்பருக்கு அனுப்பி, மொழிபெயர்த்து நாவலாகக் கொண்டுவந்திருக்கிறார். அகதிகள் முகாமில் மக்கள் படும் அவலங்களை மையமிட்டு இந்த நாவலை எழுதியுள்ளார்.

அகதிகள் முகாம்களில் மக்கள் படும் துயரத்தை நேரடியாகப் பார்த்து எழுத வேண்டும் என்று அந்தப் பகுதிக்கு படகில் சென்றவரை, ஆஸ்திரேலிய காவல்துறை கைதுசெய்து சிறையில் அடைத்துள்ளது. 2013-ம் ஆண்டு முதல் சிறையில் இருக்கும் இவர், தன்னுடைய நாவலை 2018-ம் ஆண்டில் வெளியிட்டுள்ளார்.

பெரூஸ் பூஜாணிஇந்த விருது பற்றி பெரூஸ் கூறும்போது, ``என்னை கைதுசெய்து மனஸ் தீவில் இருக்கும் சிறையில் அடைத்தபோது, `தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சிறையில் ஒரு நாவலாசிரியர்’ என என்னைப் பற்றிய ஓர் உருவத்தை நானாக உருவாக்கிக்கொண்டேன். சில நேரத்தில் சிறைக் கம்பிகளுக்குப்  பின் அரை நிர்வாணமாக நிற்கவைக்கப்பட்டபோது, ஒரு நாவலாசிரியரை நிற்கவைத்துள்ளார்கள் என்றுதான் நினைத்தேன். அது எனக்கு மிகப்பெரிய ஊக்கத்தைக் கொடுத்தது. சில ஆண்டுகள், இந்த நினைப்புடனேயே சிறையில் நாள்களைக் கழித்துக்கொண்டிருந்தேன். சோற்றுக்காக வரிசையில் நிற்கவைக்கப்பட்டபோதும், நான் இப்படித்தான் உணர்ந்தேன்.

இந்த எண்ணம் என்னை எப்போதும் உயிர்ப்புடன் இருக்கச் செய்தது. உண்மையில் இந்த உருவகத்தை நான் அதிகாரத்துக்கு எதிராகத்தான் உருவாக்கியிருந்தேன். பல்வேறு போராட்டங்களுக்குப் பிறகு, நம்முடைய தனித்த அடையாளங்கள் அழிக்கப்பட்ட பிறகு இப்படியான ஓர் அங்கீகாரம் எனக்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியானதாக இருக்கிறது.

எழுத்து, மனிதத்தன்மையற்ற செயலுக்கும் அதிகாரத்துக்கும் எதிராக மிகத் தீவிரமாகச் செயலாற்றும் என்பதை நிரூபிப்பதாகவே உள்ளது. அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களைக் கேள்வி கேட்கும் வலிமை இலக்கியத்துக்கு மட்டுமே இருக்கிறது என்று நான் நம்புகிறேன். இலக்கியம்தான் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றுக்கொடுக்கும் என்பது உண்மைதான். 

சிறைக் கம்பிகளைவிட எழுத்து மிக வலிமையானது. இது வெறும் வார்த்தைக்காகச் சொல்லவில்லை. நான் ஒரு தத்துவவாதியல்ல. இந்த வார்த்தைகளெல்லாம், அதிகாரத்தால் சிறைக்குள் ஆறு ஆண்டுகளாக வைக்கப்பட்ட சாதாரண ஒரு மனிதனின் வார்த்தைகள். இந்தச் சிறை, பல்வேறு கொடுமைகளுக்குச் சாட்சியாக இருக்கிறது. என்னுடைய நாவல், இந்தச் சாட்சியத்தை உங்கள் முன் நிறுத்துகிறது. 

இந்த விருது, ஒரு பெரிய வெற்றி. இந்த வெற்றி நமக்கானது மட்டுமல்ல... கலை, இலக்கியம் என எல்லாவற்றையும் தாண்டி மனிதநேயத்துக்கான வெற்றி... மனிதர்களின் உணர்வுகளுக்கான வெற்றி... மனிதர்களை மனிதனாகப் பார்க்காத வெறும் எண்களாகப் பார்க்கும் அதிகாரத்துக்கு எதிரான வெற்றி. இது ஓர் அழகான தருணம். இலக்கியத்தின் வலிமையை எல்லோரும் கொண்டாடுவோம்” என்கிறார். 


டிரெண்டிங் @ விகடன்