`காலநிலை மாற்றத்துக்கு அணுஆற்றல் தீர்வு!'... ஐ.பி.சி.சி சொல்வது சரிதானா? #Analysis | Will Nuclear Power Save Us From Climate Change?

வெளியிடப்பட்ட நேரம்: 06:54 (15/11/2018)

கடைசி தொடர்பு:11:40 (15/11/2018)

`காலநிலை மாற்றத்துக்கு அணுஆற்றல் தீர்வு!'... ஐ.பி.சி.சி சொல்வது சரிதானா? #Analysis

காலநிலை மாற்றத்தினால் ஏற்படும் பேரிடர்களைப் பற்றிய தரவுகளுடன் கூறுகிறது ஆய்வறிக்கை. குறிப்பாக உலக வெப்பமயமாதல் குறித்தும், அதன் அச்சம் தரத்தக்க விளைவுகள் குறித்தும் நிறைய தரவுகளோடு பொதுவெளியில் எடுத்து வைக்கிறது இந்த ஆய்வறிக்கை.

`காலநிலை மாற்றத்துக்கு அணுஆற்றல் தீர்வு!'... ஐ.பி.சி.சி சொல்வது சரிதானா? #Analysis

காலநிலை மாற்றம்; சமீப காலங்களில் இந்த வார்த்தையைத் தாங்கி வரும் செய்திகளை அதிகம் பார்த்திருப்போம். பூமியில் வாழும் அனைத்து உயிர்களுக்குமான பேரச்சம் காலநிலை மாற்றம். பூமியின் மீதான மனிதனின் அக்கறையற்ற செயல்பாடுகள் சமீப வருடங்களில் காலநிலை மாற்றத்தின் விளைவுகளாக வெளிப்படத் தொடங்கியிருக்கின்றன. உலக நாடுகள் அனைத்தும் ஒன்றுகூடி காலநிலை மாற்றத்தையும் அதன் விளைவுகளையும் எப்படிக் கையாள்வது என விவாதித்துக்கொண்டிருக்கின்றன. அதற்கான சில முயற்சிகளையும் முன்னகர்த்தி வருகின்றன. ஆனால், காலநிலை மாற்றம் என்ற பேரச்சமோ, பேராபத்தை  கூடிய விரைவில் நிகழ்த்தி விடும் அபாயமும் கூடிக்கொண்டே வருகிறது. கடந்த அக்டோபர் மாதம் காலநிலை மாற்றத்துக்கான சர்வதேச அரசாங்கக் குழு (ஐபிசிசி)(Intergovernmental Panel on Climate Change(IPCC)) சிறப்பு ஆய்வறிக்கை ஒன்றை வெளியிட்டது. காலநிலை மாற்றத்தினால் ஏற்படும் பேரிடர்களைப் பற்றிய தரவுகளுடன் கூறுகிறது ஆய்வறிக்கை. குறிப்பாக உலக வெப்பமாதல் குறித்தும், அதன் அச்சம் தரத்தக்க விளைவுகள் குறித்தும் நிறைய தரவுகளோடு பொதுவெளியில் எடுத்து வைக்கிறது. இந்த ஆய்வறிக்கை குறித்தும் அதில் கூறப்பட்டிருக்கும் பேராபத்துகள் குறித்தும் நிறைய விவாதங்கள் நடந்தாலும் ஆய்வறிக்கை பரிந்துரைத்த தீர்வுகளைப் பெரிதாகக் கண்டுகொள்ளவில்லை. அந்தத் தீர்வுகள் என்னவென்றால் நிரூபிக்கப்படாத தொழில்நுட்பங்கள் மற்றும் அணு ஆற்றல் பயன்பாட்டை இரட்டிப்பாக்குதல். இந்தத் தீர்வுகளைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் உலக வெப்பமயமாதலைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவர முடியும் என ஊக்குவிக்கின்றனர். 

தொழில்நுட்பங்கள் மூலம் காலநிலை மாற்றத்தின் விளைவுகளுக்குத் தீர்வு காணலாம் என்பதே ஐ.பி.சி.சி அறிக்கையின் அடிப்படை சாராம்சமாக உள்ளது. காலநிலை மாற்றத்துக்கான மூல காரணங்களைக் கண்டறிய இந்தத் தீர்வுகள் உதவாது. மூலகாரணங்களை அறியாமல் ஒரு பிரச்னையைத் தீர்ப்பது என்பது தற்காலிகமாக அதற்குத் தீர்வு காண்பது மட்டுமே. இன்னும் குறுகிய காலத்துக்குள் உலகையே அச்சுறுத்தும் விஷயமாக ஐ.பி.சி.சி அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டிருப்பது உலக வெப்பநிலை உயர்வு. ஏற்கெனவே உலக வெப்பமயமாதலால் 1.0 டிகிரி செல்சியஸ் அளவுக்கு வெப்பநிலை உயர்ந்துள்ளது. கடந்த 100 ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட தொழிற்புரட்சியின் விளைவாகவே இந்த வெப்பநிலை உயர்வைப் பார்க்கின்றனர். இந்த வெப்பநிலை உயர்வுக்கே துருவப்பகுதிகளில் பனிப்பாறைகள் உருகுதல், வறட்சி, அடிக்கடி ஏற்படும் புயல் சீற்றம் என உலகம் தத்தளித்து வருகிறது. எனவே, உயர்ந்துவரும் வெப்பநிலையை 1.5 டிகிரி செல்சியஸுக்குள் கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்கிறது ஐ.பி.சி.சி அறிக்கை. கார்பன் டை ஆக்ஸைடு போன்ற பசுமை இல்ல வாயுக்களின் வெளியேற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம்தான் வெப்பநிலை உயர்வையும் கட்டுப்படுத்த முடியும். ஒருவேளை 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் அளவுக்கு வெப்பநிலை உயர்ந்தால் இன்னும் பேரழிவுகளைச் சந்திக்க வேண்டி வரும் என்கிறது ஐ.பி.சி.சி அறிக்கை. தற்போது உமிழப்படும் கார்பன் டை ஆக்ஸைடு அளவே தொடர்ந்து உமிழப்படப்பட்டால் இன்னும் 12 வருடங்களில் வெப்பநிலை 1.5 டிகிரி செல்சியஸ் அளவை எட்டிவிடும்.

கார்பன் டை ஆக்ஸைடு (CO2) உமிழ்வைக் கட்டுப்படுத்த நான்கு பரந்த தொழில்நுட்பத் தீர்வுகளையும் குறிப்பிட்டுள்ளது ஐ.பி.சி.சி அறிக்கை. மாற்றுச் சக்திகளாகக் குறிப்பிடப்படும் சூரிய ஆற்றல், காற்றாலை மின்சாரத்தோடு முன்னர் சொன்ன நிரூபிக்கப்படாத தொழில்நுட்பங்களையும் பரிந்துரைக்கிறது. அவை கார்பன் உறிஞ்சி மற்றும் சேகரிப்புத் தொழில்நுட்பம் உடைய உயிரி எரிசக்தி. இவை வேலை செய்யக்கூடியவையா என இன்னும் நிரூபிக்கப்படவில்லை. கார்பன் உறிஞ்சி மற்றும் சேகரிப்புத் தொழில்நுட்பம் உடைய உயிரி எரிசக்தியைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் CO2 அளவை வெகுவாகக் குறைக்க முடியும் என நம்பப்படுகிறது. ஏனென்றால் இன்னும் 12 ஆண்டுகளில் CO2 அளவானது நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவை எளிதில் தாண்டிவிடும் அபாயம் உள்ளதால் அதிகமாக CO2 உமிழ்வைக்  கட்டுப்படுத்த இந்த முறை உதவும். மேலும் வனப்பரப்பை அதிகரித்தல், இன்னும் பல எதிர்காலத் திட்டங்களாகச் சொல்லப்படுகிற கடலில் லைம்ஸ்டோன் துகள் கலப்பதன் மூலம் காற்றிலிருந்து நேரடியாக CO2 வை உறிஞ்சுதல் போன்ற யோசனைகளும் முன்வைக்கப்படுகிறது.

காலநிலை

அறிக்கையில் இன்னும் அச்சப்பட வைக்கும் வார்த்தைகள் இவைதாம் ``வளங்களை எரிசக்திகளாகப் பயன்படுத்தி அடையும் பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் உலகமயமாக்கல் ஆகியவை இன்னும் பரவலாக பசுமை இல்ல வாயுக்களைச் சார்ந்தே நமது வாழ்க்கை முறையை மாற்றும்" அதுமட்டுமல்லாமல் போக்குவரத்துக்கான எரிபொருள்கள், வாழ்வியலுக்குத் தேவையான பொருள்கள் போன்றவையும் இவற்றில் அடங்கும். அறிக்கையின்படி பார்த்தால் அன்றாட வாழ்க்கை முறையே தொடரும். இப்படி இருக்கையில் தொழில்நுட்பம் காலநிலை மாற்றத்துக்குத் தீர்வாக இருக்கும் என்ற கண்ணோட்டத்தை எப்படி நியாயமாகப் பார்ப்பது?

அப்படி என்றால் இந்தத் தொழில்நுட்பங்களைப் பெரிய அளவில் பயன்படுத்த வேண்டும். 1200 பில்லியின் டன் அளவுக்கான கார்பன் டை ஆக்ஸைடு சேகரிக்கப்பட வேண்டும். வளிமண்டலத்தில் இருக்கும் கார்பன் டை ஆக்ஸைடை அதிகளவில் அகற்ற வேண்டும். தொழிற்புரட்சிக்கு முன்பிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட CO2 வை குறுகிய காலத்துக்குள் அகற்ற வேண்டும். அதாவது இரண்டரை நூற்றாண்டுகளாக உமிழப்பட்ட கார்பன் டை ஆக்ஸைடின் பாதிக்கும் மேலான அளவு 80 ஆண்டுகளில் சேகரிக்கப்பட வேண்டும். காலநிலை மாற்றத்துக்குத் தீர்வாகச் சொல்லப்படும் எதிர்காலத் தொழில்நுட்பங்களில் மற்றொன்று அணு ஆற்றல். நிரூபிக்கப்படாத தொழில்நுட்பங்கள் குறித்து கூறுவதைப் புரிந்துகொள்வதென்பது, வெற்றியடையாத அணு ஆற்றல் மீது தொடர்ச்சியாக வைக்கப்படும் நம்பிக்கையைப் புரிந்துகொள்ளுவதைவிட எளிதானது. 1950-களிலிருந்து உலகில் அணு உலைகள் மூலம் மின்சாரம் தயாரிக்கப்பட்டு வருகிறது. இதுவரை உலகம் முழுவதும் 400 அணு உலைகள் இயங்கி வருகின்றன. இதுவே அதன் பொருளாதாரச் செலவுகள், நன்மைகள் மற்றும் ஆபத்துகளை மதிப்பிடப் போதுமானவையாக இருக்கின்றன.

காலநிலை மாற்றம் உலகின் முக்கியப் பிரச்னையாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட காலத்தில் அணு ஆற்றல் மூலம் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட மின்சாரத்தின் அளவு குறைவாகவே இருந்தது. இப்போதும் அணு ஆற்றல் குறைந்து வருகிறது. ஆனால், அவைதான் வருங்காலத்துக்கான மாற்று சக்தி என நம்மிடையே நம்ப வைக்கப்படுகிறது. 1997-ம் ஆண்டு காலநிலை மாற்றத்துக்கான முக்கிய ஒப்பந்தமான கியாட்டோ ஒப்பந்தம் (Kyoto Protocol) கையொப்பமான போது உலக அளவில் அணு ஆற்றல் மூலம் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரத்தின் அளவு வெறும் 17% தான். இருபது ஆண்டுகள் கழித்து 2017-ம் ஆண்டு அதன் அளவு 10 சதவிகிதமாக வீழ்ச்சிதான் அடைந்துள்ளது. அணு ஆற்றல் தொழில்நுட்பம் மறுமலர்ச்சி பெற்ற காலம் எனச் சொல்லப்படும் காலகட்டமும் இந்த இருபது ஆண்டுகளுக்குள் அடங்கும். அணு ஆற்றல் இன்னும் வீழ்ச்சிதான் அடையும் எனச் சொல்லப்படுகிறது.

பல ஆண்டுகளாகவே உலக நாடுகளின் பல்வேறு அரசாங்கங்கள் அணு ஆற்றல் தொழில்நுட்பத்தை அதிகரிக்கப் பரவலாக்க பல சலுகைகளை நிறைய வழிகளில் கொடுத்தாலும் அணு ஆற்றலின் பொருளாதாரம் முக்கியப் பிரச்னையாக உள்ளது. அணு உலைகள் கட்டமைப்பு நேரத்தையும் பொருளையும் அதிகம் விழுங்குபவை, நிர்ணயிக்கப்பட்ட  தொகை, காலஅளவைவிட அதிகமாகத் தேவைப்படக்கூடியவை. அவ்வளவு செலவழித்தாலும் ஆபத்து நிகழ்ந்தால் ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை. இதுபோன்ற அதிகப்படியான செலவின் காரணமாகவும் கால அளவின் காரணமாகவும் அணு உலை கட்டுமானங்கள் நிறுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. பின்லாந்தின் ஒல்கிலுஒடா (Olkiluoto (Finland)), பிரான்ஸின் ஃப்லமன்வில்லா (Flamanville (France)) ஆகியவை நவீன அணு உலைகளாகக் கட்டுமானம் ஆரம்பிக்கப்பட்டவை. ஜியார்ஜியாவின் வொக்ட்டில் (Vogtle (Georgia)), தெற்கு கரோலினாவின் விசி சம்மர் (V. C. Summer (South Carolina)) ஆகிய அதி நவீன அணு உலைகள் கட்டுவதற்கான பணிகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டன. ஆனால், இவை அனைத்தும் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தொகையை விட அதிக செலவுக்கு இழுத்துச் சென்றவை. அதிலும் தெற்கு கரோலினாவின் விசி சம்மர் அணு உலையின் கட்டுமானத்துக்கு பல பில்லியன்கள் செலவிடப்பட்டு பின்பு கைவிடப்பட்டது..

அணு உலை

இவையெல்லாம் தெரிந்து அரசுக்கான மின் கொள்கையை வகுப்பவர்கள் அணு ஆற்றலைக் கைவிடத்தான் செய்ய வேண்டும். ஆனால் இந்தத் தோல்விகளெல்லாம் சரி செய்யப்பட்டுவிடும் என்று நம்புவது மேம்படுத்தப்பட்ட அணு உலைகள் (advanced reactors), சிறிய மாட்யூலர் அணு உலைகள் (small modular reactors), 4-ம் தலைமுறை அணு உலைகள் (Generation IV reactors) போன்ற புதிய தலைமுறை அணு உலை தொழில்நுட்பத்தில் அரசு மற்றும் தனியார்கள் முதலீடு செய்வதை அதிகரிக்கவே செய்யும். இ.பி.ஆர் உலை (EPR) மற்றும் ஏ.பி 1000 (AP1000) போன்ற அணு உலைகளின் கட்டமைப்புகள் ஆவணங்களில் சரியாகத்தான் இருக்கும். ஆனால், தற்போதிருக்கும் அணு உலைகளைவிட இவை குறைந்த செலவில் கட்டமைக்கப்படும் என நம்ப ஒரு காரணமும் இல்லை. பாதுகாப்பைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் இருந்தால் ஒழிய மட்டுமே அவை குறைந்த செலவுகளில் அமைக்கப்பட வழியுண்டு. ஒருவேளை அப்படி அமைக்கப்பட்டால் செர்னோபில், புக்குஷிமா போன்ற ஆபத்துகள் நேரத்தான் அதிக வாய்ப்பு இருக்கின்றன.

ஐ.பி.சி.சி அறிக்கையில் அணு ஆற்றல் குறித்த ஆய்வு பெரிதாக கணக்கில் கொள்ளப்படவில்லை. அணு ஆற்றலை ஒரு தீர்வாக முன் வைத்து கூட கார்பன் டை ஆக்ஸைடின் உமிழ்வைக் குறைக்க தேவைப்படும் வழியாகவே பார்க்கப்பட்டுள்ளது. அதிகரித்து வரும் அணுக்கழிவுகள் குறித்த பிரச்னை அறிக்கையைத் தயாரித்தவர்கள் சுட்டிக் காட்டவில்லை. அந்த அணுக்கழிவுகளைக் கையாள்வதில்தான் மிகப்பெரும் பிரச்னையை மனித சமுதாயம் சந்தித்து வருகிறது. அணுக்கழிவுகளை மனிதர்களுக்குத் தொடர்பில்லாத வண்ணம் நூறாண்டுகளுக்கும் மேல்வைத்து பாதுகாக்க வேண்டும்.

இங்கிருக்கும் மிக முக்கியமான பிரச்னை ``தொழில்நுட்ப அடிப்படைவாதம்". அதிநவீன, அதிக ஆற்றலைக் கொண்ட தொழில்நுட்பம் எந்தப் பிரச்னையையும் தீர்த்துவிடும் என நம்புவதுதான். தொழில்நுட்ப அடிப்படைவாதம். இந்த நம்பிக்கை அன்றாட வாழ்க்கையைத் தொடர உதவி செய்யும். நிலக்கரி, எரிவாயு அணு உலை ஆற்றல் போன்றவை பிரச்னையை இன்னும் தீவிரப்படுத்திவிடும். சூரிய ஆற்றல், காற்றாலை ஆற்றல் உள்ளிட்ட தொழில்நுட்பங்கள் மூலமே தீர்வை எட்ட முடியும். மரபுசார் எரிபொருள்களும் தீங்கையே விளைவிக்கக்கூடியவை. இங்கு எல்லாவற்றுக்கும் மாற்று சக்தி கண்டிப்பாக உண்டு. காலநிலை மாற்றத்தைக் குறைத்து மனிதர்களும் விலங்குகளும் உயிரினங்களும் இந்தப் புவியில் வாழத் தொழில்நுட்ப பயன்பாட்டை மட்டுமே நம்பியிருக்கக் கூடாது. காலநிலை மாற்றம் பிரச்னையைக் கையாள்வதற்கு அதற்கான செயல்பாடுகளை முடுக்கிவிட வேண்டும். மேலும், எல்லாவற்றுக்கும் மாற்றாக அடிப்படை பொருளாதார மாற்றத்தை முன்னெடுக்க வேண்டும். வெறுமனே காட்டமான விவாதங்கள் காலநிலை மாற்றத்தைச் சரி செய்ய உதவாது.

இன்னும் இருக்கும் காலத்துக்கும் நம் பூமியை நாம்தான் காப்பாற்ற வேண்டும்.


டிரெண்டிங் @ விகடன்