சினிமா
Published:Updated:

ஆபிரேஷன் முழங்காலில்தான் முதுகெலும்பில் அல்ல!

டக்ளஸ்

##~##

கேப்டன் கபில்தேவ் சுயசரிதம் எழுதி இருக்கிறார்!

 ஆஸ்திரேலியாவில் மட்டுமே ரிலீஸாகி இருக்கும் இந்தப் புத்தகம் (அச்சானதும் அங்கேயே!) இன்னும் இந்திய மார்க்கெட்டுக்கு வரவில்லை. 104 பக்கங்கள் கொண்ட சின்ன புத்தகம். இதில் இன்னும் கொஞ்சம் விஷயங்களைச் சேர்த்து, இன்னும் கொஞ்சம் பக்கங்களை அதிகப்படுத்திய பிறகே, இந்தியாவில் வெளியிடப் போகிறாராம் கபில்.

'கடவுளின் கட்டளைப்படி... (By God's Decree) என்று புத்தகத்துக்குத் தலைப்புக் கொடுத்து இருக்கிறார் கபில். இந்தப் புத்த கத்தை எழுத கபிலுக்கு வலக்கரம் கொடுத்து இருப்பவர், இந்தியாவில் பிறந்து, வளர்ந்து ஆஸ்திரேலியாவுக்குக் குடியேறி இருக்கும் வினய் வர்மா.

ஆபிரேஷன் முழங்காலில்தான் முதுகெலும்பில் அல்ல!

அச்சுத் துறை அட்டகாசமாக முன்னேறி இருக்கும் இந்த நாளில், வண்ணப் படங்களே இல்லாமல் ஒரு கிரிக்கெட் புத்தகம் வெளி வந்திருப்பது ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது. ஆனால், புத்தகத்தில் அச்சாகி இருக்கும் கறுப்பு - வெள்ளைப் படங்கள் கொள்ளை அழகு. குறிப்பாக, சின்ன வயசில் எடுக்கப்பட்ட கபிலின் போட்டோவையும், (வாவ்! இப்போது தான் அவர் எப்படி மாறிவிட்டார்!) அவருடைய திருமணத்தின்போது எடுக்கப்பட்ட புகைப் படங்களையும் 'கபில் விசிறி’கள் கத்தரித்து ஆல்பத்தில் ஒட்டிவைப்பார்கள்!

புத்தகத்தில் இன்னோர் ஆச்சர்யம், கபிலின் எழுத்துகளில் அவருடைய மாறுபட்ட மறு பக்கத்தைப் பார்க்க முடிகிறது. இந்து மதத்தின் அருமை பெருமைகளைச் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்போது எல்லாம் உள்ளே நுழைத்து இருக்கிறார். 'ஹரே ராமா’ இயக்கத்தைக் கடுமையாக விமரிசனம் செய்திருக்கிறார் (இயக்கம் ஆட்சேபித்து இருக்கிறது!). நிறைய இடங்களில் வேதாந்தக் கருத்துகளை அள்ளித் தெளித்து இருக்கிறார்!

இனி... புத்தகத்துக்குள் நுழைவோம்!

''என்னுடைய 13-வது வயதில்தான் நான் மேட்சில் விளையாடத் தொடங்கினேன். அது ஒரு விபத்துதான். சண்டிகர் இரண்டு 'செக்டார்’களாகப் பிரிக்கப்பட்டு இருந்தது. ஒவ்வொரு ஞாயிறு அன்றும் மேட்ச் நடக்கும். நான் வேடிக்கை பார்க்கப் போவேன். ஒரு குறிப்பிட்ட ஞாயிறு அன்று நடந்த மேட்சில் 'செக்டார்-16’ வரவில்லை. என்னை இழுத்துக்கொண்டார்கள்...'' என்று ஒரு கிரிக்கெட் ஆட்டக்காரராகத் தான் அரங்கேறியதைச் சின்னதாக விவரிக்கிறார் கபில்.

''டி.பி. ஆஸாத்துக்குக் குள்ளமான, பருமனான உருவம். வெயிலில் நின்றே கறுத்துவிட்ட உடல். எல்லாமே அவருக்கு நேரப்படி நடக்க வேண்டும். ஒரு நாள் ஐந்து நிமிடங்கள் தாமதமாக வந்துவிட்டேன் என்பதற்காக ஒரு வாரம் பிராக்டீஸில் இருந்து என்னை நீக்கிவைத்துவிட்டார்'' என்று தன் குருநாதரைப் பற்றி எழுதுகிறார் கபில்.

பில்தேவுக்கு 17 வயது இருக்கும்போது, பம்பாயில் ஹெமு அதிகாரி நடத்திய ஒரு பயிற்சி முகாமுக்கு அழைக்கப்பட்டார். அந்தச் சமயத்தில் முகாமின் மற்ற விவரங்களைக் கவனித்துக்ªகாண்டவர் தாராபூர்.

ஆபிரேஷன் முழங்காலில்தான் முதுகெலும்பில் அல்ல!

தாராபூர்தான் என்னுடைய இன்றைய வளர்ச்சிக்குப் பெருமளவு பொறுப்பு'' என்கிறார் கபில்.

''கடும் வெயிலில் தொடர்ந்து மூன்று மணி நேரத்துக்குப் பயிற்சி நடக்கும். குடிக்கத் தண்ணீர் இருக்காது. இடையில் ஓய்வும் கிடையாது. முதல் நாள் பயிற்சி முடிந்து பகல் உணவுக்கு உட்கார்ந்தோம். இரண்டு சப்பாத்திகளும் கொஞ்சம் காய்கறிகளும் பரிமாறினார்கள். எனக்கு வெறுப்பும் கோபமும் ஏற்பட, சாப்பிட மறுத்தேன். நான் வடக்கில் இருந்து வருகிறேன்... கடுமையாக உழைக்கிறேன்... வேகமாகப் பந்து வீசுகிறேன்... பயிற்சி முடிந்ததும் எனக்குப் பயங்கரப் பசி ஏற்படுகிறது. அது மாதிரி நேரத்தில் ஒரு குதிரையையே என்னால் சாப்பிட முடியும். அவர்களோ இரண்டு சப்பாத்திகள் தருகிறார் கள்!

''தாராபூர் என்னிடம் சீறிக்கொண்டு வந்தார். 'நாங்கள் தரும் சாப்பாடு உனக்குப் பிடிக்க வில்லையா?’ என்று கேட்டார்.

'இல்லை சார்... நான் வேகமாகப் பந்து வீசுபவன். எனக்கு நிறையச் சாப்பாடு வேண்டும்’ என்றேன்.

தாராபூர் ஏளனமாகச் சிரித்துவிட்டு, கிண்ட லாகச் சொன்னார். 'இந்தியாவில்... ஃபாஸ்ட் பௌலர்களே கிடையாது!’

பொங்கி வந்த கண்ணீரை நான் அடக்கிக்கொண்டேன். இந்தியா இதுவரை கண்டிராத அளவுக்கு வேகப் பந்துவீச்சாளராகத் திகழ வேண்டும் என்று உறுதிகொண்டேன். நன்றி தாராபூர். அன்று எனக்கு நீங்கள் மிகப் பெரிய சேவை செய்தீர்கள்!''

1982-ம் வருடம், மே மாதம் 6-ம் தேதி நடை பெற்ற தனது திருமணத்தைப் பற்றி விரிவாக எழுதியிருக்கிறார் கபில்.

''என் திருமணம் நிச்சயமான சமயத்தில் கல்யாணம் குறித்து ஒருவித எதிர்பார்ப்பு என்னிடம் இருந்தது. அதே சமயம் என்னுடைய சுதந்திரம் பறிபோய்விடுமோ என்கிற கோபம் கலந்த பயமும் ஏற்பட்டது. எனக்கு மனைவியாக வரப்போகும் ரோமிக்கு நான் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை என்னால் ஒழுங்காகச் செய்ய முடியுமா? எனக்கு என்று ஒரு ப்ரைவஸி... தனி இடம் உண்டு; நான் சாவி கொடுத்தால் ஒழிய யாருமே அதில் நுழைய முடியாது என நினைத்தேன். இப்போது நினைத்தால் சிரிப்பு வருகிறது.''

ங்கிலாந்து அணி இந்தியா வந்தபோது, கேப்டன் பதவி மறுபடியும் கவாஸ்கருக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. அமெரிக்காவில் கபில்தேவ் முழங் காலில் ஆபரேஷன் செய்துகொண்டு திரும்பியிருந்தபோது நடந்தது அது. பம்பாயில் முதல் டெஸ்ட்...

''தீர்ந்துபோன கேஸாகத்தான் அந்த டெஸ்ட்டில் நான் கருதப் பட்டேன். பத்திரிகைக்காரர்கள் எனக்காகத் துக்கம் அனுஷ்டித்தார்கள். ஒரு விஷயத்தை அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள். எனக்கு ஆபரேஷன் நடந்தது முழங்காலில்தானே தவிர, முதுகு எலும்பில் அல்ல!

ஆபிரேஷன் முழங்காலில்தான் முதுகெலும்பில் அல்ல!

கேப்டன் பதவியை நான் இழந்துவிட்டேன். ஆனால், அதை எப்படியும் திரும்பப் பெறுவது என்று தீர்மானித்து இருந்தேன். ஆனால், அந்தப் பதவியை நான் இழந்தது, கிரிக்கெட் அரங்கில் இருந்து என்னை ஒரேயடியாக விரட்டியடிக்கும் மாஸ்டர் பிளானின் முதல் பாகம் என்பதை நான் அறிந்திருக்க வில்லை.''

அடுத்து நடைபெற்ற டெல்லி டெஸ்ட்டில்தான் அந்தப் 'புகழ்பெற்ற’ சம்பவம் நடந்தது... கபில் எழுதுகிறார்:

''அந்த டெஸ்ட்டின் இரண்டாவது இன்னிங் ஸில்தான் நான் மாபெரும் 'குற்றம்’ புரிந்தேன். இந்திய அணி ஆட்டம் கண்டுகொண்டு இருந்த நேரத்தில்தான் நான் பேட் செய்ய வந்தேன். ஒரு சிக்ஸர் அடித்தேன். அடுத்த பந்தையும் அதே மாதிரி அடிக்க முயன்றபோது, அவுட் ஆகிவிட்டேன். இதுவே அந்த டெஸ்ட்டில் இந்தியா தோற்றதற்கு முக்கியக் காரணமாகச் சொல்லப்பட்டது. ஒரு வேளை, பந்தை நான் விண்வெளியில் அடித்து, அதன் காரணமாக மேட்ச் ரத்தாக வேண்டும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தார்களோ என்னவோ? விளைவு, கல்கத்தா டெஸ்ட்டில் இருந்து நான் நீக்கப்பட்டேன். 'டிசிப்ளினரி நடவடிக்கை’ என்று தேர்வுக் குழு வினர் அதற்குச் சுருக்கமாகக் காரணம் சொல்லி விட்டார்கள். முழங்கால் ஆபரேஷனுக்குப் பிறகு விளையாட வருவதற்கே டிசிப்ளின் தேவை என்பதை அவர்கள் அறிந்து இருக்கவில்லை. Bureaucrats In Padded Chairs Only Know The Pain Of Piles. அவர்களுக்கு ஒரு பலி கடா தேவைப்பட்டது. என்னைப் பயன்படுத்திக்கொண்டார்கள்.''

முழுப் புத்தகத்திலும் இந்த ஓர் இடத்தில்தான் கபில் சற்றுக் கடுமையான வார்த்தைகளைப் பிரயோகித்து இருக்கிறார். அந்த அளவுக்கு அந்தச் சம்பவம் அவரைப் புண்படுத்தியிருக்கிறது!

கவாஸ்கருடன் கபிலுக்கு இருப்பதாகச் சொல்லப்படும் கருத்து வேற்றுமையைப் பற்றிக் கூட, பதற்றப்படாமல்தான் எழுதியிருக்கிறார்.

''இயற்கையாகவே எனக்குக் கூச்ச சுபாவம்... தனிப்பட்ட முறையில் பல விஷயங்களைப் பற்றி எனக்குத் தீர்மானமான எண்ணங்கள் உண்டு. ஆனால், அவற்றைப் பற்றி நான் விவாதிப்பது இல்லை. கவாஸ்கரும் நானும் நிறைய விஷயங்களில் மாறுபட்டு இருக்கிறோம். ஆனால், தனிமையிலோ அல்லது பொது இடத் திலோ நாங்கள் சண்டை போட்டுக்கொண்டது கிடையாது. நாங்கள் இருவரும் வெவ்வேறு சூழ் நிலைகளில் வளர்ந்தவர்கள். அவர் சாதனை விவாதத்துக்கு அப்பாற்பட்டது. இந்தியாவின் 'மிஸ்டர் கிரிக்கெட்’ அவர். நமது பிராட்மென் அவர்!''