Published:Updated:

ஒரே ஒரு ஊரிலே... மீன்பிடிக்க வரலை..!

சுட்டிகளுக்குக் கதை சொல்கிறார் - ரா.பார்த்திபன்ஒருங்கிணைப்பு: நா.கதிர்வேலன்படங்கள் : கே.ராஜசேகரன்கே.கணேசன், கே.ஆர்.ராஜமாணிக்கம் ஒவியம் : முத்து

ஒரே ஒரு ஊரிலே... மீன்பிடிக்க வரலை..!

சுட்டிகளுக்குக் கதை சொல்கிறார் - ரா.பார்த்திபன்ஒருங்கிணைப்பு: நா.கதிர்வேலன்படங்கள் : கே.ராஜசேகரன்கே.கணேசன், கே.ஆர்.ராஜமாணிக்கம் ஒவியம் : முத்து

Published:Updated:
 ##~##

இந்த இதழ் கதைக்காரர், கொஞ்சம் 'குண்டக்க மண்டக்க’ பார்ட்டி! சென்னை கே.கே.நகர் காமராஜர் சாலை அருகில் இருக்கும் டெம்பிள் வியூ குடியிருப்பு வளாகத்தில், சுட்டிகள் எல்லோரும் விஐபி அங்கிளுக்காகக் காத்திருந்தனர். ஜில்லென காரில் வந்து இறங்கினார் சார்.  

''ஹைய்யா பார்த்திபன் அங்கிள்!'' என்று ஆரவாரம் செய்தனர்  சுட்டிகள். ''குட்மார்னிங் குட்டீஸ்'' என்று குறும்பாக வந்த பார்த்திபன், ''கதைன்னா அவ்ளோ பிடிக்குமா சுட்டீஸ்?'' என்று கேட்டார். உடனே கோரஸாய், ''ஹைய்யோ... கதைன்னா அவ்ளோ இஷ்டம் அங்கிள்!'' என்று சொல்லவும், ''முதலில் கூல்டிரிங்ஸ்... அப்புறம் கதை.... டீலா நோ டீலா?'' என்று கேட்க, ''ஜூஸ்!'' என்று அந்த ஏரியாவே அதிரும் வகையில் ஆரவாரம் செய்தனர். பார்த்திபன் முகத்தில் டன் கணக்கில் சந்தோஷம். தன் உதவியாளரிடம் சொல்லி, ஸ்வீட்ஸ் மற்றும் ஜூஸை சுட்டிகளுக்காக வரவழைத்தார். ஜூஸைப் பருகியபடியே பார்த்திபனிடம் கேள்விகளைத் தொடுத்தார்கள் சுட்டிகள்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

''உங்ககிட்டே ரொம்ப நாளாவே கேட்கணும்னு ஒரு கேள்வி இருக்கு அங்கிள்... கேட்கலாமா?'' என்ற சௌமியாவுக்கு, ''கண்டிப்பா... கேளுங்கள்... தரப்படும், தட்டுங்கள்... திறக்கப்படும்!'' என்று பாட்டாகவே பதில் சொன்னார் பார்த்திபன்.

''குண்டக்க மண்டக்கனா என்ன அங்கிள் அர்த்தம்?'' என்று சௌமியா கேட்க, வெடித்துவந்த சிரிப்பை அடக்கிக்கொண்டே 'நாயகன்’ பட கமல் வாய்ஸில் ''தெரியலையேம்மா!'' என்றார் ராகமாக. ''எனக்கே அர்த்தம் தெரியாமத்தான் வடிவேலுக்கிட்டே கேட்டேன். 'இந்தா கேட்டுட்டு வர்றேன்’னு போனவருதான்...'' என்று சிரித்துக்கொண்டே சொல்ல, சுட்டிகளுக்கும் சிரிப்பு பொத்துக் கொண்டு வந்தது.

ஒரே ஒரு ஊரிலே... மீன்பிடிக்க வரலை..!

''அங்கிள்! நீங்க பெரிய ரைட்டராமே?'' என்று கேட்டான் ஒரு சுட்டி.

''நல்லாப் பார்த்துக்கங்க நானும் கவிஞன்தான். 'முதல்ல 'கிறுக்கல்கள்’னு ஒரு கவிதை புக் எழுதினேன். அப்புறமா 'ச்சும்மா...’னு ஒரு புக் எழுதினேன்.'' என்ற பார்த்திபனிடம், ''சும்மாச் சும்மா கிறுக்கிட்டு இருக்காம டோரா புஜ்ஜி, டின் டின்னு எங்களுக்கு யூஸ்ஃபுல்லா எழுதுங்க அங்கிள்! புரிஞ்சதா?''- அஜித் என்ற வாண்டு அதிரடியாய் சொல்ல, ''இதான்... இதுக்குப் பேருதான் போட்டு வாங்குறது'' என்று பார்த்திபன் சொன்னதும், எல்லோரும் சிரித்தார்கள்.

''சரி, கதையை ஆரம்பிக்கலாமா?'' என்று தொண்டையைச் செருமியபடி,  ''ஹாங்...! ஒரு ஊர்ல... இல்லே... இல்லே. ஒரு ஆறுல... இல்லே, ஒரு ஆத்தங்கரையில'' என சுவாரஸ்யமாகத்தான் கதையைத் தொடங்கினார் பார்த்திபன்.

ஒரே ஒரு ஊரிலே... மீன்பிடிக்க வரலை..!

''ஒரு அப்பா கரடி, ஒரு அம்மா கரடி, ஒரு பையன் கரடின்னு மூணு பேரு இருந்தாங்க. குட்டிக் கரடி மேல அம்மா கரடியும் அப்பா கரடியும் ரொம்பப் பாசம் வெச்சு இருந்தாங்க. ஆனா, சில விஷயத்துல மட்டும் கண்டிப்பா இருப்பாங்க. அப்பா கரடிதான் ஆத்துல மீன் பிடிச்சுக்கிட்டு வரும். மூணு பேரும் சாப்பிடுவாங்க'' என்றவர் சின்னதாய் ஒரு பிரேக்விட்டு,

''இப்ப நான் ஏன் அவங்க, இவங்கன்னு சொல்றேன் தெரியுமா? நான், சின்னக் குழந்தைகளைக்கூட வாங்க போங்கன்னுதான் மரியாதையாக் கூப்பிடுவேன். ஏன்னா, அப்போதான் அவங்க பெரியவங்ககிட்டே மரியாதையாப் பழகுவாங்க'' என்றபடி தொடர்ந்தார்...

ஒரே ஒரு ஊரிலே... மீன்பிடிக்க வரலை..!

''ஒரு நாள், அப்பா கரடி, குட்டிக் கரடிக்கிட்டே சொல்லிச்சு, 'நீ கொஞ்சம் பெரியவனா ஆயிட்டே. ஒவ்வொரு விஷயமாத் தெரிஞ்சுக்கணும். வா, உனக்கு மீன் பிடிக்கக் கத்துத்தர்றேன்னு சொல்லி, ஆத்தங்கரைக்கு கூட்டிட்டுப் போச்சு. ஆத்துல தூண்டிலை எப்படிப் போடணும்னு சொல்லிக்கொடுத்துச்சு. ஆனா, குட்டிக் கரடிக்கு தூண்டிலைச் சரியாப் போடத் தெரியலை. பிடிச்ச மீனையும் தப்பிக்க விட்டுருச்சு. அதைப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்த ஒரு தவளை, குட்டிக் கரடியைக் கேலி செஞ்சது. உடனே குட்டிக் கரடிக்கு அழுகையா வந்துச்சு. 'அப்பா, எனக்கு சரியாத் தூண்டில் போடத் தெரியலை. தப்புத் தப்பா வருது. நான் வீட்டுக்குப் போறேன்’னு சொல்லி, தூண்டிலைத் தூக்கிப் போட்டுட்டுப் போயிருச்சு.'' என்றதும், ''அய்யோ பாவம்'' என்றாள் அபிராமி.

''சரி, இன்னிக்கு சரியா வரலேன்னு விட்டுடாதே. நாளைக்கு வரலாம்''னு சொல்லி அப்பா கரடி, குட்டிக் கரடியைக் கூட்டிக்கிட்டு வந்துருச்சு. நீயா இருந்தா என்ன செய்து இருப்பே?'' என்று லோகேஷைக் கேட்டார் பார்த்திபன். ''நானா அங்கிள்... ஹார்ட் வொர்க் நெவர் ஃபெயில்ஸ் அங்கிள்... முடிஞ்ச வரை நல்லா முயற்சி பண்ணுவேன், முடியாட்டா, இந்தப் பழம் புளிக்கும்னு போய்டுவேன்'' என்றான் படு சமர்த்தாய்.

''வெரிகுட்! இப்ப நம்ம கதைக்குப் போகலாம்'' என்றவர் கதைக்குத் தாவினார். ''அதுக்குள்ளே, ஆத்தங்கரைல இருந்த தவளை, அந்தப் பகுதியில் இருந்த குரங்கு, முயல் எல்லாத்துகிட்டேயும் போய் நடந்ததைச் சொல்லிருச்சு'' என்றார்.

''சரியான போட்டுக் குடுக்குற தவளையா இருக்கே...'' என்றாள் முத்துலக்ஷ்மி.

ஒரே ஒரு ஊரிலே... மீன்பிடிக்க வரலை..!

''வீட்டுக்குப் போய் சாப்பிட்டு முடிச்சதும், குட்டிக் கரடி விளையாடுறதுக்காக வெளியே வந்துச்சு. அப்போ, அங்கே இருந்த குரங்கு, முயல் எல்லாம், 'மீனைக் கோட்டைவிட்ட ராஜா வர்றார்... தூண்டில் போடத் தெரியாத சூரர் வர்றார்... பராக் பராக் பராக்’னு கேலி பண்ணி விளையாடுச்சுங்க.

குட்டிக் கரடி கோபத்துடன் வீட்டுக்கு வந்திருச்சு. மறுநாள், அப்பா கரடி மீன் பிடிக்கக் கூப்பிட்டப்போ, வர மாட்டேன்னு சொல்லி அழுதது. 'சோம்பேறிகள் அப்படித்தான். தானும் எதையும் செய்ய மாட்டார்கள். செய்றவங்களையும் கிண்டல் செய்வார்கள். ஒரு விஷயத்தைச் செய்யும்போது, தப்பாச்சுன்னா தப்பு இல்லே. தப்பாகிடுச்சுனு முயற்சியை கை விட்றக் கூடாது... இன்னொரு தடவை முயற்சி பண்ணு’னு சொன்னது.

மீண்டும் அப்பா கரடியோடு, குட்டிக் கரடி ஆத்தங்கரைக்குப் போச்சு. தூண்டிலைப் போட்டுச்சு. வாவ்! இந்த முறை ஒரு பெரிய்ய்ய மீன் கிடைச்சுது. குட்டிக் கரடி சந்தோஷத்தில் துள்ளிக் குதிச்சுது... கடவுள் நம் மனோதிடத்தைச் சோதிக்கத்தான் அப்படிப் பிரச்னைகளை கொடுக்கிறார்னு எல்லாத்தையும் பாசிட்டிவா நினைச்சு தொடர்ந்து முயற்சி செஞ்சா, எல்லாரும் வெற்றி பெறலாம்'' என்றார் அழுத்தமாய்.

பிறகு, ''நான் நிறையப் படங்கள் எடுத்து இருக்கேன். அதில் எனக்குக் கிடைச்ச வெற்றிகளைவிட தோல்விகள் அதிகம். ஆனா, அதுக்காக நான் சோர்ந்துபோயிடலை. இதுபோல நீங்களும், தோல்வி வந்தா துவண்டுபோகாமே, வெற்றிக்கான அடுத்த முயற்சியில இறங்கணும். அதை எடுத்துச் சொல்றதுதான் இந்தக் கதை'' என்றார் பார்த்திபன்.

''சூப்பர் அங்கிள்!'' என்றார்கள் சுட்டிகள்.

''சரி, இன்னொரு கதை சொல்லட்டுமா?'' என்று கேட்க, ''ப்ளீஸ்... ப்ளீஸ் அங்கிள்!'' என்றனர் அதே கோரஸாய். கிட்டத்தட்ட விகடகவி ரேஞ்சுக்கு பல குரல் மன்னராய் தன் குரல்களை மிமிக்ரி செய்து ரணகளமாய் 'காட்டுக் கதை’ சொன்னார் பார்த்தி அங்கிள்.

''ஒரு காட்டுல ஒரு பெரிய குரங்கு இருந்துச்சு. அது, எல்லாக் குரங்குகளையும் தூங்கும்போது முத்தம் குடுத்துட்டு வந்துரும். கோபப்பட்ட குரங்குகள் எல்லாம் சேர்ந்து, காட்டுக்கே ராணியா இருந்த சிங்கத்துக்கிட்டே போய் கம்ப்ளெய்ன்ட் பண்ணிச்சுங்க. 'அப்புடியா? வரட்டும் நான் பார்த்துக்கிறே’னு சொல்லுச்சு சிங்க ராணி. அந்தக் குரங்கு வரும், வரும்னு பார்த்துக்கிட்டே இருந்துச்சு. மூணு நாளா தூங்கவே இல்லை. சிங்க ராணி தூங்கின நேரம் பார்த்து அந்தக் குரங்கு வந்து முத்தம் குடுத்துருச்சு. கண்ணு முழிச்ச சிங்க ராணி வெக்கமும் கோபமுமாகக் குரங்கைத் துரத்திக்கிட்டுப் போச்சு. ஒரு இடத்துல ஷூட்டிங் எடுத்துக்கிட்டு இருந்தாங்க. குரங்கு அங்கே இருந்த டைரக்டரோட இருக்கையில் உட்கார்ந்துக்கிச்சு. பக்கத்துல இருந்த நியூஸ் பேப்பரை எடுத்து, படிக்கிற மாதிரி முகத்தை மறைச்சுக்கிருச்சு. 'இங்கே ஒரு குரங்கு வந்துச்சா?’னு சிங்கம் கேட்டுச்சு. மிமிக்ரி பண்ணத்தெரிஞ்ச அந்தக் குரங்கு, 'சிங்க ராணியின் கன்னத்துல முத்தம் கொடுத்துட்டு ஓடிப்போச்சே அந்தக் குரங்கா?’ என்று குரலை மாத்திக் கேட்டது. அதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியான சிங்க ராணி, 'என்ன ஃபாஸ்ட்டு! அதுக்குள்ள பேப்பர்ல நியூஸ் போட்டுட்டாங்களா?’னு கேட்டு, வெட்கத்தோட திரும்பிக் காட்டுக்குள்ளே ஓடிப்போயிருச்சு'' என்று முடித்தார். சுட்டிகள் எல்லோருக்கும் சிரிப்பை அடக்க வெகு நேரம் பிடித்தது.

''ஏன் இந்தக் கதையைச் சொன்னேன்னா... எங்க தாத்தா காலத்தில், உங்க அப்பா காலத்தில் இருந்ததைவிட, உங்க காலத்தில் கம்யூனிகேஷன் ரொம்ப வளர்ந்திருச்சு. இப்போ 2ஜி போய் 3ஜில இருக்கோம். நாளைக்கு 4ஜி வரப்போவுது. உங்க காலத்துல 5ஜி, 6ஜி-லாம் பார்த்திருவீங்க. எப்பவும் நல்ல மனிதனா வாழ்றதுதான் எல்லா 'ஜி’க்கும் நல்லது. புரிஞ்சதா சுட்டீஸ்?'' என்று பார்த்திபன் கேட்க, ''ஓ.கே ஜி... நல்லா புரிஞ்சது ஜி!'' என்று கலாய்த்தான் சுட்டி அஜீத். ''டைமிங் காமெடில என்னையே மிஞ்சிட்டீங்களே... சரி, இன்னொரு சந்தர்ப்பத்துல சந்திக்கலாம், இப்போ கிளம்புறேன்... பை! பை! சுட்டீஸ்!'' என்று விடைபெற எத்தனிக்க, மறுபடியும் மடக்கினார்கள் சுட்டிகள்.

''போகலாம் அங்கிள்... அதுக்கு முன்னாடி, ஆட்டோகிராஃப்பும் அப்புடியே உங்ககூட ஒரு ஃபோட்டோகிராஃபும் எடுத்துக்கிட்டா, எங்களோட கேரியர் கிராஃபுக்கு நல்லா இருக்கும்'' என்று பேசிவைத்து ஜாலி லாலி பாட, எல்லோருக்கும் பொறுமையாய் உச்சி முகர்ந்து, 'பிரியமுடன் பார்த்திபன்’ எனக் கையெழுத்து போட்டுக் கொடுத்து, வாசல் வரை வந்து வழியனுப்பி வைத்தார்.

''பை! பை! பார்த்தி அங்கிள்!''- தெரு முனையில் வேன் மறையும் வரை வேனில் இருந்து எட்டிப்பார்த்து பார்த்திபனை நெகிழ வைத்தனர் நம் சுட்டிகள்!

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism