Published:Updated:

``மீன் வித்துதான் மூணு புள்ளைகளையும் படிக்கவெச்சேன்" - மீன்கார அக்கா செல்வி

சு.சூர்யா கோமதி

கடல் அம்மாவை நம்பி பொழப்பு நடத்த ஆரம்பிச்சேன். நெசத்தை சொல்றேன்மா... இந்த 30 வருஷத்துல நானும் என் புள்ளைகளும் ஒருநாள் கூட பட்டினி கிடந்தது இல்ல.

``மீன் வித்துதான் மூணு புள்ளைகளையும் படிக்கவெச்சேன்" - மீன்கார அக்கா செல்வி
``மீன் வித்துதான் மூணு புள்ளைகளையும் படிக்கவெச்சேன்" - மீன்கார அக்கா செல்வி

மதியம் 2 மணி. ஒதுங்கக்கூட நிழல் இல்லாமல் சுட்டெரித்துக்கொண்டிருந்தது வெயில். நீலாங்கரை ரோட்டில் நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தேன். மார்க்கெட்டுக்கு வெளியே வரிசையாக அமர்ந்து மீன் விற்கும் மீனவப் பெண்கள். வெயிலுக்கு மீன் கெட்டுப்போய்விடக் கூடாதென்று தண்ணீர் தெளித்து மீனை அடுக்கிக்கொண்டிருந்தனர். அடுத்தடுத்த வேலைகளைப் பார்க்கச் சொல்லி மூளை என்னைத் தள்ளினாலும், அவர்களின் வாழ்வு பற்றி அறிந்துகொள்ள விரும்பிய மனது, ஒரு மீன் கடையின் வாசலிலே என்னை நிலைகுத்தி நிற்க வைத்தது. அந்த மார்கெட்டிலேயே மீன் விற்பனையில் சீனியரான செல்வி அக்காவுடன் ஒரு பயணம் தொடங்கியது.

``எந்தத் தொழில் செஞ்சா என்ன தாயீ? நாம செய்யுற தொழிலுக்கு உண்மையா இருந்தா அந்தத் தொழில் நம்மள வாழ வைக்கப்போகுது. ஒரு நாளைக்கு 500 ரூபாய் சம்பாதிக்கிற நாங்களும் மனுஷங்கதான், ஏசி ரூமுல உக்காந்துட்டு கம்ப்யூட்டரை தட்டிச் சம்பாதிக்கிறாங்களே, அவுகளும் மனுஷங்கதான். ஒவ்வொருத்தருக்கும் தேவைகள்தான் மாறுபடுது'' என இயல்பாகப் பேசுகிறார் செல்வி அக்கா. 30 வருடங்களாகச் சில்லறை மீன் விற்பனை செய்து வரும் செல்வி அக்கா, மீன் விற்று தன் பிள்ளைகளைப் படிக்க வைத்தது பற்றியும், மீன் விற்பனையில் உள்ள சிக்கல்கள் பற்றியும் நம்மிடம் பகிர்கிறார்.

``மீன் வித்துதான் மூணு புள்ளைகளையும் படிக்கவெச்சேன்" - மீன்கார அக்கா செல்வி


``மீன் வியாபாரம்தான் எங்க குடும்பத் தொழில். எங்க அம்மா 30 வருஷமா மொத்த விலைக்கு மீன் வித்துட்டு இருந்தாங்க. எனக்கு மூணு பிள்ளைங்க. வூட்டுக்காரரு கடலுக்குப் போயி மீன் பிடிக்கிற வேலை செய்யுறாரு. எங்க குடும்பத்துக்கே கடலுதான் சோறு போடுது. எனக்குக் கண்ணாலம் ஆகி அஞ்சு வருஷம் பிள்ளைகளோட வூட்டுலதான் இருந்தேன். அவரு ஒருத்தரோட சம்பாத்தியம் வாய்க்கும் வயித்துக்குமே சரியா இருந்துச்சு. நாம படிக்கலைன்னாலும் பிள்ளைகளை கண்டிப்பா படிக்க வெச்சிடணும்னு எனக்கு ஒரு வைராக்கியம். அதான் நானும் வேலைக்குப் போயி அவருக்கு உதவியா இருக்கலாம்னு முடிவெடுத்தேன்.

பெரிசா படிக்கல. அதனால மீன் விக்கலாம்னு நெனச்சு, கடல் அம்மாவை நம்பி பொழப்பு நடத்த ஆரம்பிச்சேன். நெசத்தை சொல்றேன்மா... இந்த 30 வருஷத்துல நானும் என் புள்ளைகளும் ஒருநாள்கூட பட்டினி கிடந்தது இல்ல. மனுஷங்கதான் ஏமாத்துவாங்க, இயற்கை ஏமாத்தாது" என்ற செல்வி அக்கா, மீன் விற்பனை பற்றி பேச ஆரம்பித்தார்.

``நடுராத்திரிதான் மீன்பிடிக்கக் கடலுக்குப் போவாக. ராத்திரி ரெண்டு மணிக்கு மீனுக கரை வந்து சேந்துரும். கடற்கரையில வெச்சே மீன் வாங்குறவங்க இருக்காங்க. ஆனா வேற வேற வகையான மீன்கள் கிடைக்காது. மீனுகளையெல்லாம் தரம் பிரிச்சு வகை வாரியா சிந்தாதரிப்பேட்டை மீன் மார்க்கெட்டுக்குக் கொண்டு வந்துருவாங்க. அதிகாலை மூணு மணிக்கு சிந்தாதரிப்பேட்டை மார்க்கெட்டுக்கு போனா ஃப்ரெஷ்ஷான மீனுகளை வாங்கிட்டு வந்துடலாம். அதனால் நடுராத்திரியே சாமிய கும்பிட்டுட்டு மார்க்கெட்டுக்குக் கெளம்பிப் போயிருவேன். என்னை மாதிரி நூத்துக்கணக்கான பொண்ணுங்க காலையில மூணு மணிக்கே அங்கே குமிஞ்சிருப்பாங்க. இப்படி பொழுது விடியுறதுக்கு முன்னாடி எந்திரிச்சு வேலைய பார்க்க ஆரம்பிச்சாதான் எங்க பொழப்பு ஓடும். தூக்கம், சாப்பாடுயெல்லாம்  பார்க்க முடியாது'' என்ற செல்வி அக்கா, மீன்களுக்கு மீண்டும் தண்ணீர் தெளித்துக்கொண்டே பேசினார்.

``மீன் வித்துதான் மூணு புள்ளைகளையும் படிக்கவெச்சேன்" - மீன்கார அக்கா செல்வி

``எப்போதும் மார்க்கெட்டுக்குள்ள போனதும் மீன் வாங்க மாட்டேன். முதல்ல ஒரு தபா மார்க்கெட்டை சுத்தி வந்து எந்தக் கடையில் எந்த மீன் இருக்குது, இன்னா விலைனு கேட்டுக்கின்னு, எந்தக் கடையில் மீன் விலை குறைச்சலா இருக்கோ அங்கதான் வாங்குவேன். இறா, சுறா, கெளுத்தி, வஞ்சிரம், விரால், கெண்டை மீனுகதான் அதிகமா விக்குங்கிறதால ஒவ்வொரு மீன் வகையிலும் ரெண்டு கிலோ வாங்கிட்டு எங்க வூடு இருக்க நீலாங்கரை மார்க்கெட்டுக்கு வந்துருவேன். காலையில 8 மணி வரை மீனு நல்லா விக்கும். அதுக்கு அப்புறம் வியாபாரம் டல் அடிக்கிற நேரத்துல வூட்டுக்குப் போயி சாப்பிட்டுட்டு, பிள்ளைகளையும் ரெடி பண்ணி விட்டுட்டு, மதியம் ஒரு மணிக்கு இங்க வந்தா, ராத்திரி ஒன்பது மணி வரை இங்கதான் இருப்பேன். வெயிலு, மழையெல்லாம்  பார்த்தா சாப்பாட்டுக்கு என்ன பண்றது? சமயத்தில் வெள்ளம், புயல் அறிவிப்பு வந்தா என் வூட்டுகாரரு கடலுக்கு மீன் பிடிக்கப் போக மாட்டாரு. அப்போவெல்லாம் என்னோட வருமானத்துலதான் குடும்பம் ஓடும். நானும் என் புருஷனும் இப்படி ஓடின ஓட்டத்துலதான் எங்க மூணு புள்ளைகளையும் படிக்கவெச்சுருக்கோம். எல்லாம் கடல் சாமி கொடுக்குற கருணை'' என்று கை கூப்பி கும்பிட்டவாறே தொடர்ந்தார்.

``தெனமும் காலையில அஞ்சாயிரம் ரூபாய்க்கு மீன் வாங்குவேன். சாயங்காலம் போகும்போது ஆறாயிரம் ரூபாய் கையில இருக்கும். ஆயிரம் ரூபாய் கையில கெடைக்கும். சனி, ஞாயிறு, விசேஷ நாள்கள்ல கூடுதல் லாபம் கெடைக்கும். வாங்குன மீனை முழுசா விக்க முடியலைன்னா ஐஸுக்குள்ள போட்டு வெச்சு, மறுநாள் மீனை குறைச்சலா வாங்கிட்டு வந்து, முதல்ல பழைய மீனை வித்துட்டு, அப்புறம் புது மீனை வியாபாரத்துக்கு எடுப்பேன். அதனால நஷ்டம்னு எதுவும் இருக்காது.

ஆரம்பத்துல வண்டியில போயி மீன் வித்துட்டு இருந்தேன். அப்போ இதைவிட அதிக லாபம் கிடைச்சது. இப்போ வயசானதால வெளிய போயி மீன் விக்க முடியாம கடையைப் போட்டுட்டேன். அதுக்காக இது ஈஸியான வேலையெல்லாம் இல்ல. லாபம் இருக்குற அளவு பிரச்னைகளும் இருக்கும். இங்க பாருங்க... மீன் வித்துவித்து கையெல்லாம் வெந்து போச்சும்மா. உள்ளங்கையில கொஞ்சம்கூட உணர்ச்சியே இல்ல. ரோட்டுல கடை போட்டிருக்கிறதால போலீஸ்காரங்க வந்து அடிக்கடி விரட்டுவாங்க. மீனுங்களும் முன்னாடி மாதிரி ஈஸியா கிடைக்கிறதில்ல. மீனோட விலை அதிகமாயிருக்கிற நாள்கள்ல, அதைச் சொன்னா மக்கள் ஏத்துக்கமாட்டாங்க. ஏசி போட்டு விக்கிற கடையில போயி, போட்டிருக்கிற விலையை மறுபேச்சு பேசாம கொடுத்து வாங்குறவங்க, எங்ககிட்ட மட்டும் இறங்கி பேரம் பேசுவாங்க, வாதாடுவாங்க. இதையெல்லாம்விட, நல்ல மீனா பார்த்து வாங்குறது ரொம்ப சவாலான விஷயம். கொஞ்சம் அசந்தாலும்  நஷ்டம் நமக்குதான்" என்று சொல்லும் செல்வி அக்கா மீன்களைப் பார்த்து வாங்கும் முறை பற்றி விளக்குகிறார்.

* ''மீனைத் தொட்டுப் பார்த்தா கல்லு மாதிரி இருக்கணும்.
* மீனோட கண்ணு மங்கலா இல்லாம ஃப்ரெஷ்ஷா இருக்கணும்.
* செதில்கள் செந்நிறமா இருக்கணும்.
* செதில் அதிகமா இருக்கிற மீன் சுவையா இருக்கும்.
* அதிகமா ஐஸ் வெச்ச மீன் சுவையா இருக்காது. அதனால மீன் வாங்கும்போது உங்க விரலால மீன் மேல ஒரு கோடு போட்டுப் பாருங்க. விரல்ல ஐஸ் ஒட்டுச்சுனா அந்த மீனை வாங்க வேண்டாம்.

இதையெல்லாம் பார்த்து வாங்குற நீங்க, அந்த மீனை விக்கிறவங்களுக்கும் ஒரு குடும்பம் இருக்கு, அவங்களுக்கான சாப்பாடு உங்க மூலமாகத்தான் கிடைக்கப்போகுதுங்கிறதையும் மனசுல வெச்சுக்கோங்க மக்கா!" - மீன் மணக்க வழியனுப்புகிறார் செல்வி அக்கா.

இயல்பாக நாம் கடக்கும் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் பின்னால் ஆயிரம் வலிகளும்,வாழ்க்கையும் இருக்கத்தான் செய்கிறது!

Vikatan