தாம்பரத்தைத் தாண்டினால் தமிழ்நாடு இல்லையா? சிக்னல் சிக்கல்! | Signal Maintenance Fund Not Allotted Properly

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 17:30 (12/12/2018)

கடைசி தொடர்பு:17:30 (12/12/2018)

தாம்பரத்தைத் தாண்டினால் தமிழ்நாடு இல்லையா? சிக்னல் சிக்கல்!

இந்த சிக்னல்களை அமைத்து, `சி.சி.டி.வி’-க்களைப் பொருத்தி, எல்லாவற்றையும் சேர்த்துப் பராமரிக்க ஆகும் செலவு என்னவோ, சில ஆயிரங்கள்தாம். அதில் வைக்கப்படும் விளம்பரங்களுக்கான விளம்பரக் கட்டணம் மட்டும், பல லட்சங்களைத் தாண்டும்.

தாம்பரத்தைத் தாண்டினால் தமிழ்நாடு இல்லையா? சிக்னல் சிக்கல்!

சாலை சிக்னல்களில் எந்த விளம்பரமும் இடம் பெறக் கூடாது... இந்தியச் சாலைக்குழுமத்தின் (Indian Road Congress) முக்கிய விதி, (IRC:SP:84-2009–9.2.8) இப்படிச் சொல்கிறது. இதே விதிதான், `வாகன ஓட்டியின் கவனத்தைச் சிதறடிக்கும் வகையில், சாலையின் குறுக்கே விளம்பரப் பலகை, துணி பேனர், பதாகைகள் எதையும் வைக்கக் கூடாது’ என்றும் குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறது.

இந்த விதியை அடிப்படையாகக் கொண்டே, தமிழக அரசின் விளம்பர விதிகளும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. சிக்னல் சந்திப்புகளில், 100 மீட்டர் தொலைவுக்குள், எந்த விளம்பரமும்  வைக்க அனுமதிக்கக் கூடாது என்பதும் இதில் ஒன்று. சாலைக்கு இணையாக (Parallel) இந்த விளம்பரங்கள் இடம்பெறலாம். சாலையின் குறுக்காக வைக்கப்படும் விளம்பரங்களால் ஓட்டுநரின் கவனம் சிதறடிக்கப்பட்டு, விபத்துகள் ஏற்படுகின்றன என்பதுதான், இந்த விதிகளை உருவாக்கியதற்கான ஒரே காரணம். 

இவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பல மாநிலங்களின் உயர் நீதிமன்றங்களிலும், உச்ச நீதிமன்றத்திலும் பல பொதுநல மனுக்கள் தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளன; இத்தகைய விளம்பரங்களை அகற்றச் சொல்லி, தீர்ப்புகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், தேசத்திலேயே அதிக விபத்துகளைச் சந்திக்கும் மாநிலங்களில் இரண்டாமிடத்தைப் பிடித்துள்ள தமிழகம்தான், இந்த விதிகளை மீறுவதில் முதலிடம் வகிக்கிறது.

இதற்கு ஆதாரத்தையெல்லாம் அடுக்கத் தேவையில்லை; கோவை, மதுரை, திருச்சி, சேலம், திருப்பூர், நெல்லை எனத் தமிழகத்தின் மாநகராட்சிகள் மற்றும் நகராட்சிகளில், எங்கு போனாலும் நடுரோட்டில் நந்தியாய் இந்த சிக்னல் விளம்பரங்கள் சிரிப்பதைப் பார்க்க முடியும். சிக்னலுக்கு அருகிலேயே, அரசியல் விளம்பரங்களும் அமர்க்களமாய் ஆக்கிரமித்திருக்கும். உச்சகட்ட கொடுமையாக, மின் இணைப்பே இல்லாத சிக்னல் கம்பங்களில் விளம்பரங்கள் தொங்கும்.

டிராபிக் சிக்னல்

வழக்கமாக, விதிமீறுவோர் மீது நடவடிக்கை எடுப்பதுதான், அரசின் கடமையாக இருக்கும். ஆனால், இங்கே விதிகளை மீறுவதே, அரசுதான். `சிக்னல்களில் விளம்பரங்கள் வைக்கக் கூடாது' என்ற விதியை, அப்பட்டமாக மீற அனுமதித்து, உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் மூலமாக, அதற்கு டெண்டரும் விட்டு, கோடிகளில் சிலர் சம்பாதிக்கவும் வழிவகுத்துக் கொடுக்கிறது, இந்த அரசு.

நகர்ப்புறங்களில் மட்டும்தான், சிக்னலுக்கு வேலை; ஒட்டுமொத்தமாக, தமிழகம் முழுவதும் நகரங்களிலும், சாலைச் சந்திப்புகளிலும் சிக்னல்களை நிறுவி, அவற்றைப் பராமரிக்க, ஆண்டுக்கு ஐந்து கோடி ரூபாய்கூட தேவைப்படாது. மக்களின் உயிர் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம் என்று தெரிந்தும், இந்த நிதியைக்கூட ஒதுக்க தமிழக அரசு தயாராக இல்லை.

இதிலும் ஓர் ஓரவஞ்சனை; அதாவது, சென்னைக்கு மட்டும் வெண்ணை. சென்னையில் 383 இடங்களில், அரசின் செலவில் சிக்னல் அமைக்கப்பட்டுள்ளது; இவற்றுக்கு, மாதத்துக்குச் சராசரியாக நான்கு லட்சத்து 10 ஆயிரம் ரூபாய், மின் கட்டணமாகச் செலவிடப்படுகிறது. பராமரிப்பு, பழுதான விளக்கு மாற்றம் போன்றவற்றுக்காக 33 லட்ச ரூபாய் வழங்கப்படுகிறது; இவற்றைப் பராமரிக்கும் பொறுப்பு, ஐந்து நிறுவனங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது.

ஆனால், சென்னையைத் தவிர்த்து, தமிழகம் முழுவதும் சிக்னல் நிறுவவோ, பராமரிப்புக்கோ பத்துப் பைசாகூட நிதி ஒதுக்கப்படுவதில்லை. இதனால், ஆயிரக்கணக்கான சிக்னல்களில், பிரமாண்ட விளம்பரங்கள் வைக்கப்பட்டு, விபத்துக்குப் பச்சை விளக்கு காட்டப்படுகிறது. இந்த சிக்னல்களை அமைத்து, `சி.சி.டி.வி’-க்களைப் பொருத்தி, எல்லாவற்றையும் சேர்த்துப் பராமரிக்க ஆகும் செலவு என்னவோ, சில ஆயிரங்கள்தாம். அதில் வைக்கப்படும் விளம்பரங்களுக்கான விளம்பரக் கட்டணம் மட்டும், பல லட்சங்களைத் தாண்டும்.

அந்த வகையில், பல ஆயிரம் சிக்னல்களில் வைக்கப்பட்டுள்ள விளம்பரங்களால், குறிப்பிட்ட சில விளம்பர நிறுவனங்கள், கோடிக்கணக்கில் சம்பாதிக்கின்றன. இவ்வளவு சம்பாதித்தாலும், சிக்னல்களை முறையாகப் பராமரிப்பதும் இல்லை; மின் தடை ஏற்படும் நாள்களில், மாற்று ஏற்பாடு செய்வதில்லை; இந்த நிறுவனங்கள் அனைத்தும், உள்ளாட்சித்துறையின் முக்கியப் பொறுப்பில் உள்ளவர்களின் பினாமி நிறுவனங்கள் என்பதால் யாரும் எதையும் கேட்க முடியாது.

சிக்னல்

சிக்னல்களைக் கையாள்வது காவல்துறை; அவற்றுக்கு டெண்டர் விடுவது, மாநகராட்சி; விளம்பரத்துக்கு அனுமதி தருவது, மாவட்ட நிர்வாகம். இந்த விதிமீறல் வியாபாரத்தில், எல்லாத் துறை அதிகாரிகளுக்கும் மானாவாரியாக `பங்கு’ போகிறது. விளம்பரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டு, வாகனம் ஓட்டும் அப்பாவியின் உயிருக்குத்தான் ஆபத்து ஏற்படுகிறது.

`இத்தகைய விளம்பரங்களுக்கு, இனிமேல் புதிதாக உரிமம் வழங்கக் கூடாது‘ என்று, அனைத்து மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர்களுக்கும் சென்னை உயர் நீதிமன்றம் (WP 41289/2016) உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளது; இதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, காவல்துறை தலைவர், நெடுஞ்சாலைத்துறை செயலர், நகராட்சி நிர்வாகங்களின் ஆணையர் எனப் பலரும், ஆட்சித் தலைவர்களுக்கு கடிதங்களையும் அனுப்பியுள்ளனர். 

ஆளுங்கட்சியினரின் பல கோடி ரூபாய் வர்த்தகம் என்பதால், எதையுமே எந்த ஆட்சித் தலைவரும் மதிப்பதில்லை. சிக்னல்களுக்கு நிதி ஒதுக்குமாறு, உள்துறை செயலரிடம் நுகர்வோர் அமைப்புகள், மாநகரக் காவல் துறையின் சார்பில் கோரிக்கை வைத்தன. ஆனால், அவர், `எனக்கும் இதற்கும் சம்பந்தமே இல்லை’ என்று தெரிவித்து, போக்குவரத்து ஆணையருக்கு அந்தக் கோரிக்கையை அனுப்பி விட்டார்.  ஏனெனில், அவர்தான், மாநில சாலைப் பாதுகாப்புக்குழுவின் ஆணையர்.  ஆனால், சாலை நடுவே விளம்பரங்கள் வைப்பது தொடர்பான வழக்கில், `எனக்கும் இதற்கும் தொடர்பே இல்லை’ என்று நீதிமன்றத்திலேயே பதில் தருகிறார் போக்குவரத்து ஆணையர். இந்த லட்சணத்தில், சாலைப் பாதுகாப்பைக் கவனிக்க, இணை ஆணையர் ஒருவருக்கு லட்சங்களில் சம்பளம் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது அரசின் போக்குவரத்துத்துறை.

தமிழகத்தில், விபத்துகளில் உயிரிழப்போர் எண்ணிக்கை, ஆண்டுதோறும் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. அதைத் தடுப்பதற்கான சின்னச் சின்ன முயற்சிகளைக்கூட, இந்த அரசு எடுப்பதில்லை. மக்களின் உயிரைப் பணயம் வைத்து, அதில் பணம் பண்ணும் அரசியல்வாதிகள் இருக்கும்வரை, இந்த விளம்பர வியாபாரத்தைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது என்பதுதான் நிதர்சனம்.
அடுத்த நிதிநிலை அறிக்கைக்கான வேலைகள், அடுத்த மாதத்தில் தொடங்கி விடும்; அப்போதாவது, இந்த சிக்னல்கள், சி.சி.டி.வி. பராமரிப்புக்கு நிதி ஒதுக்க அரசு முன்வர வேண்டும். இல்லாவிட்டால், சிக்னல் பராமரிப்பு என்றைக்குமே சிக்கல்தான்.


டிரெண்டிங் @ விகடன்