வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 14:55 (11/05/2018)

கடைசி தொடர்பு:14:55 (11/05/2018)

`விழுதுகள்விட்டு, பரந்து விரிந்திருந்த ஆலமரம்’ - 27 ஆண்டுக்குப் பிறகு தான் வைத்த மரத்தைப் பார்க்கச் சென்ற இளைஞர் பூரிப்பு

பெற்ற தாய், தகப்பனையே மறப்பவர்கள் மலிந்துவிட்ட காலம் இது. தங்களைப் பெற்றெடுத்த பெற்றோர்களை முதியோர் இல்லங்களில் சேர்த்துவிட்டு, அவர்கள் என்ன கதி ஆனார்கள் என்று பார்க்காத சிலரும் இங்குதான் உலாவுகிறார்கள். இந்நிலையில், தான் படித்த பள்ளியில் ஆறாம் வகுப்பு படித்தபோது தான் நட்ட ஆலமரத்தை 27 வருடங்கள் போய் பார்த்து களித்திருக்கிறார் இளைஞர் ஒருவர்.

கரூர் மாவட்டம், மண்மங்கலம் ஒன்றியத்தில் இருக்கிறது புஞ்சை கடன்பன்குறிச்சி. இந்தக் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் சாதிக் அலி. இவரது சொந்த ஊர் திருவண்ணாமலை என்றாலும், கடந்த இருபது வருடங்களுக்கு முன்பே கரூர் வந்து செட்டிலாகிவிட்டார். பல்வேறு மக்கள் நலப்பணிகளைச் செய்து வரும் இவர், மரம் வளர்ப்பது, இயற்கையை காப்பது, இயற்கையைச் சிதைக்கத் துடிக்கும் சக்திகளுக்கு எதிராக போராடுவது என்று பல்வேறு மக்கள் நலன் சார்ந்த பணிகளில் தொடர்ந்து இயங்கி வருகிறார். ரோட்டில் ஆதரவற்றவர்களாகக் கிடக்கும் முதியவர்களுக்கு சாப்பாடு வாங்கி தருவதும் இவரது நலமிக்க பணிகளில் ஒன்று. இத்தகைய சாதிக் அலி, தனது பதினோறு வயதில் அதாவது இவர் திருவண்ணாமலை மாவட்டம், சாத்தனூரில் உள்ள அரசுப் பள்ளியில் படித்தபோது, தனது கையால் பள்ளி வளாகத்தில் ஆலமரக்கன்று ஒன்றை நட்டுள்ளார்.

அதோடு, அங்கு படித்த வரை கோடை காலங்களிலும் தனியொருவனாக அந்த மரக்கன்றுக்கு தண்ணீர் ஊற்றி கண்ணும் கருத்துமாக வளர்த்து வந்திருக்கிறார். அதன் பின்னே, கரூர் மாவட்டத்துக்கு அவர் இடம் பெயர்ந்துவிட்டதால், அந்த மரக்கன்றை மறந்து போனார். இந்நிலையில், 27 வருடங்கள் கடந்து சாத்தனூர் செல்ல நேர்ந்திருக்கிறது. அப்போது, அவருக்குத் திடீரென தான் படித்த பள்ளியில் நட்ட ஆலமரக்கன்று பற்றி ஞாபகம் வர, ஆர்வத்தோடு பள்ளிக்குச் சென்றிருக்கிறார். அங்கே கண்ட காட்சியைக் கண்டு ஆனந்தமாக துள்ளிக் குதித்தார். ஆமாம், அவர் வைத்த ஆலமரக்கன்று இப்போது பெரிதாகி, கிளைகள் பரப்பி, விழுதுகள் விட்டு, பரந்து விரிந்திருந்தது. ஆசையோடு மரத்தைப் பார்த்தவர், அதன்பிறகு அந்த மரத்தின் முன்பு நின்று போட்டோ எடுத்துக்கொண்டு, அதை சமூக வலைதளங்களில் பதிவிட, அதற்கு செம ரெஸ்பான்ஸ்.

நம்மிடம் பேசிய சாதிக் அலி, "நான் எவ்வளவோ மரக்கன்றுகள் வைத்தாலும், முதன் முதலில் நான் நட்ட மரக்கன்று அந்த ஆலமரம்தான். அதனால், அதன் வளர்ச்சியைப் பார்த்து ஆனந்தமாயிட்டேன். கரூருக்கு குடிபெயர்ந்தது, அதை தொடர்ந்து வேலைப்பளுன்னு அந்த மரத்தை மறந்துட்டேன். 27 வருடங்கள் கழித்து அங்கே போகக்கூடிய வாய்ப்பு கிடைத்தது. திடீர்ன்னு அந்த மரக்கன்று ஞாபகம் வரவும், பள்ளிக்கு ஓடோடிப் போனேன். அந்த மரம் வளர்ந்து நின்னதும், எனக்கு ஆனந்த அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அந்த மரத்தின் கிளைகள் அப்போது அசையவும், ஏதோ என்னை மகிழ்ச்சியாக வரவேற்பது போலிருந்தது. நான் வைத்த முதல் மரக்கன்று மரமானதில் மகிழ்ச்சி" என்றார் உருகிபோய்!.