`வளர வேண்டும் என்று விரும்புகிறவர்கள் நிச்சயம் வளர்வார்கள்’ - தவக்கால சிந்தனை! | Lent days special feature

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 09:57 (22/03/2019)

கடைசி தொடர்பு:10:36 (22/03/2019)

`வளர வேண்டும் என்று விரும்புகிறவர்கள் நிச்சயம் வளர்வார்கள்’ - தவக்கால சிந்தனை!

நாம் இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்மீது நம்பிக்கை கொண்டு, அவருடைய விழுமியங்களின்படி வாழ்ந்து, மிகுந்த கனி தருவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம். 

`வளர வேண்டும் என்று விரும்புகிறவர்கள் நிச்சயம் வளர்வார்கள்’ - தவக்கால சிந்தனை!

ற்றங்கரையோரம் தியானத்தில் இருந்த ஒரு துறவியிடம் வந்த இளைஞன் ஒருவன், செடி ஒன்றைக்காட்டி `இது பூக்குமா... பூக்காதா?' என்று கேட்டான். சிறிது நேரத்தில் அந்தத் துறவி, `இது பூக்கும்...’ என்று உறுதியாகச் சொன்னார். அடுத்த நொடியே அதைப் பிடுங்கி வீசினான் அந்த இளைஞன். அன்று மாலையில் வீசிய சுழற்காற்றும் மழையும் மக்களை நிலைகுலையச் செய்தது. அந்த இளைஞனால் பிடுங்கி வீசப்பட்ட செடி மட்டும் மண்ணில் வேரூன்றி எழுந்தது. 

சிந்தனை

செடியைப் பிடுங்கி எறிந்த இளைஞன் துறவியிடம் வந்து பிடுங்கி எறியப்பட்ட செடி மீண்டும் எப்படி முளைத்தது என்பதுபோன்ற சில விவரங்களைக் கேட்டான். அதற்குத் துறவி, `நான் ஜோதிடம் சொல்லவில்லை... அந்தத் தாவரத்தின் இயல்பில் மலர வேண்டும் என்ற தவிப்பு இருப்பதைத் தெரிந்துகொண்டேன். அதனால்தான் அவ்வளவு உறுதியாகச் சொன்னேன். வளர வேண்டும் என்று விரும்புகிறவர்கள் நிச்சயம் வளர்வார்கள்’ என்றார்.

மண்ணுலகில் பிறந்த ஒவ்வொருவரும் வளர வேண்டியவர்கள்; அவர்கள் வளர்வது மட்டுமல்லாமல், மிகுந்த கனிகொடுக்க வேண்டியவர்கள். இப்படிப்பட்ட உயர்ந்த செய்தி விவிலியத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. இயேசு கொடிய திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளர் உவமை குறித்துப் பேசுகிறார். இயேசு சொல்லும் இந்த உவமை இறைவாக்கினர் எசாயா புத்தகத்தில் (5: 1-7) இடம்பெறும் இறைவார்த்தையை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைந்திருக்கிறது. 

வழக்கமாகத் திராட்சைத் தோட்டம் அமைக்கும் ஒருவர், நிலத்தை நன்றாகப் பண்படுத்தி, அதிலுள்ள கற்களை எல்லாம் அகற்றி, நல்ல இனத் திராட்சைச் செடிகளை நட்டுவைப்பார். மேலும், அதற்கு எந்தவிதத்திலும் ஆபத்து வந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக சுற்றிலும் வேலி அமைத்து, குழிதோண்டி, காவல்மாடம் அமைப்பார். இப்படியெல்லாம் செய்துதான் ஒருவர் திராட்சைத் தோட்டத்தை அமைப்பார்.

தவக்கால சிந்தனை!

நற்செய்தியில் இயேசு, இஸ்ரயேல் மக்களைத் திராட்சைத் தோட்டத்துக்கு ஒப்பிடுகிறார். திராட்சைத் தோட்டத்தைப் பராமரிக்கத் திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளர் என்னவெல்லாம் செய்கிறாரோ, அது போன்று ஆண்டவராகிய கடவுள், இஸ்ரயேல் மக்களை அடிமைத்தன வீடாக எகிப்திலிருந்து விடுவித்து, பாலும் தேனும் பொழியும் கானான் தேசத்தை அவர்களுக்கு வழங்கினார். அது மட்டுமல்லாமல், அவர்களை வழிநடத்த இறைவாக்கினர்களையும் நீதித்தலைவர்களையும் அனுப்பி வைத்தார். இப்படியெல்லாம் இஸ்ரேயல் மக்களுக்கு நன்மைகளைச் செய்த இறைவன், அவர்களிடமிருந்து பலனை எதிர்பார்ப்பதுதானே முறை. ஆனால், அவர்கள் பலனைக் கொடுக்காமல், பலனைக் கேட்கச் சென்ற எல்லாரையும் பிடித்து அடித்துத் துன்புறுத்துகின்றனர்.

இறைவாக்கினர்களையும் இறையடியார்களையும் பிடித்துத் துன்புறுத்திய இஸ்ரேயல் மக்களிடம், ஆண்டவராகிய கடவுள், தன் மகனை அனுப்பினாலாவது உரிய பலனைத் தருவார்கள் என்று இயேசுவை அனுப்பி வைக்கிறார். அவர்களோ அவரைப் பிடித்து, வெளியே தள்ளிக் கொன்றுபோடுகிறார்கள் (எபி 13: 12-13). இதனால் சினம்கொள்ளும் கடவுள் யூதர்களிடம் இருந்த இறையாட்சியைப் புறவினத்து மக்களுக்குக் கொடுக்கிறார். கடவுளிடமிருந்து ஏராளமாக ஆசி பெற்ற இஸ்ரேயல், அதற்கான பலனைத் தந்திருக்க வேண்டும். ஆனால், அவர்கள் பலன்தராமல் போனதால் அவர்களிடமிருந்த வாய்ப்பு பறிக்கப்பட்டு, வேறு மக்களுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது.

`நீங்கள் மிகுந்த கனி தந்து என் சீடராய் இருப்பதே என் தந்தைக்கு மாட்சி அளிக்கிறது’ என்று யோவான் நற்செய்தியில் இயேசு கூறுகிறார். யூதர்களுக்குக் கனி கொடுப்பதற்கான எல்லா வாய்ப்பு வசதிகளும் செய்துகொடுக்கப்பட்டன. அப்படியிருந்தும் அவர்கள் கனிகொடுக்காமல் போனதால், அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாய்ப்பு வேற்றின மக்களுக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது. எனவே, கனிகொடுக்காமல் இருக்கும்போது, யூதர்களுக்கு ஏற்பட்ட நிலைதான் ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்படும் என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது.

 

தவக்கால சிந்தனை!

இது ஒருபக்கமிருக்க, இன்னொரு பக்கம் யூதர்கள் யாரை வேண்டாமென்று ஒதுக்கினார்களோ அவரே - இயேசுவே - மூலைக்கல்லாக மாறுகிறார் (1பேது 2: 7-9). அதே நேரத்தில் யாரெல்லாம் அவரிடம் நம்பிக்கை கொண்டார்களோ அவர்களுக்கு அவர் விலைமதிப்புள்ளவராக மாறுகிறார். ஆகவே, இயேசுவை யாரெல்லாம் ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்மீது நம்பிக்கை வைத்து வாழ்கிறார்களோ, அவர்கள் மிகுந்த கனி தருவார்கள் என்பது உறுதி.

நமக்கு முன்பாக இரண்டு நிபந்தனைகள் இருக்கின்றன. ஒன்று இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டு அவருடைய விழுமியங்களின்படி வாழ்ந்து, மிகுந்த கனி தருவது. இன்னொன்று இயேசுவைப் புறக்கணித்து வாழ்வைத் தொலைப்பது. இந்த இரண்டில் எதைத் தேர்ந்தெடுக்கிறோமோ அதற்கேற்ப நம் வாழ்வு அமைகிறது. 

நாம் இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்மீது நம்பிக்கை கொண்டு, அவருடைய விழுமியங்களின்படி வாழ்ந்து, மிகுந்த கனி தருவோம். அதன்வழியாக இறையருளை நிறைவாகப் பெறுவோம். 


டிரெண்டிங் @ விகடன்