வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 16:52 (17/06/2017)

கடைசி தொடர்பு:17:32 (17/06/2017)

“33 ரூபாய்ல மூணு வேலை சாப்பிடமுடியுமா சார்?” - நாம் நன்கறிந்தவர்களின் கேள்வி இது!

பணியாளர்கள்

வீன காலத்தில் சொகுசு வாழ்வு வாழ்ந்துகொண்டிருக்கும் நாம், நமது அன்றாட வேலையைச் செய்வதற்கே பணியாட்களை வேலைக்கு வைத்துக்கொள்கிறோம். அவர்களை வைத்துக்கொள்வதன் முக்கியக் காரணமே, நம்மால் செய்ய முடியாத வேலையை அவர்களிடம் இருந்து வாங்குவதற்குதான். ஆனால், அவர்களுக்கான சம்பளத்தை நாம் தருகிறோமா? வெறும் 1,500 ரூபாய்... இதை வைத்துக்கொண்டு ஒரு மாதம் பிழைப்பை நடத்த வேண்டும் என்றால்... உங்களால் முடியுமா? அப்படித்தான் சென்னையில் பல பணக்காரர்கள் தங்களின் வீடுகளில் வேலைசெய்யும் பணியாளர்களுக்கு மிகக் குறைந்த ஊதியம்கொடுத்து அதிக வேலையைப் பெறுகின்றனர். பணியாளர்கள், பெரும்பாலும் ஏழைகள் என்பதாலும் படிப்பறிவு இல்லாததாலும் அவர்களால் தங்களுக்கான உரிமையைக்கூட பெறத் தகுதி இல்லாதவர்களாகவே காலத்தைக் கடந்துவருகிறார்கள். இவர்களுக்குச் சம்பளம் மட்டுமல்ல, மரியாதையும் மிகக் குறைவாகவே தரப்பட்டு வருகிறது. இந்த அவலம் பல காலம் கடந்தும் இன்றும் தொடர்ந்துவருகிறது. இனி, நிலைமை அப்படி இருக்கப் போவதில்லை. சரியான சம்பளம் மற்றும் மரியாதை இருந்தால் மட்டுமே வீட்டு வேலை செய்வோம் என்று வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்கள் போராடத் தொடங்கிவிட்டனர். சர்வதேச வீட்டுவேலைத் தொழிலாளர் தினமான நேற்று, 'மனுஷி' வீட்டுவேலைத் தொழிலாளர் தொழிற்சங்கத்தினர் அரசுக்குப் பல கோரிக்கைகள் வைத்து சேப்பாக்கம் கிரிக்கெட் மைதானம் அருகே ஆர்பாட்டம் நடத்தினர். 

'மனுஷி' வீட்டு வேலை தொழிலாளர் தொழிற்சங்கத்தின் ஒருங்கிணைப்பாளர் ரேணுகா நம்மிடம் பேசிய போது, "ஒருகாலத்தில் வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்களுக்கு, வீட்டின் உரிமையாளர்கள் மிகக் குறைவான ஊதியத்தை மட்டுமே கொடுத்துவந்தனர். ஆனால், ரேணுகா இன்றைய காலத்திலும் 1,000 ரூபாய் மட்டுமே மாதச் சம்பளமாக கொடுத்துவருகின்றனர். இந்தக் காலத்துல எப்படி ஒரு நாளைக்கு 33 ரூபாய் பத்தும்...? வேலைக்குச் சேர்க்கும்போது, 'மூன்று வேலை மட்டும்தான் கொடுக்கப்படும்' எனச் சொல்லி ஆள் எடுப்பார்கள். ஆனால், அதன் பிறகு அவர்கள் வீட்டில் உள்ள அனைத்து வேலைகளையும் செய்யச் சொல்லிக் கட்டாயப்படுத்துகிறார்கள். கடந்த 2009 ஆம் ஆண்டு வீட்டு வேலைத் தொழிலுக்குக் குறைந்தபட்ச ஊதியம் நிர்ணயிக்க ஒரு கமிட்டி ஏற்படுத்தப்பட்டது. அதில், இனி எந்த வேலைக்கு ஆள் எடுக்கிறார்களோ... அந்த வேலையை மட்டும்தான் செய்ய வேண்டும் என்றும், ஒரு மணி நேரத்துக்கு 30 ரூபாய் வழங்கும்படியும் ஆலோசித்து அரசுக்குக்குக் கோரிக்கை வைத்தோம். ஆனால், எட்டு ஆண்டுகள் ஆகியும் இதுதொடர்பாக அரசு எந்தவோர் உத்தரவும் பிறப்பிக்கவில்லை. 

சில நாள்களில் ஒரு மணி நேர வேலை இருக்கும், பல நாள்களில் பல மணி நேர வேலை இருக்கும். ஆனால், எல்லாவற்றுக்குமே ஒரே சம்பளம் தான் தருகிறார்கள். சராசரியாக இவர்களின் ஒரு நாள் சம்பளமே 30 ரூபாய்க்கு குறைவு  தான். இதை வைத்து  எப்படி அன்றாட வாழ்க்கையை நடத்துவார்கள். மாதச் சம்பளமாக வெறும், 1,000 ரூபாயை சம்பளமாக வைத்துக்கொண்டு இவர்கள் சென்னையில் எப்படி வாழ்வார்கள்? ஒருவேளை, சம்பளம் பற்றி வீட்டு உரிமையாளர்களிடம் வேலையாட்களே கேட்டால் தேவையில்லாத பழியைச் சுமத்திவிடுகிறார்கள். 'இவர்கள் திருடர்கள், பணத்துக்காக என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வார்கள்' என்று வீட்டின் உரிமையாளர்களே பட்டம் கொடுத்துவிடுகிறார்கள். பல நேரங்களில் வீட்டின் முன் பலரின் முன்னிலையில் மரியாதை இல்லாமல் திட்டவும் செய்கிறார்கள். அதனால்தான் சில கோரிக்கைகளோடு இங்கு ஆர்பாட்டம் செய்ய வந்துள்ளோம்'' என்றவர் தொடர்ந்தார்.

''வீட்டு வேலைத் தொழிலுக்கு, தொழிலின் தன்மை அடிப்படையில் பஞ்சப்படியுடன் கூடிய கூலி வழங்க வேண்டும்; வீட்டு வேலை செய்யும் தொழிலாளர்களுக்கு ஏற்படும் பாலியல் வன்முறைகள் தடுக்கப்பட வேண்டும்; வீட்டு வேலையில் குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் பணியில் அமர்த்துவது தடுக்கப்பட வேண்டும்; நலத்திட்ட உதவிகள் அரசாங்கத்தின் மூலம் கிடைக்க வேண்டும்; மேலும், சம்பளமாக ஒரு மணி நேரத்துக்கு 30 ரூபாய் வழங்க வேண்டும்; அதுபோல வாரம் ஒருமுறை ஊதியத்துடன் கூடிய விடுமுறை அளிக்க வேண்டும் உள்ளிட்ட எங்கள் கோரிக்கைகளை உடனடியாக அரசு ஏற்க வேண்டும்" என்றார்.

பணியாளர்கள்

நம்மால் முடியவில்லை என்றுதான் வேலையாட்களை வைத்துக்கொள்கிறோம். அதனால், அவர்களுக்கு அதிகமான சம்பளம்கூடத் தர வேண்டாம். வேலைக்கு ஏற்றபடி சம்பளம் கொடுத்தாலே போதும். அதுமட்டுமல்லாது அவர்களுக்குரிய மரியாதையையும் தருவோம். அவர்களும் நம்மைப் போன்றவர்கள்தானே?


டிரெண்டிங் @ விகடன்