Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

காரைக்கால்... புனிதவதி... மாங்கனித் திருவிழா! - ஒரு பரவச அனுபவப் பகிர்வு

நாளை (ஜூலை 8-ம் தேதி) காரைக்காலில் உள்ள, காரைக்கால் அம்மையார் கோயிலில் புகழ்பெற்ற மாங்கனித் திருவிழா நடக்க இருக்கிறது. இது கடந்தாண்டு மாங்கனித் திருவிழாவுக்குச் சென்று வந்த ஓர் இளைஞரின் நினைவுகள்...

மாங்கனித் திருவிழா

``ஸ்பெயினின் `'லா டோமாட்டினா’ தக்காளித் திருவிழாபோல நம்ம ஊரிலும் ஒரு திருவிழா இருக்கு வர்றீங்களா பாஸ்?’’ என்று அழைத்தார், காரைக்கால் நண்பர் வசந்த். இன்றைய தேதியில் தமிழ்நாட்டில் தக்காளித் திருவிழாவை நடத்த வேண்டும் என்றால் ஒரு லட்சத்து அறுபத்தி நாலாயிரம் கோடிகள் தேவையாக இருக்கும். விலைவாசி அப்படி. ஆனால், காரைக்காலில் நடப்பது `மாங்கனித் திருவிழா.’ காரைக்காலின் தெருக்களில் மாங்கனிகளின் சாறு மிகுந்தோடி மஞ்சள் ஆறு ஓடுவதையும், மக்கள் நசுங்கிய மாங்கனிகளில் ஊறி திளைப்பதையும் மனக்கண்ணில் கண்டேன்.

கோயம்பேட்டிலிருந்து காரைக்காலுக்கு நேரடிப் பேருந்துகள் மிகக் குறைவு. வேளாங்கண்ணி, நாகப்பட்டினம் போகிற பஸ்களைப் பிடித்து, போக வேண்டியதாயிருந்தது. அடித்துப்பிடித்து வேளாங்கண்ணி செல்லும் ஒரு பேருந்தில் ஒரு சீட்டைப் பிடித்து அமர்ந்துவிட்டேன். எனக்குப் பக்கத்தில் வயதான மூதாட்டி ஒருவர் வந்து அமர்ந்தார். பேருந்தின் குறைந்த ஒளியில் அவருடைய முகத்தைச் சரியாகக் காண முடியவில்லை. ஆனால், மிக மெலிந்திருந்தார். பேருந்து கிளம்ப, "காரைக்காலுக்கா?" என்று கேட்டார். நான் தலையாட்டினேன். அந்தப் பாட்டியும் காரைக்காலுக்குத்தான் போவதாகச் சொன்னார். ``நாளை பௌர்ணமி’’ என்றார். ``ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஆனி மாதம் பௌர்ணமி நாளில்தான் மாங்கனித்திருவிழா நடக்கும், நான் தவறாமல் கலந்துகொள்வேன்’’' என்றார். ''இந்த திருவிழாவின் கதை என்ன?” என்று கேட்டேன். பாட்டியின் முகம் ஒரு கணம் ஒளிர்ந்தது. பழைய நினைவில் ஆழ்வதுபோல எங்கோ வெறித்துவிட்டு சொல்லத் தொடங்கினார்.

"காரைக்கால் அம்மையாரைத் தெரியுமா?” என்றார். நான் "ம்ம்... தெரியும். கேள்விப்பட்டிருக்கேன். திருவாலங்காட்டு மூத்த திருப்பதிகம் பாடியவர்தானே?" என்றேன்.

காரைக்கால் அம்மையார்

"ஆமாம். அவள்தான். பேயுருக் கொண்ட பேதை. அவள் பெயர் புனிதவதி. பெருவணிகன் குலக்கொழுத்து. சிறு வயதிலேயே சிவநெறியில் மூழ்கியவள். அவள் தந்தை, அவளை பரமதத்தனுக்கு மணம் முடித்தார். சந்தையில் இருந்த பரமதத்தன் ஒரு நாள் இரண்டு மாங்கனிகளை வீட்டுக்குக் கொடுத்துவிட்டார். அந்த சமயம் வீட்டுக்கு ஒரு சிவனடியார் பசியோடு வர, வீட்டில் உணவு எதுவுமே தயாராக இல்லை. என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் திகைத்தவள் மாங்கனிகளில் ஒன்றை சிவனடியாருக்குக் கொடுத்தாள். மதிய உணவுக்காக வீட்டிற்கு வந்த பரமதத்தன் மாங்கனியைக் கேட்க ஒரு மாங்கனியை மட்டும் கொடுத்தாள். பரமதத்தன் இன்னொரு மாங்கனியையும் கேட்க, அதிர்ச்சியான புனிதவதி இறையனாரை வழிபட, அவருக்கு இன்னொரு மாங்கனி கிடைத்தது. இரண்டாம் மாங்கனியின் சுவையும் வடிவும் முன்னதைவிடவும் அற்புதமாக இருக்கக் கண்டு, `ஏது இது?’ என பரமதத்தன் கேட்க, புனிதவதி நடந்ததைச் சொன்னாள்.

பரமதத்தன் ''நீ தெய்வப்பிறவி. உன்னோடு என்னால் வாழ முடியாது'' என்று வீட்டைவிட்டு நீங்க, புனிதவதி தன் கணவனைத் தேடாத இடமில்லை. ஒருவழியாக பக்கத்து ஊர் ஒன்றில் கணவன் இருப்பதை அறிந்து சென்று பார்த்தால், அங்கே பரமதத்தன் வேறொரு பெண்ணை மணந்து, குழந்தைகளோடு வாழ்ந்துகொண்டிருந்தார். தனதத்தர் தன் குடும்பத்தோடு புனிதவதியின் காலில் விழுந்து வணங்கிவிட... அதைத் தாங்க முடியாத அம்மையார்... ''கணவருக்காக நான் கொண்ட என் அழகிய உடலைப் போக்கி, பேய் உருவம் கொடு'' என இறைவனை வேண்ட... அவருடைய உடலெல்லாம் வற்றிப்போய் பேயுருக் கொண்டார்! அதற்குப் பிறகு ஊரெல்லாம் அலைந்து, திரிந்து கைலாயம் வரை சென்று, அந்த மண்ணில் தன் பாதம் படலாகாது என்று தலைகீழாக நடந்து, இறைவனின் திருவடியை அடைந்தார். சிவபெருமானே புனிதவதியின் இந்த பக்தியைக் கண்டு ''அம்மையே...'' என்று அழைத்ததால், புனிதவதி காரைக்கால் அம்மையாராக மாறினார். 63 நாயன்மார்களில் ஒருவராகப் போற்றப்பட்டார். பல பாடல்களையும் அவர் இயற்றியிருக்கிறார். இறைவனை இசைத் தமிழால் பாடியவர்களில் இவரே முதல் கவிஞர். ஒரு பாடலின் இறுதிச் சொல்லை அடுத்த பாடலின் முதல் சொல்லாக பயன்படுத்தி எழுதும் அந்தாதியை உருவாக்கியவரும் அம்மையார்தான்.

இந்தக் கதை அப்படியே ஒவ்வோர் ஆண்டும் திருவிழாவாக மூன்று நாள்கள் நிகழ்த்தப்படுகிறது. முதல்நாள் மாப்பிள்ளை அழைப்பில் தொடங்கி, திருக்கல்யாணம், பிச்சாண்டவர் தரிசனம், பரமதத்தன் ஓடுவது, அவனைச் சந்திப்பது... என ஒவ்வொன்றாக நடக்கும். கடைசி நாளில் மாங்கனிகள் வீசப்பட்டு விழா முடிவுக்கு வரும்.

திருவிழா

இந்தக் கதையை கட்டுடைப்பு செய்ய, நம் நவீன எழுத்தாளர்களுக்கு ஏன் தோன்றவில்லை என்று நினைத்துக்கொண்டே உறங்கிவிட்டேன். விடியற்காலை ஐந்து மணிவாக்கில் காரைக்காலை எட்டியிருந்தேன். பேருந்து நிலையத்திலிருந்து இறங்கி, சுற்றிலும் பார்த்துக்கொண்டே நடந்தேன். காற்றில் மா மணத்தது. வெளியே மாங்கனிகளை மொத்தமாகக் கொட்டி அதையெல்லாம் சீராக்கி அடுக்கிக்கொண்டிருந்தார் ஒரு பெண். அடுத்தடுத்து மாங்கனிக் கடைகள் முளைக்க தொடங்கியிருந்தன. வாகனங்களில் பெட்டி பெட்டியாக மாங்கனிகள் வந்து இறங்கிக்கொண்டிருந்தன. திருவிழாவுக்கு அந்தச் சிறிய நகரம் தயாராகிக்கொண்டிருந்தது. என்னோடு வந்த பாட்டி என்னிடம் விடைபெற்றுக் கிளம்பிவிட்டார். பேருந்து நிலையத்துக்கு அருகிலிருக்கிற ஒரு சிறிய விடுதியில் அறை எடுத்துக்கொண்டேன்.

சாலையில் இறங்கி நடக்கத் தொடங்கினேன். கூடவே அந்தப் பாட்டியும் வந்தார். எங்கும் மாமணம் விடாமல் விரட்டியது. சாலைகளில் ஆண்களும் பெண்களும் ஒரு தட்டில் இரண்டு மாம்பழங்களும், ஒரு சிறிய பட்டுதுணியுமாக சென்றுகொண்டிருந்தனர். எல்லாச் சாலைகளும் காரைக்கால் அம்மையாரின் கோயிலை நோக்கியே விரைந்துகொண்டிருந்தன. விதவிதமான மாம்பழங்கள் சாலைகள் எங்கும் விற்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தன. மொத்த மொத்தமாக பெரிய துணிப் பைகளில் மக்கள் மாம்பழங்களை வாங்கிக்கொண்டிருந்தனர். பங்கனபள்ளி, அல்ஃபோன்சா, செந்தூரம், ருமானி... எனப் பலவகைகள்.

முந்தைய நாளில் திருக்கல்யாணம் நடந்ததற்கான சாட்சிகளாக அலங்கார வளைவுகள் என எங்கும் ஒரே விழாக்கோலம். கோயிலை ஒட்டி இருந்த தெப்பக்குளத்துக்குள் நுழைந்தோம். ஒரு தெருவில் காரைக்கால் அம்மையார் வீதி உலாவுக்குத் தயாராக இருந்தார். மணி ஒன்பதைத் தாண்டியிருந்தது. மக்கள் வரிசையில் நின்று சாமி தரிசனம் செய்து, தங்களுடைய மாங்கனிகளை அளித்து பூஜைசெய்து, பெற்றுக்கொண்டனர்.

எட்டிப் பிடிக்கும் பெண்

சாமி கிளம்பத் தயாரானது. கேரள சண்டை மேளம் முழங்கிக்கொண்டிருந்தது. தமிழ்நாட்டுக் கோயில்களில் இப்போதெல்லாம் நாதஸ்வரங்களும் தவிலும் ஒலிப்பது குறைந்துகொண்டிருக்கிறது. எங்கும் நமக்குக் கொஞ்சமும் ஒட்டாத இந்த செண்டை மேளங்கள்தான். அம்மையார் வீதி உலாவுக்குக் கிளம்ப... நண்பர் சாமிக்கு பின்பக்கம் அழைத்துச் சென்றார்.

அம்மையார் கிளம்பிய பிறகுதான் காரைக்காலின் தெருக்களில் `'லா மாம்பழீனோ’ தொடங்கியது. ஆங்காங்கே கும்பல் கும்பலாக நின்றுகொண்டிருந்த இளைஞர்கள் வீதியின் நடுவில் வர, இருபுறங்களும் இருக்கிற வீடுகளின் மொட்டை மாடிகளில் தயாராக நின்றுகொண்டிருக்கும் ஆண்களும் பெண்களும் மாம்பழங்களை அள்ளி வீச ஆரம்பித்தனர்.

தொலைவிலிருந்து பார்க்க, வீதிக்குள் மாம்பழம் மழையாகப் பொழிவதுபோலவே இருந்தது. வீசி எறியப்படும் மாம்பழங்களை யார் குழந்தை கையில் மாம்பழம்வேண்டுமானாலும் பிடிக்கலாம். பிடிக்கப்படுவது... மாம்பழம் அல்ல, இறையருள். வீசப்படுவதும் மாம்பழம் அல்ல, அதுவும் இறையருள். மாம்பழம் வீசினாலும், அருள் கிடைக்கும். அதைப் பிடித்தாலும் அருள் கிடைக்கும். நிறையப் பேர் வீட்டிலிருந்தே பைகளைக் கொண்டுவந்து பிடித்த மாம்பழங்களை கிலோ கணக்கில் சேகரிக்கிறார்கள். சிலர் பிடித்த மாம்பழங்களை அங்கேயே, அப்படியே கடித்து, சுவைத்து எறிகிறார்கள். காவல்துறையினர் ஒருவரே அதிக மாம்பழங்களை கேட்ச் பிடித்தால் அவர்களை மிரட்டி, கூட்டத்திலிருந்து விலக்கி வெளியேற்றி, கடமையாற்றுகிறார்கள்!

வீசி எறியப்படும் மாம்பழங்கள் நம் தலையைப் பதம் பார்க்கவும் தவறுவதில்லை. சரியாகப் பிடிக்க முயலும்போது நமக்கு முன்னேயும் பின்னேயும் உயரமானவர்கள் பாய்ந்து பிடிக்கிறார்கள். கால்களுக்கு நடுவில் விழும் மாம்பழங்கள் மிதிகளில் விழுந்து நசுங்குகின்றன. சாக்கடைகளில் மாம்பழங்கள் ஓடுகின்றன. தெருவெல்லாம் மஞ்சள் பூசிக்கொள்ள, எல்லோர் கையிலும் மாம்பழங்கள்.

எல்லோருமே கட்டடங்களின் உச்சியிலிருந்து மாம்பழங்களை எறிவதில்லை. சிலர் மாங்கனிகளை ஒரு பையில் கொண்டுவந்து ஓரமாக நின்று மாமழைக்குள் நுழைய முடியாத சிறுவர், சிறுமிகள், வயதானவர்களுக்கு தருகிறார்கள். கைகளில் கணிசமான அளவுக்கு மாம்பழங்கள் சேர்ந்த பிறகு ஓரமாக ஒதுங்கிக்கொண்டோம். பல கனிகளும் நகம்பட்டு உடைந்திருந்தன. அதையெல்லாம் அந்த இடத்திலேயே ருசித்து தின்ன ஆரம்பித்தோம். சில இன்னும் காயாகவே இருந்தன.

திருவிழா

அருகில் ஓர் இளம் தம்பதி வந்து அமர்ந்தனர். கணவன் கஷ்டப்பட்டு பிடித்த மாம்பழம் ஒன்றை மனைவியிடம் தர, அந்தப் பெண் அதை கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டு சாப்பிடத் தொடங்கினாள். கணவன் ``கவலைப்படாதே... இந்த வருஷம் நிச்சயம் நமக்கு பாப்பா பிறக்கும். நீ நல்லா வேண்டிகிட்டியா?’’ என்று கேட்க, அந்தப் பெண் தலையாட்டினாள்.

சாலைகளில் சாக்கடைகளில் மாம்பழங்கள் நசுங்கி, சிதறிக்கிடந்தன. ஒரு பெரிய திருவிழாவுக்குப் பிறகு காட்சியளித்த அந்த சாலைகள் என்னோடு சுற்றிய பாட்டியின் சாயலில் இருந்தது. கிளம்பும்போது தேடினேன் பாட்டி எங்கோ சென்று மறைந்திருந்தார். ஊர் திரும்பிக்கொண்டிருந்த பேருந்தில் அமர்ந்திருந்தேன்... இன்னமும் மாங்கனிகளின் மணம் அகலவேயில்லை. அது தொடர்ந்து என்னோடு சென்னைக்கு வந்துகொண்டிருந்தது. கண்களை மூட, மாங்கனித் திருவிழாவின் மஞ்சள் வண்ணம் படரத் தொடங்கியது. காரைக்காலில் இந்த மாங்கனிகள் வாழ்வதற்கான நம்பிக்கையாக இருந்ததை பார்த்தேன்... அவை வேண்டுதலாக இருந்தன; கொண்டாட்டமாக இருந்தன. சிலருக்கு அது வெறும் மாங்கனிகளாகவும் இருந்தன.

பக்தர்கள்

பேருந்து கிளம்பியது. சென்னையில் இருந்து காரைக்காலுக்கு வந்தபோது, என் உடன் வந்த பாட்டியும் நினைவுக்கு வந்தார். பேச்சுவாக்கில் அவரின் பெயரைக் கேட்டிருந்தேன். அவர் சொன்ன பதில் இப்போது நினைவுக்கு வந்தது. ``புனிதா!’’

வினோ

படங்கள் : குரூஸ்தனம்

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்யுங்கள்

Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 8 - அரியலூர் அனிதாவும் நானும்!
Advertisement

MUST READ

Advertisement