Vikatan.com

www.vikatan.com would like to send you push notifications.

Notifications can be turned off anytime from browser settings.

குழந்தைகளுக்கு இன்று எல்லா மீன்களும் ஃபிஷ் தான்! - அறிவுமதி ஆதங்கம்! #InternationalMotherLanguageDay #MustRead

குழந்தைகளுக்கு

ன்று உலக தாய்மொழி தினம். குழந்தைகளுக்கு தாய்ப்பால் போல முக்கியமானது, தாய்மொழி. உலக அரங்கில் தமிழினம் (குறிப்பாக ஈழத்தமிழர்), சீனர்கள் மற்றும் யூதர்கள் எந்த நாட்டில் வாழ்ந்தாலும் தங்களது தாய்மொழி குழந்தைகளுக்கு தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கின்றனர். நார்வே, கனடா, ஜெர்மென் உள்ளிட்ட நாடுகளில் வார விடுமுறை நாட்களான சனிக்கிழமைகளில் பள்ளிகளில் பெற்றோரே ஆசிரியார்களாக மாறி, தங்களது குழந்தைகளுக்குத் தாய்மொழியை கற்பிக்கின்றனர். குழந்தைகளோடு பேசும்போது, தாய்மொழியில் பேசுகின்றனர். ஆனால், தமிழ்நாட்டில் குழந்தைகள் தமிழ் பேச முடியாமல் திணறிக்கொண்டிருக்கின்றனர். உலக தாய்மொழி தினமான இன்று, நாம் ஏன் நம் குழந்தைகளுக்கு தாய்மொழியை கற்பிக்க வேண்டும் என்பதை தெரிந்துகொள்வோமா!

தாய்மொழி

நம் குழந்தைகளுக்கான தாய்மொழியின் முக்கியத்துவம் குறித்து கவிஞர் மற்றும் பாடலாசிரியர் அறிவுமதி கூறுகையில், “சோவியத் நாட்டில் 'அவார்' என்ற தாய்மொழி உடைய இனம் உள்ளது. தாய்மொழிப் பற்றில் உணர்வுகளையும் அறிவுபூர்வமான சிந்தனைகளையும் பதிவுசெய்கிற இனம் அது. அந்த மொழியை சேர்ந்த கவிஞர் ஒருவர் இப்படிப் பதிவுசெய்கிறார், 'எனது தாய்மொழியான அவார் நாளை இறந்துவிடுமானால், நான் இன்றே இறந்துவிடுவேன்.’ அங்கு திட்டுகிறபோதும், 'நாளை உனது குழந்தைக்குத் தாய்மொழியைக் கற்றுத்தருகிற ஆசிரியர் கிடைக்காமல் போகட்டும்' என திட்டுவதுண்டு. வசவில்கூட தாய்மொழிக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கிற இனம் அது. உலக தாய்மொழி தினம் எனும்போது ஒரு மொழிக்கான தினம் மட்டுமன்று. அந்தந்த இனம் தனது தாய்மொழியை கொண்டாட வேண்டும். ஆனால், உலகின் வணிகமயம் தாய்மொழிகளைக் கொன்று தனது வணிகத்தை செழிக்கச் செய்ய போராடுகிறது. உலகம் எங்கும் ஒரு மொழி என்ற பட்டைத் தன்மைக்கு நம்மை இழுத்தும் செல்கிறது.

20 ஆண்டுகளுக்கு முன்புவரை இந்திய அளவில் ஒவ்வொரு மாநிலத்திலும் ஒரு பொருளை விளம்பரம் செய்ய, அந்த மாநிலத்தை சேர்ந்த நடிகர் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பார். இன்று ஒரு விளம்பரத்தில் இந்தி நடிகர் ஒருவர் நடிக்கிறார் என்றால், அவரே அனைத்து மொழிகளிலும் நடித்துவிடுகிறார். இதன் மூலம் ஒவ்வொரு மாநில நடிகரும் பெறவேண்டிய வருவாயை, அவர் ஒருவரே அறிவுமதிபெற்றுக்கொள்கிறார். இன அடையாளத்தை முகங்களில் தேடிய நாகரிகம் இப்போது மாறியுள்ளது. இன்றைக்கு கான்வென்டில் படிக்கிற குழந்தையின் முன்பு, சில மீன் வகைகளை வைத்து என்னவென்று கேட்டால், ‘பிஷ்’ என்ற ஒற்றை வார்த்தையை மட்டுமே சொல்லும். ஐந்தாம் வகுப்பு வரை தமிழில் படித்த குழந்தைகள்தான் அயிரை, கெண்டை, கெழுத்தி என மீன்களுக்கான பெயர்களைச் சொல்லும். தாய்மொழி என்பது உணர்வோடு சம்பந்தப்பட்டது. அது பன்முகத் தன்மைகொண்டது.

உலக அளவில் உளவியல், நரம்பியல் நிபுணர்கள் தாய்மொழியில் கல்வி கற்பதே குழந்தைகளுக்குச் சரியானது என்கின்றனர். சமூக உணர்வுகளை தாய்மொழியில் இருந்துதான் கற்றுக்கொள்ள முடியும். தாய்மொழியில் எழுதப்பட்டிருக்கும் பாடலோ, கதையோ, அந்த மக்கள் வாழும் சமூச்சூழலையும், பண்பாட்டையும் கொண்டிருக்கும். தாய்மொழியில் படிக்கும்போதுதான் குழந்தைகளின் மூளைக்குள் பண்பாடு சார்ந்த விஷயங்கள் உள்வரும். நம் தமிழ் மொழியில்தான் ‘யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்’ என்கிறோம். ‘பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல்’ என்ற சிந்தனை நம் மொழியில் உள்ளது. ஆங்கில மொழியில் 'மாந்தநேயம்' என்ற ஒரு சொல்தான் உள்ளது. அந்த மொழி மனிதர்களை மட்டும்தான் நேசிக்கக் கற்றுத்தருகிறது. ஆனால், நம் தமிழ் மொழியில் 'உயிர் நேயம்' என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்படுத்துகிறது. தன்னைச் சுற்றியிருக்கும் அத்தனை உயிர்களையும் நேசிக்க வேண்டும் என்பது நமது மொழியில் சேமிக்கப்பட்டுள்ள பண்பாடு.

செடி, கொடி, எரும்பு எல்லாவற்றையும் நேசிக்கக் கற்றுத்தருகிறது. அப்படி நேசிக்கும்போதுதான் உயிர்ச் சங்கிலி அறுந்துவிடாமல் நாம் வாழும் இயற்கையைப் பாதுகாக்க முடியும். வணிகச் சிந்தனைகொண்ட அந்த நாடுகள், தங்களது உற்பத்திப் பொருள்களை மனிதர்களிடம்தான் வணிகம் செய்ய முடியும். அதனால், அவர்கள் மனிதநேயம் என்று சொல்கின்றனர். தாய்மொழிச் சிந்தனை உலகத்துடன் ஒத்து வாழும் உணர்வைக் குழந்தைகளுக்கு ஊட்டுகிறது. தான் வாழும் இடத்தின் சூழலை, மரங்களைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற சிந்தனை, அந்தந்தத் தாய்மொழில் இருக்கும். தமிழ் இலக்கியத்தில் வரும் காட்சி இது, கடற்கரையில் நிலா வெளிச்சத்தில் தேர் ஓட்டுகிறான். அவன் தன் தேர் பாகனிடம், 'கடற்கரையில் பல்லாயிரக்கணக்கான நண்டுகள் உலவுகின்றன. ஒரு நண்டுகூட நசுங்கிவிடாமல் தேரை ஓட்ட வேண்டும்' என்று சொல்கிறான். நண்டுகள் இறந்துவிடக் கூடாது. ஒரு நண்டு இறந்தாலும் இயற்கையில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்ற அறிவும் சேர்த்தே மொழியின் வழியாக நம் குழந்தைகளுக்குக் கிடைக்கிறது.

தாய்மொழி, அசங்க இலக்கியத்தில் மரம் வெட்டினான், காடுகளை வெட்டினான் என்று சொல்லப்படவில்லை. மரம் கொன்று, காடு கொன்று என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. அதை ஓர் உயிராகப் பார்க்கும் தன்மை தாய்மொழியில் உள்ளது. தன் முன்னோர்களை உள்வாங்கியே குழந்தைகளால் தனது பண்பாட்டைக் காப்பாற்ற முடியும். உலகத்தின் இயற்கைச் சக்கரத்தில் தமிழ் அழிக்கப்பட்டால், ஒரு பல் உடையும். கர்நாடக மொழியை அழித்தால், இன்னொரு பல் உடைந்துவிடும். இப்படி எந்தத் தாய்மொழியின் இழப்பாக இருந்தாலும் அது, அந்தந்த இனத்தைச் சேர்ந்த குழந்தைகளுக்கு பேரிழப்பே.

மனிதர்கள் இல்லாத உலகத்தில் பறவைகள் வாழ்ந்துவிடும். ஆனால், பறவைகள் இல்லாத உலகத்தில் மனிதர்களால் வாழவே முடியாது. ஆங்கிலம் இல்லாத உலகத்தில் மனிதர்கள் வாழ்ந்துவிட முடியும். ஆனால், தமிழை அழித்த உலகம் வெகு விரைவில் இறந்துவிடும். என் தமிழ் மொழி ஒரு மூலிகைச் செடி. எல்லோரையும் நேசிக்கச் சொல்லித்தருவது தமிழ் மொழி. உலகத்துக்காக சிந்தித்த மொழி. எல்லாரையும் உறவு என்று சிந்திக்கச் சொல்லித்தருகிறது. தமிழன் வணிகத்தால் சிந்திக்காதவன். வாழ்க்கையால் சிந்திப்பவன். ஆனால், இவன் இப்போது பெரிய நெருக்கடியில் இருக்கிறான். 

 வணிகமயத்தின் இறக்கமற்ற, கொடூரமான கரங்கள், இவனுடைய தாய்மொழியைக் கொத்திட்டுப் போக முயல்கின்றன. உலகம் முழுவதுமே அத்தனை இனங்களுக்கும் இந்த நெருக்கடி உள்ளது. ஒருவன் அழியும்போது ஒரு தாய்மொழி இறந்துவிடும் எனில், அந்த மொழியையும் காப்பாற்ற வேண்டிய கடமை உள்ளது. தாய்மொழியைக் காப்பாற்ற நம் குழந்தைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டியது அவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. நமது குழந்தைகள் தாய்மொழியில் படிக்கும்போதுதான் நமது பண்பாட்டை உணர்ந்து வாழ முடியும். சமூகத்தில் இன்று நடக்கும் பல்வேறு மனித முரண்பாடுகளுக்கு தாய்மொழிச் சிந்தனை மற்றும் பண்பாட்டை விட்டு விலகியதுதான் காரணம். ஒவ்வோர் அம்மாவும் தனது தாய்மொழியைக் குழந்தைகளுக்குக் கற்றுத்தர வேண்டியது அடிப்படைக் கடமை’’ என்கிறார் அறிவுமதி.  

 - யாழ் ஸ்ரீதேவி 

உங்கள் கருத்தைப் பதிவு செய்யுங்கள்

Advertisement
Advertisement
Advertisement

எடிட்டர் சாய்ஸ்

என்னுள் மையம் கொண்ட புயல்! - கமல்ஹாசன் - 8 - அரியலூர் அனிதாவும் நானும்!
Advertisement

MUST READ

Advertisement