நிர்வாண சோதனை... தனிச்சிறை... கொத்தடிமை... சிறைக்குள் நடக்கும் மனித உரிமை மீறல்கள்...!

கோவை மத்திய சிறையில் ஆயுள் தண்டனை கைதி கருப்புசாமி, கடந்த 2015-ம் ஆண்டு மர்மமான முறையில் உயிரிழப்பு… குண்டு வெடிப்பு வழக்கில் கைதாகி, கோவை மத்திய சிறையில் தண்டனை அனுபவித்துவந்த அப்துல் பஷீர், கடந்த 2016-ம் ஆண்டு திடீர் மரணம்… சென்னை மென்பொறியாளர் சுவாதி வழக்கில் குற்றம்சாட்டப்பட்ட ராம்குமார், கடந்த 2016-ம் தேதி சென்னைப் புழல் சிறையில் மர்மமான முறையில் மரணம்… மதுரை மத்திய சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த ஆயுள் தண்டனை கைதி கருப்பசாமி, கடந்த ஆண்டு மர்மமான முறையில் உயிரிழப்பு… கோவை மத்திய சிறையில் ஆயுள் தண்டனை கைதி ரிஸ்வான், உடல் நலக்குறைவு காரணமாக கடந்த சில நாள்களுக்கு முன்பு மரணம்… இப்படி சிறை கைதிகளின் மர்ம மரணம் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.

சிறை

கைதிகள் என்பதாலேயே அவர்களுக்கு நடக்கும் மனித உரிமை மீறல்கள் குறித்து இங்கு கேள்வி எழுப்பப்படுவதில்லை என்று மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றனர். உண்மையில் கைதிகளை திருந்தி வாழ வைப்பது சிறைத்துறையின் பணியா? அல்லது அவர்களை கைதிகளாகவே மரணிக்க வைப்பது சிறைத்துறையின் பணியா? என்னதான் நடக்கிறது சிறைச்சாலைகளில்… சிறைக்கைதிகளாக இருந்து விடுதலையானவர்கள் மற்றும் சிறைக்கைதிகளுக்கு நடக்கும் மனித உரிமை மீறல்களுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்து வருபவர்களிடம் பேசினோம்.

’லாக்கப்’ நாவல் மூலம் கைதிகளுக்கு நடக்கும் கொடுமைகளை உலகுக்குச் சொன்ன, சமூகச் செயற்பாட்டாளர் மு.சந்திரகுமார், "சிறைக்குள் நடக்கும் சித்ரவதை குறித்து, பெரிய வரலாற்று ஆவணமே தயாரிக்கலாம். குற்றம் செய்வதற்கான வாய்ப்பை ரத்து செய்வதுதான் சிறைகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டதின் நோக்கம். சிறையில் கைது செய்யப்படுபவர்களில் பெரும்பாலானோர் சாப்பாட்டுக்கு வழியில்லாமல் திருடியவர்களாகத்தான் இருப்பார்கள். இவர்களை குறிவைத்துத்தான் சித்ரவதை நடக்கும். கோடிக்கணக்கில் கொள்ளையடிப்பவர்கள் தெளிவாக வெளிநாட்டுக்கு ஓடிவிடுவார்கள். விசாரணைக்கைதி என்றாலே, அவன் மீதான குற்றம் நிரூபிக்கப்படவில்லை என்றுதான் அர்த்தம். ஆனால், அவர்களும் மற்ற கைதிகளைப் போலதான் நடத்தப்படுகிறார்கள். சில ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு அவன் மீதான குற்றம் இல்லை என விடுதலை செய்தால், அவனுக்கு நஷ்டயீடு கொடுப்பார்களா?

மு.சந்திரகுமார்தடா சட்டம் போட்டபோது 86,000 பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தடா நீக்கப்படவேண்டிய சூழ்நிலைவந்தபோது, சுமார் 3,600 வழக்குகள் மட்டுமே விசாரிக்கப்பட்டிருந்தன. 82,400 வழக்குகள் விசாரிக்கப்படவே இல்லை. விசாரிக்கப்பட்ட 3,600 வழக்குகளிலும் 80 வழக்குகளில்தான் குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டது. சிறைகைதிகளுக்கான, மனித உரிமைகள் குறித்து பேசினாலே, நமக்கும் கெட்டவன் முத்திரை குத்திவிடுவார்கள். சிறையில் இருக்கும் ரேஷன்தான், கைதிகளுக்குக் கொடுக்கும் உணவின் அளவை தீர்மானிக்கும். அவர்கள் கொள்ளையடித்ததுபோக, மீதம்தான் கைதிக்குச் செல்லும். சில கைதிகளின் பெயர் உணவுப் பட்டியலில் இருக்காது. அந்த வேளைகளில் கைதிகள் பட்டினிதான்.

கைது செய்யப்படுபவர்களில் சிலர் எளிய மனிதர்களாக இருப்பார்கள். அதனால், அனைத்துக் கொடுமைகளும் அவர்கள் மீதுதான் அரங்கேறும். சில சமயங்களில் அதிகாரம் மிக்கவர்களுக்கு, இவர்கள் கொத்தடிமைகளாக இருக்கும் நிலை ஏற்படும். அவர்களின், பாலியல் தேவைகளுக்கும் இவர்கள்தான் இரை. மருத்துவ உதவிகளும் எளிதாகக் கிடைக்காது. இதை எல்லாம் எதிர்த்து கேள்விகேட்டால், அவர்கள் மீது சித்ரவதை நடத்துவதற்கே ஒரு டீம் இருக்கும். சாப்பிடும்போது, குளிக்கும்போது, தூங்கும்போது என அவர்களை இந்த டீம் தொடர்ந்து குறிவைத்துத்தாக்கும். இதனால், அங்கு நடக்கும் கொடுமைகளை எதிர்த்து யாரும் கேள்விகேட்க மாட்டார்கள். கைதிகள் கூட்டம் சேர்வதற்கும் அதிகாரவர்க்கம் அனுமதிக்காது. இத்தனை கொடுமைகளை அனுபவிப்பவன், வெளியே வந்தவுடன் அந்தக் கோபத்தை, சாமனியன் மீதுதான் காட்டுவான். கைதிகளை பாதுகாப்பதுதான் ஜெயிலர்களின் பணி. ஆனால், பல கைதிகளுக்கு முதல் எதிரியே ஜெயிலர்கள்தான். சிறைக்குள் இருக்கும் மருத்துவ வசதிகளை மேம்படுத்த வேண்டும்.

சிறைக்கைதிகளை வெளியில் மருத்துவமனைக்குக் கொண்டுசெல்ல, வார்டன்கள் பற்றாக்குறை இருக்கும். அதை சரிசெய்ய அதிகளவு வார்டன்களை பணியமர்த்தவேண்டும். குற்றவாளி என்று அறிவிக்கப்பட்டவன் கடைசிவரை குற்றவாளியாகவே இருக்கப்போவதில்லை. எப்போது வேண்டுமானலும், மனம்மாறி அவன் சராசரி வாழ்க்கையை வாழ்வதற்கும் வாய்ப்புள்ளது. அப்படி அவன் மனம்மாறும்போது, அந்த மாற்றத்தை காவல்துறை ஏற்க வேண்டும். அதேபோல, மக்களும் அவர்களின் மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமே தவிர, அவர்களை கைதிகள் என்ற போர்வையிலேயே பார்க்கக் கூடாது" என்றார்.

கைதி

கோவை மத்தியச் சிறையில் 10 ஆண்டுகளுக்கு மேல் கைதியாக இருந்து வெளிவந்த சிறுபான்மையினத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், "சிறைக்குள் நல்ல அதிகாரிகங்களும் இருப்பாங்க. கெட்டவங்களும் இருப்பாங்க. ஆனா, நல்லவங்க கொஞ்ச நாள்தான் இருப்பாங்க. அவங்க இருக்கறவரை எங்க பிரச்னைகளைக் கேட்பாங்க. ஆனா, சில அதிகாரிங்க.. 'நீ பொணமாத்தான் வெளிய போவ, குச்சிய ஊன்றிட்டுத்தான் வெளிய போவ'னு மிரட்டுவாங்க. என் மீதான குற்றச்சாட்டு நிரூபிக்கப்படவே இல்ல. ஆனா, அது சம்பந்தமா விசாரிக்கறப்பவே என்ன அடிச்சாங்க.

அதேபோல, சில அதிகாரிங்க இந்துத்துவ மனநிலையோட நடந்துப்பாங்க. முஸ்லிம்ங்கரதனாலே, தீவிரவாதி, துலுக்கன்னு எல்லாம் திட்டுவாங்க. விநாயகர் சதுர்த்தியப்ப, வெளிய முஸ்லிம்கள் எப்படி பதற்றமா இருப்பாங்களோ… அப்படித்தான் உள்ளயும் நாங்க பதற்றமா இருப்போம். கோஷம் போடுவாங்க. எங்கள அடிப்பாங்க. எதிர்த்து கேள்வி கேட்க முடியாது. நான் எல்லாம் உயிரோட வெளிய வருவேன்னு, எனக்கு நம்பிக்கையே இல்ல. கடைசிவரை ஒரு மரண பயத்தோடயே வெச்சுருப்பாங்க. உடம்புக்கு நோவு வந்தா, மருத்துவத்துக்கு ஒரு மாசம் கெஞ்சணும். சொந்தபந்தங்க வரப்ப சரியா பேச முடியாது. வெளிய வந்தாலும் நிம்மதியா இருக்க முடியாது. எந்நேரமும் எங்கள கண்காணிச்சுட்டே இருப்பாங்க. 10 முஸ்லிம்கள 1 ஐ.எஸ் அதிகாரி கண்காணிச்சுட்டு இருப்பாரு" என்றார்.

வேல்முருகன்சிறை கைதிகளுக்கு நடக்கும் மனித உரிமை மீறல்களுக்கு எதிராக குரல் கொடுத்துவரும் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (மார்க்ஸிஸ்ட் லெனினிஸ்ட்) கோவை மாநகரச் செயலாளர் வேல்முருகன் கூறுகையில்,"பி.ஜே.பி அதிகாரம் வந்ததற்குப் பிறகு தனிமனித தாக்குதல்கள் அதிகரித்துள்ளன. அது சிறைகளுக்குள்ளும் எதிரொலிக்கிறது. சிறைவாசிகளுக்கும் உரிமை இருக்கிறது எனச் சட்டம் சொல்கிறது. ஆனால், அதை அமல்படுத்துவதில் தாமதம் ஏற்படுகிறது. குறிப்பாக, பட்டியலின மற்றும் சிறுபான்மையின மக்கள் மீதுதான் தாக்குதல்கள் தொடுக்கப்படுகின்றன. கோவை மத்திய சிறையில் இதுபோன்ற தாக்குதல்கள் அதிகம் நடக்கின்றன. இங்கிருக்கும் அதிகாரிகள், இந்துத்துவ அதிகாரிகளுடன் கைகோத்து செயல்படுகின்றனர்.

சிறைக்கைதி உள்ளுக்குள் செல்லும்போதே, சோதனை என்ற பெயரில் ஆடைகளை முழுவதுமாக களைந்து கொடுமைப்படுத்துகிறார்கள். அதேபோல, அதிகாரமிக்கவர்கள் உள்ளுக்குள் செல்லும்போது, அவர்களுக்குச் சகல வசதிகளும் கிடைக்கும். சிலர் சிறைக்குள்ளேயே தனி உதவியாளர்களை வைத்திருந்தனர்.கோவை மத்திய சிறையில் அடிப்படை வசதிகளுக்கே திண்டாட்டம்தான். இங்கு முன்பு கழிவறை வசதியே இல்லை. தங்களது மலத்தை, ஒரு சட்டியில் வைத்து, அவர்களே வெளியில்வந்து கொட்டவேண்டும். இந்தப் பணியிலும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களே ஈடுபட்டிருந்தனர். பல்வேறுகட்ட போராட்டங்களுக்குப் பிறகுதான், அங்கு கழிவறை வசதி செய்யப்பட்டன.

அங்கு நடக்கும் கொடுமைகளை எல்லாம் எதிர்த்துக் கேள்விகேட்டால், அவர்கள் தனிச்சிறையில் அடைக்கப்படுவார்கள். தனிச்சிறைதான் அதிகபட்ச தண்டனை. முழுவதும் இருட்டு. மனிதர்களின் நடமாட்டமே இருக்காது. அங்கேதான் அவர் அனைத்தும் செய்ய வேண்டும். வெளியில் உலாவவே முடியாது. கடைசியில் அவர் பைத்தியமாகவே ஆகிவிடுவார். சிறைக்கைதிகளின் பிரச்னைகளைச் சரிசெய்ய ஒரு குழு அமைக்க வேண்டும்" என்றார்.

கோவை மத்திய சிறை

இது சம்பந்தமாக சிறைத்துறை வட்டாரத்தை தொடர்பு கொண்டோம், "இவை அனைத்துமே தவறான தகவல்கள். சிறைத்துறை சிறப்பாகச் செயல்படுவதை பொறுக்க முடியாமல் இதுபோன்ற பொய்யான தகவல்களைப் பரப்பி வருகின்றனர். சிறையில் அனைத்து வசதிகளுமே உள்ளன. இங்கு மனித உரிமை மீறல்கள் நடப்பதில்லை. மனிதஉரிமை மீறல்கள் நடப்பது சம்பந்தமாக ஆதாரங்கள் தந்தால் நடவடிக்கை எடுக்கத் தயாராக இருக்கிறோம். நாட்டிலேயே தெலங்கானவுக்குப் பிறகு, முழுக்க முழுக்க சிறை கைதிகளை வைத்து இயக்கும் பெட்ரோல் பங்க், விரைவில் கோவையில் அமைய உள்ளது" என்றனர்.
 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!