ஒலிம்பிக்கில் கிரிக்கெட்டும் இருந்தது! - ஒலிம்பிக் டைரி குறிப்புகள் (அத்தியாயம்-6)

அன்பு வாசகர்களே, 

ஒலிம்பிக் டைரி குறிப்புகள்... முதல் ஐந்து அத்தியாயங்களின் இணைப்புகள் கீழே...  

முதல் அத்தியாயம் - ஹிட்லர் அணிந்த முகமூடி!

இரண்டாம் அத்தியாயம் - ’அமைதியின் கடவுள்’ ஹிட்லர்!

மூன்றாம் அத்தியாயம் - ஹிட்லரை கிடுகிடுக்கச் செய்த தியான் சந்த்!

நான்காம் அத்தியாயம் - தங்கப்பதக்கம் இல்லாத ஒலிம்பிக்!

ஐந்தாம் அத்தியாயம் -  ஒரு பெண் - ஓர் ஆண் - மாரத்தான்!


ன்று அந்த ரயிலை ஜேம்ஸ் கானொலி தவற விட்டிருந்தால்,  அவருக்காகக் காத்திருந்த ஒலிம்பிக் வெற்றிகளை தவறவிட்டிருப்பார். ஒலிம்பிக் வரலாற்றில் அவரது பெயர் இடம் பெறாமலேயே போயிருக்கும்.  'நவீன ஒலிம்பிக்கின் முதல் சாம்பியன்' என்ற சிறப்பையும் அவர் இழந்திருப்பார். ஆனால், இவை அத்தனையும் எளிதில் நடந்துவிடவில்லை.

ஜேம்ஸின் பெற்றோர் அயர்லாந்திலிருந்து பிழைப்புத் தேடி,  அமெரிக்காவுக்குக் குடிபெயர்ந்தவர்கள். ஜேம்ஸின் உடன்பிறந்தோர் மட்டும் 11 பேர். பாஸ்டன் நகர பூங்காக்களிலும் மைதானங்களிலுமே ஜேம்ஸின் பால்யம் கழிந்தது. 'ஓடு, குதி, தாவு, விளையாடு...!' என  எந்நேரமும் மைதானத்தில் கிடந்த ஜேம்ஸுக்கு தடகளப் போட்டிகள் மீது இயல்பாகவே ஈர்ப்பு உண்டானது.

ஆரம்பப் பள்ளிப் படிப்பை முடித்த ஜேம்ஸ், விளையாட்டு ஆர்வத்தால் உயர்பள்ளிப் படிப்பை வீட்டிலிருந்தபடியே தொடர்ந்தார். உள்ளூர் கால்பந்து அணியில் விளையாடினார். சைக்கிளிங் அணி ஒன்றின் கேப்டனாக இருந்தார். ‘என் கடன் எப்போதும் ஏதாவது விளையாடிக் கொண்டே இருப்பதே’ என்று வாழ்க்கை நகர்ந்தது.

அப்போதுதான் 1896 ஏதென்ஸ் ஒலிம்பிக் பற்றி அறிந்தார் ஜேம்ஸ். அச்சமயத்தில் அவர் ஹார்வர்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்று கொண்டிருந்தார். எப்படியாவது ஏதென்ஸ் சென்று, தடகளப் போட்டிகளில் கலந்துகொள்ள வேண்டுமென முடிவு செய்த ஜேம்ஸ், பல்கலைக்கழகத்தின் விளையாட்டுத் துறையில் விடுமுறை கேட்டு விண்ணப்பம் செய்தார். அதன் சேர்மன் விண்ணப்பத்தை நிராகரித்தார். மீண்டும் கெஞ்சிக் கூத்தாடி முயற்சி செய்தார். திட்டவட்டமாக அனுமதி மறுக்கப்பட்டது.


ஜேம்ஸ், விரக்தியில் விட்டத்தைப் பார்த்து வருத்தப்படவில்லை. சட்டென தீர்க்கமான முடிவெடுத்தார். ‘எப்ப வேணும்னாலும் படிச்சுக்கலாம். ஆனா, ஒலிம்பிக் வாய்ப்பு கிடைக்குமா...? பை பை ஹார்வர்ட்!’ என்று பெட்டியைக்  கட்டினார்.  ஏதென்ஸுக்கு செல்ல ஸ்பான்ஸர் எல்லாம் கிடைக்கவில்லை. சொந்தச் செலவுதான். பார்பரோஸா என்ற ஜெர்மன் சரக்குக் கப்பலில் இடம் கிடைத்தது. அதில்தான் ஒலிம்பிக்கில் கலந்துகொள்ளவிருந்த பிற அமெரிக்க வீரர்களும் பயணம் செய்தனர். சில நாட்கள் அசௌகரியப் பயணத்துக்குப் பிறகு இத்தாலியின் நேப்பிள்ஸ் நகரை அடைந்தனர். அங்கே ஜேம்ஸை வரவேற்க இன்னல் இன்முகத்துடன் காத்திருந்தது. ஜேம்ஸின் உடைமைகள் திருட்டுப் போயின. பறிபோனவற்றில் அவர் ஏதென்ஸுக்குச் செல்ல வேண்டிய ரயில் டிக்கெட்டும் அடக்கம்.

தடுமாறிய ஜேம்ஸ்,  போலீஸில் புகார் கொடுத்தார். ஒருவழியாக திருடனைப் பிடித்து உடைமைகளை மீட்டார்கள். போலீஸுக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டு ஜேம்ஸ் கிளம்ப நினைக்கையில், ‘இருப்பா, திருடனை முழுசா விசாரிச்சு முடிக்கிற வரை நீ இருக்கணும்’ என்று அவரை உட்கார வைத்துவிட்டார்கள். ரயிலுக்கு நேரமாகிவிட்டது என்ற எச்சரிக்கை ஒலி உள்ளுக்குள் அலறியது. போலீஸும் விடுவதாக இல்லை. என் ஒலிம்பிக் கனவு? என்ன ஆனாலும் பரவாயில்லை. ரயிலைப் பிடித்தே தீரவேண்டும் என்று போலீஸிடமிருந்து தப்பி ஓட ஆரம்பித்தார் ஜேம்ஸ். அதுவரை அவர் வாழ்வில் ஓடாத வேகம். ஒரு வழியாக பிளாட்பாரத்துக்கு வந்து சேர்ந்தபோது, ரயில் நகர ஆரம்பித்திருந்தது.

மறுநாள் ஒலிம்பிக் ஆரம்பம். இதைத் தவறவிட்டால் பேரிழப்பாகிவிடும். அதுவரையிலான தன் பயிற்சியை, அனுபவத்தை எல்லாம் ஒன்றுதிரட்டி அந்த பிளாட்பாரத்தில் வெறிகொண்டு ஓடினார். ரயிலின் கடைசிப் பெட்டியை நோக்கித் தாவினார். பெட்டியிலிருந்த சில நல்லவர்கள் அவருக்குக் கைகொடுத்துத் தூக்கி, உள்ளே இழுத்துப் போட்டனர். அவர்களுக்கு மூச்சு வாங்க நன்றி சொன்னார்.

1896 ஏதென்ஸ் ஒலிம்பிக்கின் முதல் விளையாட்டுப் போட்டி டிரிபிள் ஜம்ப். ஜேம்ஸுக்கானது. அவருக்கு முன் களத்தில் இறங்கியவர்கள், இரண்டு முறை தத்தித் தாண்டி,  பின்னர் அகலமாகத் தாவிக் குதித்தார்கள். ஜேம்ஸ், சிறுவயதிலிருந்தே அப்படி குதித்துப் பழகியிருக்கவில்லை. முதலில் தத்திதாவி, பின் ஒருமுறை அகலமாகக் கால் வைத்து, பின் அகலமாகத் தாவிப் பழகியிருந்தார். அதற்காக யோசிக்கவில்லை. தயங்கவில்லை. பயிற்சி எடுக்கவும் நேரமில்லை. மற்றவர்கள் போலவே இருமுறை தத்தித்தாவி, பின் அகலமாகத் தாவிக் குதித்தார். 13.71 மீ. ஆம், ஜேம்ஸுக்குத்தான் முதலிடம். 'நவீன ஒலிம்பிக்கின் முதல் சாம்பியன்' என்ற சிறப்பும் அவர் மீது தாவி ஏறிக் கொண்டது.

தவிர, உயரம் தாண்டுதலில் இரண்டாம் இடம், நீளம் தாண்டுதலில் மூன்றாம் இடம் என்று மேலும் சாதித்தார். அதே நம்பிக்கையுடன் 1900 பாரிஸ் ஒலிம்பிக் போட்டிகளுக்கும் சென்றார் ஜேம்ஸ். இந்தமுறை ட்ரிபிள் ஜம்ப், கை... ஸாரி கால் கொடுக்கவில்லை. அவருக்கு இரண்டாமிடமே கிடைத்தது. 1904 அமெரிக்க ஒலிம்பிக்ஸிலும் ஜேம்ஸ் கலந்துகொண்டார். இந்தமுறை வீரராக அல்ல... பத்திரிகையாளராக!

ஜேம்ஸ், மீண்டும் ஹார்வர்டுக்குப் படிப்பதற்காகத் திரும்பிச் செல்லவே இல்லை. ஏதென்ஸ் ஒலிம்பிக்கிலேயே, பாய்மரப் படகுப் போட்டி நடத்த அமைப்பாளர்கள் திட்டமிட்டார்கள். ஆனால், அந்தப் போட்டியில் கலந்துகொள்ள யாரும் ஆர்வம் காட்டவில்லை. ஆகவே, போட்டி நீக்கப்பட்டது. 1900 பாரிஸ் ஒலிம்பிக்கிலும் பாய்மரப் படகு போட்டியைச் சேர்த்தார்கள். நல்லவேளையாக பலரும் கலந்துகொண்டார்கள். அதில் சுவிட்சர்லாந்தைச் சேர்ந்த லெரினா என்ற படகு முதலாவதாக வந்தது. படகை ஓட்டியக் குழுவில், ஆண்களுடன் ஹெலன் டி போர்டெல்ஸ் என்ற ஒரு பெண்ணும் இடம்பெற்றிருந்தார். அதில் வென்றதன் மூலம் 'ஒலிம்பிக்கில் சாம்பியன் ஆன முதல் பெண்' என்ற சிறப்பைப் பெற்றார் ஹெலன்.

பாய்மரப்படகுப் போட்டி போலவே ஏதென்ஸில் திட்டமிடப்பட்டு, பாரிஸில் அரங்கேறிய இன்னொரு விளையாட்டு கிரிக்கெட். ஏதென்ஸ் ஒலிம்பிக்கில் கிரிக்கெட் விளையாட,  இங்கிலாந்தைத் தவிர வேறெந்த நாடும் ஆர்வம் காட்டவில்லை. போட்டிக்கு ஆள் இல்லாததால் இங்கிலாந்து அண்ணாச்சி வெற்றி பெற்றார் என்று அறிவிக்க இயலாதே. ஆகவே போட்டி விலக்கப்பட்டது.

பாரிஸிலும் கிரிக்கெட் போட்டியை அறிவித்தபோது, இங்கிலாந்துடன் போட்டியை நடத்திய பிரான்ஸும் கௌரவத்துக்காக கலந்து கொண்டது. முதலில் ஆர்வக்கோளாறாக பெயர் கொடுத்த பெல்ஜியம், நெதர்லாந்து உள்ளிட்ட நாடுகள், பின்வாங்கின. 'சரி, ஏதோ நடத்துவோம்...' என்று இரண்டு நாள் கிரிக்கெட் போட்டி ஒன்றை ஆரம்பித்தார்கள்.

ஆகஸ்ட் 19, 1900. டேவோன் அண்ட் சோமர்செட் வாண்டரெர்ஸ் என்ற பிரிட்டன் கிளப் அணியும், பிரெஞ்ச் அத்லெடிக் கிளப் யூனியன் அணியும் மோதின. (அதில் பிரான்ஸ் அணியில் இடம்பெற்றிருந்த பலர், இங்கிலாந்திலிருந்து அங்கே குடிபெயர்ந்தவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.) முதல் இன்னிங்ஸில் பேட் பிடித்த பிரிட்டன், 117 ரன்கள் எடுத்தது. அதெல்லாம் சுலபமா எடுத்துடலாம் என்று அசால்ட்டாகக் களமிறங்கிய பிரான்ஸ் அணி, 78 ரன்களில் சுருண்டது. இரண்டாவது நாளில்,  இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் பிரிட்டன் அணி, 5 விக்கெட் இழப்புக்கு 145 ரன்கள் எடுத்து நம்பிக்கையுடன் டிக்ளேர் செய்தது. 185 ரன்கள் டார்கெட். வெற்றியே லட்சியம், டிரா நிச்சயம் என்று நெஞ்சு நிமிர்த்தி களமிறங்கிய பிரான்ஸ் அணியின் விக்கெட்டுகளை எதிரணியினர் வீறுகொண்டு வீழ்த்த ஆரம்பித்தனர்.

இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தாக்குப் பிடித்தால் ஆட்ட நேரம் முடிந்துவிடும். டிரா செய்துவிடலாம் என்ற பிரான்ஸின் பேராசையில் மண். ஆட்டம் முடிய ஐந்து நிமிடம் இருக்கும்போது பிரான்ஸின் பத்தாவது விக்கெட்டும் சாய்ந்தது. இரண்டு இன்னிங்ஸிலும் பிரான்ஸில் தலா ஐந்து பேர் டக்-அவுட் ஆகியிருந்தனர். இரண்டாவது இன்னிங்ஸில் ஒருவர்கூட இரண்டு இலக்க ரன்னைத் தொடவில்லை என்ற சாதனையும் முக்கியமானது. இருந்தாலும் பிரான்ஸ் அணியினரது சந்தோஷத்துக்குக் குறைவில்லை. தோற்றாலும் வெண்கலக் கிண்ணமோ, கேடயமோ ஏதாவது நிச்சயம் கிடைக்கும். வரலாற்றிலும் இடம் உண்டு என்ற நினைப்பே அவர்களுக்குப் போதுமானதாக இருந்தது.

இப்படியாக அசுவராஸ்யமாக நடந்து முடிந்தது ஒலிம்பிக்கின் முதல் கிரிக்கெட் போட்டி. அதற்கடுத்த ஒலிம்பிக் போட்டிகளில் கிரிக்கெட்டை சேர்க்க ஆதரவு கிடைக்கவில்லை. ஆகவே, இந்த இங்கிலாந்து - பிரான்ஸ் ஆட்டம், ஒலிம்பிக் வரலாற்றின் பக்கங்களில் ஒரே ஒரு கிரிக்கெட் போட்டியாக பதிவானது.


1900 பாரிஸ் ஒலிம்பிக்ஸ் - வெளிச்சத் துளிகள்

# 1900ல் பாரிஸில் உலக வர்த்தக மற்றும் தொழில் கண்காட்சி மிகப்பெரிய அளவில் நடத்தப்பட்டது. அதன் ஒரு பகுதியாகத்தான் ஒலிம்பிக் போட்டிகளும் நடத்தப்பட்டன. ஆக, ஒலிம்பிக் போட்டிகளுக்கு பெரிய முக்கியத்துவம் அளிக்கப்படவில்லை. ஆரம்ப விழா, முடிவு விழாகூட நடத்தப்படவில்லை.


# 1900, மே 14 தொடங்கி அக்டோபர் 28 வரை ஒலிம்பிக் போட்டிகள் பிய்த்துப் பிய்த்து நடத்தப்பட்டன. அதிக காலம் நடத்தப்பட ஒலிம்பிக்கில் இந்த பாரிஸ் ஒலிம்பிக்கும் ஒன்று. 1896 ஏதென்ஸ் ஒலிம்பிக், குறுகிய காலம், அதாவது 10 நாட்கள் (ஏப்ரல் 6-15) மட்டும் நடத்தப்பட்டன.

# பாரிஸ் ஒலிம்பிக்கில் 22 பெண்கள் கலந்து கொண்டனர். அதில் இங்கிலாந்தின் டென்னிஸ் வீராங்கனை சார்லோட் குறிப்பிடத்தக்கவர். தனிநபர் பிரிவில் முதலிடம், கலப்பு இரட்டையர் பிரிவில் முதலிடம் வென்ற சார்லோட், ஐந்து விம்பிள்டன் பட்டங்களையும் வென்றவர்.

# பாரிஸ் ஒலிம்பிக்கில்தான் இந்தியாவுக்கு முதல் பதக்கம் கிடைத்தது. ஆனால், இந்தியருக்கு அல்ல. இந்தியாவில் பிறந்த ஆங்கிலேயரான நார்மன் பிரிட்சார்ட், 200 மீ ஓட்டம், 200 மீ தடை ஓட்டம் ஆகிய இரண்டிலும் இரண்டாவதாக வந்தார்.


(டைரி புரளும்...)

அடுத்த அத்தியாயம் - அமெரிக்கா Vs அமெரிக்கா!

- முகில்


 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!