‘தெருவில் விளையாடுவதைப் பாத்துத்தான் கிரிக்கெட் கத்துக்கிட்டேன்' - உலகக்கோப்பையை வென்ற தெருவோர சிறுமி மோனிஷா | TN Children Won Street Child Cricket World Cup

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 14:20 (18/05/2019)

கடைசி தொடர்பு:14:20 (18/05/2019)

‘தெருவில் விளையாடுவதைப் பாத்துத்தான் கிரிக்கெட் கத்துக்கிட்டேன்' - உலகக்கோப்பையை வென்ற தெருவோர சிறுமி மோனிஷா

இந்தியர்களைப் பொறுத்தவரை கிரிக்கெட் என்பது வெறும் விளையாட்டு என்பதைத் தாண்டி அது அவர்களின் உணர்வாக மாறிவிட்டது. அதிலும் உலகக் கோப்பை போட்டியில் இந்திய அணி வெற்றி பெற்றது என்றால் மொத்த நாடும் விழாக்கோலம் பூண்டிருக்கும். திரும்பிய அனைத்துத் திசையிலும் இதைப் பற்றிய செய்திகளே அதிகம் பேசப்படும். ஊடகங்கள், செய்தித்தாள்கள், சமூக வலைதளங்கள் என அனைத்து இடங்களிலும் இந்திய வெற்றி நிரம்பி வழிந்திருக்கும். சமீபத்திலும் ஓர் உலகக் கோப்பைப் போட்டி நடந்தது அதில் ஏழு நாடுகளை வீழ்த்தி இந்திய அணி சாம்பியன் பட்டம் வென்றது. 

தெருவோர குழந்தைகளின் இந்திய அணி

இந்தியாவில் கிரிக்கெட்டை கொண்டாடுவார்கள் என்றால் இந்த வெற்றியையும் கொண்டாடித்தானே இருக்க வேண்டும். ஆனால் இப்படி ஒரு தொடர் நடந்ததோ அதில் இந்திய அணி வெற்றி பெற்ற விஷயமோ நாட்டில் பெரும்பாலானவர்களுக்கு தெரியாது. ஏனெனில் நடந்து முடிந்தது தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கான உலகக் கோப்பை கிரிக்கெட் போட்டி. அதில் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் கோப்பையை வென்று சாதனை படைத்துள்ளனர். தமிழகத்தின் தலைநகரான சென்னையின் தெருக்களில் வசிக்கும் குழந்தைகள்தான் லண்டன் வரை சென்று இவ்வளவு பெரிய சாதனையைப் படைத்துள்ளனர். 

தென் இந்திய அணி சார்பாக தமிழகத்தைச் சேர்ந்த பால்ராஜ், சூர்யா என்ற மாணவர்களும், மோனிஷா, நாகலக்ஷ்மி என்ற மாணவிகளும் கலந்துகொண்டனர். வெற்றி பெற்றது குறித்தும் லண்டனில் தங்களுக்கு நேர்ந்த அனுபவங்கள் குறித்தும் அந்தச் சிறுவர்கள் நம்மிடம் பகிர்ந்துகொண்டார். ஒன்பதாம் வகுப்பு படிக்கும் சிறுமி மோனிஷா, ``என்னுடன் சேத்து எங்க குடும்பத்துல மொத்தம் நான்கு பேரு. அப்பா 2016-ம் வருஷம் இறந்துட்டாரு. இப்போ நான், அம்மா, அண்ணா மட்டும் சென்ட்ரல் ரயில் நிலையம் பக்கத்துல்ல இருக்குற வால்டாக்ஸ் ரோட்டுலதான் தங்கியிருக்கோம். நாங்க சாப்பிடுவது, தூங்குவது எல்லாமே ரோட்லதான்.

தெருவோர குழந்தைகளின் இந்திய அணி

 நான் சின்ன வயசா இருக்கும் போதுல இருந்து கருணாலயா எங்களுக்கு நல்லா தெரியும். தெருவோரக் குழந்தைகளுக்காக அவங்க நிறைய உதவி செஞ்சிருக்காங்க. அப்படிதான் நான் கருணாவுக்குள் வந்து சேர்ந்தேன். என் அண்ணன், மாமா எல்லோரும் தெருவில் கிரிக்கெட் விளையாடுவதை பார்த்துத்தான் நானும் கத்துக்கிட்டேன். நாங்க பயிற்சி பெற சரியான மைதானம் கூட கிடையாது. சர்வதேச அளவில் தேர்வான பிறகுதான் வட சென்னையில் இருக்குற எம்.பி.டி மைதானத்துல 2 வாரம் மட்டும் பயிற்சி பெற்றோம். அங்கு இருந்த லோகநாதன் என்ற கோச் எங்களுக்கு இலவசமா கிரிக்கெட் கத்து தந்தாரு. 

என்னோட பல குழந்தைகள் விளையாடுவாங்க அவர்களில் எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்தது பெரும் பாக்கியம். நான் லண்டன்லாம் போவேன்னு கனவிலும் நெனச்சிப் பாக்கல. ரொம்பவே சந்தோசமா இருக்கு. நாங்க விளையாட்டையும் தாண்டி தெருவோரத்தில் தினமும் சந்திக்கும் பிரச்னை பத்தியும் அங்க நடந்த மாநாட்டில் பேசினோம். தமிழகம் சார்பா நான்தான் பேசினேன். தெருவோரக் குழந்தைகளுக்கு பாதுகாப்புதான் ரொம்ப முக்கியம். குறிப்பா பெண் குழந்தைகளுக்கு. எங்களுக்கு பாதுகாப்பான கழிவறை கிடையாது, குளியலறை கிடையாது. அதையும் தாண்டி பொது இடத்தில் குளித்தால் அனைத்து இடங்களிலும் சிசிடிவி கேமிரா வெச்சிருக்காங்க. இரவுல நாங்க தெருவோரத்துல தூங்கும் போது அடையாளம் தெரியாத யார் வேண்டுமானாலும் எங்கள் அருகில் வந்து படுத்துக்குவாங்க. இது எல்லாம் தாண்டிதான் நாங்க வாழ்றோம். இந்த கிரிக்கெட்டில் பெரிய ஆளாக வரணும்/ அதுமட்டுமல்லாம ஐ.பி.எஸ் ஆக வேண்டும் என்பதுதான் என் கனவு’ எனப் புன்னகையுடன் பேசி முடித்தார். 

தெருவோர குழந்தைகளின் இந்திய அணி

இந்திய அணியில் கேப்டனாகச் செயல்பட்ட பால்ராஜிடம் பேசினோம், ``லண்டன் சென்றது வாழ்நாளில் மறக்க முடியாத அனுபவமா இருந்துச்சு. நான்தான் இந்திய அணியின் கேப்டனாகச் செயல்பட்டேன். அனைத்து முடிவுகளையும் நானே எடுக்காமல் என் அணி வீரர்களிடம் ஆலோசனை நடத்தித்தான் அனைத்து முடிவுகளையும் எடுத்தேன். பல நாட்டு வீரர்களுடன் விளையாடினது நல்ல அனுபவமா இருந்துச்சு. எங்க வீட்ல நான், அப்பா, அம்மா ரெண்டு தம்பிகள் என ஐந்து பேரு. என் அம்மாவும் அப்பாவும் டிபன் கடை வச்சி நடத்திட்டு இருகாங்க. நான் இப்போதான் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு முடிச்சிருக்கேன். கருணாலயா வந்த பிறகுதான் நான் விளையாடவே ஆரம்பிச்சேன். அதன் பிறகு தொடர்ந்து பயிற்சி பெற்றதால நாங்க சர்வதேச போட்டியில சிறப்பா செயல்பட முடிஞ்சுது” எனக் கூறினார்.

இவரைத்தொடந்து இறுதியாகப் பேசிய மாணவர் சூர்யா, ``நான் முதல் முறையாக வெளிநாடு போனேன். எங்க வீட்ல நான், அம்மா மட்டும்தான். நான் கருணாலயாவுல இருக்கேன். அம்மா தேனில இருக்காங்க. நான் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு முடிச்சிட்டு காலேஜ் சேரப் போறேன். லண்டனில் நடைபெற்ற போட்டில நிறைய கத்துக்கிறதுக்கான வாய்ப்பு கிடைச்சது. அங்க அனைத்து நாட்டு வீரர்களும் நல்லா பழகினாங்க. அவங்க உணவு, பழக்கம் எல்லாம் ரொம்ப புதுசா இருந்துச்சு. அவங்க நம்ம நாடு பத்தின விஷயங்களையும் கேட்டு தெரிஞ்சுகிட்டாங்க. எனக்கு வருங்காலத்துல ஆர்மில சேர்ந்து நாட்டுக்காக சேவை செய்யனும் இதுதான் என் ஆசை.  காலேஜ் இரண்டாம் ஆண்டு முடிச்ச பிறகு ஆர்மிக்கான வேலைகளில் ஆர்வம் காட்டலாம்னு இருக்கேன். அதே நேரம் கிரிக்கெட்டும் தொடந்து விளையாடுவேன்” என நம்மிக்கையோடு பேசினார்.