``அந்தரங்க வீடியோ எடுத்திருக்கிறேன் என்ற மிரட்டலுக்குக் குழந்தைகள் பயப்படக் கூடாது!’ உளவியல் டிப்ஸ்

பாலியல் வன்கொடுமை - குழந்தைகளை எப்படிப் பாதுகாப்பது; பாதிக்கப்பட்டக் குழந்தையை எப்படிக் கண்டறிவது; அவர்களை எப்படி மீட்டெடுப்பது... சொல்கிறார் குழந்தைகள் உளவியல் நிபுணர். 

11 வயது சிறுமி ஒருவர், ஏழு மாதங்களாகப் பாலியல் வன்கொடுமையால் பாதிக்கப்பட்ட செய்தி, கடந்த 2 நாள்களாகப் பெண் குழந்தைகளைப் பெற்றவர்களைத் தூங்கவிடாமல் செய்துகொண்டிருக்கிறது. குழந்தைகளிடம், சிறுமிகளிடம் இப்படி மிருகங்களாக நடந்துகொள்ளும் சில ஆண்களுடன் சேர்ந்தே இந்தப் பூமியில் வாழவேண்டி இருப்பதால், இவர்களிடமிருந்து நம் குழந்தைகளை எப்படிப் பாதுகாப்பது? பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையை எப்படிக் கண்டறிவது? அவர்களை இந்தப் பிரச்னையிலிருந்து எப்படி மீட்டெடுப்பது? நம்மிடம் பகிர்ந்துகொண்டார், குழந்தைகள் உளவியல் நிபுணர் ஜெயந்தினி. 

``இது ஒரு குழந்தையைக் கொல்வதற்கு சமமான விஷயம். அவர்கள் அந்தச் சிறுமியின் அப்பாவித்தனத்தைக் கொன்றிருக்கிறார்கள். இந்தச் சமூகத்தின் மீது அந்தச் சிறுமிக்கு இருந்த நம்பிக்கையைக் கொன்றிருக்கிறார்கள். இந்த விஷயத்தில் பெற்றோருக்குத்தான் முதலில் சில அடிப்படை விஷயங்களைச் சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறேன். குழந்தைகளுக்குப் புத்தி தெரியும்போதே, மற்றவர்கள் அவர்கள் உடம்பில் எந்தெந்த இடங்களில் கை வைக்கக் கூடாது என்பதைச் சொல்லிக்கொடுங்கள். இன்னமும் இதை நிறைய பெற்றோர் செய்வதில்லை. கொஞ்சம் வளர்ந்த குழந்தைகளுக்கு குட் டச், பேட் டச் சொல்லிக்கொடுத்தால் மட்டும் போதாது. `உன்னை யாராவது ஆடையில்லாமல் வீடியோ அல்லது போட்டோ எடுத்திருக்கிறேன்' என்று சொன்னால், பயப்படாமல் அம்மாவிடம் சொல்ல வேண்டும் என்று பழக்குங்கள்.

உளவியல்

`அம்மா, அப்பாவை கொன்னுடுவேன். உன்னைக் கொன்னுடுவேன்னு பயமுறுத்தினாலும், பயப்படாதே' என்றும் சொல்லிக்கொடுங்கள். எதையும் நடப்பதற்கு முன்னால் தடுக்கப் பாருங்கள். தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்வது எப்படி எனக் குழந்தைகளுக்கும் தெரியவில்லை. பெண்களுக்கும் தெரியவில்லை. அப்படிப்பட்ட காலகட்டத்தில்தான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம்'' என வருத்தத்துடன் தொடர்கிறார் ஜெயந்தினி.

``ஒரு குழந்தைக்கு ஒரு திறன் முடியாது என்றால், இன்னொரு திறனால் தனக்கு நிகழ்ந்ததைச் சொல்லும் வகையில் வளர்க்க வேண்டும். சமீபத்திய பிரச்னையில், பாதிக்கப்பட்ட குழந்தை தனக்கு நிகழ்வதை எழுதிக்காட்டியிருக்க முடியும். அவளுடைய பெற்றோர் அப்படித்தான் அந்தச் சிறுமியை வளர்த்திருக்க வேண்டும். அப்பார்ட்மென்ட்டில் வசிக்கும் குழந்தைகள் என்றால், பள்ளி முடிந்து நேராக வீட்டுக்குத்தான் வர வேண்டும். அப்படிப் பழக்குவதுதான் நல்லது. அப்பார்ட்மென்ட்டின் கீழே குழந்தைகள் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும்போது, அது ஆண் குழந்தையாக இருந்தாலும், அவர்கள் மீது ஒரு கண் வைத்திருங்கள். பெரியவர்கள் யாராவது உங்கள் குழந்தையுடன் விளையாடுகிறார்களா என்று கவனியுங்கள். அப்படி விளையாடினால், நிஜமாகவே அன்புடன் விளையாடுகிறார்களா அல்லது தவறான நோக்கம் இருக்கிறதா எனக் கண்காணித்துக் கண்டுபிடியுங்கள்.

உளவியல் நிபுணர் ஜெயந்தினிநண்பர்களுடன் ஒன்று சேர்ந்து விளையாட குழந்தைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுங்கள். விளையாடி முடித்ததுமே வீட்டுக்கு வந்துவிட வேண்டும். பக்கத்து வீட்டு அண்ணா கூப்பிட்டார், அங்கிள் கூப்பிட்டார், தாத்தா கூப்பிட்டார் என அடுத்தவர் வீடுகளுக்குச் செல்வதற்கு முன்னால், அம்மாவிடம் பர்மிஷன் கேட்டுவிட்டே செல்ல வேண்டும் எனக் குழந்தைகளின் மனதில் பதியவையுங்கள். குழந்தைகளைத் தனியாக விளையாட வேண்டாம் என்று சொல்லுங்கள். விளையாடி முடித்துவிட்டு மற்ற குழந்தைகள் அவரவர் வீடுகளுக்குச் சென்றுவிட, தனியாக விளையாடிக்கொண்டிருந்த போரூர் குழந்தைக்கு நடந்த சம்பவம் நமக்கெல்லாம் தெரியுமே'' என்ற ஜெயந்தினி, அடுத்து பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளை எப்படிக் கண்டறிய வேண்டும் எனச் சொல்கிறார்.

``பள்ளி முடிந்து வீட்டுக்கு வரும் குழந்தை, அப்நார்மலாக இருக்கிறதா எனக் கவனியுங்கள். பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகள், சம்பந்தப்பட்ட நபர்களைப் பார்க்கும்போது ஒளிய நினைக்கும். கவனமான அம்மாக்களுக்கு இது சுலபமாகக் கண்ணில் பட்டுவிடும். முகத்தில் அச்சம், பள்ளியிலிருந்து வந்ததுமே சோர்வுடன் படுத்துவிடுவது, சரியாகச் சாப்பிடாமல் இருப்பது, அடிக்கடி வயிற்று வலி, உடம்பு வலி எனச் சொல்வது, திடீரென்று படிப்பில் கவனம் குறைவது, நண்பர்களுடன் பேசாமல் தனியாக இருப்பது... இதையெல்லாம் ஒரு குழந்தை செய்தால், பதற்றப்படாமல் அவர்களை வாட்ச் பண்ண ஆரம்பியுங்கள். உண்மை தெரிந்துவிடும்'' என்றவர், பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையிடம் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்றும் சொன்னார்.

``ஒரு குழந்தை, பாலியல் வன்கொடுமையால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தால், நடந்த சம்பவம் பற்றி அந்தக் குழந்தையிடம் கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்டுக்கொண்டே இருக்காதீர்கள். இதுபற்றி அக்கம்பக்கம் துக்கம் விசாரிக்க வந்தாலும், எடுத்துச் சொல்லி நிராகரித்துவிடுங்கள். வீடு என்றாலும் சரி, காவல்துறையினர் என்றாலும் சரி, ஒரேயொருவர் மட்டும் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தையிடம் நடந்த சம்பவங்கள் பற்றி விசாரிக்க வேண்டும். ஏற்கெனவே ஆண்களிடம் பயந்துபோய் இருக்கும் அந்தக் குழந்தையிடம், அம்மா, பாட்டி, அம்மா வயதில் இருக்கும் ஒரு காவல்துறை பெண் அதிகாரி ஆகியோர் பேசினால் நல்லது. அந்தக் குழந்தைக்கு நடந்த சம்பவத்தை நினைவுபடுத்தாதீர்கள். நடந்த சம்பவங்கள் மறந்துபோகும் அளவுக்குக் குழந்தைளைப் பிடித்த விஷயங்களில் ஈடுபடுத்துங்கள். முக்கியமாக, நடந்ததில் உன் தவறு எதுவும் இல்லை எனப் புரியவையுங்கள். இந்த விஷயம் அவர்கள் படிக்கும் பள்ளிக்குத் தெரியாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள், அவர்களின் பெற்றோர் எனப் பரவிவிடும். பள்ளிக்கூடத்துக்கும் இதற்கும் சம்பந்தமே கிடையாது. தொடரும் வருடங்களில் அங்கே படிக்கவேண்டிய குழந்தை, மற்றவர்களின் பேச்சாலோ அல்லது கேலியாலோ துவண்டுவிடலாம்'' என்கிறார் ஜெயந்தினி.

 

Do you like the story?

Please Appreciate the Author by clapping!