Published:Updated:

இந்தியா உயர்த்திப் பிடித்த ஒலிம்பிக் சுடர்!

பி.வி. சிந்து
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பி.வி. சிந்து

பதக்கப் பட்டியலை மட்டும் பார்த்திருந்தால் பதில் கிடைத்தி ருக்காது. அந்த வீரர்களைக் களத்தில் பார்த்தவர்களுக்கு நிச்சயம் கிடைத்திருக்கும்!

இந்தியா உயர்த்திப் பிடித்த ஒலிம்பிக் சுடர்!

பதக்கப் பட்டியலை மட்டும் பார்த்திருந்தால் பதில் கிடைத்தி ருக்காது. அந்த வீரர்களைக் களத்தில் பார்த்தவர்களுக்கு நிச்சயம் கிடைத்திருக்கும்!

Published:Updated:
பி.வி. சிந்து
பிரீமியம் ஸ்டோரி
பி.வி. சிந்து

எதிர்பார்ப்பும் அதுதரும் ஏமாற்றமும் இந்திய ஒலிம்பிக் அணியின் முதல் வாரம் என்றால், ஆச்சர்யமும் அது தரும் ஆனந்தமும் நிறைந்ததாகச் சென்றுகொண்டிருக்கிறது இரண்டாவது வாரம். வெற்றி, தோல்வி, பதக்கங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு மகத்தான போராட்டங்களை அரங்கேற்றிக்கொண்டிருக்கின்றனர் இந்திய வீரர்கள்!

துப்பாக்கி சுடுதலில் குறைந்தது 5 பதக்கங்களாவது இந்தியாவுக்குக் கிடைக்குமென்று எதிர்பார்த்தோம். நடக்கவில்லை. வில்வித்தையில் எதிர்பார்த்தது நடக்கவில்லை. மேரி கோம், சௌரப் சௌத்ரி, மனு பாக்கர் என சூப்பர் ஸ்டார்கள் யாரும் எதிர்பார்ப்பு களைப் பூர்த்தி செய்யவில்லை. கேள்விகள் எழத் தொடங்கி யிருந்தன. விவாதங்கள் ஆரம்பித்திருந்தன. பாரீஸில் பதில் கிடைக்குமா என்று பேசத் தொடங்கியபோது, அதை டோக்கியோவிலேயே தருகிறோம் என்று சொல்லியடித் திருக்கிறார்கள் நம் போராளிகள்.

பதக்கப் பட்டியலை மட்டும் பார்த்திருந்தால் பதில் கிடைத்தி ருக்காது. அந்த வீரர்களைக் களத்தில் பார்த்தவர்களுக்கு நிச்சயம் கிடைத்திருக்கும்!

இந்தியா உயர்த்திப் பிடித்த ஒலிம்பிக் சுடர்!

குத்துச்சண்டை சூப்பர் ஹெவிவெயிட் பிரிவில் பங்கேற்ற சதிஷ் குமாருக்கு காலை 9.36-க்குப் போட்டி. வெற்றி பெற்றால் பதக்கம். ஆனால், முந்தைய இரவு வரை அவர் பங்கேற்பாரா என்பது கேள்விக்குறியாகவே இருந்தது. மருத்துவர் அனுமதித்தால்தான் ரிங்குக்குள் களமிறங்க முடியும் என்ற நிலை. முகத்தில் 13 தையல்கள் போடப்பட்ட ஒரு வீரரை அவ்வளவு எளிதாக ரிஸ்க் எடுக்க விடமாட்டார்களே! முந்தைய போட்டியில் தாடையிலும் கண்ணுக்கு மேலேயும் வெட்டுப்பட்டு ரத்தம் கசிந்திருக்க, அவர் தந்தை, மனைவி என ஒவ்வொருவரும் போட்டிக்குப் போகவேண்டாம் என்று தடுக்கிறார்கள்.

மறுநாள் காலை அந்த 13 தையல்களோடு களமிறங்குகிறார் சதிஷ். உலகின் நம்பர் 1 வீரரை வீழ்த்திப் பதக்கம் வெல்லவேண்டும் என்ற எண்ணத்தைவிட, தோற்றாலும் போராடித் தோற்க வேண்டும் என்பதே சதிஷ் குமாரின் நோக்கமாக இருந்தது. அவர் ரிங்குக்குள் இருந்த 9 நிமிடங்களில் அதை உணர முடிந்தது. எதிர்த்து ஆடிய உஸ்பெக்கிஸ்தான் வீரரை எதுவும் செய்ய முடியவில்லை. தையல் பிரிந்து ரத்தமும் கசிந்துகொண்டிருக்கிறது. அவர் கைகளோ, மனமோ ஓயவே இல்லை. அந்த மூன்றாவது ரவுண்டின் கடைசி மணி அடிக்கும்வரை முயற்சி செய்துகொண்டே இருந்தார். எதிராளியின் முகத்தைப் பதம்பார்க்கத் தன் கைகளைச் செலுத்திக்கொண்டே இருந்தார்.

போட்டி முடிந்தது. உஸ்பெகிஸ் தான் வீரர் வெற்றியாளராக அறிவிக்கப் படுகிறார். அவர் வெற்றியைக் கொண்டாட வில்லை. சதிஷ் குமாரைப் பாராட்டுகிறார். அவர் போராட்டத்துக்கு மரியாதை செலுத்துகிறார். அவர் வெளியே சென்ற பின்பே வெற்றியைக் கொண்டாடுகிறார். சதிஷ் குமார் - பதக்கம் வெல்லவில்லை. ஆனால், எதிர்த்து ஆடியவரின் மரியாதையை வென்றார்.

சதிஷ்குமார்
சதிஷ்குமார்

“இந்தப் போட்டியைப் பார்த்த என் மகனும் மகளும் என்னைப் பார்த்துப் பெருமைப்படுவார்கள் என்று நம்புகிறேன்” என்று போட்டிக்குப் பிறகு கூறினார் சதிஷ் குமார். தங்கள் தந்தையின் மெடலைத் தோளில் போட்டு சாம்பியன் என்று கொண்டாடும் வாய்ப்பு அவர்களுக்குக் கிடைக்கவில்லை. ஆனால், தங்கள் தந்தையைப் போராளியாய் நினைத்து கர்வம் கொள்ள முடியும்.

வெள்ளிப்பதக்கம் வென்றால்கூடப் போதாது. தங்கம் வென்றே ஆகவேண்டும். ஒட்டுமொத்த தேசமும் அதைத்தான் எதிர்பார்க்கிறது. ஒலிம்பிக்கில் வெள்ளிப்பதக்கம் வென்ற முதல் இந்தியப் பெண் என்ற சாதனை படைத்திருந்தாலும், பேட்மின்டன் உலக சாம்பியன்ஷிப் வென்ற முதல் இந்தியர் என்ற பெருமை கொண்டவராக இருந்தாலும், பி.வி.சிந்து எதிர்பார்ப்பு களையும் விமர்சனங்களையும் சுமந்துகொண்டு தான் டோக்கியோவில் ஆடிக்கொண்டிருந்தார்.

லவ்லினா போர்காய்ன்
லவ்லினா போர்காய்ன்

முதல் நான்கு போட்டிகளில் ஒரு செட்கூடத் தோற்கவில்லை. ஆனால், அரையிறுதியில் நேர் செட்களில் தோற்கிறார். அவருடைய ஆட்டத்தை சிந்துவால் விளையாட முடியவில்லை. சீன தைபேவின் தாய் சூ இங், தன் அட்டகாச ஆட்டத்தால் சிந்துவை அலைக்கழிக்கிறார். சிந்து ஃபைனலுக்கு முன்னேற முடியாமல் வெளியேறுகிறார்.

விளையாட்டு சில நேரங்களில் கருணையற்றதாகவே இருக்கும். தோல்வியடைந்த அடுத்த 24 மணி நேரத்தில் இன்னொரு போட்டி. வென்றால்தான் வெண்கலம். தோல்வி குறித்து ஆராயக்கூட நேரம் இல்லை. இருந்தாலும் ஆடித்தான் ஆகவேண்டும். “வெண்கலம் வென்றதற்கு மகிழ்ச்சியடைவதா, இல்லை ஃபைனலில் விளையாட முடியவில்லை என்று வருத்தப்படுவதா என்று தெரியவில்லை” எனக் கூறினார் சிந்து. அவர் இன்னும் தோல்வியிலிருந்து மீளவில்லை என்று தெளிவாகத் தெரிந்தது. ஆனால், அது களத்தில் வெளிப்படவே இல்லை.

இந்திய மகளிர் ஹாக்கி அணி
இந்திய மகளிர் ஹாக்கி அணி

அந்த இடைப்பட்ட நேரத்தில் புதிதாக வந்திருந்தார் சிந்து. அந்தத் தோல்வியின் ஏக்கம் அவரிடத்தில் இல்லாமல் இல்லை. பதக்கம் வென்ற பிறகு கொடுத்த பேட்டியிலும்கூட இருந்தது. ஆனால், அதையே மென்றுகொண்டிருக்க முடியாதே. அந்த உணர்வுகளுக்கு பிரேக் கொடுத்து, புத்துணர்வோடு வந்தார். அரையிறுதியில் செய்யாத அட்டாக்கை இந்தப் போட்டியில் தொடர்ந்து தொடுத்தார். ஸ்மாஷ்கள் தொடர்ந்தன. முற்றிலும் ஆதிக்கம் செலுத்தினார். வெற்றி பெற்றார், மீண்டும் நேர் செட்களில்.

இந்தியா - ஒலிம்பிக் - ஹாக்கி : இந்த மூன்று வார்த்தைகளும் ஒன்று சேரும்போது நாம் பேசுவதெல்லாம், “அந்தக் காலத்துல 8 கோல்டு மெடல் ஜெயிச்சோம்” என்றுதான் சொல்வார்கள். ஆண்கள் ஹாக்கி அணி மட்டுமே பேசுபொருளாக இருந்துவந்தது. சொல்லப்போனால், ஆண்கள் அணி கடைசியாகத் தங்கம் வாங்கிய 1980 ஒலிம்பிக்கில்தான் பெண்கள் அணி முதல் முறையாகப் பங்கேற்றது. பெண்கள் அணி, எப்போதும் இந்திய ஹாக்கி அணியாக, இந்திய ஹாக்கியின் அடையாளமாகப் பார்க்கப்பட்டதில்லை. டோக்கியோவில் ராணி ராம்பால் தலைமையிலான அணி அதை மாற்றியது.

பி.வி.சிந்து
பி.வி.சிந்து

முதல் மூன்று போட்டிகளிலும் தோல்வி. அதுவும் சாதாரணத் தோல்விகள் அல்ல. முதல் போட்டியில் 1-5 என நெதர்லாந்திடம், 0-2 என ஜெர்மனியிடம், 1-4 என எல்லாமே படுதோல்விகள். காலிறுதி எட்டாக்கனியாகிவிடுமோ என்று நினைத்தபோது யாரும் நினைத்துப்பார்க்காத கம்பேக்கை அரங்கேற்றினர் நம் வீராங்கனைகள்.

போட்டி முடிய 3 நிமிடங்களே இருந்தபோது கோலடித்து அயர்லாந்தை வீழ்த்தினர். தென்னாப்பிரிக்காவுடனான கடைசிப்போட்டியில் போராடி 4-3 என வீழ்த்தினர். தன் தந்தையின் மரணத்துக்குக்கூடச் செல்லாமல் ஒலிம்பிக்கில் கலந்துகொண்டிருக்கும் வந்தனா கடாரியா, இந்தியப் பெண்கள் அணி சார்பில் முதல் ஒலிம்பிக் ஹாட்ரிக் அடித்தார். அடுத்தடுத்த வெற்றிகளால் இந்திய அணி திளைத்திருக்க, அதுவே மிகப்பெரிய சாதனை என்றார்கள்.

இந்திய மகளிர் ஹாக்கி அணி
இந்திய மகளிர் ஹாக்கி அணி

ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிரான காலிறுதியில் கௌரவமாகத் தோற்பதே பெரிய விஷயமாகக் கருதப்பட்டது. ஆனால், ஊனையும் உயிரையும் களத்தில் முன்னிறுத்தி ஒரு மிகச்சிறந்த செயல்பாட்டைக் கொடுத்தது இந்தியா. அயர்லாந்திடம் 14 பெனால்டி கார்னர்களில் ஒன்றைக்கூட கோலாக மாற்றாதவர்கள், ஆஸ்திரேலியாவுக்கு எதிராகக் கிடைத்த ஒரே பெனால்டி கார்னரை கோலாக்கினர். குரூப் பிரிவின் 5 போட்டிகளில் 14 கோல்கள் வாங்கியவர்கள், அந்த மிகப்பெரிய அணிக்கெதிராக ஒரு கோல்கூட விடாமல் மிரட்டினர்.

கோல்கீப்பர் சவிதா, டிஃபண்டர்கள் தீப் கிரேஸ், நிக்கி பிரதான், குர்ஜித் கௌர் ஒவ்வொருவரும் உயிரைக் கொடுத்து டிஃபண்ட் செய்தனர். ஆஸ்திரேலியாவுக்கு 7 பெனால்டி கார்னர்கள் கிடைத்தன. அவை அனைத்தையும் டிஃபண்ட் செய்தனர். தொடர்ந்து ஆஸ்திரேலிய வீராங்கனைகள் கோல் போஸ்டை முற்றுகையிட்டபோதும் மனந்தளராமல் டிஃபண்ட் செய்தனர். கடைசி விசில் அடித்தபோது, அந்தச் சரித்திர வெற்றியை அவர்கள் கொண்டாடியபோது, மொத்த தேசமும் ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தது. #IndianHockey என்ற ஹேஷ்டேக் டிரெண்ட் ஆனது. அதில் ஆண், பெண் என்ற வேறுபாடு இல்லாமல் இருந்தது. இந்திய ஹாக்கியின் வரலாற்றில் பெண்கள் அணியும் இடம்பெற்றது.

அந்த 60 நிமிடங்களில் இந்தியப் பெண்கள் அணி உணர்த்தியது - அங்கீகாரம் கிடைக்கும் வரை போராடு!

சிந்துவுக்கு முன்பே இந்தியாவின் இரண்டாவது பதக்கத்தை உறுதிசெய்திருந்தார் லவ்லினா போர்காய்ன். வெல்டர்வெயிட் பிரிவின் காலிறுதியில் வென்று பதக்கத்தை அவர் உறுதி செய்தபோதுதான் அவரைப் பற்றி இந்த தேசம் அறிந்திருந்தது. ‘பதக்கத்தை உறுதிசெய்த இந்திய வீராங்கனை’ என்று தலையங்கங்களும், சமூக வலைதள போஸ்ட்களும் எழுதப்பட்டன. அந்தக் கட்டுரைகளின் உள்ளே அவர் அசாமைச் சேர்ந்தவர் என்றும் குறிப்பிட்டிருந்தார்கள். அந்த வெற்றிக்குப் பின்னால் இருக்கும் அரசியல் பேசப்பட்டது. ஒரு அசாம் வீராங்கனையும், மணிப்பூர் வீராங்கனையும் இந்தியர்கள் ஆகும் தருணம் விவாதிக்கப்பட்டது. விவாதிக்கப்படுகிறது. இதை இன்னொரு கோணத்தில் சொன்னால், இவர்களின் வெற்றிகள் இந்த விவாதங்களுக்கு விதையாகவும் அமைந்திருக்கின்றன.

அவர்களின் வெற்றி உணர்த்தியது - அடையாளம் கிடைக்கும் வரை போராடு!

விளையாட்டுப் போட்டிகளைப் பொழுதுபோக்கு என்றோ, அவை பதக்கங்களுக்கு மட்டுமானது என்றோ கருதினால், தோற்பது என்னவோ நாம்தான். அவை போர்க்களம். வாழ்க்கைக்கான பாடம். இந்திய வீரர்கள் அங்கு போராடியிருக்கிறார்கள். நம்மைப் பெருமைப்படுத்தியிருக்கிறார்கள்!