Published:Updated:

புதுக்கோட்டை: `ஒரு டீ-க்குக்கூட வழியில்லாம இருந்தேன்! - பெட்டிக்கடையால் தலைநிமிர்ந்த டீ மாஸ்டர்

பெட்டிக்கடை மனோகரன்
பெட்டிக்கடை மனோகரன்

``கடைத்தெருவுக்குப் போனா, நானா யார்கிட்டயும் கேட்க மாட்டேன், என்னோட நிலைமையைப் பார்த்து யாராவது டீ வாங்கிக் கொடுத்துடுவாங்க. டீ மாஸ்டரா எத்தனையோ பேருக்கு டீ போட்டுக்கொடுத்திருக்கேன். இன்னைக்கு நமக்கு ஒரு டீக்கு வழியில்லையேன்னு புலம்பியிருக்கேன்.’’

புதுக்கோட்டை மாவட்டம், அறந்தாங்கி அருகே சிதம்பரவிடுதியைச் சேர்ந்தவர் மனோகரன்(46). மனோகரனுக்கு ஏற்கெனவே உயர் ரத்த அழுத்த பாதிப்பு இருக்க, ஒருநாள் திடீரென ஏற்பட்ட உயர் ரத்த அழுத்தம், மூளையிலுள்ள நரம்பில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி மனோகரனின் கை, கால்களை முடக்கிப்போட்டுவிட்டது. அதோடு வீட்டிலேயே முடங்கிக்கிடந்திருக்கிறார். இரண்டு பெண் குழந்தைகளுடன் பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட மனோகரன் சாப்பாட்டுக்கே சிரமப்படுகிறார் என்பதை அறிந்து அவருக்கு உதவி செய்ய கீரமங்கலத்தைச் சேர்ந்த `பாரதப்பறவைகள் அறக்கட்டளை’ என்ற அமைப்பினர் அவர் வீட்டுக்குச் சென்றிருக்கிறார்கள்.

மனோகரன்
மனோகரன்

அவர்கள் மனோகரனிடம், `எவ்வளவு பண உதவி வேண்டும்?’ என்று கேட்க, மனோகரனோ ``என்னோட ஒத்தக் கால், ஒத்தக் கையில இன்னும் வலு இருக்கு. பணம் எனக்கு வேண்டாம், பெட்டிக்கடைவைத்துப் பிழைக்க வழி வகை செஞ்சா போதும்’’ என்று அவர்களிடம் கறியிருக்கிறார். அடுத்த சில நாள்களிலேயே பெட்டிக்கடைக்குத் தேவையான பொருள்கள், கட்டில் உள்ளிட்டவற்றை வாங்கி வந்து கொடுத்து மனோகரனுக்கு இன்ப அதிர்ச்சி கொடுத்தனர் அந்த அமைப்பினர். இரண்டு ஆண்டுகளாக வீட்டுக்குள்ளேயே முடங்கிக்கிடந்த மனோகரன் தற்போது, அரசு தொடக்கப்பள்ளி அருகே பெட்டிக்கடை போட்டு, பள்ளி குழந்தைகளுக்குத் தின்பண்டங்கள் விற்றுக்கொண்டு, குழந்தைகளுடன் குழந்தையாக வாழ்க்கையை ஓட்டிவருகிறார்.

இது பற்றி மனோகரனிடம் பேசினோம். ``20 வருஷமா அறந்தாங்கியில இருக்குற டீக்கடையில, ஹோட்டல்ல வேலை செஞ்சுதான் மனைவி, பிள்ளைகளை காப்பாத்திக்கிட்டு இருந்தேன். திடீர்னு இப்படி ஆகும்னு கனவுலகூட நெனச்சுப் பார்க்கலை. சுத்தமா ஒரு கையும் காலும் செயலிழந்து போச்சு. இப்பக்கூட கொஞ்ச எந்திருச்சு நடக்க முடியுது. அப்பல்லாம், எழுந்து நடக்கக்கூட முடியாது. அந்த நேரத்துல என் மனைவி சுந்தரம்பாள், ரெண்டு பொம்பளைப் பிள்ளைகளோட என்னையும் அவளோட பையன் மாதிரி பார்த்துக்கிட்டா.

பெட்டிக்கடை மனோகரன்
பெட்டிக்கடை மனோகரன்

நான் வேலைக்குப் போனவரைக்கும் அவளை வேலைக்கெல்லாம் போய் கஷ்டப்படவிடாம வெச்சிருந்தேன். ஆனா, இப்போ அவ கூலி வேலைக்குப் போனாதான் எங்க மூணு பேருக்கும் சாப்பாடு. என்னை அப்படியே விட்டுடாம, அங்கே இங்கே கடனை வாங்கி, திருச்சி, மதுரைனு சுந்தராம்பாள் என்னைக் கூட்டிட்டுப் போகாத ஆஸ்பத்திரியே இல்லை. ஆனாலும் சரியாகலை. கடன்தான் ஏறிக்கிட்டே போச்சு. அதோட ஆஸ்பத்திரிக்குப் போறதை விட்டாச்சு. ஒத்தக் கால், ஒத்தக் கையைவெச்சு விடாம எழுந்து நடக்க ஆரம்பிப்பேன்.

கொஞ்ச நேரத்துல தலைசுத்திக் கீழே விழுந்துடுவேன். இப்போ கொஞ்சம் நடக்க முடியுது. அவளே கூலி வேலை செஞ்சு, கஷ்டப்பட்டு எங்களைப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்கா. அதனால மனைவிகிட்ட டீ குடிக்கக் காசு கேட்கக்கூடச் சங்கடமாக இருக்கும். கடைத்தெருவுக்கு போனா, நானா யார்கிட்டயும் கேட்க மாட்டேன், என்னோட நிலைமையைப் பார்த்து யாராவது டீ வாங்கிக்கொடுத்திடுவாங்க. பல நாள்கள் டீ கிடைக்காம திரும்பி வந்திருக்கேன். டீ மாஸ்டரா எத்தனையோ பேருக்கு டீ போட்டுக் கொடுத்திருக்கேன்.

மனோகரன்
மனோகரன்

`இன்னைக்கு நமக்கு ஒரு டீக்கு வழியில்லையே’ன்னு சொல்லிப் புலம்பியிருக்கேன். ஆனா, இப்போ சொற்ப வருமானம் கிடைச்சாலும், இந்தப் பெட்டிக் கடை உழைச்சு டீ குடிக்கவெச்சிக்கிட்டு இருக்கு. இப்போ கடைத்தெருவுக்குப் போனா எனக்கு டீ வாங்கிக் கொடுத்தவங்களுக்கு டீ வாங்கிக் கொடுக்க என்னால முடியுது. என்னாலயும் உழைக்க முடியும்னு நம்பி பெட்டிக்கடைவெச்சுக் கொடுத்தவங்களை என்னைக்கும் நான் மறக்க மாட்டேன்.

அதே நேரத்துல ஆறு மாசமா மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான உதவித்தொகை கேட்டு அலைஞ்சு திரிஞ்சிருக்கேன். இன்னும் கிடைக்கலை. அதோட அந்த முயற்சியை விட்டுட்டேன். நம்ம வியாபாரமெல்லாம், சின்னப்பிள்ளைகள் கொடுக்கிற காசு. சில பிள்ளைகள் காசு இல்லாமயும் வந்து நிக்குங்க. அதுளும் நம்ம பிள்ளைங்க மாதிரிதானே... காசு இல்லைன்னாலும் என்ன வேணும்னு கேட்டு எடுத்துக் கொடுத்துடுவேன். ஆனா, அந்தப் புள்ளிங்க அடுத்த நாள் வந்து காசு கொடுத்துடுவாங்க. இப்போ இருக்குற பிள்ளைங்க ரொம்பவே நல்ல பிள்ளைகளா இருக்காங்க.

மனோகரன்
மனோகரன்

இவ்வளவு நாள் வீட்டுக்குள்ள முடங்கிக்கிடந்த எனக்கு இது சந்தோஷமா இருக்கு. இப்போதைக்குக் கிடைக்கும் வருமானத்தைவெச்சு நிறைய பொருள்கள் வாங்கி வியாபாரத்தைப் பெருக்க முடியலை. எவ்வளவு வருஷம் ஆகும்னு தெரியலை. ஆனா, இந்தப் பெட்டிக்கடையை மளிகைக்கடையாக்கி, மளிகைக்கடையை டிப்பார்ட்மென்ட் ஸ்டோராக மாத்தணும். பழையபடி சம்பாதிச்சு பிள்ளைகளை நல்லா படிக்கவெக்கணும். மனைவியை நல்லா பார்த்துக்கணும்" என்று சொன்னவரின் கண்களில் எதிர்காலம் குறித்த நம்பிக்கை அழுத்தமாகத் தெரிகிறது. அவர் நம்பிக்கை வீண் போகாது என்றே நமக்கும் தோன்றியது.

அடுத்த கட்டுரைக்கு