வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 10:59 (23/05/2018)

கடைசி தொடர்பு:18:01 (24/05/2018)

``ஓடி ஒளிஞ்சவங்கள இழுத்து அருகில் வைச்சு சுட்டாங்க!” - களத்திலிருந்தவர்கள் சொல்லும் சாட்சிகள்

வெளியே மெயின் ரோட்டுக்கு வந்தால் அங்கேயும் துப்பாக்கிச் சூடு நடந்துகொண்டிருந்தது. சரமாரியான துப்பாக்கிச் சூடு என்பதை வாழ்க்கையில் அப்போதுதான் பார்த்தேன். வேறுவழியில்லாமல் பலரும் புதர்களுக்குள்ளும் முட்களுக்குள்ளும் உருண்டு விழுந்து ஓடினார்கள். நாங்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போதே எங்கள் அருகில் ஓடியவர்கள் குண்டடிப்பட்டு சுருண்டு விழுந்தனர்.

``ஓடி ஒளிஞ்சவங்கள இழுத்து அருகில் வைச்சு சுட்டாங்க!” -  களத்திலிருந்தவர்கள் சொல்லும் சாட்சிகள்

ஸ்டெர்லைட்டுக்கு எதிரான தீவிர மக்கள் போராட்டம் நேற்றோடு 100-வது நாளை எட்டியுள்ளது. கடந்த பிப்ரவரி 12-ம் தேதி அமைதியாகத் தொடங்கிய போராட்டம் வன்முறையில் முடிந்திருக்கிறது. 99 நாள்களாக வெவ்வேறு பகுதிகளில் அமைதியாக நடந்து வந்த போராட்டம் நேற்று மட்டும் வன்முறையாக மாறியதன் பின்னணி என்ன? இதற்கு முன்பு மார்ச் 24-ம் தேதி மிகப்பெரிய மக்கள் திரள் திரண்ட ஸ்டெர்லைட் எதிர்ப்பு மாநாடு நடந்தது. அதன் பிறகு ஒரு நாள் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலத்துக்குச் சென்று மனு கொடுக்கவும் செய்திருக்கின்றனர். அப்புறம் ஏன் இந்த 144 தடை உத்தரவு, ஏன் இந்த துப்பாக்கிச் சூடு?? களத்தில் இருந்தவர்களிடம் பேசியதில் இருந்து பல உண்மைகள் தெரிய வந்தன. 

 

 

காலை 9 மணிக்கு மேல் தூத்துக்குடியின் பனிமய மாதா கோயிலில் இருந்து ஊர்வலமாக புறப்படத் துவங்கினர் பொதுமக்கள். (போராட்டக்காரர்கள் என்று தனியே யாருமில்லை. இங்கே பொதுமக்கள்தானே போராட்டக்காரர்கள்!). தூத்துக்குடி நகரத்தின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒன்றிணையத் தொடங்கினர். தூத்துக்குடியின் மையப் பகுதியை அடைந்தபொழுது ஏழாயிரம் பேருக்கு மேல் திரண்டிருந்தனர். காலையிலிருந்தே தூத்துக்குடி முழுவதும் மருந்தகங்களைத் தவிர அனைத்துக் கடைகளும் அடைக்கப்பட்டிருந்தன. ஸ்டெர்லைட்டுக்கு எதிரான ஆக்ரோஷமான முழக்கங்களுடன் ஊர்வலம் சிதறாமல் சென்றிருக்கிறது. அதுவரை மிக அமைதியாக நடந்த ஊர்வலத்துக்கு தூத்துக்குடி விவிடி சிக்னலில் முட்டுக்கட்டைப் போட்டனர் காவல்துறையினர். பேரிகாட்கள் அமைத்து இதற்கு மேல் போகக்கூடாது என எச்சரித்துள்ளனர். காவல்துறையினரின் பேச்சுவார்த்தைக்கு பொதுமக்கள் உடன்படவில்லை. கலெக்டர் அலுவலகத்தை முற்றுகையிடாமல் கலையப் போவதில்லை எனக் கூடியிருந்த மக்கள் சொல்ல, அவர்கள் மீது தடியடி கட்டவிழ்க்கப்பட்டது. அங்கேயே பொதுமக்கள் சிலருக்கு மண்டை உடைந்தது; பலத்த காயம் ஏற்பட்டது. சிறிது நேரத்தில் தங்களைத் தற்காத்துக்கொள்ள திருப்பித் தாக்க ஆரம்பித்த பொதுமக்கள் போலீஸாரை விரட்டியடித்தனர். அதன்பின் மீண்டும் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்த பொதுமக்களை 3-வது மைல் மேம்பாலத்தில் தடுத்து நிறுத்தித் தாக்க ஆரம்பித்தது காவல்துறை. இம்முறை கண்ணீர் புகைக்குண்டுகளும் சேர்ந்துகொண்டன. ஆனால், அதையும் தாண்டி பொதுமக்கள் முன்னேறத் தொடங்கினர். காவலர்களைவிட பொதுமக்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருந்ததால் காவல்துறையினரை எளிதில் விரட்டி அடித்து முன்னேறினர். இதற்கிடையில் தூத்துக்குடி நகரப் பகுதிகளுக்கு அருகே இருக்கும் கிராமங்களின் வழிகள் அனைத்தும் போலீஸாரால் அடைக்கப்பட்டது. பொதுமக்களின் எதிர்வினையால் காவல்துறையினரின் வாகனங்கள் கவிழ்க்கப்பட்டன. வழிகள் அடைக்கப்பட்டாலும் அலைந்து திரிந்து போராட்டக் களத்துக்கு வந்து சேர்ந்தனர் பொதுமக்கள். அமைதியான வழியில் போராடிய தங்கள் மீது தடியடி நடத்தியதால் எரிச்சல் அடைந்த மக்கள் காவல்துறை வாகனங்களுக்குத் தீ வைத்தனர். 

ஸ்டெர்லைட்

மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்கு அருகில் வர வர பொதுமக்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக ஆரம்பித்தது. மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தை நெருங்கும்போது 20,000க்கும் அதிகமான மக்கள் திரண்டிருந்தனர். தூத்துக்குடியின் பனிமய மாதா கோயிலில் இருந்து கிளம்பியது போன்றே மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்கு அருகில் இருந்த கோரம்பள்ளத்தில் பல்வேறு கிராம மக்கள் ஒன்றிணைந்து மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தை நோக்கி ஊர்வலமாக வந்துள்ளனர். தூத்துக்குடி டவுனில் இருந்து வந்த ஊர்வலம் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்தை அடைந்ததும் கோராம்பள்ளம் மற்றும் பல்வேறு கிராம மக்கள் வருவதாகத் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. அனைத்து மக்களும் ஒன்றிணைந்தனர். மாபெரும் எழுச்சி அங்கே உருவாகிக் கொண்டிருந்தது. காவல்துறையினரின் தடியடிகளையும் தடைகளையும் மீறி குழந்தைகள், பெண்கள், மாணவர்கள், இளைஞர்கள், பெரியவர்கள் என அனைவரும் அந்த எழுச்சிக் கூட்டத்தில் கலந்திருந்தனர். இதுவரை தூத்துக்குடி மாநகரம் கண்டிராத எழுச்சி ஊர்வலம் கண்முன்னே நிகழ்ந்திருக்கிறது. அந்த ஊர்வலத்தின் அதிகபட்ச நோக்கம் ஸ்டெர்லைட்டுக்கெதிராக மாபெரும் மக்கள் திரளாக சென்று மாவட்ட ஆட்சியரைச் சந்திப்பது. அவ்வளவே. ஆனால் நிகழ்ந்தது, நிகழ வைக்கப்பட்டது அதுவா? 

பொதுமக்கள் அனைவரும் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்கு வந்த பிறகு நிகழ்ந்தவை குறித்து சோரீஸ்புரத்தைச் சேர்ந்த காட்வின் கூறுகையில், "பொதுமக்கள் அனைவரும் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்குள் நுழைய முயன்றோம். எங்களைத் தடுத்து நிறுத்தியது காவல்துறை. அங்கேயே நின்று பலரும் கோஷங்கள் எழுப்பிக் கொண்டிருந்தோம். மீண்டும் போலீஸ் தடியடி நடத்திக் கலைக்க முயன்றனர். ஆனால், அதையும் மீறி நாங்கள் கோஷம் போட்டபடி முன்னேறினோம். அப்போது வானத்தை நோக்கி துப்பாக்கிச் சூடும் சத்தம் கேட்டது. மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகக் கட்டடத்தை நெருங்கிச் சென்றுகொண்டிருக்கும் நேரத்தில் திடீரென துப்பாக்கிச் சூடு நடத்த ஆரம்பித்துவிட்டனர். அப்போதே இருவர் மீது குண்டு பாய மற்ற அனைவரும் மெயின் ரோட்டுக்கு ஓடி வர ஆரம்பித்தோம். சிறிது நேரம் கழித்து இன்னும் அதிகமான மக்களோடு உள்நுழைந்து சென்றால் எங்களை வரவிட்டு மீண்டும் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினார்கள். இப்படி வெளியே ஓடுவதும் பின்பு மாவட்ட ஆட்சியர் வளாகத்துக்குள் செல்வதுமாக ஒரு மணி நேரத்துக்கும் மேல் நடந்தது. ஒவ்வொரு முறை உள்ளே செல்லும்போதும் பொதுமக்கள் மீது குண்டுகள் பாய்ந்துகொண்டேதான் இருந்தன. எனக்குப் பக்கத்தில் இருந்த அக்காவுக்கு காலில் புல்லட் உரசிப்போனதில் சதை பிய்ந்து ரத்தம் கொட்டியது. குண்டுகள் பாய்ந்த பலரையும் டூவிலரில் தூக்கிக் கொண்டு ஆஸ்பத்திரிக்கு ஓடினோம். இதனால் ஆத்திரத்தில் சிலர் அங்கிருந்த ஓரிரு வாகனங்களுக்குத் தீ வைத்தனர். ஆட்சியர் அலுவலகத்தை கல்வீசி சேதப்படுத்தினர்" எனத் துப்பாக்கிச் சூட்டின் பயம் தாண்டியும் போராடிய காட்சிப்படிமத்தை கண்முன்னே கொண்டு வந்தார். 

ஸ்டெர்லைட்

தூத்துக்குடியைச் சேர்ந்த கல்லூரி மாணவர் ஒருவர் கூறுகையில், ``துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட்டதைப் பார்த்ததும் நாங்கள் சிதறி ஓட ஆரம்பித்தோம். அசம்பாவிதம் எதுவும் நடந்துவிடக்கூடாது எனச் சில பெரியவர்கள் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலக வளாகத்தின் நுழைவுவாயிலில் எல்லோரையும் அமரச் செய்தனர். அமைதியாக அமர்ந்திருந்த எங்கள் மீது வெளியூர்களில் இருந்து வந்த போலீஸ் வேன்களில் வந்தவர்கள் தடியடி நடத்த ஆரம்பித்தனர். அதற்குப் பயந்து ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்குள் ஓடினால் அங்கே முன்பைவிட அதிகமான போலீஸ்காரர்கள் துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர். சிதறி ஓடிய எல்லோரையும் துரத்தி வந்து சுட்டனர். வெளியே மெயின் ரோட்டுக்கு வந்தால் அங்கேயும் துப்பாக்கிச் சூடு நடந்துகொண்டிருந்தது. சரமாரியான துப்பாக்கிச் சூடு என்பதை வாழ்க்கையில் அப்போதுதான் பார்த்தேன். வேறுவழியில்லாமல் பலரும் புதர்களுக்குள்ளும் முட்களுக்குள்ளும் உருண்டு விழுந்து ஓடினார்கள். நாங்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போதே எங்கள் அருகில் ஓடியவர்கள் குண்டடிப்பட்டு சுருண்டு விழுந்தனர். ஓட முடியாமல் கீழே விழுந்தவர்கள் ஆங்காங்கே ஒளிந்திருந்தவர்கள் என எல்லோரையும் தேடிப்பிடித்து அருகில் வைத்தே துப்பாக்கியால் சுட்டனர். உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஓடிய ஓட்டத்தில் பல்வேறு கிராமங்களுக்குள்ளும் புகுந்து ஓடினோம். நாங்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போதே பல இடங்களில் துப்பாக்கிச் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது" என்றவர் குரல் நடுங்கியபடியே இருந்தது.

போராட்டத்தில் கலந்துகொண்ட தூத்துக்குடியைச் சேர்ந்த ஜோனத்தானிடம் பேசுகையில், "போராட்டக்காரர்கள் பலரும் மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகத்துக்குள் நுழைந்த கொஞ்ச நேரத்திலேயே துப்பாக்கிச் சூட்டில் வெளியே ஒடி வந்துவிட்டனர். அப்படி இருக்கும்போது மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் பயங்கரமாக சூறையாடப்பட்டது எப்படி எனத் தெரியவில்லை. அதேபோன்று அவர்கள் ஓடி வந்த பின்னர்தான் தீயின் அளவும் அதிகமாக எரியத் துவங்கியது. இதற்குமுன் போன மாதத்தில் ஒரு முறை கூட பொதுமக்கள் ஒன்று சேர்ந்து சென்று மாவட்ட ஆட்சியரிடம் மனு கொடுத்திருக்காங்க. இதுநாள் வரை அமைதியாக நடந்து வந்த போராட்டத்துக்கு திடீரென 144 தடை உத்தரவு விதித்தது, போலீஸார் குவிக்கப்பட்டது எதனால் எனப் புரியவில்லை" என பல்வேறு சந்தேகங்களை அடுக்கினார். 

ஸ்டெர்லைட்

இதுநாள்வரை அமைதியாகப் போராடிய மக்கள் மீது இவ்வளவு ஒடுக்குமுறைகள் நிகழ்த்தப்பட்டது யாருக்காக? நிலவரத்தைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவரவே தடியடியும் துப்பாக்கிச் சூடும் நிகழ்த்தப்பட்டது எனச் சொல்லும் அரசுக்குக் காவல்துறையினரின் வன்முறை தெரியாமல் போனது எப்படி? சரி நிலைமை கட்டுக்குள் இல்லை என்றாலும் எடுத்த எடுப்பிலேயே உயிரைப் பறிக்கும் துப்பாக்கிகளைப் பயன்படுத்த அனுமதி உண்டா? முட்டிக்குக் கீழ் சுட வேண்டும் என்ற விதிமுறையும் பின்பற்றப்படவில்லை. சுடப்பட்டு இறந்திருப்பவர்களில் எல்லோருக்கும் இடுப்புக்கு மேல்தான் குண்டு பாய்ந்துள்ளது. இறந்தவர்களில் பலரும் போராட்டத்தை ஒருங்கிணைத்ததில் முக்கியமானவர்கள். இவர்களெல்லாம் குறி வைத்துக் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்களா? இவற்றையெல்லாம் இணைத்துப் பார்க்கும்போது இது திட்டமிட்டு நிகழ்த்தப்பட்ட அரச பயங்கரவாதமோ என்ற கேள்வி எழுகிறது. தாமிரபரணி படுகொலை, பரமக்குடி துப்பாக்கிச் சூடு, கூடங்குளம் எனத் தமிழ்நாட்டு வரலாற்றின் அனைத்து அரசு படுகொலைகளும் கண்முன் வந்து போகின்றன. ஆம், என்னதான் பசப்பு வார்த்தைகளை அரசு கூறினாலும் தூத்துக்குடியில் நிகழ்ந்தது தன் மக்கள் மீது அரசே நிகழ்த்திய பச்சைப் படுகொலை. இத்தனை உயிரிழப்புக்குப் பின்னும் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் எதிர்க்கும் ஸ்டெர்லைட் தமிழகத்துக்குத் தேவைதானா?

எங்கோ படித்த இந்த வரிகள்தான் நியாபகத்துக்கு வருகிறது. 

இறந்து கொண்டிருப்பவனின் கண்களைப் பார்த்திருக்கிறார்களா? அந்தக் கண்கள் உயிரோடிருக்கும் உங்களுக்குத் தினம் தினம் இறப்பின் வலியைக் கடத்தக் கூடியவை.

அப்படித்தான் நேற்று போராட்டக்களத்தில் இருந்து உயிர் பிழைத்து வந்த பலரும் இறப்பின் வலியைத் தினம் தினம் எதிர்கொள்வார்கள்.

நீங்க எப்படி பீல் பண்றீங்க