Published:Updated:

பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை... - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?

 பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை...  - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை... - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?

பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை... - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?

பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை... - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?

பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை... - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?

Published:Updated:
 பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை...  - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை... - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?

ட்டுச்சோறு கட்டி எடுத்துக்கொண்டு குடும்பத்தோடு சினிமா பார்க்கச் சென்றவர்கள் நம் முந்தைய தலைமுறையினர். ஆனால், இப்போது நிலைமை வேறு! கடுமையான பாதுகாப்பு விதிகள் கொண்ட விமான நிலையத்துக்குள்கூட நீங்கள் எளிதாக நுழைந்துவிட முடியும். ஆனால், மல்டிப்ளக்ஸ் தியேட்டருக்குப் போனால் ‘சோதனை’ என்ற பெயரில் படுத்தி எடுக்கிறார்கள். குறிப்பாக அவர்கள் குறிவைப்பது, உணவுப்பொருள்களை!    

 பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை...  - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?

‘சினிமாவுக்குச் செல்பவர்கள் வெளியில் இருந்து உணவுப் பொருள்களைத் திரையரங்குகளுக்குள் கொண்டுச் செல்லக்கூடாது.’ என்று தமிழ்நாடு திரைப்பட (ஒழுங்கு) விதிகளின் கீழ் எந்தக் கட்டுப்பாடும் விதிக்கப்படவில்லை. ஆனால், பெரு நகரங்களில் பல திரையரங்குகளில் உணவுப் பொருள்களைக் கொண்டு செல்ல அனுமதிப்பதில்லை. சென்னையை அடுத்த ஆவடியில் உள்ள ஒரு திரையரங்கில் ‘வெளி உணவுகளுக்கு அனுமதி இல்லை’ என டிக்கெட்டிலேயே அச்சடித்துள்ளனர். இந்தக் கட்டுப்பாடுகளை எதற்காக வைத்துள்ளார்கள்? விகடன் ஆர்.டி.ஐ டீம் நேரடியாகக் களத்தில் இறங்கியது.

‘‘கடைக்காரர்கள் முக்கியம்!’’

சென்னை பூந்தமல்லி நெடுஞ்சாலையில் உள்ள அம்பா ஸ்கைவாக் மாலில் உள்ள பி.வி.ஆர் தியேட்டரில் படம் பார்க்கச் சென்றோம். முன்னதாக தியேட்டருக்கு வெளியே கடைகளில் நொறுக்குத் தீனி பாக்கெட்கள் வாங்கிக் கொண்டோம். தியேட்டர் நுழைவாயிலிலேயே இரண்டு செக்யூரிட்டிகள் நிற்கிறார்கள். நம்மிடம் டிக்கெட் இருக்கிறதா என்று சரிபார்த்த அவர்கள், நாம் வைத்திருந்த நொறுக்குத் தீனி பாக்கெட்களை அனுமதிக்க மறுத்தனர்.

“சாப்பிடுவதற்காக வாங்கினோம். தியேட்டர் கேன்டீனில் அதிக விலை கொடுத்து வாங்க முடியாது” என்றோம். அவர்கள், தியேட்டர் வாசலில் வைத்திருந்த அறிவிப்புப் பலகையைக் காட்டினர். அதில், ‘தியேட்டருக்குள் உணவுப் பொருள்கள் கொண்டு செல்லக் கூடாது’ என்று அறிவிப்பு எழுதி வைத்திருந்தனர். தியேட்டர் மேலாளரிடம் முறையிட்டபோதும், “நொறுக்குத் தீனி பாக்கெட்களை உள்ளே கொண்டுபோகக் கூடாது. அதற்கான அரசு உத்தரவு இருக்கிறது” என்றார். நாம், “உத்தரவு நகல் இருந்தால் கொடுங்கள், பார்க்கலாம்” என்றோம். “உத்தரவு இருப்பது உண்மை. ஆனால், அதுபற்றிய தகவல்கள் எனக்குத் தெரியாது. இதை அனுமதிக்க முடியாது” என்றார் கறாராக.

“ஏன் இப்படிக் கட்டுப்பாடு விதிக்கிறீர்கள்?” என்றோம். “எங்களை நம்பி தியேட்டரில் கடை வைத்திருப்பவர்கள்தான் எங்களுக்கு முக்கியம். இது எல்லாமே வியாபாரம்தான்’’ என்றார். நாம் வேறுவழியின்றி நொறுக்குத் தீனிகளை செக்யூரிட்டியிடம் கொடுத்து விட்டுச் சென்றோம். இடைவேளையின்போது உள்ளேயே வாங்கினோம். ஒரு காபி 40 ரூபாய். நொறுக்குத் தீனிகளை 100 ரூபாய், 150 ரூபாய் என்று விற்றனர்.

தமிழக அரசு நம்முடைய ஆர்.டி.ஐ கேள்விக்கு அளித்திருக்கும் பதிலில், ‘தியேட்டருக்குள் உணவுப் பொருள்கள் கொண்டு செல்லக்கூடாது என்று எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை’ எனச் சொல்லியிருந்தது. இதை தியேட்டர்காரர்கள் அப்பட்டமாக மீறுகிறார்கள் என்பது நிஜம்.

காரணம் சொன்னால் அனுமதி!

அடுத்து சென்னை வேளச்சேரி ஃபீனிக்ஸ் மாலில் உள்ள ஐமேக்‌ஸ் திரையரங்குக்கு இரண்டு குழுக்களாகப் பிரிந்து சென்றோம். முதல் குழுவில் இருந்தவர்கள் உணவுப் பொருள்களுடன் சென்றனர். வழிமறித்த பாதுகாவலர், ‘‘உணவுப் பொருள்களை உள்ளே கொண்டுசெல்லக் கூடாது என்று விதிமுறை இருக்கிறது’’ என்றார். குழுவில் இருந்த ஒருவரைக் காட்டி, ‘‘இவருக்கு சர்க்கரை நோய் இருக்கிறது. இடையில் சாப்பிடாவிட்டால், மயக்கம் வந்துவிடும்’’் என்றோம். அதன்பின் அனுமதி கிடைத்தது.          

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

 பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை...  - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?

இரண்டாவது குழுவினர் குளிர்பானங்களுடன் உள்ளே சென்றனர். பாதுகாவலர் தடுத்தார். நமது குழுவில் இருந்த பெண், ‘‘எனக்கு பவன்டோதான் பிடிக்கும். உங்கள் திரையரங்கில் உள்ள கேன்டீனில் பவன்டோ இருக்கிறது என்று சொன்னால், நான் இதை இங்கேயே கொடுத்து விட்டுப் போகிறேன்’’ என்றார். ‘‘கேன்டீனில் பவன்டோ இல்லை’’ என்ற பாதுகாவலர், ‘‘சரி, எடுத்துப் போங்கள்’’ என அனுமதித்தார்.

காரணங்கள் சொன்ன பிறகு ஐமேக்ஸ் தியேட்டரில் அனுமதிக்கின்றனர். ஆனால், ‘‘உணவுப் பொருள்கள் கொண்டு செல்லக்கூடாது’’ என்று சொன்னவுடன் பெரும்பாலானவர்கள் சரி என்று பாதுகாவலரிடமே கொடுத்துவிட்டுச் செல்லும் பரிதாபக் காட்சிகளைக் காணமுடிகிறது. 

வேடிக்கை மட்டும் பார்க்கலாம்!

மதுரை வில்லாபுரம் வெற்றி திரையரங்குக்கு, நமக்குத் தெரிந்த குடும்பத்தினரை ‘பாகுபலி’ திரைப்படம் பார்க்க அழைத்துச் சென்றோம். டிக்கெட் ஒரே விலைதான். 120 ரூபாய். இரண்டாம் வகுப்பு கிடையாது. டூ வீலரை பார்க் செய்ய 30 ரூபாய் கட்டணம். நாம் அழைத்துச் சென்ற குடும்பத்தினர், பிஸ்கெட்,  முறுக்கு பாக்கெட்டுகளைக் கொண்டு வந்திருந்தனர். “சின்ன பையனுக்கு வேற ஸ்நாக்ஸ் ஒத்துக்காது. அதான் கொண்டு வந்தோம். பெரியவங்க உள்ளே விக்கிற ஸ்நாக்ஸைக் கண்டிப்பா வாங்குறோம்” என்று சொன்னதைப் பாதுகாவலர்கள் ஏற்கவில்லை. “அதெல்லாம் முடியாது. பையைக் கொடுத்து டோக்கன் வாங்கிக்குங்க. படம் முடிந்து போகும்போது வாங்கிட்டுப் போங்க” என்றார்கள். பையைக் கொடுத்துவிட்டு டோக்கன் வாங்கிக்கொண்டனர்.

இடைவேளையின்போது, கேன்டீனில் என்னென்ன கிடைக்கும் என்பதைத் திரையில் காட்டுகிறார்கள். ஃபுட்கோர்ட் மாதிரி வரிசையாக பல கடைகள் உள்ளன. பப்ஸ், சான்ட்விச், பிரெஞ்ச் ஃப்ரை, பாப்கார்ன், ஐஸ்க்ரீம், காபி, கூல்டிரிங்ஸ் என்று எல்லாமே கிடைக்கின்றன. ஆனால், ஐம்பது ரூபாயிலிருந்துதான் விலையே தொடங்குகிறது. பப்ஸ் ஐம்பது ரூபாய், பாப்கார்னில் 90, 100, 110 ரூபாய் என்று மூன்று வெரைட்டி. இந்தக் கொடூர விலையில் மூச்சுத் திணறிப் போகிறார்கள் மக்கள். நாம் அழைத்துச் சென்ற குடும்பத்தினர் நான்கு பேருக்குச் சிக்கனமாக ஸ்நாக்ஸ் வாங்குவதற்கே 800 ரூபாய் ஆகி விட்டது.

 பார்க்கிங் முதல் பாப்கார்ன் வரை...  - தியேட்டர் கொள்ளைகளுக்குத் தீர்வு என்ன?



கெஞ்சினாலும் இரங்கவில்லை!

பிஸ்கெட் பாக்கெட்கள், தண்ணீர் பாட்டில், திராட்சை, நொறுக்குத் தீனிகள் எனத் தனித்தனியே வாங்கி எடுத்துக்கொண்டு, திருச்சி சோனா மீனா தியேட்டருக்குச் சென்றோம். வாசலில் நின்றிருந்த ஜிம் பாய்ஸ், ‘‘கையில் வைத்திருக்கும் பொருள்களை அவங்ககிட்டக் கொடுங்க. படம் முடிந்து வந்து வாங்கிக் கொள்ளுங்கள்” என்றார்கள்.

“ரொம்ப பசியா இருக்கிறது. பசி அதிகமானால், படபடப்பு அதிகமாக இருக்கும்” என்றோம். “அப்படியென்றால் வெளியில் போய் சாப்பிட்டுட்டு வாங்க. நாங்க வேண்டாம்னு சொல்லலையே” என்றனர். “இவ்வளவையும் உடனே சாப்பிட முடியாதே. சர்க்கரை நோய் இருக்கு, உடல்நிலை சரியில்லை” என நீண்ட நேரம் வாதாடியும் பலனில்லை. இதேபோல், பிஸ்கெட் பாக்கெட்,  தண்ணீர் பாட்டிலுடன் வந்த நமது புகைப்படக்காரரிடம், அதையெல்லாம் வாங்கி வைத்துக்கொண்டார்கள்.

எங்களுக்குப் பின்னால் வயதான பெண்மணி ஒருவர், கையில் உணவுப் பொட்டலத்தோடு வந்தார். அவரும் தன் நிலைமையைச் சொல்லி, ‘‘ரொம்பப் பசியாக இருக்கும்மா, படத்துக்கு நேரம் ஆகிவிட்டது என்று பிள்ளைகள் சத்தம் போட்டதால் பொட்டலம் கட்டிக்கிட்டு வந்தோம்’’ எனக் கெஞ்சினார். ஆனாலும், அனுமதி கிடைக்கவில்லை.

மயக்க மருந்து கொள்ளை!


சென்னை திரையரங்கு உரிமையாளர்கள் சங்கத்தலைவர் அபிராமி ராமநாதனிடம் பேசினோம். “திரையரங்குகளுக்குள் உணவுப் பொருள்களைக் கொண்டு போகக் கூடாது என்று சட்டத்தில் கூறப்படவில்லை. 15 வருடங்களுக்கு முன்பு, சென்னையில் உள்ள திரையரங்கில் ஒரு சம்பவம் நடந்தது. திரையரங்குக்கு வந்த ஒருவர், குளிர்பானத்தில் மயக்க மருந்து கலந்து பக்கத்தில் உட்கார்ந்த பெண்ணிடம் கொடுத்திருக்கிறார். அந்தப் பெண் மயக்கமானதும், அவர் அணிந்திருந்த நகைகளைக் கொள்ளையடித்துச் சென்றுவிட்டனர். இதுபோல நான்கு சம்பவங்கள் நடந்தன. அதன்பிறகே, ‘திரையரங்குகளுக்குள் வெளி உணவுகளைக் கொண்டு வருவதற்கு அனுமதிக்க வேண்டாம்’ என முடிவு செய்யப்பட்டது. அதைத்தான் கடைப்பிடிக்கிறோம். வருபவர்களில் யார் நல்லவர், கெட்டவர் என்று அடையாளம் காணமுடியவில்லை. இதனால்தான் இந்த முடிவை எடுத்தோம்.

சர்க்கரை நோயாளிகள் உணவுப் பொருள்களைக் கொண்டு செல்லலாம். குழந்தைகளுக்குப் பால்,  உணவு கொண்டு போவதை யாரும் தடுப்பதில்லை. தமிழகத்தில் ஆயிரம் தியேட்டர்கள் இருக்கின்றன. யாரோ ஒரு சிலர் மனிதாபிமானம் இல்லாமல் நடந்துகொள்கின்றனர். அதற்காக எல்லோரையும் குற்றம் சாட்டுவது தவறு.

திரையரங்க கேன்டீன்களில் பாப்கார்ன் அதிக விலைக்கு விற்பதாக எனக்குத் தெரியவில்லை. அதிகபட்சம் 60 ரூபாய் வரைதான் விற்கின்றனர். (200 ரூபாய்க்கு எல்லாம் பாப்கார்ன் விற்கிறார்கள். முழுப் பூசணிக்காயைச் சோற்றில் மறைக்கிறார்!) தெருக்களில் இருக்கும் ஒரு கடையில், நாள் முழுக்க எதையும் விற்கலாம். திரையரங்குகளில் இடைவேளை என்பது அதிகபட்சம் 15 நிமிடங்கள்தான். நான்கு காட்சிகள் என்றால், விற்பனை என்பது 60 நிமிடங்கள்தான். கடையில் இருக்கும் ஊழியர்களுக்குச் சம்பளம் கொடுக்க வேண்டும். எனவே, கூடுதல் விலைக்கு விற்க வேண்டிய கட்டாயம் இருக்கிறது” என்றார்.

ஆனாலும், தியேட்டர்களில் மயக்க மருந்தே கொடுக்காமல் அல்லவா பணம் பிடுங்குகிறார்கள்!

- வெ.நீலகண்டன், கே.பாலசுப்பிரமணி, செ.சல்மான், சி.ய.ஆனந்தகுமார்

அதிக விலை...  புகார் தரலாம்!

திரையரங்கு கேன்டீனில் உணவுப் பொருள்களில் அச்சிடப்பட்ட அதிகபட்ச சில்லறை விலைக்கு (MRP) அதிகமாக விற்றால், மாவட்டத் துணை சட்டமுறை எடையளவு கட்டுப்பாட்டு அதிகாரி (Controller of Legal Metrology (Weights & Measures))-யிடம் புகார் செய்ய வேண்டும். புகாரில் உண்மை இருக்கிறதா என்பதைக் கண்டறிய தொழிலாளர் நலத்துறை ஆய்வாளரை, சம்பந்தப்பட்ட திரையரங்குக்கு அனுப்பி ஆய்வு செய்து நடவடிக்கை எடுப்பார்கள். சென்னையில் மால்கள், திரையரங்குகளில் அடிக்கடி சோதனை செய்து நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டு வருவதாக அதிகாரி ஒருவர் நம்மிடம் கூறினார்.

மதுரை கலெக்டர் வீரராகவ ராவிடம் பேசினோம், “தியேட்டர்களைத் தொடர்ந்து கண்காணிக்க அதிகாரிகள் குழு ஒன்றை அமைக்க உள்ளோம். இனி முறைகேடாக நடந்துகொள்ளும் திரையரங்கங்கள் மீது நடவடிக்கை உடனுக்குடன் எடுக்கப்படும். படம் பார்க்கச் செல்பவர்கள் ஸ்நாக்ஸ் கொண்டு செல்வதை தியேட்டர்காரர்கள் தடுக்க முடியாது. இதை நானே நேரில் ஆய்வு செய்கிறேன். தியேட்டர் கட்டணம், கேண்டீனில் விலை நியாயமானதாக இருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் நடவடிக்கை எடுப்போம்” என்றார்.

சென்னை போலீஸ் கமிஷனர் விஸ்வநாதனிடம் பேசினோம். “உணவுப் பொருள்கள் கொண்டு செல்ல தடை,  அதிகக் கட்டணங்கள் வசூல் பற்றி புகார் அளித்தால் உரிய நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்” என்றவர், நாம் ஆர்.டி.ஐ மூலம் பெற்ற தகவல்களை இணை ஆணையர் (தெற்கு-சட்டம் ஒழுங்கு) சங்கரிடம் கொடுத்து நடவடிக்கை எடுக்கச் சொல்லியிருக்கிறார். ‘‘அரசு விதிமுறைகளை ஆய்வு செய்து, உரிய நடவடிக்கை எடுக்கிறேன்” என நம்மிடம் சொன்னார் சங்கர்.

டிக்கெட்டை விட கேன்டீனில்தான் லாபம்!

‘‘மல்டிப்ளக்ஸ் தியேட்டர்களின் டிக்கெட் கட்டணத்தைவிட, கேன்டீன் விற்பனையில்தான் லாபம் அதிகம்’’ எனக் கணக்குச் சொல்கிறார்கள். ‘‘டிக்கெட் கட்டணத்தை விநியோகஸ்தருடன் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டும். தேவைப்பட்டால் வரியும் கட்ட வேண்டும். கேன்டீன் வருமானம் மொத்தமாகத் தியேட்டருக்கு வரும். பொதுவாக ‘படம் பார்த்துவிட்டு வெளியில் சாப்பிடலாம்’ என நிறைய குடும்பங்கள் பிளான் செய்கின்றன. ‘அவர்கள் ஏன் ஹோட்டலுக்குப் போக வேண்டும்? தியேட்டரிலேயே சாப்பிடலாமே’ என தியேட்டர் நிறுவனங்கள் கணக்கு போடுகின்றன. அதனால் வெரைட்டியாக கேன்டீனில் வைத்து ஆசையைத் தூண்டுகின்றன’’ என்கிறார்கள், இந்தத் தொழிலில் அனுபவம் உள்ளவர்கள்.

நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வெரைட்டிகளோடு மெனு கார்டு வைத்திருக்கும் மல்டிப்ளக்ஸ் தியேட்டர்கள் உண்டு. இதற்காக தனியாக செஃப் கூட நியமிக்கிறார்கள். ஒரு குடும்பம் டிக்கெட்டுக்கு 500 ரூபாய் செலவழிக்கிறது என்றால், அவர்கள் 1,000 ரூபாயை கேன்டீனில் தாராளமாகச் செலவழிப்பார்கள் என்பது கணக்காம்.

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism