வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 16:29 (30/01/2018)

கடைசி தொடர்பு:16:29 (30/01/2018)

அகத்தியர் தீர்த்தம், லக்‌ஷிதாயணம், பௌத்தநாதா கோயில்..! சிற்பக்கலையின் உச்சமான பதாமி குடைவரைக் கோயில்கள்

தாமியைப் பற்றி கூறப்படும் புராணக் கதை இது. வாதாபியின் இன்றைய பெயர்தான் பதாமி. நான் பதாமியை அடைந்த வேளையில், பதாமியைப் பற்றி ஒரு பெரியவர் எனக்குத் தெரிவித்த கதை இது. இறந்து போன அசுரனின் பெயரே இந்தப் பட்டணத்தின் பெயராக நிலைத்துவிட்டது.  

பதாமி

விந்திய மலைச் சரிவின் அடர்ந்த வனத்தில் வசித்து வந்த அகத்திய முனிவர் தெற்கு நோக்கி கரும்பெண்ணை நதியைக் கடந்து, தக்காணப் பகுதியில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தார். களைப்பு அதிகமாகவே தொலைவில் தெரிந்த ஒரு குடிலை நோக்கிச் சென்றார். அகத்திய முனிவரைக் கண்ட அந்த வீட்டிலிருந்த இல்வலன், அவரை வரவேற்று உபசரிக்கலானான். சற்றுத் தொலைவில் காணப்பட்ட பொய்கை ஒன்றைச் சுட்டிக்காட்டிய இல்வலன், "முனிவரே, நீராடிவிட்டு வாருங்கள். உணவு சமைத்து தயாராக வைத்திருக்கிறேன்" என்று சொல்லி அன்புடன் அனுப்பிவைத்தான்.

 இல்வலனும் அவன் தமையனும் அரக்கர்கள். மானுட வேடம் பூண்டு, அந்த வழியாக வரும் மனிதர்களைத் தந்திரமாகக் கொன்று புசிப்பதே அவர்கள் வாடிக்கை. அகத்திய முனிவர் நீராடிக்கொண்டிருந்த வேளையில், தனது தமையன் வாதாபியை அழைத்தான் இல்வலன். "அண்ணா, இன்று நமக்கு நல்ல விருந்து" எனத் தெரிவித்தான். உரக்கச் சிரித்த வாதாபி, தன் உருவத்தை ஆடுபோல் மாற்றிக்கொண்டான். ஆடாக மாறியிருந்த வாதாபியைக் கொன்று, சமைக்கத் தொடங்கினான் இல்வலன்.

பாதை

அகத்திய முனிவர் நீராடிவிட்டுத் திரும்பியதும் அவருக்கு உணவு தயாராக இருந்தது. ஏற்கெனவே பசியோடு வந்திருந்த அகத்தியர், இல்வலன் பரிமாறிய உணவை உண்டு முடித்து, குடிலுக்கு வெளியே கிடந்த நார்க்கட்டிலில் படுத்து ஓய்வெடுக்கத் தொடங்கினார். உண்டு முடித்த அகத்தியர் தனது வயிற்றைத் தடவிக் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார். அப்போது வெளியே வந்த இல்வலன், "முனிவரே, பசி நீங்கியதா?" எனக் கேட்டான்.

"இப்படியான சுவையான உணவைச் சாப்பிட்டு நெடுங்காலம் ஆகிவிட்டது" என பதிலளித்தார் அகத்திய முனிவர்.

"தங்களது பசி நீங்கிவிட்டது. எங்களது பசியைத் தாங்கள்தான் போக்க வேண்டும்" என்றான் இல்வலன்.

"நானா?"

"ஆமாம் முனிவரே."

"எப்படி?"

"இப்படித்தான்" எனத் தெரிவித்தபடியே இரண்டு கைகளையும் தட்டினான் இல்வலன்.

குகை

இல்வலனின் செயலையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார் அகத்திய முனிவர். வழக்கமாக இல்வலன் இப்படி கரவொலி எழுப்பியதும், சாப்பிட்டவரின் வயிற்றைக் கிழித்துக்கொண்டு வாதாபி வெளியே வந்துவிடுவான். இருவரும் சேர்ந்து விருந்துக்கு வந்தவரைக் கொன்று புசிப்பார்கள். அகத்தியரின் வயிற்றைப் பார்த்தபடியே இரண்டாவது முறையாகக் கைகளைத் தட்டினான் இல்வலன். எதுவும் நடைபெறவில்லை. அவ்வளவுதான். இல்வலன் பதற்றமாகிவிட்டான். பதற்றத்துடனே தனது கைகளை மறுபடியும் மறுபடியும் தட்டிச் சத்தம் எழுப்பினான்.

அவனது பதற்றத்தைக் கண்ட அகத்திய முனிவர், "என்ன இல்வலா, எனது வயிற்றுக்குள் சென்ற உனது தமையன் வாதாபி எனது வயிற்றைக் கிழித்துவிட்டு வெளியே வருவான் என்று எதிர்பார்க்கிறாயா?" என வினவினார்.

அகத்தியர் வினவியத்தைக் கேட்டதும் பதற்றத்துடன் இல்வலன், "அண்ணா... திரும்பி வாருங்கள்" எனக் கத்திக்கொண்டு மீண்டும் கைகளைத் தட்டினான்.

அகத்திய முனிவர், "அவனை நான் செரித்துவிட்டேன் இல்வலா. இனி அவன் உயிரோடு திரும்பி வர மாட்டான். இனி உன்னாலும், உனது தமையனாலும் ஒரு முனிவர்கூட இறக்கக் கூடாது" எனச் சொல்லிவிட்டு, தனது கைகளை நீட்டி மந்திரத்தை ஓதினார். உடனே அவரது கைகளில் மந்திர வாள் ஒன்று வந்து சேர்ந்தது. உடனே இல்வலனும் தனது கைகளை நீட்டினான். அவனது கரத்திலும் மந்திர வாள் ஒன்று வந்திருந்தது. இருவருக்கும் இடையில் போர் தொடங்கியது. அகத்திய முனிவர் நீண்ட நேரம் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. முனிவர்களை வஞ்சகமாகக் கொன்று தின்றுகொண்டிருந்த இல்வலனைக் கொன்று வீழ்த்தினார்.

வராக அவதாரம்

அகத்தியர் நீராடிய பொய்கை இன்றும் 'அகத்தியர் தீர்த்தம்' என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகிறது. இந்த அகத்தியர் தீர்த்தத்தின் கரையில் காணப்படும் மணற்குன்றுகளில்தான் முற்காலச் சாளுக்கியர்களின் கற்கோயில்களும், குடைவரைக் கோயில்களும் காணப்படுகின்றன. ஒரு காலத்தில் பதாமி பெரியதொரு நாட்டுக்குத் தலைநகராக விளங்கியதற்கான அடையாளமாக இந்தக் கற்கோயில்களும், குடைவரைக் கோயில்களும் மட்டுமே இன்று காணப்படுகின்றன. 

பதாமி

பல்லவர்கள் காலத்தில் `வாதாபி’ என்று அழைக்கப்பட்ட  நகரமே இன்று பதாமி. இந்தப் பெயரைக் கேட்டாலே நம் நினைவுக்கு வருவது சாளுக்கியர்களுக்கும் பல்லவர்களுக்கும் நடைபெற்ற பெரும் போரில் இரண்டாம் புலிகேசி காஞ்சியைத் தாக்கினான். காஞ்சிக்கு வடக்கே 25 கி.மீ தொலைவில் புள்ளலூர் எனும் இடத்தில் 2-ம் புலிகேசிக்கும் மகேந்திர பல்லவனுக்கும் இடையில் நடைபெற்ற போரில் சாளுக்கியர்கள் வெற்றி பெற்றாலும் அவர்களால் தலைநகர் காஞ்சியைக் கைப்பற்ற இயலவில்லை. சாளுக்கியர்களின் படையெடுப்புக்குப் பழிக்குப் பழி வாங்க மகேந்திர பல்லவனின் மகனான நரசிம்மவர்மன் சாளுக்கியர்களின் தலைநகரான அன்றைய வாதாபியைத் தாக்கி அழித்துத் தீக்கிரையாக்கினான்.

உலகளந்த பெருமாள்

காஞ்சியில் மண்டகப்பட்டு  `லக்ஷிதாயணம்’ எனும் குடைவரைக் கோயிலில் காணப்படும் கல்வெட்டில் 'செங்கல், மரம், உலோகம், சுதை என்று வழக்கமாகப் பயன்படுத்திடும் பொருள்கள் இல்லாமல் முதன்முதலாக விசித்திர சித்தன் எனும் அரசனான நான் மலையைக் குடைந்து இறைவனுக்குக் கோயில் எழுப்புகிறேன்' என்று குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. லக்ஷிதாயண் மற்றும் விசித்திரசித்தன் எனும் பெயர்கள் முதலாம் மகேந்திரரின் விருதுப் பெயர்களாகும். தமிழகத்தில் மகேந்திரர் முதன்முதலாக குடைவரைக் கோயிலை எழுப்பியிருந்தாலும், பல்லவர்களுக்கு முன்னரே சாளுக்கியர்கள் குடைவரைக் கோயில்களை எழுப்பத் தொடங்கிவிட்டார்கள் என்பதே வரலாற்று அறிஞர்கள் பலரது கூற்று.

ஆயிரத்து ஐந்நூறு ஆண்டுகளைக் கடந்தும் சாளுக்கியர்கள் பதாமியில் எழுப்பிய குடைவரைக் கோயில்களும், கற்கோயில்களும் இன்றும் உயிர்ப்புடன் காட்சி தருகின்றன. அன்று வாதாபி அசுரனை அழிப்பதற்காக அகத்தியர் மூழ்கிய அதே அகத்தியர் தீர்த்தத்தின் கரையில் 'பெளத்தநாதா கற்கோயில்' எழிலுடன் நிற்கிறது. ஆயிரத்து ஐந்நூறு ஆண்டுகளைக் கடந்தாலும், இன்றும் உயிர்ப்புடன் நின்று அருள்பாலித்துக்கொண்டிருக்கிறார் பெளத்தநாதர். ஏழாம் நூற்றாண்டு தொடங்கி 11-ம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என நம்பப்படும் இந்த பெளத்தநாதா கோயில், தென்னாட்டு மற்றும் வடநாட்டுக் கட்டுமானக் கலை நுணுக்கத்துடன் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. பெளத்தநாதர் குடிகொண்டிருக்கும் கோயில், கோபுரம் ஆகியவை தென்னாட்டுக் கட்டுமானக் கலையுடனும், மண்டபம் வடநாட்டுக் கட்டுமானக் கலையுடனும் காணப்படுகிறது.

பௌத்தநாதர் கோயில்

அகத்தியர் தீர்த்தக் கரையில் அமைந்திருக்கும் பெளத்தநாதா கோயிலுக்கு இடப்புறத்தில் வரிசையாக குகைக் கோயில்களும், வலப்புறத்தில் மலைக்கு மேலே சிவபெருமானின் கற்கோயில்களும் காணப்படுகின்றன. பெளத்தநாதா கோயிலுக்கு அருகில் கிடக்கும் பாறையில் சாய்ந்தபடி, அகத்தியர் ஏரியிலிருந்து வரும் குளிர்ந்த காற்றை அனுபவித்தபடி, இரண்டு பக்கங்களிலும் உயர்ந்து விளங்கும் மணற்குன்றுகளில் காணப்படும் குகைக் கோயில்களையும், கற்கோயில்களையும் காண்பதற்கு கொடுத்துவைத்திருக்க வேண்டும்.

எங்கும் இல்லாமல் இங்கே பதாமியில் மட்டும்தான் சிவன், திருமால், சமண மற்றும் பெளத்தக் குடைவரைக் கோயில்கள் அனைத்தும் வரிசையாக ஒரே இடத்தில் காணப்படுகின்றன.காஞ்சியில் மாமண்டூரில் காணப்படும் குடைவரைக் கோயில்கள் முற்று பெறாமல் காணப்பட்டாலும், பதாமி குடைவரைக் கோயில்கள் அனைத்தும் முற்றுப் பெற்று காணப்படுகின்றன.

சாளுக்கியச் சிற்பிகள் கற்களில் வடித்திருக்கும் கலைநயத்தை சொற்களில் வடிப்பது பெரும் சிரமம். ஆகையால், சிற்பிகளின் கலைவண்ணத்தைப் புகைப்படங்களாகவும், குடைவரைக் கோயில்களைப் பற்றித் தகவல்களாகவும் இங்கே காண்போம். 

 

குகை 1 தூண்கள்

குகை - 1:

குள்ள வடிவக் குதிரை மற்றும் மாட்டுத் தலையுடைய பூதக் கணங்களின் படிக்கட்டுகளைக் கடந்து சென்றால், முதல் குகையின் குடைவரைக் கோயிலை அடையலாம். இந்தக் குகையின் தனிச் சிறப்பு ஐந்தடி உயரத்தில் காணப்படும் சிவதாண்டவச் சிற்பம். அண்டச் சக்கரத்தின் காலப் பகுப்பைக் காட்டுவதைப் போன்று பதினெட்டுக் கரங்களுடன் இந்தச் சிற்பம் அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பெரும்பாலான கரங்கள் நாட்டிய முத்திரையைக் காட்டிக்கொண்டிருந்தாலும், சில கரங்கள் ஆயுதத்தைத் தாங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. சிவனுக்கு அருகில் நந்தி மற்றும் பிள்ளையாரின் சிற்பம் காணப்படுகின்றன.

இவை மட்டுமல்லாமல் சிவனும் திருமாலும் சேர்ந்து காணப்படும் அரிகரன் சிற்பம், உமையும் சிவனும் சேர்ந்து காணப்படும் அர்த்தநாரீசுவரர் சிற்பம், மகிஷாசுரனை வதைக்கும் துர்கையின் சிற்பம் ஆகியவை எழிலுடன் காணப்படுகின்றன. இந்தக் குகையில் காணப்படும் ஒவ்வொரு சிற்பமும் அணிகலன் மற்றும் அலங்காரத்துடன் அழகாக வடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. உட்கூரை அமைப்பும் சிறந்த வேலைப்பாடுகளுடன் காணப்படுகிறது.

குகை 2 மேற்கூறை

குகை - 2 :

கி.பி 6-ம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் எனக் கருதப்படும் இந்தக் குகையின் அமைப்பும் முதல் குகையைப்போலவே இருக்கிறது. குகையின் மூலக் கடவுளாக திருமால் இருக்கிறார். தனிக் கோயிலைப்போலவே இந்தக் குடைவரைக் கோயில், கருவறை, உள் மண்டபம் மற்றும் முக மண்டபம் காணப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு சுவரிலும் காணும் இடமெங்கும் சிற்பங்களால் நிரம்பிவழிகிறது. திருமால் குகை எங்கும் போர்க்களக் காட்சிகள், பாற்கடல் கடைதல், ஆதிசேஷன் மீது பள்ளிகொண்டிருக்கும் திருமால், கிருஷ்ணரின் வாழ்க்கைச் சம்பவங்கள் ஆகியவை வடதக்காணப் பாணியில் செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. 

முகமண்டபம் மற்றும் உள் மண்டபத்தின் தூண்கள் மற்றும் சுவர் முழுவதும் திருமாலின் வராக அவதாரச் சிற்பம், பாகவத புராணம், கிருஷ்ண அவதாரச் சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றன. மற்ற சிற்பங்களைவிடவும் திருமாலின் வராக அவதாரச் சிற்பம் அழகாகச் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு கையில் பூமாதேவியைத் தாங்கியபடி நிற்க, இடைக்குக் கீழே பாம்புரு கொண்ட நாகர்கள் வணங்கிக்கொண்டிருப்பதைப் போன்ற சிற்பம் தனிச் சிறப்புடன் காணப்படுகிறது.

குகை - 3 சுவர்சிற்பம்

குகை - 3 :

மூன்றாவது குடைவரைக் கோயிலின் முதன்மைக் கடவுளாகவும் திருமால் விளங்குகிறார். மற்ற குகைகளைவிடவும் இங்கு நேர்த்தியான சிற்பங்கள் காணப்படுகின்றன. ஆதிசேஷன் மீது அமர்ந்திருக்கும் நான்கு கரங்களுடைய திருமால், நரசிம்மர், அரிகரன் மற்றும் உலகளந்த பெருமாள் சிற்பங்கள் அழகுடன் காணப்படுகின்றன. இந்தக் குடைவரைக் கோயில் முகமண்டபம், உட்கூரை மற்றும் தாழ்வார அமைப்புடன் அழகுடன் காணப்படுகிறது. 

குகை - 4 மகாவீரர்

குகை - 4 :

மற்ற குடைவரைக் கோயில்களைவிடவும் காலத்தால் பிந்தையது இந்தச் சமணக் குடைவரைக் கோயில். மற்ற குகைகளைப்போலவே இதுவும் நேர்த்தியான சிற்பங்களால் வடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. சிம்மங்கள் செதுக்கப்பட்ட சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருக்கும் மகாவீரர், கால்களின் கீழ் பாம்புகள் பின்னியிருக்கும் பாகுபலியின் சிற்பம், பார்சுவநாதர் சிற்பம், சமண தீர்த்தங்கரர்களின் சிற்பங்கள் பல செதுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இந்தக் குடைவரையின் காலத்தை சரியாகக் கூற இயலவில்லை. சிலர் 7-ம் நூற்றாண்டு எனவும் சிலர் 8-ம் நூற்றாண்டு எனவும் கூறுகின்றனர். 

குகை - 5 :

ஐந்தாவது, இயற்கையாக அமைந்திருக்கும் குகை. குறுகலான பாதையைக் கொண்டது. தவழ்ந்துதான் உள்ளே செல்ல இயலும். இதன் முதன்மைத் தெய்வமாக புத்தர் காணப்படுகிறார். சிலர் இவரை `போதிசத்துவர்’ என்றும் கூறுகிறார்கள். பிற்காலத்தில் புத்தர் திருமாலின் அவதாரம் என்று கூறப்படுவதால், புத்தரின் சிற்பத்தில் திருமாலின் அடையாளங்களை பிற்காலத்தில் தீட்டியிருக்கிறார்கள். இதன் தலை சிதைந்து போயிருப்பதால், சிலர் சமண சிலை என்றும், சிலர் அரசரது சிலை என்று பலவிதமாகக் கூறுகிறார்கள்.

சிவதாண்டவம்

குகைக் கோயில்களைக் கண்டபிறகு அகத்தியர் தீர்த்தத்துக்கு மறுபுறம் வந்தால், மலையடிவாரத்தில் அருங்காட்சியகம் காணப்படுகிறது. அருங்காட்சியகத்தில் சாளுக்கியர் காலத்தில் கிடைத்த சிற்பங்கள் அனைத்தையும் தொகுத்துப் பார்வைக்குவைத்திருக்கிறார்கள். சில சிற்பங்கள் சிதைந்து போயிருந்தாலும், அனைத்துமே தத்ரூபமாகக் காணப்படுகின்றன. அருங்காட்சியகங்களைக் கண்டுவிட்டு மலையேறினால், கற்களால் அடுக்கப்பட்ட சிவபெருமானின் கற்கோயில்கள் வரிசையாகக் காணப்படுகின்றன.

சிவன் கோயில்

சிற்பக்கலை, வரலாறு, மலையேறுதல் ஆகியவற்றில் ஆர்வமுள்ளவர்கள் நிச்சயம் ஒரு நாள் பொழுதை மகிழ்ச்சியுடன் கழிக்கலாம் பதாமியில். பெங்களூரிலிருந்து பாகல்கோட்டைக்கு ரயிலில் செல்லலாம். பாகல்கோட்டையிலிருந்து அடிக்கடி பேருந்துகளும் வந்து செல்கின்றன.

 

 

நீங்க எப்படி பீல் பண்றீங்க


டிரெண்டிங் @ விகடன்