``குடும்பத்தில் உப்புப் பொருத்தம் இருக்க வேண்டும்'' - பேராசிரியர் பர்வீன் சுல்தானா #WorldFamilyDay | Happy World Family Day

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 12:22 (15/05/2019)

கடைசி தொடர்பு:12:22 (15/05/2019)

``குடும்பத்தில் உப்புப் பொருத்தம் இருக்க வேண்டும்'' - பேராசிரியர் பர்வீன் சுல்தானா #WorldFamilyDay

``நம் நாட்டுக் குடும்பங்களில் மட்டும்தான், பெற்றோர்கள் தங்கள் வயது முதிர்ந்த காலத்துக்கான பி.எஃப் மாதிரியான பாதுகாப்புகளைக்கூட தங்கள் பிள்ளைகளுக்குச் செலவழிக்கிறார்கள்.''

ன்று (மே 15) உலக குடும்ப தினம். உலகளவில் குடும்ப அமைப்புக்கு உதாரணமாகத் திகழும் நம் நாட்டில் தற்போது குடும்ப அமைப்பு எப்படி இருக்கிறது? மாறி விட்டதா அல்லது அதில் ஏதேனும் மாற்றங்கள் செய்ய வேண்டுமா? பேராசிரியர் பர்வீன் சுல்தானாவிடம் கேட்டோம். 

உலக குடும்ப தினம் - மே 15

``குடும்பம் என்பது ஒரு சமூக நிறுவனம். அது மனைவி மற்றும் குழந்தைகளால் மட்டுமே ஆனதில்லை. ஒரு ஆணுக்கு அல்லது பெண்ணுக்கு தாய் - தந்தை, உடன் பிறந்தவர்கள், வாழ்க்கைத்துணை, வாழ்க்கைத்துணையின் பெற்றோர், பிள்ளைகள், தான் குடியிருக்கும் தெரு, ஊர் எல்லாம் சேர்ந்தால்தான், சமூக நிறுவனம் என்கிற குடும்பமாகும். 

பேராசிரியர் பர்வீன் சுல்தானாநான் சின்ன பிள்ளையாக இருந்தபோது, ஒரு பண்டிகை என்று வந்துவிட்டால் எங்கள் தெருவில் இருக்கிற எல்லோருடைய வீட்டிலிருந்தும் எங்கள் வீட்டுக்குப் பாயசம் வந்துவிடும். ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு ருசி. கிட்டத்தட்ட 20 வகை பாயசங்களை ஒன்றாகக் கலந்து என் அம்மா தருவார். ப்பா... அத்தனை ருசியாக இருக்கும். இப்படித்தான் குடும்பமும். ஒவ்வொருவரும் தனித்தனி சுவை கொண்டவர்கள். அவர்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து இருக்கும்போதுதான், எல்லாவற்றுக்கும் மிஞ்சிய ஒரு சுவை கிடைக்கும். 

எங்கள் குடும்பத்தில் ஜாதகப் பொருத்தமெல்லாம் பார்க்க மாட்டோம். ஆனால், என் பாட்டி `உப்புப் பொருத்தம் மட்டும் பார்க்க வேண்டும்' என்பார். அதற்கு அர்த்தம் வளர்ந்த பிறகுதான் எனக்குத் தெரிந்தது. அதாவது, ஒரு கணவனும் மனைவியும் ஒரே அளவு உப்பு சாப்பிடுபவர்கள் என்றால், உணவை முன்னிட்டு அவர்களிடையே கோப, தாபமே வராதாம். டைனிங் ஹாலில் பிரச்னையில்லாதபோது அந்தக் குடும்பம் மற்ற இடங்களிலும் சுமுகமாகவே இருக்கும். 

நான் நிறைய வெளிநாடுகளுக்குச் சென்று வந்திருக்கிறேன். வளர்ந்த நாடுகளில் சமூகம் தனி மனிதனை மிக நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்கிறது. ஆனால், நம் நாட்டில் தனி மனிதர்கள் குடும்பங்களை நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்கிறார்கள். அதனால் சமூகமும் மிக நன்றாகவே இருக்கிறது. நம் நாட்டுக் குடும்பங்களில் மட்டும்தான், பெற்றோர்கள் தங்கள் வயது முதிர்ந்த காலத்துக்கான பி.எஃப் மாதிரியான பாதுகாப்புகளைக்கூட தங்கள் பிள்ளைகளுக்குச் செலவழிக்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட பெற்றோர்களையும் உங்களுக்குப் பிறக்கிற பிள்ளைகளையும் `ஃபாரினில் இருப்பது, முதியோர் இல்லத்துக்கு அனுப்புவது' என்று பிரித்து வைக்காதீர்கள். பரஸ்பரம் தொட்டு விளையாட விடுங்கள். பழுத்த ஓலையும் குருத்தோலையும் சேர்ந்து இருப்பதுதான் ஒரு மரம். அப்படித்தான் நம் குடும்பங்களும். 

நூறு சதவிகித வருகைப்பதிவுக்காக, நம் பிள்ளைகள் பாராட்டு பெறும்போது பெருமையாகத்தான் இருக்கும். ஆனால், இந்தப் பெருமையில் சில சதவிகிதங்களை குறைத்துக்கொண்டு குழந்தைகளை கல்யாணம், காதுக்குத்து, விருந்து, பயணங்கள், ஏன் மரணம் நடந்த வீடுகளுக்குக்கூட அழைத்துச் செல்லுங்கள். இவையெல்லாம் உறவுகளுக்கிடையே ஒட்டுதலை ஏற்படுத்துபவை...

இன்றைக்கு, கிட்டத்தட்ட எல்லோருடைய வீடுகளிலும் ஒரு குழந்தைதான் இருக்கிறது. இரண்டாவது குழந்தையென்பது அதிகபட்சமாகி விட்டது. இந்த நிலையில், இரண்டு ஒற்றைக் குழந்தைகளுக்குத் திருமணமாகி, அவர்களுக்கு ஒரு குழந்தை பிறந்தால், அந்தக் குழந்தைக்கு யார் உறவினர்களாக இருப்பார்கள்? இரண்டு குழந்தைகள் பெற்றுக்கொண்டால், நம் குடும்ப அமைப்பு சிதையாமல் பாதுகாக்கப்படும் என்பது என்னுடைய கருத்து. 

குடும்ப அமைப்பு

ஒரு மான்குட்டி கதை ஒன்று. இதுவும் என் பாட்டி சொன்னதுதான். தாயை இழந்த மான்குட்டி ஒன்று, வறண்டுபோன தன் காட்டுக்குப் பக்கத்தில் இருக்கிற கிராமத்துக்குள் சென்று விடுகிறது. அங்கிருந்த ஒவ்வொரு வீட்டு வாசலுக்கும் முன்னாலும் தாகத்துடன் நின்றுவிட்டு, காட்டுக்குள் சென்று விடுகிறது. மறுநாள் அந்த மான்குட்டி மறுபடியும் கிராமத்துக்கு வருகையில், எல்லோருடைய வீட்டுக்கு முன்னாலும் தண்ணீர் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அந்த மான்குட்டி எல்லோருடைய வீட்டுத் தண்ணீரிலும் வாய் வைக்கிறதே ஒழிய, குடிக்கவில்லை. கிராமத்தினர் `ஏன் இந்த மான் தண்ணி குடிக்கல' என்று யோசிக்கையில், அது ஒரு வீட்டில் இருந்த தண்ணீரைக் குடிக்க ஆரம்பித்தது. மறுநாளும் இதேபோல, எல்லார் வீட்டுத் தண்ணீரிலும் வாய் வைத்துவிட்டு, கடைசியாக அதே வீட்டுத் தண்ணீரை மட்டும் குடித்தது. இதுவே பல நாள்களாகத் தொடர்ந்து நடக்க, கிராம மக்கள் அந்த வீட்டுப் பெண்மணியிடம் `நீ மட்டும் என்ன ஸ்பெஷலாகச் செய்தாய்' என விசாரிக்கிறார்கள். அந்தப் பெண்மணி, அந்த மான்குட்டி தாயை இழந்தது என்பதால், தண்ணீருடன் சிறிதளவு வெந்நீரையும் கலந்து வைக்கிறாள். அந்த வெதுவெதுப்பு, மான்குட்டிக்கு தான் குடித்த தாய்ப்பாலின் இளஞ்சூட்டை ஞாபகப்படுத்திவிட, அந்தக் குறிப்பிட்ட வீட்டுத் தண்ணீரை மட்டுமே குடித்தது மான். சமூகத்தில் நாம் சந்திக்கிற எத்தனையோ நியாயமான மற்றும் அநியாயமான பிரச்னைகளுக்கு, வெந்நீரின் வெதுவெதுப்பைப் போல இதம் தருவது குடும்பத்தின் அரவணைப்புதான். அதனால், எதை இழந்தாலும் குடும்ப அமைப்பை மட்டும் இழக்காமல் இருப்போம். இனிய குடும்ப தின வாழ்த்துகள்.''


டிரெண்டிங் @ விகடன்