Published:Updated:

“ஜெயலலிதா இல்லாத ஊரில் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை!”

“ஜெயலலிதா இல்லாத ஊரில் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை!”
பிரீமியம் ஸ்டோரி
“ஜெயலலிதா இல்லாத ஊரில் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை!”

- பெங்களூருக்கு இடம் மாறும் வீணை காயத்ரி...

“ஜெயலலிதா இல்லாத ஊரில் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை!”

- பெங்களூருக்கு இடம் மாறும் வீணை காயத்ரி...

Published:Updated:
“ஜெயலலிதா இல்லாத ஊரில் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை!”
பிரீமியம் ஸ்டோரி
“ஜெயலலிதா இல்லாத ஊரில் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை!”

‘‘அம்மாவுக்கும் எனக்குமான நட்பு, இருபத்தாறு வருடங்கள் பின்னிப்பிணைந்தது... அம்மாவின் இழப்பைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. அவர் இல்லாத ஊரில் இருக்கவும் பிடிக்கவில்லை. பெங்களூருக்கு குடியேறப்போகிறேன்...” கண்ணீரைத் துடைத்தபடிப் பேசுகிறார் வீணை காயத்ரி. முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் உற்ற தோழியான வீணை காயத்ரி, தமிழ்நாடு அரசு இசை மற்றும் கவின்கலைப் பல்கலைக்கழக முன்னாள் துணைவேந்தர். ஜெயலலிதாவின் பிறந்தநாளை (பிப்ரவரி 24) முன்னிட்டு அவரைப் பற்றிய நினைவுகளை நம்மிடம் அவர் பகிர்ந்துகொண்டார்.

‘‘என் அப்பா அஸ்வத்தாமன், இசையமைப்பாளர். தெலுங்குப் படங்களுக்கு இசையமைத்துள்ளார். ஜெயலலிதாவின் தாயார் சந்தியா நடித்த படங்களுக்கும் அப்பா இசையமைத்திருக்கிறார். சின்ன வயதில் ஜெயலலிதா, தன் அம்மாவுடன் படப்பிடிப்புக்கு வருவதையும், அவரது சுட்டித்தனத்தையும் அப்பா சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். ஒரு நடிகையாக, பாடகியாக, நடன மங்கையாக ஜெயலலிதாவின் திறமைகளைக்கண்டு பிரமித்திருக்கிறேன். மேடைப் பேச்சாளராகவும், அரசியல்வாதியாகவும் அவர் உருவெடுத்த போது, அவரது துணிச்சல் என்னையும் ஆக்கிரமித்தது. அதுவரை ஜெயலலிதாவை எட்டியிருந்தே பார்த்திருந்த நான், ஒருமுறை அவரை நேரில் சந்தித்தேன். அந்தத் தருணத்தை எப்போதும் மறக்க முடியாது. முதல்முறை சந்திப்பில், ‘நீங்கள் அஸ்வத்தாமன் சாரின் மகளா?’ என்று கேட்டுவிட்டு அப்பா குறித்தும், இசை குறித்தும் கொஞ்சநேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தார். பிறகு, ‘விரைவில் சந்திப்போம்’ என்று சொல்லிவிட்டுச் சென்றார்.

“ஜெயலலிதா இல்லாத ஊரில் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை!”

அடுத்த சில நாள்களிலேயே ‘இயல் இசை நாடகம்’ மன்றத்தில் என்னை உறுப்பினர் ஆக்கினார். பிறகு அடிக்கடி தொலைபேசியில் அழைத்துப் பேசுவார். வீட்டுக்கு வரச்சொல்வார். மிகப்பெரிய கட்சியின் தலைவர், முதல்வர் என பிஸியாக இருப்பவர். அதனால், அவர் வரச்சொல்லியும்கூட பல நேரங்களில் நான் செல்லாமல் இருந்திருக்கிறேன். நம்மால் அவரது நேரம் வீணாக வேண்டாம் என்ற எண்ணமே அதற்குக் காரணம். ஓராண்டுக்குப் பிறகு அவர் முதல்வராக இல்லாத சமயத்தில், போயஸ் கார்டன் சென்றேன். ‘இப்போதுதான் என்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்று நினைப்பு வந்ததா?’ என்று செல்லமாகக் கோபித்துக்கொண்டார். ‘நான் பதவியில் இருக்கும்போதுதான் பலரும் என்னைத் தேடி வருவார்கள். ஆனால், நான் பதவியில் இல்லாதபோது நீ வந்திருக்கிறாய். என் மீதான அன்பில்தான் நீ வந்திருக்கிறாய் என்பதைப் புரிந்துகொள்கிறேன்’’ என்று மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னார். அதைக் கேட்டு நான் பூரித்துப் போனேன்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

“ஜெயலலிதா இல்லாத ஊரில் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை!”

2011 சட்டமன்றத் தேர்தலில் ஜெயலலிதா வெற்றிபெற்று முதல்வர் ஆனார். அப்போது, என்னை இசைக் கல்லூரியின் இயக்குநராக நியமித்தார். அந்தச் சமயத்தில், ‘இசையையும் கலையையும் மேலும் வளர்க்க வேண்டும்; ஓர் இசைப் பல்கலைக்கழகம் தொடங்க வேண்டும்’ என்று ஜெயலலிதாவிடம் கூறினேன். உடனே அதை ஏற்றுக்கொண்டு, சட்டமன்றத்தில் அதற்கான அறிவிப்பை வெளியிட்டார். இசை மட்டுமல்லாமல் நுண்கலை, சிற்பம் என எல்லாவற்றையும் ஒருங்கிணைந்த பல்கலைக் கழகமாக அதை அவர் உருவாக்கினார். அதன் துணைவேந்தராக என்னை நியமித்து உத்தரவிட்டார். ‘முனைவர் பட்டம் பெறாத நான் எப்படி துணைவேந்தராக முடியும்?’ என்று அவரிடம் கேட்டேன். ‘யூ.ஜி.சி-யில் வழி இருக்கிறது’ என்று சொன்னார். ஒரு குழந்தையை வளர்ப்பதைப்போல, பல்கலைக்கழகத்தை நேசித்து, அதை வளர்த்தெடுத்தேன். எனக்குக் கொலை மிரட்டல் வந்தபோது, ‘இதையெல்லாம் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாதே. 2016-க்குப் பிறகு எனக்கு வேறு திட்டம் இருக்கிறது. பிறகு சொல்கிறேன்’ என்று நேரில் அழைத்துப் பேசினார். ஆனால், கடைசிவரை அந்த ரகசியத்தைச் சொல்லாமலேயே சென்றுவிட்டார். எப்போது அவர் வீட்டிற்கு நான் சென்றாலும், ரொம்பவே மகிழ்ச்சியாக இருப்பார். தனக்குப் பிடிக்காதவர்களை, உடன் வைத்திருக்க மாட்டார்” என்றவர் சில கசப்பான அனுபவங்களையும் பகிர்ந்து கொண்டார்.

திடீரென மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப் பட்டதும், பதறிவிட்டேன். இரண்டு முறை மருத்துவமனை சென்றும் அவரைப் பார்க்க முடியவில்லை. சில அதிகாரிகளைத் தொடர்பு கொண்டு பேசினேன். ‘முதல்வர் நலம் பெற்று வந்துவிடுவார்’ என்று உறுதியாகச் சொன்னார்கள். ஆனால், அவர் வரவே இல்லை. அவரது மரணத்தில் சாதாரணக் குடிமகனுக்கு இருக்கும் அனைத்துக் கேள்விகளும் எனக்கும் இருக்கின்றன. காலம் எல்லாவற்றுக்கும் பதில் சொல்லும். அவர் இல்லாத நிலையில், அந்த இசைப் பல்கலைக் கழகத்தில் துணைவேந்தராகத் தொடர விருப்பமில்லை. அதே நேரத்தில், என்னைப் பல்கலைக் கழகத்திலிருந்து துரத்த சில ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிகள் முயற்சி செய்தனர். பல்கலைக் கழகத்திற்குக் கட்டடம் கட்ட அனுமதி கிடைத்து, பணிகள் நடந்துவந்தன. ஜெயலலிதா இறந்தப் பிறகு அந்தப் பணிகள் அப்படியே நின்றுபோயின. என் பதவி காலம் முடியும் நிலையில், நீங்களே துணைவேந்தராகத் தொடரலாமே என்று நண்பர்கள் சிலர் சொன்னார்கள். அதனால், பதவி நீட்டிப்புக்காகப் பெயரளவுக்கு ஒரு முயற்சியை எடுத்தேன். அது பலனளிக்கவில்லை. அதுவும் ஒரு வகையில் எனக்கு மகிழ்ச்சிதான்.

“ஜெயலலிதா இல்லாத ஊரில் இருக்கப்பிடிக்கவில்லை!”

அம்மா ஆட்சி என்கிறார்கள், அவர் சொன்ன எதையுமே செய்யவில்லை இந்த அரசு.  இசைப் பல்கலைக்கழகத்தில் ‘ஜெயம்’ விழா தொடர்ச்சியாகக் கொண்டாடப்பட்டது. ஜெயலலிதாவே விரும்பிய நிகழ்ச்சி இது. ஆனால் இப்போது அதுவும் கொண்டாடப் படவில்லை. இந்த ஆண்டு கொண்டாட திட்டமிட்டிருக்கிறார்கள். இதுவும் அவர் பெயரைச் சொல்லித் தேர்தலைச் சந்திக்கத்தான். ஜெயலலிதா கட்சியைக் கட்டுக்கோப்பாக வளர்த்தவர். அவரது அகராதியில் முடியும் என்றால் முடியும், முடியாது என்றால் முடியாதுதான். அவர் வளர்த்த அந்தக் கட்டுக்கோப்பு இப்போது காணாமல் போய்விட்டது. இப்போது எல்லோருமே புதிதாக இருக்கிறார்கள். அவர் மரணத்தால் உண்டான வெறுமை, தமிழகத்தையே கசப்பாக்கி விட்டது. அவர் இருந்தபோது, அவரது உத்தரவை யாருமே எளிதாக எடுத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள். உடனடியாக நிறைவேற்றுவார்கள். அவரின் உத்தரவுகள் எல்லாம் இப்போது என்னவாகின என்று தெரியவில்லை. இது அம்மாவின் ஆட்சியே இல்லை. அவர் இல்லாத ஊரில் இருக்கவே பிடிக்கவில்லை. விரைவில் பெங்களூருவில் குடியேறுகிறேன்’’ வேதனையுடன் முடிக்கிறார் வீணை காயத்ரி.

- இ.லோகேஷ்வரி
படங்கள்: பா.காளிமுத்து

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism