வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 16:13 (13/10/2018)

கடைசி தொடர்பு:16:13 (13/10/2018)

அவநம்பிக்கை கொல்லும்; நம்பிக்கைதான் வெல்லும்! ஒரு விளையாட்டு வீரரின் அனுபவம்! #Bible

இறைவன் மீதும் நம்மீதும் நம்பிக்கை வைத்து வாழ்வோம். அதன்வழியாக இறையருள் நிறைவாய் பெறுவோம்.  

அவநம்பிக்கை கொல்லும்; நம்பிக்கைதான் வெல்லும்! ஒரு விளையாட்டு வீரரின் அனுபவம்! #Bible

ங்கேரி நாட்டைச் சார்ந்த கரோலி டாகாக்ஸ் என்ற ராணுவ வீரர் இலக்கைக் குறிபார்த்து, சுட்டு வீழ்த்துவதில் கில்லி. அவர் ஹங்கேரி ராணுவத்தில் சேர்ந்தபோது, அவரது துப்பாக்கி சுடும் திறமையை அந்தப் படைப்பிரிவு வியந்து பார்த்தது. ராணுவ முகாமில் துப்பாக்கி சுடும் பயிற்சி நடக்கும். உடனிருக்கும் வீரர்கள் எல்லாம் நிறுத்தி, நிதானமாக இலக்கைக் குறிபார்த்துக்கொண்டிருக்க, டாகாக்ஸ் மிகச்சரியாக இலக்கைத் தாக்கிவிட்டுப் போய்க்கொண்டே இருப்பார்.

`திறமைக்கு மரியாதை' எல்லா இடங்களிலும், எல்லா நேரங்களிலும் கிடைப்பதில்லை. அது டாகாக்ஸுக்கும் நடந்தது. 1936-ம் ஆண்டு ஒலிம்பிக் போட்டி நடக்கவிருந்த காலம் அது. `ஹங்கேரியின் துப்பாக்கிச் சுடும் குழுவில் டாகாக்ஸுக்கு நிச்சயம் இடம் கிடைக்கும்; அவர் ஒலிம்பிக்கில் ஹங்கேரிக்குப் பதக்கம் வாங்கித் தருவார்’ என சக வீரர்கள் எல்லோரும் நம்பிக்கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அந்தக் குழுவின் பெயர்ப் பட்டியலில் டாகாக்ஸின் பெயர் இடம்பெறவில்லை. `ஒரு சாதாரண சார்ஜென்ட்டுக்கு, ராணுவத்திலிருந்து ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் கலந்துகொள்ள அனுமதி கிடையாது; உயர் அதிகாரிகள் மட்டுமே கலந்துகொள்ள முடியும்’ என ராணுவத் தரப்பில் காரணம் சொல்லப்பட்டது. இதற்காக டாகாக்ஸ் கலங்கவில்லை. இறைவன்மீதும் தன்மீதும் நம்பிக்கை வைத்து வாய்ப்பு வரட்டும் எனக் காத்திருந்தார். தன் துப்பாக்கிப் பயிற்சியை இடைவிடாமல் தொடர்ந்தார்.  

நம்பிக்கை

இரண்டே ஆண்டுகளில் ராணுவத்தில் அந்த விதிமுறை தளர்த்தப்பட்டது. ‘இனி, டாகாக்ஸுக்கு எந்தத் தடையும் இல்லை. எப்படியும் 1940-ம் ஆண்டு டோக்கியோவில் நடக்கவிருக்கும் ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் கலந்துகொள்வார்; ஹங்கேரிக்குத் தங்கம் கிடைக்கும்’ என்ற எதிர்பார்ப்பு ஹங்கேரி தேசம் முழுக்க எகிறிக்கொண்டிருந்த நேரம் அது. அப்போது ராணுவப் பயிற்சியின்போது தவறுதலாக விழுந்த கையெறி குண்டு ஒன்று, மிகச் சரியாக டாகாக்ஸின் வலது கையில் விழுந்தது. அந்த விபத்தில் அவரது வலது கை மிக மோசமாக சேதமடைந்தது. `அவ்வளவுதான்! டாகாக்ஸின் ஆட்டம் முடிந்தது' என்று எல்லோரும் முடிவெடுத்து, அவரை மறந்துவிட்டு, அவரவர் வேலையைப் பார்க்கப் போய்விட்டார்கள். ஆனால், டாகாக்ஸ் தன் லட்சியத்தையும், இறைவன்மீதும் தன்மீதும் கொண்ட நம்பிக்கையையும் கைவிடத் தயாராக இல்லை. கை போனதை  ஒரு குறையாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. யாருக்கும் தெரியாமல் தன் இடது கையைக்கொண்டு துப்பாக்கி சுடப் பயிற்சி எடுத்தார். இடைவிடாதப் பயிற்சியின் முடிவில் பலன் கிடைத்தது.  

இயேசு

1939-ம் ஆண்டு இலையுதிர்காலம். ஹங்கேரியில் தேசிய துப்பாக்கிச் சுடும் போட்டி நடந்தது. அதில் டாகாக்ஸ் கலந்துகொண்டார். இடது கையாலேயே சுட்டு, வெற்றிக்கோப்பையைக் கைப்பற்றினார். ஒட்டுமொத்த ஹங்கேரியும் அவரைத் திரும்பிப் பார்த்தது. அவர் மீதான எதிர்பார்ப்பு ஹங்கேரி மக்களுக்குக் கூடிக்கொண்டே போனது. டாகாக்ஸ் அவர் பாட்டுக்குத் தன் பயிற்சியில் மூழ்கியிருந்தார். 1940 மற்றும் 1944-ம் ஆண்டுகளில் நடக்கவிருந்த ஒலிம்பிக் போட்டிகள், இரண்டாம் உலகப் போர் காரணமாக ரத்து செய்யப்பட்டன. எனவே, 1948-ம் ஆண்டு ஒலிம்பிக் போட்டி நடந்தது. அதில், டாகாக்ஸ் கலந்துகொண்டார். அப்போது துப்பாக்கிச் சுடுவதில் உலக சாம்பியனாக இருந்த அர்ஜென்டினாவைச் சேர்ந்த வேலியென்டே, டாகாக்ஸ் போட்டிக்கு வந்திருப்பதை ஆச்சர்யத்துடன் பார்த்தார். டாகாக்ஸின் அருகே சென்று, அவருக்கு ஏற்பட்ட விபத்து பற்றியும் இப்போது உடல்நலம் எப்படி இருக்கிறது என்றும் விசாரித்தார். பிறகு, விளையாட்டாக “சரி என்ன இந்தப் பக்கம்?’ என்று கேட்டார். “அது ஒண்ணுமில்லை. துப்பாக்கி சுடுறதுல உலக சாதனை செய்யணும்னு ஆசை. கத்துக்கறதுக்காக இங்கே வந்திருக்கேன்" என்றார் டாகாக்ஸ். ஆனால், அன்றைக்கு 25 மீட்டர் துப்பாக்கி சுடும் போட்டியில் டாகாக்ஸ் நிகழ்த்தியது உலக சாதனை. ஆம், ஒலிம்பிக்கில் தங்கம் வென்றார் டாகாக்ஸ். 

போட்டி முடிந்ததும் வேலியென்டே, டாகாக்ஸின் அருகே வந்து, `நீங்கத் துப்பாக்கி சுட நல்லா கத்துக்கிட்டீங்க. வாழ்த்துகள்!' என்று சொல்லி விடைபெற்றார். 1952-ம் ஆண்டு பின்லாந்தின் ஹெல்சின்கியில் நடந்த ஒலிம்பிக் போட்டியிலும் டாகாக்ஸ் கலந்துகொண்டார். அதே 25 மீட்டர் துப்பாக்கிச் சுடும் போட்டி, அதிலும் டாகாக்ஸ் தங்கக் கோப்பை வென்றார். போட்டி முடிந்ததும் வேலியென்டே வந்தார். `வாழ்த்துகள் டாகாக்ஸ்! அளவுக்கு அதிகமாகவே துப்பாக்கி சுட நீங்கள் கற்றுக்கொண்டுவிட்டீர்கள். இது, நீங்கள் எனக்குத் துப்பாக்கி சுடக் கற்றுக்கொடுக்கவேண்டிய நேரம்' என்றார்.  

இயேசு

`டாகாக்ஸ் அவ்வளவுதான், அவருடைய ஆட்டம் முடிந்துபோனது' என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போது டாகாக்ஸ் இறைவனையும் தன்னையும் நம்பினார். அதனால் யாரும் எதிர்பாராத வண்ணம் ஒலிம்பிக் போட்டியில் இரண்டுமுறை தங்கம் வென்றார். அவநம்பிக்கைதான் கொல்லும். ஆனால் நம்பிக்கையோ என்றைக்கும் வெல்லும் என்பதற்கு கரோலி டாகாக்ஸின் வாழ்க்கை ஒரு சான்று.

விவிலியத்தில் கூறப்பட்ட வார்த்தைகளை உற்றுநோக்குவோம். யூதர்கள் இயேசுவின்மீது நம்பிக்கை வைக்காமல் அடையாளம் கேட்கிறார்கள். அதனால் அவர்கள் `தீய தலைமுறையினரே' என்ற இயேசுவின் கடுஞ்சொல்லுக்கு உள்ளாகிறார்கள். நாம் யூதர்களைப் போன்று  இயேசுவின்மீது  நம்பிக்கை வைக்காமல் அவருடைய கடுஞ்சொல்லுக்கு உள்ளாகப் போகின்றோமா? அல்லது அவர்மீதும் நம்மீதும் நம்பிக்கை வைத்து நூற்றுவத் தலைவனைப் போன்று, கரோலி டாகாக்ஸிசைப் போன்று இயேசுவின் பாராட்டையும் ஆசிரையும் பெறப் போகிறோமா? சிந்திப்போம்.

இறைவன் மீதும் நம்மீதும் நம்பிக்கை வைத்து வாழ்வோம். அதன்வழியாக இறையருள் நிறைவாய் பெறுவோம்.