Published:Updated:

ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க... உரிமை கேட்டுக் கதறும் ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள்!

ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க...

கடந்த 40 வருடங்களாக ஒரே ஆதிக்கச் சாதியைச் சேர்ந்தவர்தான் ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக இருக்கிறார். இம்முறை அந்த ஊராட்சி, பட்டியலினப் பிரிவினருக்கு ஒதுக்கப்பட்டது.

ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க... உரிமை கேட்டுக் கதறும் ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள்!

கடந்த 40 வருடங்களாக ஒரே ஆதிக்கச் சாதியைச் சேர்ந்தவர்தான் ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக இருக்கிறார். இம்முறை அந்த ஊராட்சி, பட்டியலினப் பிரிவினருக்கு ஒதுக்கப்பட்டது.

Published:Updated:
ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க...
பிரீமியம் ஸ்டோரி
ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க...

சமீபத்தில் தமிழ்நாடு அரசின் தலைமைச் செயலாளர் இறையன்பு, அதிகாரிகளுக்கு ஒரு சுற்றறிக்கையை அனுப்பியிருந்தார். ஏழு அம்சங்கள் அடங்கிய அந்த அறிக்கையில், “தீண்டாமை ஒழிக்கப்பட்டுள்ள நிலையில், மீண்டும் அதை எந்த வடிவத்திலும் செயல்படுத்துவது தண்டனைக்குரிய குற்றம். 75-வது சுதந்திர தினப் பெருவிழாவில், எவ்வித சாதியப் பாகுபாடுமின்றி மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலைவர்களைக்கொண்டு, அனைத்து நகராட்சி, பேரூராட்சி மற்றும் கிராம ஊராட்சிகளின் தலைமை அரசு அலுவலகங்களில் தேசியக்கொடி ஏற்றுவதை உறுதிசெய்ய வேண்டும்” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். 21-ம் நூற்றாண்டிலும், ‘பெரியாரின் பூமி’ என்று மார்தட்டிக்கொள்ளும் தமிழ்நாட்டிலும் தீண்டாமைக் கொடுமை கடுமையாக நிலவி வருவதையும், பட்டியலினத்தைச் சேர்ந்த ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள் சாதியப் பாகுபாட்டுக்கு உள்ளாவதையும் தலைமைச் செயலாளரின் அறிக்கை உறுதிப்படுத்தியிருக்கிறது.

அவரின் அறிவுறுத்தலைத் தொடர்ந்து, பட்டியலினச் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள் தேசியக்கொடி ஏற்றுவதை, பெருமளவில் அதிகாரிகள் உறுதிசெய்தார்கள். ஆனால், பிரச்னை தேசியக்கொடியை ஏற்றுவதில் மட்டும் இல்லை. பட்டியலின ஊராட்சித் தலைவர்கள் மரியாதையோடு நடத்தப் படுவதில்லை. சுதந்திரமாக அவர்களைச் செயல்பட விடுவதில்லை. அவர்களை அவர்களின் இருக்கையில் உட்காரக்கூட விடுவதில்லை. இதை அதிகாரிகள் உணர்ந்ததுபோலத் தெரிய வில்லை. தலைமைச் செயலாளரின் சுற்றறிக்கையும்கூட ‘தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி சமீபத்தில் வெளியிட்ட ஓர் ஆய்வறிக்கையைத் தொடர்ந்து தான் வெளியானது. அதைத் தொடர்ந்துதான் அரசு இயந்திரமும் பரபரப்பானது. கொடியேற்றும் நிகழ்வு ஒரு நாள் மட்டும் கிடைக்கும் சுதந்திரம். மற்ற 364 நாள்கள்?

ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க... உரிமை கேட்டுக் கதறும் ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள்!

365 நாள்களுமே போராட்டம்தான்... அதிர்ச்சியளித்த அறிக்கை!

‘தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி’ அமைப்பின் தலைவர் செல்லக்கண்ணுவிடம் பேசினோம். “தேனி மாவட்டம், ஆத்தங்கரைப் பட்டியைச் சேர்ந்த பட்டியலின ஊராட்சி மன்றத் தலைவருக்கு தேசியக்கொடி ஏற்ற அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. புதுக்கோட்டை மாவட்டத் திலுள்ள ஓர் ஊராட்சியில், பட்டியலின ஊராட்சி மன்றத் தலைவரின் பெயரைப் பலகையில் எழுத அங்கிருந்த ஆதிக்க சாதியினர் அனுமதிக்கவில்லை. மதுரை மாவட்டத்திலுள்ள மேலக்கால் ஊராட்சியின் பெண் பட்டியலினத் தலைவரைப் பணி செய்யவிடாமல் அங்குள்ள வார்டு உறுப்பினர்கள் தடுத்திருக்கிறார்கள். அதை எதிர்த்து அவர் போராட்டமும் செய்திருக்கிறார். இப்படிப் பல்வேறு சம்பவங்கள் எங்களுக்குப் புகாராக வந்ததால், தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி சார்பில், முதற்கட்டமாக 24 மாவட்டங்களிலுள்ள 386 ஊராட்சிகளில் ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. உண்மையில், தமிழ்நாட்டில் மிக மோசமான அளவில் பிரச்னைகள் இருப்பதை இந்த ஆய்வு முடிவுகள் உணர்த்தியிருக்கின்றன.

ஆய்வில், ‘20 ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள் தேசியக்கொடியை ஏற்ற அனுமதிக்கப்படுவதில்லை. 42 ஊராட்சித் தலைவர் களுக்கு பெயர்ப்பலகை கிடையாது. 22 ஊராட்சித் தலைவர்கள் நாற்காலியில் உட்கார அனுமதிக்கப் படுவதில்லை. 33 ஊராட்சித் தலைவர்கள் ஊராட்சி அலுவலகத்திலேயே உட்கார அனுமதிக்கப்படுவதில்லை’ எனப் பட்டியலின ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள் சந்திக்கும் சாதிய அடக்குமுறைகள் வெளிச்சத்துக்கு வந்தன. வருடத்தின் 365 நாள்களுமே அவர்களுக்குப் போராட்டமாகத்தான் இருக்கின்றன. ஆதிக்க சாதியினருக்கு நடுவே ஒரு பட்டியலின ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் இருக்கிறார் என்றால், அவருக்கு அடுத்தபடியாக இருக்கும் துணைத் தலைவரின் அராஜகப் போக்கு மிகவும் அதிகம். ‘நேத்து வரைக்கும் என் முன்னாடி கையைக் கட்டிக்கிட்டு நின்ன நீ, இப்போ என்கூட சரிசமமா உட்காருறதா... உனக்கு நான் மரியாதையை செய்யணுமா’ என்று மோசமாகப் பேசுவதாகப் பல ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள் எங்களிடம் கூறினார்கள்.

ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க... உரிமை கேட்டுக் கதறும் ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள்!

புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் ஓர் ஊராட்சியில், கடந்த 40 வருடங்களாக ஒரே ஆதிக்கச் சாதியைச் சேர்ந்தவர்தான் ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக இருக்கிறார். இம்முறை அந்த ஊராட்சி, பட்டியலினப் பிரிவினருக்கு ஒதுக்கப்பட்டது. இதையடுத்து, தனது தோட்டத்தில் வேலைசெய்யும் ஒருவரைத் தேர்தலில் நிற்கவைத்து வெற்றிபெற வைத்திருக்கிறார் அந்த முன்னாள் தலைவர். வெற்றிபெற்றவர் வெறும் பெயருக்கு மட்டுமே தலைவர். அந்த ஊராட்சியில் அனைத்து அதிகாரமும் செய்வது முன்னாள் தலைவர்தான். சிவகங்கை மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு பெண் பட்டியலின ஊராட்சி மன்றத் தலைவரை, அங்குள்ள வார்டு உறுப்பினர்கள்கூட மதிப்பதில்லை. ஊராட்சி மன்றத்துக்குப் புதிதாகக் கட்டடம் கட்டுவதுகூட அவரிடம் சொல்லப்படவில்லை.

ஆதிக்கச் சாதியினரின் தலையீடு ஒருபக்கம் இருக்கிறது என்றால், பல இடங்களில் அரசு அதிகாரிகளும் பட்டியலினத் தலைவர்களை மிக மரியாதைக் குறைவாக நடத்துகிறார்கள். மற்ற சமூக ஊராட்சித் தலைவர்களுக்கு எளிதாகக் கிடைக்கும் எல்லா விஷயங்களும், பெரும் போராட்டத் துக்குப் பிறகே பட்டியலின ஊராட்சித் தலைவர்களுக்குக் கிடைக்கின்றன. மொத்தமுள்ள 2,700 ஊராட்சிகளில் நாங்கள் ஆய்வு நடத்தியது வெறும் 389 இடங்களில்தான். தமிழகம் முழுவதும் நடத்தியிருந்தால், இந்த ஆய்வின் முடிவுகளில் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை இன்னும் கடுமையாக உயர்ந்திருக்கும்” என்றார் வேதனையுடன்.

உண்மைநிலையை அறிந்துகொள்ள, ‘தமிழ்நாடு தீண்டாமை ஒழிப்பு முன்னணி’ வெளியிட்ட அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள ஊராட்சி களுக்கு விசிட் அடித்தோம். பல ஊராட்சித் தலைவர்கள் சாதியரீதியான கொடுமையான அடக்குமுறைகளைச் சந்தித்தாலும், வெளிப்படையாகப் பேச முடியாத நிலையில் இருப்பது தெரிந்தது. நம்மிடம் பேசிய திண்டுக்கல் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் ஒருவர், “இப்போ நீங்க கேக்குறீங்கன்னு நடக்கிறதை நானும் சொல்லிடுவேன். ஆனா, அதுக்குப் பின்னாடி எவ்வளவு பிரச்னை வரும்னு எங்களுக்குத்தான் தெரியும். நீங்க போயிடுவீங்க. ஆனா, நாங்க இங்கதான் வாழ்ந்தாகணும். எங்க புள்ளைகுட்டிக வாழ்ந்தாகணும்... என்ன பேசினாலும், இங்க எதுவும் மாறப்போறது இல்லைங்க...” என்றவரின் குரலில் வலியும் வேதனையும் மிகுந்திருந்தன. முகத்தில் பதற்ற மிருந்தது. நாம் சந்தித்த பெரும்பாலானவர்களின் நிலைமையும் குரலும் வேதனையும் இதுவாகத்தான் இருந்தது.

ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க... உரிமை கேட்டுக் கதறும் ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள்!

“ஒவ்வொரு நாளும் செத்துப் பிழைக்கிறோம்..!”

தஞ்சாவூர் மாவட்டம், அம்மாபேட்டை ஒன்றியம், மேலசெம்மங்குடி ஊராட்சி மன்றத் தலைவரான இந்திராணி, பட்டியலினச் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் நம்மிடம் பேசுகையில், “பொதுத் தொகுதியாக இருந்த ஊராட்சி, இந்த முறைதான் தனித் தொகுதியாக மாற்றம் செய்யப்பட்டது. முதல் ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக நான் பொறுப்பேற்றதிலிருந்தே ஆதிக்கச் சாதியினரால் பல்வேறு மிரட்டல்களுக்கு ஆளாகிவருகிறேன். ஊராட்சி மன்றக் கட்டடம் இடிந்துவிழும் நிலையில் இருப்பதால், முறையாக அனுமதி பெற்று கோடுகிழி கிராமத்தில் செயல்படாமலிருந்த புதிய கிராம சேவை கட்டடத்துக்கு ஊராட்சி மன்ற அலுவலகத்தை மாற்றினேன்.

அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து, என்னையும் என் மகன் இளைய ராஜாவையும் ஆணையர் முன்னிலையிலேயே ஆதிக்க சாதியினர் அடித்து உடைகளைக் கிழித்தனர். தகாத வார்த்தைகளில் பேசினர். இது தொடர்பாகப் புகார் கொடுத்தும் முறையாக வழக்கு பதிந்து விசாரணை மேற்கொள்ளவில்லை. ‘அந்தம்மாகிட்டலாம் பணி செய்ய முடியாது’னு ஊராட்சி மன்ற கிளார்க் கருணானந்தம் வேற ஊராட்சிக்கு டிரான்ஸ்ஃபரில் சென்றார். அரசு அலுவலர்கள் தரப்பிலும் எனக்கு ஒத்துழைப்பு இல்லை. அரசுத் திட்டங்களை நிறைவேற்ற முடியவில்லை. புதிய கட்டடம் கட்டுவதற்கான நிதி ஒதுக்கப்பட்டும் கட்ட முடியவில்லை. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, எங்களை மிரட்டி ஒடுக்குவதற்காக போலீஸுக்கு அழுத்தம் கொடுத்து, பட்டதாரியான என் மகன் பெயரை ரௌடி லிஸ்ட்டில் சேர்த்துள்ளனர். ஆதிக்கச் சாதியினரின் அழுத்தங்களால் ஒவ்வொரு நாளும் செத்துப் பிழைக்கிறோம்” என்றார் கண்ணீர்மல்க.

செல்லக்கண்ணு
செல்லக்கண்ணு

கும்பகோணம் ஒன்றியம், உடையாளூர் ஊராட்சி மன்றத் தலைவரான செல்வியும் ஆதிக்க சாதியினரால் மிரட்டப்படுவது வெளிச்சத்துக்கு வந்திருக்கிறது. அவர் தரப்பில் நம்மிடம் பேசியவர்கள், “ஆதிக்கச் சாதினரால் மிரட்டப்படுவது ஒருபுறம் என்றால், மறுபுறம், அதிகாரிகள் ஒத்துழைப்பு தர மறுக்கிறார்கள். அதனால், நிதி ஒதுக்கப்பட்டும் நலத்திட்டங்கள் எதையும் அமல்படுத்த முடியவில்லை. தங்கள் பங்குக்கு அதிகாரிகளும் எங்களை ஒடுக்கிறார்கள்” என்கிறார்கள் மிரட்சியுடன். அணைக்கரை ஊராட்சியில், ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் சுதந்திரமாகச் செயல்பட, துணை ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் முட்டுக்கட்டை போடுவதாகக் குற்றம்சாட்டப்படுகிறது.

“ஏய், இங்க வா... கையெழுத்து போடு!”

ராமநாதபுரம் மாவட்டம், திருவாடானை ஒன்றியத்திலுள்ள மாவூர், அஞ்சுகோட்டை, ஓரிக்கோட்டை ஊராட்சிகளில் பட்டியல் இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்களாக இருக்கின்றனர். அதில் அஞ்சுகோட்டை ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் பூபாலனை ஒதுங்கச் சொல்லிவிட்டு, ஆதிக்க சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்தான் ஊராட்சியையே தங்கள் கட்டுக்குள் வைத்திருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. அதேபோல, மாவூர் ஊராட்சி மன்றத் தலைவரான கலைச்செல்வியை, மன்ற உறுப்பினர்கள், அதிகாரிகள் யாரும் மதிப்பதே கிடையாது என்று குற்றம்சாட்டப்படுகிறது. தேசியக்கொடியைக்கூட போலீஸ் பாதுகாப்புடன்தான் ஏற்றியிருக்கிறார் கலைச்செல்வி. ஓரிக்கோட்டை ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக இருக்கும் காந்திமதியின் பெயர், பெயர்ப்பலகையில் இடம் பெறுவதற்கு ஆதிக்கச் சமூகத்தினர் எதிர்ப்பு தெரிவித்திருக்கிறார்கள். அரசு எச்சரித்த பிறகே, சமீபத்தில் அவரின் பெயர், பலகையில் எழுதப்பட்டிருக்கிறது.

ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க... உரிமை கேட்டுக் கதறும் ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள்!

தென்காசி மாவட்டம், மாயமான்குறிச்சி ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக அருந்ததிய சமூகத்தைச் சேர்ந்த பால்த்தாய் என்பவர் இருக்கிறார். அதே ஊராட்சியின் துணைத் தலைவராக இருக்கும் கண்ணன் என்பவரின் தோட்டத்தில் 25 ஆண்டுகளாக வேலை பார்த்தவர்தான் பால்த்தாய். `பால்த்தாயைத் துணைத் தலைவர் மதிப்பதில்லை’ என்கிறார்கள் ஊர் மக்கள். ஊராட்சி மன்றம் சார்பாகச் சாலையில் வைக்கப்படும் பெயர்ப் பலகையில்கூட யாருடைய பெயரையும் எழுதாமல் கிராமத்துப் பெயரை மட்டுமே குறிப்பிட்டுள்ளனர். “ஊராட்சி மன்றச் செயலாளராக இருக்கும் துரைப் பாண்டியன்கூட பால்த்தாயை மதிப்பதில்லை. ‘ஏய், இங்க வா... இதுல கையெழுத்து போடு’ என்று ஊராட்சி மன்றத் தலைவரான பால்த்தாயை ஒருமையில்தான் அழைப்பார். பட்டியலின ஊராட்சித் தலைவர்களின் நிலைமை இதுதான்” என்று கொதிக்கிறார்கள் கிராம மக்கள்.

திருவண்ணாமலை மாவட்டம், மேற்கு ஆரணி ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட அய்யம்பாளையம் ஊராட்சி மன்றத் தலைவி கற்பகம் சேகர். அப்பகுதியில் பெரும்பான்மையாக வசிக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தினரின் ஆதிக்கத்தால், ஊராட்சி அலுவலக முகப்பில் கற்பகம் சேகரின் பெயர்ப்பலகைகூட வைக்கப்படவில்லை. கட்டடமும் சிதிலமடைந்து, இடிந்து விழும் நிலையிலிருக்கிறது. ஊராட்சிக்குள் நாம் சென்று விசாரித்தபோது, “அவரா..?” என்று கேட்டவர்கள், செருப்பு தைக்கும் தொழிலை இழிவாகக் குறிப்பிடும் சாதிய இழிவுச் சொல் ஒன்றால் கற்பகம் மீது தீண்டாமைப் பாகுபாட்டை வெளிப்படையாகவே காட்டினார்கள். கற்பகத்தையும், அவரின் கணவரையும் சந்தித்துப் பேசியபோது, குறைகளை வெளியில் சொல்ல முடியாமல் தயங்கினார்கள். நாம் புரிந்துகொண்டோம்.

கோவை மாவட்டம் தோலம்பாளையம், கரவளிமாதப்பூர், திவான்சாபுதூர் உள்ளிட்ட ஊராட்சிகளிலும், ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள் சுதந்திரமாகச் செயல்பட முடியாத நிலையே இருக்கிறது. ஊராட்சி, பட்டியலின ஒதுக்கீட்டுக்குச் சென்றதால், தலைவர் பதவியில் பட்டியலினத்தவரை சம்பிரதாயத்துக்காகவே அமரவைத்திருக்கிறார்கள். மற்றபடி, அங்கு பவர்ஃபுல்லாக வலம்வருவது துணைத் தலைவர்கள்தான். ஆளும் தி.மு.க-வைச் சேர்ந்தவர் தலைவராக இருந்து, அ.தி.மு.க-வைச் சேர்ந்தவர் துணைத் தலைவராக இருக்கும் ஊராட்சியாக இருந்தாலும், இதே நிலைதான் தொடர்கிறது.

இந்த முறையும் ஏமாற்றம்தான்..!

புதுக்கோட்டை மாவட்டம், திருவரங்குளம் ஒன்றியத்துக்கு உட்பட்ட சேந்தாக்குடி ஊராட்சியில், ஊராட்சி மன்ற அலுவலகத்தில் மன்றத் தலைவர் தமிழரசன் தேசியக்கொடியை ஏற்றியிருக்கிறார். ஊராட்சியில் மொத்தமுள்ள ஒன்பது வார்டு உறுப்பினர்களில், ஒரு வார்டு உறுப்பினர் மட்டுமே இந்த நிகழ்வில் கலந்து கொண்டது அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது.

ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் தமிழரசனிடம் பேசினோம். “அழைப்பு எல்லோருக்கும் கொடுத்திருந்தும், ஒருவர் மட்டும் பங்கேற்றது வருத்தமாத்தான் இருக்கு. ஊராட்சி மன்றத் தலைவராக நான் பொறுப்பேற்ற இந்த இரண்டு வருஷத்துல, பள்ளிகள்ல இருந்துகூட எனக்கு அழைப்பு வந்ததில்லை. ‘நான் பிறந்து வளர்ந்த கீழையூர் அரசுப் பள்ளியில் தேசியக்கொடி ஏற்ற வாய்ப்பு கிடைக்காதா’ன்னு ஏங்கியிருக்கேன். 2020-ல் அந்த வாய்ப்பு கேட்டபோது கிடைக்கலை. இந்த முறை கிடைக்கும்னு நம்பினேன். ஆனா, நான் கொடியை ஏற்றினால், ஆதிக்கச் சாதிக்காரங்க சிலர் பஸ் மறியல் போராட்டத்தில் ஈடுபடப் போவதாகவும், `பள்ளிக்கு நாங்க வர மாட்டோம்’னும் தலைமையாசிரியர்கிட்ட மிரட்டலாச் சொல்லிட்டாங்க. கடைசி நேரத்துல பள்ளியிலருந்து அழைப்பு வந்துச்சு. கொடி ஏத்தச் சொல்லுவாங்களோன்னு ஆசையோட போனேன். ஆனா, தலைமையாசிரியர் கொடியேத்திட்டாரு. இந்த முறையும் ஏமாற்றத்தோட வந்துட்டேன்” என்றார்.

இந்திராணி
இந்திராணி

இது குறித்துத் தலைமையாசிரியர் மணிமுத்து விடம் கேட்டோம். “இரு தரப்பினருக்கு இடையே கருத்து வேறுபாடு இருக்கிறது. இது குறித்து, எங்கள் உயரதிகாரிகளிடம் சொன்னபோது, தலைமையாசிரியரான என்னையே கொடியேற்றச் சொல்லிவிட்டனர். அதிகாரிகள் தலைமையில் நடந்த சமாதானக் கூட்டத்திலும், என்னை ஏற்றச் சொன்னதால் நான் ஏற்றினேன்” என்பதோடு முடித்துக்கொண்டார்.

“எங்களை மிரட்டி ஒடுக்குகிறார்கள்...” - உரிமைக்காக எழும் குரல்!

கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டம், எடுத்தவாய் நத்தத்தைச் சேர்ந்த பட்டியலின ஊராட்சி மன்றத் தலைவர் சுதா வரதராஜ் சமீபத்தில் டி.எஸ்.பி-க்கு ஒரு கடிதம் எழுதியிருந்தார். அதில், “எங்கள் கிராமத்தில் எனக்கு முன்பு 10 ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரும் அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியில் குடியரசு மற்றும் சுதந்திர தின விழாவின்போது தேசியக்கொடியை ஏற்றியிருக்கின்றனர். ஆனால் கடந்த ஆண்டு குடியரசு தின விழாவின்போது, நான் பட்டியலினப் பெண் தலைவர் என்பதால் தேசியக்கொடியை ஏற்றவிடாமல் சிலர் தடுத்துவிட்டனர். எங்களை மிரட்டி ஒடுக்குகிறார்கள். இந்த முறை எனக்குக் கொடியேற்ற வாய்ப்பு கொடுப்பதுடன், பாதுகாப்பும் அளியுங்கள்” என்று கூறப்பட்டிருந்தது. இதையடுத்து, எடுத்தவாய்நத்தம் அரசு மேல்நிலைப் பள்ளியில் காவல்துறை உயரதிகாரிகள், சட்டமன்ற உறுப்பினர் உதயசூரியன் உள்ளிட்டோர் முன்னிலையில் சுதா தேசியக்கொடியை ஏற்றியிருக்கிறார்.

தமிழரசன், சுதா போன்றவர்களுக்கு தேசியக்கொடியை ஏற்றுவது என்பதே குதிரைக்கொம்பாகிவிட்ட நிலையில், அவர்களின் உரிமையை எங்கிருந்து, யாரிடம் கேட்டுப் பெறுவது?

ஜனநாயகத்தின் அடிப்படைத் தூணாகப் பஞ்சாயத்து அமைப்புகள் பாவிக்கப்படுகின்றன. சமூகநீதிக்கு எடுத்துக்காட்டாகப் பிற மாநிலங்கள் கருதும் தமிழ்நாட்டில், திராவிட மாடல் பேசும் ஓர் அரசாங்கத்தின் கீழ், ஊராட்சி அமைப்புகளின் தலைவர்கள் சாதியப் பாகுபாடுகளால் உரிமைகள் பறிக்கப்பட்டு நிற்பது வெட்கக்கேடான விஷயம்.

‘அலுவலகத்துக்குள் நுழைய முடிவதில்லை, உட்காரவிடுவதில்லை, பேச விடுவதில்லை, மரியாதைக் குறைவாக நடத்துகிறார்கள். எங்களைச் செயல்படவிடுவதில்லை. ஒடுக்குகிறார்கள்... மிரட்டுகிறார்கள்’ என்று தமிழ்நாடு முழுவதும் பெரும்பான்மையான பட்டியலின ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள் தங்கள் ஜனநாயக உரிமைக்காகக் கதறுவது தொடர்கிறது. நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டிய அதிகாரிகளின், ஆளும் தரப்பின் மெளனம் வேதனையளிக்கிறது. சக மனிதர்கள் இவ்வளவு அவமானப்படுத்தப்படுகிறார்கள்... 21-ம் நூற்றாண்டுத் தமிழ்ச் சமூகம் என்று சொல்லிக்கொள்ளவும், சுதந்திரத்தின் அடையாளமான தேசியக்கொடியை நெஞ்சில் குத்திக்கொள்ளவும் ரொம்பவே கூச்சமாக இருக்கிறது!

***

ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க... உரிமை கேட்டுக் கதறும் ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள்!

“சாதியரீதியான சிக்கல்கள் குறித்து விசாரணை நடக்கிறது!”

“ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் இருக்கும் பஞ்சாயத்துகளுக்கும் அந்தந்த மாவட்ட ஆட்சியர்கள்தான் தலைவர்கள். ஒருசில இடங்களில் சாதிய மற்றும் பாலினரீதியான பிரச்னை இருப்பதாக எங்களுக்குத் தகவல்கள் வந்தன. அவற்றை உடனடியாகச் சரிசெய்ய உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது. இந்த 75-வது சுதந்திர தின விழாவில், தமிழ்நாடு முழுவதுமுள்ள 12,000-க்கும் அதிகமான ஊராட்சிகளில் அந்தந்தத் தலைவர்கள் கொடியேற்றியதை உறுதிசெய்ய வேண்டும் என்று உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டிருந்தது. அனைத்து ஊராட்சித் தலைவர்களும் கொடி ஏற்றியிருப்பதை மாவட்ட ஆட்சியர்கள் உறுதிசெய்திருக்கிறார்கள். ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள் சாதியரீதியாக எதுவும் சிக்கல்களைச் சந்திக்கிறார்களா என்று விசாரணை நடக்கிறது. அப்படி நடந்திருந்தால், அதற்குக் காரணமானவர்கள்மீது கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்!”

- அமுதா, ஊரக வளர்ச்சி மற்றும் ஊராட்சித்துறைச் செயலாளர்.

****

ஒடுக்குறாங்க... மிரட்டுறாங்க... உரிமை கேட்டுக் கதறும் ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள்!

அதிகாரிகள்மீது நடவடிக்கை தேவை!

“தமிழ்நாட்டில் ஆதிக்கச் சாதி மனநிலை என்பது மாறவேயில்லை. பல அரசியல் கட்சிகளும் தங்களைச் சாதிரீதியான விஷயங்களில் சமரசம் செய்துகொள்கின்றன. வாக்கு அரசியல் இங்கு பலரையும் செயல்பட விடுவதில்லை. தமிழ்நாட்டில் சி.பி.எம் போன்ற ஒருசில கட்சிகள் மட்டுமே சாதிய ஆணவத்துக்கு எதிராகப் போராடிக்கொண்டிருக்கின்றன. இட ஒதுக்கீடு என்பதே இங்கு போராடிப் பெறப்பட்டதுதான். கிடைத்த இட ஒதுக்கீட்டில் தேர்தலில் நின்று வெற்றிபெற்றவர்களை, ஆதிக்கக் கூட்டம் செயல்படவிடாமல் தடுத்துக்கொண்டேயிருக்கிறது. ஒடுக்கப்படும் பட்டியலின ஊராட்சி மன்றத் தலைவர்கள், சட்டப்படி செயல்படுவதை அங்குள்ள அரசு அதிகாரிகள்தான் உறுதிப்படுத்த வேண்டும். அதைச் செய்யத் தவறும் அதிகாரிகள்மீது கடும் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட வேண்டும்!”

- கே.பாலகிருஷ்ணன், மாநிலச் செயலாளர், சி.பி.எம்.