Published:Updated:

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!


க்ளைமாக்ஸ் விகடன்
வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!
வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!
ந.வினோத்குமார்
வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!
வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!

'என் மகனைக் காப்பாற்றுங்கள்' என புத்தரிடம் ஓடி வருகிறாள் ஒரு தாய். 'அம்மா.. மரணமே நிகழாத வீட்டில் சென்று கடுகு வாங்கி வா. உன் மகனைக் காப்பாற்று கிறேன்' என்கிறார் புத்தர். கிராமத்தின் அத்தனை வீடுகளிலும் விசாரித்து அறிந்த பிறகுதான் அந்தத் தாய்க்கு உண்மை புரிகிறது. 'மரணம் என்பது பாவத்தைப்போல எங்கும் பரவியிருக்கிறது. அதன் கரங்களில் இருந்து யாரும் தப்ப முடியாது!' ஆம், இந்த உலகத்தில் மனிதனாக அவதரித்த அனைவருக்கும் மரணம்தான் க்ளைமாக்ஸ்.

ஆனால், நம்மில் சிலர் 'தற்கொலை' என்ற பெயரில் இயற்கை நியமித்த காலக்கெடுவுக்கு முன்னர் தங்களின் க்ளைமாக்ஸை தாங்களே தீர்மானிக்கக் கிளம்புகிறார்கள். 'தாங்கள் வாழத் தகுதி அற்றவர்கள்' என முடிவு எடுப்பது ஏன்?

சமீபத்தில் ஒரு மாணவி பத்தாம் வகுப்புப் பொதுத் தேர்வில் முதல் மதிப்பெண் பெற முடியவில்லையே என்று தீ வைத்துக் கொளுத்திக்கொண்டாள். அவள் பெற்ற மதிப்பெண்கள் 420. காதல் தோல்வி காரணமாக கல்லூரியில் முதல் மதிப்பெண் பெற்ற ஒரு பொறியியல் மாணவன் தன் விடுதி அறையில் தூக்கில் தொங்கினான். அவன் படிப்பது முதலாம் ஆண்டு பி.டெக். அந்தப் பெண்ணை அவனுக்கு மூன்று மாதங்களாகத்தான் பழக்கம் என்பதுதான் இதில் கவனிக்க வேண்டியது.

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!

தற்கொலை செய்துகொள்கிற எல்லோருமே தங்களையும் புரிந்துகொள்ளாமல் உலகத்தையும் புரிந்துகொள்ளாதவர்களாகவே இருக்கின்றனர். வாழ்க்கையின் உண்மையான அர்த்தத்தை உணர வேண்டுமானால் நகரத்தின் சாலையோரத்தை கொஞ்சம் உற்றுப் பாருங்கள். ஏதுமற்ற பரம ஏழைகள், அடுத்த வேளை உணவுக்கே நிச்சயமற்ற அந்த உதிரித்தொழி லாளர்கள்... இந்த வாழ்வை எத்தனை மகிழ்ச்சியாக எதிர்கொள்கின்றனர் என்பதைப் பாருங்கள். இவர்கள் யாரும் ஒருபோதும் வாழ்க்கைப் பிரச்னைகளுக்காகத் தற்கொலை செய்துகொள்வது இல்லை. எவ்வளவு சிக்கலாக இருந்தாலும் வாழ்வை நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்ளும் மனஉறுதி இவர்களிடம் உண்டு.

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!

இந்த உயிரின் மதிப்பும் உன்னதமும் புரிய வேண்டும் எனில் ஒரு போர்க்களப் பிரதேசத்தை நினைத்துப் பாருங்கள். அப்பாவிகள், குழந்தைகள், வயது முதிர்ந்தவர்கள் என அனைவரும் துப்பாக்கிக் குண்டுகளுக்குப் பயந்து உயிர் பிழைக்க ஓடுகின்றனர். உறுப்புகள் இழந்தும் உயிர் பிழைக்க ஏங்கித் தவிப்பது எதற்காக? நாமாக இங்கு பிறக்கவில்லை. ஆகவே, இந்த உயிரைப் போக்கிக்கொள்வதற்கும் நமக்கு அனுமதிஇல்லை. எதுவரை வாழ்க்கை அழைக்கிறதோ அதுவரை நாமும் சென்றிடுவோம். விடைபெறும் நேரம் வரும்போது சிரிப்பிலே நன்றி சொல்லிடுவோம்!

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!
வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே!