Published:Updated:

அம்மா, பாட்டிக்குக் கொரோனா..?! -தந்தையின் சடலத்தை அடக்கம் செய்ய வழியின்றி தவிக்கும் சிறுவன்

சிறுவன் ஜீவா
சிறுவன் ஜீவா

கார் வந்த அரைமணிநேரத்தில் முண்டியம்பாக்கம் மருத்துவமனையிலிருந்து வந்து அண்ணிக்கும் அம்மாவுக்கும் கொரோனா இருக்குதுனு சொல்லி கூட்டிட்டுப் போயிட்டாங்க. அண்ணணுக்கு எப்படி சாப்பாடு கொடுக்கணும்னு கூட சொல்ல விடல. மருந்து மாத்திரை என்ன ஏதுனு எங்களுக்கும் தெரியல.

கொரோனா மனித உலகை அசைத்துப் பார்த்திருக்கிறது. மனிதனை மனிதனே பார்த்து பயப்படும் சூழல் உருவாகியுள்ள நிலையில், மனதைப் பதறவைக்கும் சம்பவங்கள் பல தினமும் நடைபெறுகின்றன. அப்படியான சூழலுக்கு விழுப்புரம் மாவட்டம் கண்டாச்சிபுரத்தின் இருளர் இன மக்களும் ஆளாகியுள்ளனர். அம்மா, பாட்டிக்குக் கொரோனா என மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளனர். உடல்நிலை சரியில்லாமல் இறந்த தன் தந்தையின் சடலத்தை என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் 11 வயதுச் சிறுவன் 16 மணிநேரமாக அல்லாடி வருகிறான். அவனுக்கு வழிகாட்ட முடியாமல் ஊர் மக்கள் அனைவரும் சோகத்தில் மூழ்கியுள்ளனர்.

போலிஸ்கிட்ட சொல்லிட்டோம், யாரும் பக்கத்துல போகாதீங்கனு சொல்றாங்களே தவிர என்ன பண்ணப் போறாங்கனு சொல்ல மாட்றாங்க.
ஏழுமலை

இது குறித்து சிறுவன் ஜீவாவின் சித்தப்பா ஏழுமலையிடம் பேசினோம். "வீட்டை விட்டு வெளியே போனா கொரோனா வந்துரும்னு சொன்னாங்க . எங்க ஜனங்க, எல்லாம் சாப்பாட்டுக்கு வழியில்லைனாலும் வீட்டிலேயே அடைஞ்சு கிடந்தோம். இப்போ எங்க அண்ணன் செத்து 16 மணிநேரம் ஆச்சு. இன்னும் அடக்கம் செய்ய வழி தெரியாமல் நிக்கிறோம்" எனக் கண்ணீருடன் பேச ஆரம்பிக்கிறார் ஏழுமலை.

”எங்க அண்ணன் அய்யனாரு, செங்கல் சூளையில் வேலை பார்த்தார். ரெண்டு மாசத்துக்கு முன்னாடி பாலத்துல இருந்து தவறி விழுந்து மண்டையில பலத்த அடி. விழுப்புரத்துல பார்க்க முடியாதுனு சொல்லி சென்னைக்கு அனுப்பி வெச்சாங்க. நானும் போயிதான் மருத்துவமனையில் சேர்த்து விட்டுட்டு வந்தேன். எங்க அம்மாவும், அண்ணியும் எங்க அண்ணன் கூட ஆஸ்பத்திரியில் இருந்தாங்க. அண்ணன் மகன் ஜீவா எங்க வீட்டுலதான் இருந்தான்.

``குழந்தை பசியில அழுவுது; பிஸ்கட் மட்டும்தான் சாப்பாடே!” - தவிக்கும் இருளர் மக்களின் நிலை

ஊரடங்கு அறிவிச்சதால் சென்னை போயி அவங்களுக்கு உதவி கூட பண்ண முடியாத நிலை. தினமும் போனில் மட்டும் பேசிப்போம். நேத்து மதியம் எங்க அம்மா, போன் பண்ணி, "அண்ணணுக்கு உடம்பு தேறிருச்சுனு சொல்லி திடீர்னு வீட்டுக்குக் கிளம்பச் சொல்றாங்க"னு போன் பண்ணாங்க. நாங்களும் அண்ணன் தேறிட்டானுதான் சந்தோஷப் பட்டோம். நேத்து சாயங்காலம் அஞ்சு மணிக்குத்தான் கார் ஊருக்குள்ள வந்துச்சு. அண்ணன் அவனாதான் இறங்கி வந்தான். அவனுக்கு சாப்பாடு, மருந்து மட்டும் பார்த்துக் கொடுக்கணும்னு சொல்லி அனுப்புச்சாங்கனு சொன்னாங்க. "பால், தண்ணிதான் கொடுக்கணும். அதுக்கு ஏதோ ட்யூப் இருக்கு... அதெல்லாம் எப்படி பயன்படுத்தணும்னு சொல்லிதான் வீட்டுக்கு அனுப்பி வெச்சாங்க"னு அம்மா சொல்லுச்சு

அண்ணிக்கும், அம்மாக்கும் கொரோனா டெஸ்ட் அங்க இருக்கும் போது எடுத்துருப்பாங்க போல. ஆனா அந்த ரிசல்ட் வர்றதுக்கு முன்னாடியே அண்ணனை டிஸ்சார்ஜ் பண்ணதால் டாக்டர்கிட்ட லெட்டர் வாங்கிட்டு வீட்டுக்கு வந்துட்டாங்க. அவங்க வந்த அரைமணிநேரத்தில் முண்டியம்பாக்கம் மருத்துவமனையில் இருந்து வந்து அண்ணிக்கும், அம்மாவுக்கும் கொரோனா இருக்குதுனு சொல்லி கூட்டிட்டுப் போயிட்டாங்க. அண்ணணுக்கு எப்படி சாப்பாடு கொடுக்கணும்னு கூட சொல்ல விடல. மருந்து மாத்திரை என்ன ஏதுனு எங்களுக்கும் தெரியல. சரியான நேரத்துக்கு மருந்து கொடுக்காததால் அண்ணன் ஒரு மணிநேடத்தில் இறந்துட்டாரு.

தந்தை சடலத்துடன் சிறுவன் ஜீவா
தந்தை சடலத்துடன் சிறுவன் ஜீவா

போலீஸ்காரங்க வந்து எங்களையும் பக்கத்தில் போகக் கூடாதுனு சொல்லிட்டாங்க. அண்ணணோட சடலத்தோட வீட்டில் இருந்த ஜீவாவை குளிப்பாட்டி என் கூட தான் வெச்சுருக்கேன். என்ன நடந்துச்சு ஏது நடந்துச்சுனு தெரியல. இப்போ கேட்டா அம்மாக்கும், அண்ணிக்கும் கொரோனா இருப்பது முன்பே உறுதியாயிருச்சுனு சொல்றாங்க. ஆனா அவங்க எப்படி காரில் வர அரசாங்க லெட்டர் வாங்கிட்டு வந்தாங்கனு தெரியல. அவங்ககிட்ட பேசவும் விடல.

சென்னையில் இருந்து வந்த அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் கொரோனா இருந்தா எங்க அண்ணணுக்கும் இருந்துருக்கும்ல. ஏன் அவரை ஆஸ்பத்திரிக்குக் கூட்டிட்டுப் போகலனு தெரியல. என்ன நடக்குதுனு புரியாம உட்கார்ந்து கிடக்கோம். உடம்பில் இருந்து வாடை வர ஆரம்பிச்சுருச்சு. போலீஸ்கிட்ட சொல்லிட்டோம், யாரும் பக்கத்துல போகாதீங்கனு சொல்றாங்களே தவிர என்ன பண்ணப் போறாங்கனு சொல்ல மாட்றாங்க. என் குடும்பம் நிலை குலைஞ்சு நிக்கிது. ஜீவாவுக்கு என்ன பதில் சொல்றதுனு தெரியல. ஏழைகள் உசுருனா எப்படி போனாலும் பரவாயில்லையா சாமீ" என்று சொல்லும் போதே கண்ணீர் பெருக்கெடுக்கிறது ஏழுமலைக்கு.

அடுத்த கட்டுரைக்கு