வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 12:43 (23/10/2018)

கடைசி தொடர்பு:12:43 (23/10/2018)

வண்டுக்காக சிலை வைத்த அமெரிக்கா... எதற்காக? #BollWeevilMonument

உலகில் வேறு எங்கேனும் இப்படி விவசாயப் பூச்சி ஒன்றிற்கு சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளதா எனத் தெரியவில்லை.

வண்டுக்காக சிலை வைத்த அமெரிக்கா... எதற்காக? #BollWeevilMonument

லக அளவில் நாட்டுக்காகப் பாடுபட்ட தலைவர்கள், தியாகிகள், அரசர்கள் எனப் பலருக்கும் சிலை வைத்திருப்பதை நாம் பார்த்திருப்போம். ஆனால், உலகிலே வேறு யாருக்கும் எட்டாத கற்பனை வடிவமான சிலையை அமைத்திருக்கிறது, அமெரிக்காவில் உள்ள அலபாமா. இது நடந்தது 98 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் என்பதுதான் ஆச்சர்யம் தரக்கூடிய விஷயம். அதுவும் ஒரு காய் வண்டுக்கு சிலை வைத்திருக்கிறார்கள் என்றால் நம்ப முடிகிறதா... நம்பித்தான் ஆக வேண்டும். இந்தச் சிலை அமைக்கப்பட்டதற்குப் பின்னால் இருக்கும் காரணமே கொஞ்சம் சுவாரஸ்யமானது. 

Boll Weevil Monument

வேளாண் வண்டுகளிலேயே காய் வண்டு அதிக சேதத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியது. இது முதன்முதலில் மெக்ஸிகோவிலிருந்து டெக்ஸாஸிற்கு 1892-ம் ஆண்டு குடியேறியது. (பொதுவாக இவை பருத்தி அதிகமாக வளரும் இடங்களுக்குப் பரவும் தன்மை உடையது). அப்போது பெரும்பான்மையாகப் பயிரிடப்பட்டிருந்த பருத்திகள் இவ்வண்டுகளினால் பாதிப்புக்கு உள்ளாகியது. இவை விரைவாக நகரும் தன்மை உடையதால் 150 மைல்களுக்கு அப்பால் பறந்து பல மாநிலங்களுக்கும் பரவியது. இவ்வண்டு 1909-ம் ஆண்டு அலபாமாவில் இறங்கியது. 

அலபாமாவின் தெற்கு எல்லையில், காய் வண்டுகள் ஒரு கூட்டமாக தங்களைக் கட்டமைத்துக் கொண்டன. அப்போது அங்குப் பயிரிட்டிருந்த பருத்தி பயிரில் கிட்டத்தட்ட 60 சதவிகிதத்தை அழித்தது. காய் வண்டை நீக்குவது அலபாமா பருத்தி விவசாயிகளுக்கு மிகவும் கடினமானதாக இருந்தது. விவசாயிகள் அபாயகரமான பூச்சிக்கொல்லிகளைத் தெளித்து வண்டுகளை விரட்ட முயற்சி செய்தனர். ஆனால், விரைவிலேயே அவ்வண்டு அதற்கான நோய் எதிர்ப்பு சக்திகளைப் பெற்று, முழு வீரியத்துடன் பயிர்களை அழிக்கத் தொடங்கியது. சில ஆண்டுகளுக்குள், விவசாயிகள் முழுப் பயிர்களையும், தானியங்களையும் இழந்தனர். எந்தவிதமான பூச்சிக் கொல்லிகளும் காய் வண்டுகளுக்கு முன்னர் வேலை செய்யவில்லை. உண்மையில், மொத்த தென் நாட்டுப் பயிர்களையும் துவம்சம் செய்துவிட்டது என்று கூடச் சொல்லலாம். 1892-ம் ஆண்டில் மெக்ஸிக்கோவிலிருந்து வந்திருந்ததிலிருந்து, அமெரிக்கப் பருத்தித் தொழில் $ 23 பில்லியன் இழப்பைச் சந்தித்தது. அமெரிக்க நாட்டின் வரலாற்றில் மிகப்பெரிய அழிப்பு முயற்சியை ஆரம்பித்து வைத்தது, காய் வண்டு. இதனால் பருத்தி விவசாயம் பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்டன. இவ்வண்டுகளின் தாக்கத்தால் பல பருத்திப் பண்ணைகள் முழுமையாக அழிக்கப்பட்டன. பல விவசாய தொழிலாளர்கள் நகர்ப்புறங்களை நோக்கி வேலை வாய்ப்புகளுக்காக நகர்ந்துவிட்டனர். கிட்டத்தட்ட 6 மில்லியன் மக்களின் இடம்பெயர்வு நிகழ்வு அது.

வண்டு சிலை

இந்த வண்டுஅலபாமாவுக்குள் எப்படி வந்தது என்பது யாருக்கும் தெரியவில்லை. மீதமிருந்த விவசாயிகள் தொடர்ந்து பருத்தி விவசாயத்தைத் தொடர்ந்தனர். ஆனால், வண்டுகளும் தனது வேலையைத் தொடர்ந்து காட்டிக் கொண்டிருந்தது. முற்றிலுமாகப் பருத்தியைக் கைவிட முடியாது என்பதும் முக்கியமான காரணம். அப்போதைய நாட்டின் சந்தைக்கு பருத்தி முக்கியமான ஆதாரம். இங்கே கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. ஆர்சனிக் ஸ்பிரேக்கள், பொடிகள் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி வண்டுகளை தடுத்தனர். அறுவடைக்குப் பின்னர் பருத்திச் செடிகளை எரித்தனர். சில விவசாயிகள் வேர்கடலைக்கு மாறிக் கொண்டனர். 1909-ம் ஆண்டு வாக்கில் ஆண்டுக்கு 15 ஆயிரம் பருத்தி பேல்கள் உற்பத்தியாக இருந்தன. 1915-ம் ஆண்டில் வெறும் 5 ஆயிரம் பேல்கள் மட்டுமே உற்பத்தியாகின. சில விவசாயிகள் காபி பயிருக்கும் மாறினர். பல அறிஞர்களும் பருத்திகளுக்கு பதிலாக பருப்பு போன்ற பணப் பயிர்களுக்கும் மாற வேண்டும் எனக் கோரிக்கை வைத்தனர். ஆனாலும், இவ்வண்டுகளின் தாக்குதல் அவர்களுடைய மனதில் மாறாத வடுவாகிப் போனது. 

இறுதியில் பருத்திக்கு ஏற்பட்ட பாதிப்பிலிருந்து மீள்வதற்காக நிலக்கடலையைப் பயிரிட முடிவு செய்தனர் இந்தப் பகுதி விவசாயிகள். எதிர்பார்த்ததை விடவும் விவசாயம் செழித்தது; நிலக்கடலை வணிகம் கொடிகட்டிப் பறந்தது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விவசாயப் பொருளாதாரம் செழிக்கத் தொடங்கியது. அப்போதுதான் இந்த வண்டினை அப்பகுதி மக்கள் நினைத்துப் பார்த்தனர். ஒருவேளை இந்தப் பூச்சி அந்தப் பகுதியைத் தாக்காமலே போயிருந்தால், அனைவரும் இன்னும் பருத்தி விவசாயம் மட்டுமே செய்துகொண்டிருப்போம். இதனால்தான், அதிக வருமானம் ஈட்டும் நிலக்கடலைக்கு மாறினோம் என நினைத்தனர். அந்த நினைவால் உருவானதுதான் இந்தச் சிலை. 1919-ம் ஆண்டு அதை ஊருக்கு நடுவே இருந்த ஒரு பெண் சிலையின் கைகளில் பொருத்தியும் விட்டனர். உலக அளவில் ஒரு வண்டுக்கு சிலை வைக்கப்பட்டது, இதுதான் முதல் தடவை. 

இவ்வளவு பெரிய அழிவை உண்டாக்கிய வண்டுக்கு ஒரு சிலையை ஏன் உருவாக்கினார்கள் எனப் பல மக்கள் இன்றும் நினைத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். எல்லாச் சிலைகளும் ஆகச் சிறந்த குணங்களை பிரதிபலிப்பதற்காகவே இருக்கும். அதேதான் இதன் விஷயத்திலும். இந்தச் சிலை பேரழிவை ஞாபகப்படுத்த அல்ல; அந்தப் பேரழிவு தந்த மாற்றுவாய்ப்பை நினைவுகூரவே! பெரும்பாலான பிரச்னைகள் இப்படித்தான்; அத்தோடு சேர்த்து சில வாய்ப்புகளையும் அழைத்துவரும்; நாம்தான் காண மறந்துவிடுவோம். இந்த விஷயத்தைக் கூட இந்தச் சிலையிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளலாம். 


டிரெண்டிங் @ விகடன்