Published:Updated:

``மயக்கமடைந்தேன்.. மறுபடியும் போராட்டத்தில் நின்றேன்!" ஆசிரியையின் துணிச்சல்

``மயக்கமடைந்தேன்.. மறுபடியும் போராட்டத்தில் நின்றேன்!" ஆசிரியையின் துணிச்சல்
``மயக்கமடைந்தேன்.. மறுபடியும் போராட்டத்தில் நின்றேன்!" ஆசிரியையின் துணிச்சல்

சென்னை நுங்கம்பாக்கம், பள்ளிக் கல்வித்துறை வளாகத்தில் 6 நாள்களாக இடைநிலை ஆசிரியர்கள் போராட்டம் நடத்தி வந்தார்கள். 'சம வேலைக்குச் சம ஊதியம்' என்கிற ஒன்றுதான் அவர்களுடைய கோரிக்கையாக இருந்தது. இதையடுத்து நேற்று நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தையில் உடன்பாடு ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து போராட்டம் வாபஸ் பெறப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இந்தத் தற்காலிக வெற்றி சாதாரணமாக கிடைத்து விடவில்லை. போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட ஆசிரியர்கள் தண்ணீர் கூடக் குடிக்காமல் இருந்ததனால் இதுவரை இருநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ஆசிரியர்கள் மயக்கமடைந்து மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். உடல்நிலை பாதிக்கப்பட்டு மயக்கமடைந்து மருத்துவமனைக்குச் சென்று குளுக்கோஸ் ஏற்றிவிட்டு மீண்டும் போராட்டக் களத்தில் போராட வந்திருந்த திருப்பூரைச் சேர்ந்த ஆசிரியை ஒருவரிடம் போராட்டம் நடந்தபோது பேசியதிலிருந்து...

''நான் திருப்பூரிலிருந்து வர்றேன். எனக்கு இரண்டு பெண் குழந்தைங்க. இரண்டாவது பொண்ணுக்கு இப்போதான் மூன்று வயசாகுது. என் பொண்ணுங்களை என் அம்மா தான் பார்த்துக்கிறாங்க. ஸ்கூல் லீவ் விடும்போது மட்டும் தான் அவங்ககூட நேரம் செலவழிப்பேன். இப்போ அதுகூட முடியாம போச்சு. என் குழந்தைங்களுடைய தலைமுறைக்காக இந்தப் போராட்டத்தை நடத்தி தாங்க ஆக வேண்டியிருக்கு. இதுவரை அரசாங்கம் சொன்ன வாக்குறுதியை நம்பி இருந்தோம். ஆனா, அவங்க சொன்ன எதையுமே நிறைவேற்றலை. அதனால, அரசு ஆணை வழங்காம இந்தப் போராட்டத்தை நாங்க கைவிடுறதா இல்லை.

நிறைய ஆசிரியைகள் குடும்பத்தோடு வந்திருந்தாங்க. இங்கே ராத்திரி கருந்தேள் போனதை பார்த்தோம். அதுல இருந்து குழந்தைங்களை வைச்சிட்டு நிம்மதியா தூங்க முடியல. என் பசங்களை நான் கூட்டிட்டு வரல. இருந்தாலும், இங்கே இருக்கிற பசங்க என் பசங்க மாதிரிதானே! ஒரு அம்மாவா கொஞ்சம் நினைச்சுப் பாருங்க... தேள், கொசுக்கடி, மழைக்கு மத்தியில் குழந்தைங்களை வைச்சிகிட்டு கஷ்டப்படுறது எவ்வளவு கொடுமைன்னு! என் குழந்தையை பார்த்துக்க ஆள் இருக்காங்க நான் விட்டுட்டு வந்துட்டேன். யாரும் இல்லைங்குற பட்சத்தில் கூட்டிட்டு வந்துதானே ஆகணும்.

சனிக்கிழமை ஸ்கூல்ல இருந்து நேரா கிளம்பி போராட்டத்துக்கு வந்துட்டேன். எல்லா ஆசிரியர்களும் தண்ணீர், சாப்பாடு இல்லாம போராட்டம் பண்ணோம். தண்ணீர்கூட குடிக்காம இருந்ததால் திங்கள் கிழமை மயக்கமாகிட்டேன். கண் முழிக்கும்போது மருத்துவமனையில் குளுக்கோஸ் பாட்டில் ஏத்திட்டு இருந்தாங்க. ஒரு பாட்டில் ஏறி முடிக்கவும் மறுபடி கிளம்பி போராட்டத்துக்கு வந்துட்டேன். சாப்பிடாம இருந்ததால பிரஷர் குறைஞ்சு மயக்கம் வந்துடுச்சு. ஆஸ்பத்திரியில் இருந்தப்போ என் குழந்தைங்களை பார்க்க முடியலைங்குற வருத்தம் அதிகமா இருந்துச்சு. நிறைய ஆசிரியைகள் சாப்பிடாம இருக்கிறதுனால மயக்கமானாங்க.  தினமும் 40 பேராவது மயக்கமாவாங்க. ஆனா, அதைக் கண்டுகொள்ள யாரும் இல்லை. இப்படி எங்களை வருத்திகிட்டுதான் போராட்டம் நடத்துறோம். நிறைய பேர் கடன் வாங்கிட்டு தான் இந்தப் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டிருக்காங்க. 

நாங்க எல்லோருமே அடுத்த சந்ததிகளை நல்வழிப்படுத்துற ஆசிரியர்கள். எங்களைப் பார்த்து எங்க மாணவர்கள் கெட்டுப் போயிற கூடாதுன்னுதான் அமைதியான போராட்டத்தை நடத்தறோம். எத்தனை நாளுக்குத்தான் அரசாங்கம் எங்களைக் கண்டு கொள்ளாதது மாதிரியே இருக்கிறாங்கன்னு பார்க்கலாம். எங்களுக்கு நிரந்தரமான தீர்வு கிடைக்கணும். மழை வந்துச்சு... அந்த மழையில் நனைஞ்சிட்டேதான் போராடினோம்" என்றார்.

தற்போது ஏற்பட்ட சமாதானத்தின் அடிப்படையில் இவர்களுக்கு விடிவுகாலம் ஏற்படும் என்று நம்புவோம்.