Election bannerElection banner
Published:Updated:

என் ஊர்!

ஒவ்வொரு வீடும் ஒரு கேரக்டர்!

##~##

''கோடம்பாக்கம் நெடுஞ்சாலை பிரபாகர் மருத்துவமனையில் நான் பிறந்தேன். அந்த மருத்துவமனை இன்று காம்ப்ளக்ஸ் ஆகி விட்டது. நான் பிறந்த மருத்துவமனை என் கண்முன்னே அழிக்கப்பட்டது வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது!''-தான் பிறந்து, வளர்ந்த கோடம்பாக்கத்தின் கதை சொல்கிறார் பேராசிரியர், பாடலாசிரியர் மதன் கார்க்கி.

 'நான் பிறந்தபோது யுனைட்டெட் இந்தியா காலனி சர்க்குலர் சாலை வீட்டில் குடியிருந்தோம். வீட்டின் அருகிலேயே அண்ணா பூங்கா. அங்கு அமர்ந்துதான் அப்பா (கவிஞர் வைரமுத்து) பாட்டு எழுதுவார். மரம், செடி, கொடிகளால் நிறைந்து இருக்கும் அந்தப் பூங்காவில், அப்போது அமர்வதற்கு பெஞ்ச்கூடக்

என் ஊர்!

கிடையாது.

அந்தப் பூங்கா இன்றும் உள்ளது. ஆனால், மரங்கள் குறைந்துவிட்டன. குழந்தைகள் விளையாட ஊஞ்சல், சறுக்குமரம் அமைத்து உள்ளனர். நடந்து செல்லும் இடங்களில் டைல்ஸ் பதித்து பார்க்கவே அழகாக உள்ளது. ஆனால், மரங்கள் குறைவாக இருப்பதால் பறவைகளின் சத்தமும் குறைந்துவிட்டது. வீட்டுக்கு எதிரில் இருந்த லயோலா மெட்ரிக்குலேஷன் பள்ளியில் எல்.கே.ஜி. முதல் ப்ளஸ் டூ வரை படித்தேன். வீட்டுக்கு எதிரிலேயே இருந்தாலும் மதிய உணவுக்கு வீட்டுக்குப் போக முடியாது. அந்த அளவுக்கு ஸ்ட்ரிக்ட்.

எனக்கு நான்கு வயதாக இருக்கும்போது டிரஸ்ட்புரத்துக்கு இடம் மாறினோம். எண் 22, 4-வது குறுக்குத் தெரு - இதுதான் எங்கள் டிரஸ்ட்புர வீட்டு முகவரி. அம்மா, அப்பா, தம்பி எல்லோரும் இப்போதும் அங்குதான் வசிக்கிறார்கள்.

நாங்கள் குடியேறியபோது எங்கள் வீடுதான் அந்த ஏரியாவிலேயே மிகப் பெரியது. மாடியில் நின்று பார்த்தால் ஏரியா முழுக்கத் தெரியும். அந்த ஒவ்வொரு வீடும் ஒவ்வொரு கேரக்டராகத் தோன்றும். ஆனால், இன்று எல்லா வீடுகளும் பெரிய அபார்ட்மென்ட் டுகள் ஆகிவிட்டன. அப்போது டிரஸ்ட் புரத்தில் நிறைய பெட்டிக் கடைகள் இருக்கும். சர்க்கரை, மெழுகு வத்தி என ஏதாவது வாங்கி வரச்சொல்லி அம்மா அனுப்புவார்.  எனக்கும் அந்தக் கடைக்காரர்களுக்கும் இடையில் ஒரு ஒட்டு தல் இருக்கும். இன்று சூப்பர் மார்க்கெட்டுகளின் வருகைக்குப் பின்னர் பெட்டிக் கடைகளை நினைத்து மட்டும்தான் பார்க்க முடிகிறது.

என் ஊர்!

இப்போது இருப்பதுபோல டிரஸ்ட்புரத்தில் அன்று மரங்கள் இல்லை. வீட்டின் முன் நான், அப்பா, அம்மா, தம்பி என ஆளுக்கு ஒன்று என அன்று நட்டு பராமரித்த செடிகள்தான் இன்று மிகப் பெரிய மரங்களாக வளர்ந்து நிழல் தருகின்றன. நாங்கள் மட்டுமல்ல; எங்கள் தெரு மரங்கள் அனைத்துமே அங்கு வாழ்ந்த, வாழும் மக்களால் வளர்க்கப்பட்டவை.  

என் ஊர்!

எங்கள் வீட்டுக்கு அருகில் உள்ள மைதானம்தான் ஏரியாவில் பெரிது. எப்போதும் ஹவுஸ்ஃபுல். பேட்மின்டன், கிரிக்கெட்தான் என் ஃபேவரைட். நிறையப் பேர் தனித்தனி குழுவாகப் பிரிந்து கிரிக்கெட் விளையாடுவார்கள். யார் அடித்த பந்து எங்கு செல்கிறது எனத் தெரியாமல் பயங்கர கலாட்டாவாக இருக்கும். அந்தக் கலாட்டா இன்றும் தொடர்கிறது.

கோடம்பாக்கம் என்றாலே லிபர்டி தியேட்டர்தான் ஸ்பெஷல். அப்பா, அம்மாவோடு  அங்கு பல படங்கள் பார்த்து இருக்கிறேன். அந்தத் தியேட்டரையும் சில மாதங்களுக்கு முன் இடித்துவிட்டனர். இப்படி நாம் பார்த்துப் பழகிய இடங்கள் எல்லாம் காலத்தின் கட்டாயத்தால் காணாமல் போவதைப் பார்க்கும்போது மனம் கனக்கிறது!''

- சி.காவேரி மாணிக்கம், படங்கள்: ச.இரா.ஸ்ரீதர்

Election bannerElection banner
அடுத்த கட்டுரைக்கு