Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

'மாதவிடாய் சிரமத்தை ஆட்டிசம் குழந்தைகள் எப்படிக் கடக்கிறார்கள் தெரியுமா?' - கலங்கும் ஆசிரியர்கள்

உங்கள் காலில் ஒரு காயம். அதிலிருந்து ரத்தம் வழிந்துகொண்டே இருக்கிறது. காயத்தில் ஏற்பட்ட வலி உறுத்திக் கொண்டே இருக்கின்றது. இந்த நிலையில் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? நிச்சயம் உங்களால் ஒரு வேலையையும் செய்ய முடியாது. அதற்கான மனநிலையும் இருக்காது. இந்த வலி ஒருபுறம் என்றால், அந்த வேதனைக் காலத்தில் உங்களை எல்லோரும் தீண்டத்தகாத ஒருவராகப் பார்க்கிறார்கள். வீட்டில் ஓர் ஓரமாக ஒதுக்கிவைக்கப்படுகிறீர்கள். அந்த நேரத்தில் உடல்ரீதியாகவும் உளவியல்ரீதியாகவும் நீங்கள் எப்படியெல்லாம் பாதிக்கப்படுவீர்கள் என்பதை உங்களால் உணர முடிகிறதா? இந்த ரத்தம், வலி உங்கள் வாழ்க்கையில் ஒரு மாதத்திற்கு ஐந்து நாட்கள் நிகழ்ந்தால் எப்படி இருக்கும்..? கொஞ்சம் யோசித்துப் பாருங்கள். அதைத் தான் பெண்கள் மாதம், மாதம் அனுபவித்துக் கொண்டே 'மாதவிடாய் நாட்களை' சிரித்துக் கொண்டே கடக்கிறார்கள்.

பள்ளி, கல்லூரிகளில் ஆண்களுக்குத் தெரியக் கூடாது என மறைத்து, மறைத்து கருப்பு கவரில் சுருட்டி கொண்டு செல்வது இன்றளவும் நடைபெற்று கொண்டு தான் இருக்கின்றது. இது மறைக்கும் அளவிற்கு தவறான விஷயம் கிடையாது. தாங்களே தங்களுடைய நாப்கின் பேடுகளை மாற்றுவதற்கு முகம் சுழிக்கும் இந்த சமூகத்தில் தான் ஆட்டிசம் நோயினால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளுக்கு அவர்களது ஆசிரியர்களும், அவர்களின் உதவியாளர்களும் நாப்கின் மாற்றுகிறார்கள். ரத்தப் போக்கு என்பது முகம் சுழிக்கும் அளவிற்கு மோசமானது இல்லை என்பதை நிரூபிக்கும் வகையில் அவர்களது அனுபவத்தைப் பற்றி நம்மிடையே பகிர்கிறார்கள் ஆட்டிசம் குழந்தைகளின் ஆசிரியர்கள்.

பாரதி, ஆசிரியர் : 

மாதவிடாய்

''ஆரம்பத்துல ஆட்டிசம்னா என்னனு தெரியாம தான் அதை பற்றி தெரிஞ்சிக்க பயிற்சிப்பள்ளிக்கு போனேன். அங்க போனதுக்கு அப்புறமா தான் ஆட்டிசம் குழந்தைங்கள பற்றி முழுசா தெரிஞ்சிக்க முடிஞ்சது. என்னுடைய பள்ளியில் இருபது குழந்தைங்க இருக்காங்க அதுல எட்டு குழந்தைங்க பெண் குழந்தைங்க தான். அந்த குழந்தைங்க எப்போ என்ன மனநிலையில இருப்பாங்கனு தெரியாது. நாம அவங்ககிட்ட பக்குவமா சொல்லி கொடுக்கணும். ஒரு தடவை செயல்வழியா சொல்லி கொடுத்துட்டா அவங்க அதை உடனே புரிஞ்சிப்பாங்க.அப்படி தெரியலனாலும் அவங்களுக்கு நாப்கின் வைச்சி விடும்போது எனக்கு எந்த முகம் சுழிப்பும் வந்தது இல்ல. வயசுக்கு வந்துட்டோம் ; பெரிய மனுஷி ஆகிட்டோங்குற எண்ணம் கூட இல்லாத குழந்தைங்க அவங்க. சில சமயம் வகுப்பறையில இருக்கும் போது கூட ரத்தப்போக்கு வந்து டிரெஸ் முழுக்க கரை படிஞ்சிடும். அவங்களை கூட்டிட்டு போய் அந்த கரையையும் நானும், என்னுடைய உதவியாளரும் சேர்ந்து துடைச்சி விட்டுருக்கோம். அந்த குழந்தைங்களை நம்ம வீட்டு குழந்தையா நினைக்க ஆரம்பிச்சிட்டா எந்த அருவருப்புமே ஏற்படாது.''

ஈவ்லின் ஜான், தலைமை ஆசிரியர் :மாதவிடாய்

''எங்க ஸ்கூல்ல ஆரம்பத்துல இருந்தே குழந்தைங்களுக்கு நாப்கின் வைக்குறது எப்படின்னு சொல்லி கொடுத்துருவோம். ஆட்டிசத்துனால பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைங்களுக்கு உள்வாங்கிக் கொள்ளும் திறன் அதிகம். அதுனால அவங்க ஈசியா அதை புரிஞ்சிப்பாங்க. அதுமட்டுமில்லாம, வயசுக்கு வந்த குழந்தைங்க பையில எப்பவுமே நாப்கின் பேடு இருக்கும். திடீர்னு ரத்தப்போக்கு ஏற்பட்டால் நாங்களே கூட்டிட்டு போய் மாத்திருவோம். ரத்தப்போக்குங்குறது இயல்பான ஒண்ணு தான். ஆனா அது அந்த குழந்தைங்களுக்கு மாதவிடாய்தெரியாது. அவங்களை குழந்தைங்களா பார்க்குறதுனால தான் அவங்க நாப்கின்ன மாத்துறது எங்களுக்கு பெரிய விஷயமா தெரியல.''

சுகுணா, ஆசிரியர் :

''எனக்கு எல்லாமே அந்த குழந்தைங்க தான்  விவரம் தெரியாத அந்த குழந்தைங்களுக்கு இவங்க பெரியவங்க; அவங்க சின்னவங்கனுலாம் தெரியாது. என்னை திடீர்னு அம்மானு கூப்டுவாங்க. திடீர்னு வாடி, போடினு அவங்க ஃப்ரண்ட் மாதிரி பேசுவாங்க. அதிக ரத்தப்போக்கு ஏற்படுற குழந்தைங்களோட துணியில உள்ள கரையையும் அலசி கொடுப்பேன். அந்த குழந்தைங்க இது எதுவுமே தெரியாம பாவமா நிக்கும் போது மனசு பாடுபடும்.  இந்த புள்ளைங்கள பார்த்துக்க ஆரம்பிச்சதுல இருந்துதான் ரத்தப்போக்கு அருவருப்பு படுற அளவுக்கு பெரிய விஷயம் இல்லங்குறது எனக்கு புரிஞ்சது.''

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்யுங்கள்

Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

Advertisement

MUST READ

Advertisement