கணவரின் தற்கொலை, கிட்னி ஃபெயிலியர், முகம் காட்டாமல் உதவி! - வள்ளியின் நெகிழ்ச்சிக் கதை | Valli's emotional story and how she got help from others

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 19:28 (05/03/2019)

கடைசி தொடர்பு:19:28 (05/03/2019)

கணவரின் தற்கொலை, கிட்னி ஃபெயிலியர், முகம் காட்டாமல் உதவி! - வள்ளியின் நெகிழ்ச்சிக் கதை

"விகடனுக்கும்... முகம் தெரியாம உதவி பண்ணின அந்த நல்ல உள்ளங்களுக்கும் கென்யாவுல இருக்கிற சங்கர பாண்டியன் அண்ணாவுக்கும் நான் எப்படி நன்றி சொல்றதுன்னே தெரியலை. இப்படிப்பட்ட மனுஷங்க நம்மளைச் சுத்தி இருக்கும்போது இன்னும் கொஞ்சநாள் வாழணும்னு ஆசையா இருக்கு!”

டந்த ஜனவரி மாதம் நமது விகடன் இணையதளப் பக்கத்தில் ``இரண்டு கிட்னிகளும் இழந்த வள்ளி, தற்கொலை செய்துகொண்ட கணவர்... பரிதவிக்கும் பிள்ளைகள்!” என்ற தலைப்பில் திருநெல்வேலியைச் சேர்ந்த வள்ளியின் போராட்ட வாழ்க்கையைக் கட்டுரையாக்கி இருந்தோம். வள்ளியின் சோகமான வாழ்வைப் பற்றிப் படித்த நமது வாசகர்கள் பலரும் அவர் டயாலிசிஸ் சிகிச்சையை மேற்கொள்வதற்கும் பிள்ளைகளைப் படிக்க வைப்பதற்குமான பல உதவிகளைச் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அதோடு மட்டுமல்லாமல், வள்ளி வீடின்றித் தவிக்கும் தகவலறிந்து அவர் கணவருக்குச் சொந்தமான வீட்டை வாங்குவதற்கும் வழி செய்து கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

கிட்னி ஃபெயிலியரான வள்ளி

நோயின் கொடுமை, கணவரின் தற்கொலை, உறவினர்களின் புறக்கணிப்பு என அடுத்தடுத்து வேதனைகளை அனுபவித்த வள்ளி தன் பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தைக் குறித்தே கவலைப்பட்டுக்கொண்டிருந்தார். வாழ்வின் மீது நம்பிக்கை முறிந்து போயிருந்த வள்ளி இப்போது சக மனிதர்களின் உதவியால் மெள்ள மெள்ள மீண்டு வருகிறார். 

``எனக்குக் கிட்னி ஃபெயிலியராகி நான் ஐசியூல போராடிட்டு இருக்கும்போது என் கணவர் மனசு ஒடைஞ்சு போயி தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டாரு. அவர் போனதுமே எனக்கு வாழ்க்கை மேல ரொம்ப பயம் வந்துடுச்சு. ரெண்டு கிட்னியையும் பறிகொடுத்துட்டு என்ன வேலை பார்த்து என் பிள்ளைகளை படிக்க வைப்பேன்னு நினைச்சு நான் கவலைப்படாத நாளே இல்ல. பெரியவ நல்லா படிப்பா. அவளுக்குப் பாட்டுன்னா ரொம்ப இஷ்டம். பையனும் படிக்கிறதுல நல்ல ஆர்வம் காட்டுவான். ஆனா, எனக்கு அடுத்து என் பிள்ளைகளுக்கு யாரு இருக்கிறான்னு நினைச்சு அழுதுருக்கேன். வாடகை வீட்டுல இருந்துக்கிட்டு வாடகை கூட கொடுக்க முடியாத சூழல்லதான் வாழ்க்கை போயிட்டு இருந்துச்சு. அந்த நேரத்துலதான் என்னைப் பத்தி விகடன்ல கட்டுரை வந்திருந்தது. அதைப் பார்த்துட்டு எங்கெங்கோ இருந்தெல்லாமோ எனக்கு போன் பண்ணி ஆறுதல் சொன்னாங்க. என்ன உதவி வேணும்னாலும் தயங்காம கூப்பிடுங்கன்னு சொன்னாங்க. முகம் தெரியாத பலரோட ஆறுதல் வார்த்தையும் அவங்க செஞ்ச உதவிகளும்தான் எனக்குள்ள ஏதோ ஒரு நம்பிக்கையைக் கொடுத்துச்சு. 

வள்ளியின் பிள்ளைகள்

நான் எதிர்பார்க்காத அளவுக்கு எனக்கு உதவி கிடைச்சது. கென்யால இருந்து சங்கர பாண்டியன்னு ஒரு அண்ணா போன் பண்ணி நலம் விசாரிச்சாங்க. எனக்கு உதவி தேவைப்படும்போதெல்லாம் பத்தாயிரம் இருபதாயிரம்னு அனுப்பி வெச்சிட்டே இருந்தாங்க. இப்போ என் கணவருக்குச் சொந்தமான வீட்டை மீட்குறதுக்கு அவங்க நண்பரோட சேர்ந்து ரூ.65,000 கொடுத்து உதவினாங்க. அவங்க உதவியால நான் நல்லபடியா பட்டா வாங்கிட்டேன். இப்போதான் மனசுக்கு நிம்மதியா இருக்கு. எனக்கடுத்து என் பிள்ளைக நிம்மதியா வாழ ஒரு வீடு கிடைச்சிடுச்சு. அதுமட்டுமல்ல, என் பொண்ணை பாட்டு க்ளாசுக்கு அனுப்பச் சொன்னாங்க. அதுக்கும் மாச மாசம் அந்த அண்ணாதான் ஃபீஸ் கட்டுறாங்க. பசங்களோட படிப்பு தேவைகளையும் அவங்கதான் பார்த்துக்குறாங்க. ஆனாலும், இப்போ வரை நான் அந்த அண்ணனோட முகத்தைக்கூடப் பார்த்தது கிடையாது. வாழவே வழி இல்லாம நின்னுட்டு இருந்தேன். இன்னிக்கு எனக்குன்னு சில சொந்தங்களை விகடன்தான் ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கு. விகடனுக்கும்... முகம் தெரியாம உதவி பண்ணின அந்த நல்ல உள்ளங்களுக்கும் கென்யாவுல இருக்கிற சங்கர பாண்டியன் அண்ணாவுக்கும் நான் எப்படி நன்றி சொல்றதுன்னே தெரியலை. இப்படிப்பட்ட மனுஷங்க நம்மளைச் சுத்தி இருக்கும்போது இன்னும் கொஞ்சநாள் வாழணும்னு ஆசையா இருக்கு” என்றபடியே புன்னகைக்கிறார் வள்ளி. 

நலிவுற்றவர்களின் புன்னகையில்தானே மனிதம் தழைக்கிறது!


டிரெண்டிங் @ விகடன்

[X] Close

[X] Close