வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 04:02 (23/09/2018)

கடைசி தொடர்பு:04:02 (23/09/2018)

கடவுள் பேசும் மொழி அன்பு மொழி, அவருக்கு வெறுப்பு மொழி தெரியாது..! #Bible

கடவுள் பேசும் மொழி அன்பு மொழி, அவருக்கு வெறுப்பு மொழி தெரியாது..! #Bible

ப்பிரிக்க நாட்டில் இம்மானுவேல் என்ற சிறுவன் ஒருவன் இருந்தான். ஒருநாள் அவனது உள்ளத்தில் திடீரென ஒரு கேள்வி எழுந்தது. `கடவுள் என்ன மொழி பேசுவார்'  என்பதே  அவனது உள்ளத்தில் எழுந்த கேள்வியாகும். அந்தக் கேள்விக்கான பதிலை அவனுக்குப் பாடம் கற்றுக்கொடுத்து வந்த ஆசிரியை, அவனது பெற்றோர், அவனுக்கு அறிமுகமானவர்கள், அவனது ஊரிலுள்ள படித்தவர்கள், பெரியவர்கள் எனப் பலரிடமும் கேட்டுப் பார்த்தான். எல்லோரும் ‘தெரியவில்லை’ என்ற பதிலைத் தவிர வேறு எதையும் சொல்லவில்லை. இதையடுத்து அவன் தன்னுடைய கேள்விக்கான பதிலைத் தெரிந்துகொள்ளும் முனைப்பில் ஆப்பிரிக்கக் கண்டம் முழுவதும் அலைந்து திரிந்தான். அப்போதும்கூட, அவனது கேள்விக்கான பதிலை யாரும் சொல்லவில்லை. 

அன்பு மொழி

எப்படியும் தன்னுடைய கேள்விக்கான பதில் கிடைத்துவிடும் என்ற நம்பிக்கையில் இரவு பகல் பாராமல் அவன் கால்நடையாகவே பல இடங்களுக்கு நடந்து சென்றான். அப்படி அவன் நடந்துகொண்டே இருக்கும்போது ஒருநாள் இரவு ‘பெத்லகேம்’ என்ற ஊரை அடைந்தான். அந்த ஊரில் இரவில் தங்குவதற்காக விடுதிகளில் இடம்தேடி அலைந்தான். ஆனால் எல்லா விடுதிகளிலும் ‘இடம் இல்லை’ என்ற அறிவிப்புப் பலகையே தொங்கிக்கொண்டிருந்தது. இதனால் பொறுமையிழந்த அவன் மீண்டும் நடக்கத் தொடங்கினான். அப்போது ஓரிடத்தில் ஒரு குகை இருப்பதைக் கண்டான். அந்தக் குகையில் மனிதர்கள் இருப்பதை, அதிலிருந்து வந்த சத்தத்தின் வழியாக அவன் அறிந்துகொண்டான்.

உடனே அவன் அந்தக் குகையில் நுழைந்தான். நுழையும்போது அன்றிரவு எப்படியும் அங்கு தான் தங்குவதற்கு இடம் கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன் நுழைந்தான். அவன் குகைக்குள் நுழைந்தபோது, ஒரு இளைய தம்பதியும் அவர்களுக்கு முன்பாக பிறந்து சில நாட்களே ஆன ஒரு குழந்தையும் இருந்தனர். குழந்தையின் தாய்,  சிறுவனைப் பார்த்ததும், `வா இம்மானுவேல்! இத்தனை நாட்களாக உனக்காகத்தான் காத்துக்கொண்டிருக்கிறோம்' என்றார். இதைக் கேட்டச் சிறுவனுக்கு மிகவும் வியப்பாக இருந்தது. `நம்முடைய பெயர் இவர்களுக்கு எப்படித் தெரியும்' என்று அவன் யோசித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே, அந்தத் தாய், `கடவுளின் பேசும் மொழி என்ன என்பதை அறிந்துகொள்வதற்காகத்தானே இத்தனைநாள்களாக நீ அலைந்துகொண்டிருக்கின்றாய். இதோ இந்தக் குழந்தையைப் பார், கடவுள் பேசும் மொழி அன்பு மொழி என்பது உனக்குப் புரியும்” என்றார்.

கடவுள் இயேசு

இதைக் கேட்ட சிறுவன் குழந்தையை உற்றுப்பார்த்தான். அவன் அந்தக் குழந்தையைப் பார்த்த மறுகணமே கடவுள் பேசும்மொழி அன்பு மொழிதான் என்பதை உணர்ந்து, அந்தக் குழந்தையின் முன் முழங்கால் படியிட்டு ஜெபம் செய்துவிட்டு, குழந்தையின் பெற்றோரிடமிருந்து விடைபெற்றுச் சென்றான். கதை கற்பனையாக இருந்தாலும் இது சொல்லும் செய்தி மிகவும் உயர்வானது. ஆம், கடவுள் பேசும் மொழி அன்பு மொழி, அவருக்கு வெறுப்பு மொழி என்ற ஒன்று தெரியவே தெரியாது.

நற்செய்தி வாசகத்தில்... இயேசு தன்னுடைய சீடர்களுடன் ஜெருசலேம் நோக்கிப் போய்க்கொண்டிருக்கிறார். அவ்வாறு அவர் போகும்போது சமாரியரின் நகர் வழியாகச் செல்ல நேர்கின்றது. சமாரியர்களுக்கும் யூதர்களுக்கும் பல ஆண்டுகாலப் பகை இருந்ததால் சமாரியர்கள் இயேசுவையும் அவருடன் வந்த சீடர்களையும் தங்களுடைய நகர் வழியாகப் போகவிடாமல் தடுக்கின்றார்கள். உடனே இயேசுவின் சீடர்களான யாக்கோபும் யோவானும், `ஆண்டவரே, வானத்திலிருந்து தீ வந்து இவர்களை அழிக்குமாறு செய்யவா, இது உமக்கு விருப்பமா' என்று கேட்கின்றார்கள். தன்னைச் சமாரியர்கள் தங்களுடைய ஊர் வழியாகச் செல்லவிடவில்லை என்பதாக இயேசு தன்னுடைய சீடர்கள் நினைத்தவாறு நினைக்கவில்லை. அவர்கள் பேசியது போன்றும் வெறுப்பான வார்த்தைகளையும் பேசவில்லை. மாறாக அவ்வாறு பேசிய சீடர்களைக் கடிந்துகொண்டுவிட்டு வேறொரு வழியாக ஜெருசலேம் நோக்கிச் செல்கின்றார். 

பைபிள்

சமாரியர்கள் வெறுப்பை உமிழ்ந்தாலும் அந்த வெறுப்புக்குப் பதிலாக வெறுப்பை விதைக்காமல் அன்பையும் சகிப்புத் தன்மையையும் விதைக்கின்றார் இயேசு. நாம்கூட பல நேரங்களில் நம்மீது வெறுப்பை உமிழ்பவர்களிடம் பதிலுக்கு சீடர்களைப் போன்று வெறுப்பை உமிழ்கின்றோம். இதனால் பிரச்னை பெரிதாகுமே தவிர, அமைதியான சூழல் உருவாக வழியில்லை. மாறாக இயேசுவைப் போன்று வெறுப்புக்குப் பதில் அன்பு மொழி பேசினால், பாசத்தை விதைத்தால் உலகில் உண்மையான அமைதி மலரும் என்பதில் எந்தவொரு மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை. ஆகவே, நாம் ஒவ்வொருவரும் இயேசுவைப் போன்று பகைமை உள்ள இடத்தில் பாசத்தை விதைத்து, வெறுப்பான சூழலில் அன்பு மொழி பேசுவோம். அதன்வழியாக இறையருள் நிறைவாகப் பெறுவோம்.