Published:Updated:

வின்னிங் இன்னிங்ஸ் - 5

வின்னிங் இன்னிங்ஸ் - 5
பிரீமியம் ஸ்டோரி
News
வின்னிங் இன்னிங்ஸ் - 5

தடங்கல்கள்தாம் நம்மை முன்னேற்றும்!பாசிட்டிவ் பகுதிபரிசல் கிருஷ்ணா, படங்கள்: க.பாலாஜி

Goodwill is the one and only asset that competition cannot undersell or destroy. ​

- Marshall Field

புதுசா யோசி

தைச் செய்தாலும், அதில் நாம் என்ன வித்தியாசம் ​காண்பிக்கிறோம் என்பதில்தான் வெற்றியின் ரகசியம் அடங்கியிருக்கிறது.

 அன்று, மூன்று சக்கர சைக்கிளில், 2400 ரூபாய்க்கு ஒரு பேரல் கெமிக்கல் டெலிவரி செய்து வியாபாரத்தைத் தொடங்கிய பொன்னுசாமியின் பயணம், இன்றைக்கு, கப்பலில் 15 நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யுமளவு முன்னேற்றமடைந்திருக்கிறது. காரணம்,   வித்தியாசமாய்ச் சிந்திக்கும் அவரது குணம்.

நாமக்கல் மாவட்டம் புதூரில் விவசாயக் குடும்பத்தில் ஐந்து சகோதரர்களில் கடைக்குட்டியாகப் பிறந்தவர் பொன்னுசாமி. பள்ளிப்படிப்பை முடிக்கும்வரை காலுக்குச் செருப்புகூடப் போட்டதில்லை. புதூரிலிருந்து தினமும் 11 கி.மீ சைக்கிளில் ஈரோடு சென்று பி.யு.சி படித்தார். அப்படிப் போகும்போது தோட்டத்தில் விளைகிற காய்கறிகளை ஈரோட்டு மார்க்கெட்டில் விற்பனைக்குக் கொடுத்துவிட்டுப் பள்ளிக்குச் செல்வார். பள்ளியிலேயேதான் குளியல். பக்கத்து ஹோட்டலில் சாப்பாடு. 

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
வின்னிங் இன்னிங்ஸ் - 5

அந்தச் சமயத்தில் குடும்பத்தைச் சுமந்து கொண்டிருந்த தந்தை தவறிவிட்டார். ஐவரையும் படிக்க வைக்க முடியாத குடும்பச் சூழல். ஐவரில் `பொன்னுசாமி மட்டும் கல்லூரி போகட்டும்’ என்று முடிவாகிறது. கோவை பி.எஸ்.ஜி கல்லூரியில் வேதியியல் பட்டப்படிப்பை முடித்தார்.

வேலைதேடி 1974-ம் ஆண்டு சென்னைக்குக் கிளம்புகிறார். ஒருமாதப் போராட்டம்.  குங்குமப் பொட்டு தயாரிக்கும் மிகச்சிறிய நிறுவனத்தில் மாதம் 150 ரூபாய் சம்பளத்துக்கு வேலை கிடைத்தது. இயல்பிலேயே கூச்ச சுபாவம் உள்ள பொன்னுசாமிக்கு, முழுக்க பெண்கள் பணிபுரிந்துகொண்டிருந்த சூழல் அந்நியமாக இருந்தது. சில மாதங்களிலேயே அந்த வேலையை விட்டுவிட்டு, அடையாற்றில் ஒரு நிறுவனத்தில் மாதம் 250 ரூபாய்க்கு வேலையில் சேர்ந்தார். அங்கும் சரிவரவில்லை. போதும் சென்னை என ஊர் திரும்புகிறார்.  உறவினர்களெல்லாம் “சென்னைல பொழைக்க முடியாதவன், வேற எங்க போவ?” என்று திட்டி மறுநாளே ரயிலேற்றி விட... மீண்டும் சென்னை.

ஒரு கெமிக்கல் கம்பெனியில் வேலை கிடைக்கிறது. அப்போது அமைந்தகரையில், இவர் தங்கியிருந்த அறைக்கு நான்கு அறைகள் தள்ளி, ஃபிலிம் இன்ஸ்டிட்யூட்டில் படித்துக்கொண்டிருந்த இளைஞரோடு அடிக்கடி பேசுவதுண்டு. ஒருமுறை “நான் நடிச்ச முதல் படம் ரிலீஸ் ஆகியிருக்கு. எனக்கு ஃப்ரீ டிக்கெட்லாம் கெடைக்காது. அதனால குடுக்க முடியல. பார்த்துட்டு எப்படி இருக்குனு சொல்லுங்க” என்ற அந்த இளைஞர்... ரஜினிகாந்த். 

``அந்தக் கட்டடத்தில் தங்கியிருந்த பலரும் ஃபிலிம் இன்ஸ்டிட்யூட்டில் படித்துக்கொண்டிருந்தவர்கள். பளபளவென்றிருக்கும் அவர்களிடமிருந்து எப்போதும் வித்தியாசப்பட்டுத் தெரிந்தவர் ரஜினி. நடப்பதில், படியேறுவதில்கூடத் தனக்கென ஒரு ஸ்டைலை வைத்திருப்பார். எப்போதும் தன்னை மற்றவர்களிடமிருந்து வித்தியாசப்படுத்திக்கொண்டே இருந்த ரஜினியின் வெற்றியிலும் பிசினஸ் ரகசியம் உண்டு’’ என்கிறார் பொன்னுசாமி.

1980-ல் திருமணம் செய்து கொண்டபோது மாதச் சம்பளம்  650 ரூபாய். வீட்டு வாடகை உட்பட குடும்பச் சுமைகள் அதிகமாகின்றன. ஒரு வருடத்துக்குப் பிறகு, மகன் பிறந்தபோது     தொழில் தொடங்கும் எண்ணம் துளிர்விடுகிறது.

ஆனால் பணம்? சேமிப்பும் பெரிதாக ஏதுமில்லை. கம்பெனியில்,  குடும்பச் செலவுகளுக்கு முன்பணமாக வாங்கியவகையில் 5000 ரூபாய்  கடன் இருந்தது. குழப்பம்!

ஆனால் `திரும்பவும் இந்தத் துணிச்சல் தனக்கு வருமா என்று தெரியாது... Now or never!’ என்று துணிந்து முடிவெடுத்து வேலையை விட்டுவிடத் தீர்மானிக்கிறார்.

ஊரிலேயே தெரிந்தவர்கள், உறவினர்கள் என்று பலரிடமும் பிராமிஸரி நோட்டுகளில் கையொப்பமிட்டு 1000, 2000 என்று மொத்தமாக 36,500 ரூபாய் கடனாகத் திரட்டுகிறார். பெரம்பூரில் ஒரு ஸ்க்ராப் டீலர் இருந்த இடத்தில் ஒரு சின்ன ஆஸ்பெஸ்டாஸ் ஷீட் போட்ட இடத்தை வாடகைக்கு எடுக்கிறார்.

அப்படி 1981-ல் 165 சதுர அடியில், 165 ரூபாய் வாடகை இடத்தில் தொடங்கப்பட்ட ‘ப்யூர் கெமிக்கல்ஸ் கோ’ என்ற நிறுவனம்தான், இன்று ‘பொன் ப்யூர் கெமிக்கல்ஸ் க்ரூப்’ என ஆலமரமாக வளர்ந்து நிற்கிறது.
தொழிலில் போட்டியாளர் களிடமிருந்து தன்னை வேறு படுத்திக் காட்ட, பொன்னுசாமி  மேற்கொண்ட சின்னச்சின்ன நுணுக்கங்கள், ஒவ்வொரு தொழில் முனைவோரும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியவை. 

அப்போதெல்லாம் கெமிக்கல் டீலர்கள் யார், எங்கே உற்பத்தி என்றெல்லாம் தெரியாது. அவர்கள் சொல்லும் விலைதான். அதனால் டீலர்கள், நுகர்வோருக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பது குறைவு. ஆர்டர் கொடுத்தாலும் நுகர்வோர் தான் டீலரின் குடோனுக்குச் சென்று எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றெல்லாம் இருந்தது.

மாற்றி யோசித்தார் பொன்னுசாமி. “மற்றவர் களைவிடக் கொஞ்சம் விலை அதிகம். ஆனால், டெலிவரி என் பொறுப்பு”  என்று இறங்கி அடித்தார். சொன்ன நேரத்தில் டெலிவரி செய்தார். சொன்ன நேரத்தில் உற்பத்தியாளருக்கு அதற்குண்டான செக்கைக் கொடுத்தார். அப்படி அவர்கள் பணம் கேட்டு வரவில்லை என்றால், இவரே நேரில் போய்க் கொடுத்தார். முதல் மாசம் 21,000 ரூபாய்க்கு விற்பனை ஆகி, 3000 ரூபாய் லாபம் கிட்டியது. பைக் ஒன்றை வாங்கிக் கொண்டு அலைந்தார். ஆர்டர்கள் எடுத்தார். அடுத்தமாதம் இரட்டிப்பானது. முதல் வருட டர்ன் ஓவர் 12 லட்சம்.

அப்பொழுதே ஒரு ஆடிட் டரைப் போய்ப் பார்த்தார். அப்போது அந்த ஆடிட்டர் கேட்ட கேள்விதான், இன்றைக்கும் பொன்னுசாமி தொழில் தொடங்கவிருக்கும் பலரிடமும் கேட்கும் முதல் கேள்வி.

“எது உங்கள் இலக்கு? பணம் மட்டும் சம்பாதிக்கணுமா, இல்லை, ஒரு நல்ல நிறுவனத்தை உருவாக்க வேண்டுமா?” பொன்னுசாமிக்குக் குறுக்கு வழிகள்மீது நம்பிக்கை இருக்கவில்லை. முதல்வருடம் தொட்டே வரிகளை ஒழுங்காகச் செலுத்தி, எல்லாம் போக மீதிப்பணத்தில் தொழிலை மேம்படுத்தி வளர ஆரம்பித்தார்.

வெறும் பணம் சேர்க்கும் ஆவலில் தொழில் தொடங்குபவர்களுக்கும், ஓர் அமைப்பாகத் தன் நிறுவனம் வளர்வதைக்  காண விரும்புகிறவருக்குமான வித்தியாசம் அதுதான்.

முறைப்படி அனைத்தையும் செய்ததால் முழுக்க முழுக்க தன் தொழில் பற்றிய சிந்தனைகளில் கவனம் செலுத்த பொன்னுசாமிக்கு நேரமிருந்தது.

மூன்று வருடங்கள்.. தொழிலில் கொஞ்சம் முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும்போது ஒரு தடங்கல். சென்னையிலிருந்து ஈரோடு, திருப்பூர், மதுரை என்று கெமிக்கல்களை அனுப்புவதில் சிரமம் இருந்தது. 100 கிலோ கெமிக்கல்களுடன்  மற்ற பொருள்களை ஏற்றிச்செல்ல, லாரிக்காரர்கள் மறுத்து, ‘முழு லோடு என்றால் ஓகே’ என்கிறார்கள். 

வின்னிங் இன்னிங்ஸ் - 5

`தொழிலில் ஒரு தடங்கல் வருகிறதென்றால், அது நம்மை முன்னேற்றி விடத்தான் வரும்’ என்று பாசிட்டிவ் எண்ணத்தை விதைத்துக்கொண்டார். ஈரோடு, பள்ளிபாளையத்தில் டிப்போ ஆரம்பித்தார். சென்னை யிலிருந்து கொண்டு செல்லும் நேரமும் செலவும் மிச்சமாக, இன்னும் குறித்த நேரத்தில், முன்னைவிடக் குறைந்த விலையில் நுகர்வோர்களுக்கு கெமிக்கல் சென்று சேர்ந்தது. அதன்பிறகு குமாரபாளையம், திருப்பூர் என்று பல இடங்களில் டிப்போவும், அதற்கான அலுவலகங்களும் முளைத்தன.  இன்றைக்கு இந்தியா முழுவதும் 27 நகரங்களிலும், 4 வெளி நாடுகளிலும் பொன் ப்யூரின் கிளைகள் உள்ளன.

நிறுவனத்தின் நன்மதிப்புக்குப் பாடுபட்டால், அதுவே உற்பத்தியாளர் களையும், நுகர்வோரையும் தனக்கு நெருக்கமாக்கித் தரும் என்று திடமாக நம்பினார் பொன்னுசாமி. அதனால்தான் எந்த நிலையிலும்
உற்பத்தியாளர்களுக்குக்  குறித்த நேரத்தில்  பணம் கொடுப்பதையும், வாடிக்கையாளர்களுக்குக் குறித்த நேரத்தில் பொருள் கொடுப்பதையும் மாற்றவே இல்லை. 

2008-09 காலகட்டத்தில் கச்சா எண்ணெய் விலை வீழ்ச்சியின்போது கிட்டத்தட்ட 20 கோடி நஷ்டத்தைச் சந்திக்கிறது நிறுவனம். மாற்றி யோசித்து, ஒரே செக்டார் என்றில்லாமல்  ​ஃபார்மா, பெயின்ட், ஆட்டோ மொபைல், டெக்ஸ்டைல் என்று சப்ளையர்களை, ஒவ்வொரு செக்டாரிலும் குறிப்பிட்ட சதவிகிதம் என்று மாற்றுகிறார். ஒரே வருடத்தில் நஷ்டத்திலிருந்து மீள்கிறார்.

1987-லியே நம்பிக்கையான ஊழியர்களிடம் காசோலைக்குக் கையொப்பமிடும்  பொறுப்பை ஒப்படைக்கிறார். ஊழியர் களிடம் நம்பிக்கை வைத்துப் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்து கொடுத்தால், அடுத்தடுத்து முன்னேற்றங்களுக்கான சிந்தனைகளுக்கு நேரம் இருக்கும் என்பது பொன்னுசாமி பாலிசி.
 
12 லட்சம் டர்ன் ஓவரில் ஆரம்பித்த பயணம்,  2017-ல் 2,150 கோடி டர்ன் ஓவராக வளர்ச்சி கண்டது. 5000 ரூபாய் கடன், ஆங்கிலம் சரியாகப் பேசவராது, கூச்ச சுபாவம் என்றிருந்த பொன்னுசாமி இன்றைக்கு  இந்தியத் தொழில் கூட்டமைப்பின் தமிழ்நாடு மாநிலத்  தலைவர். எந்தக் குறையையும் பாசிட்டிவாக அணுகினால் எதையும் தாண்டி வெல்ல முடியும் என்பதற்கான உதாரணம் இவரது வெற்றி.

பொன்னுசாமியின் பிசினஸ்மொழிகள்

* நாம் இன்றைக்கு எந்த நிலையில் இருக்கிறோம் என்பதை​ யோசித்துக் கொண்டிருக்காமல், எந்த நிலையை எட்டவேண்டும் என்பதை நினைத்துத் திட்டமிடுங்கள்.

* பலர் சொல்லும் எதிர்மறைப் பேச்சுகளை விட்டு, உங்களின் மனம் சொல்லும் நேர்மறை எண்ணங்களுக்கு மட்டும் செவிகொடுங்கள். அது  உங்களை வெற்றியை நோக்கிச் செலுத்தும்.

* தொழில்சார்ந்து எந்த ஒரு நபரிடமும், பலவருட பந்தம் ஏற்படும் வண்ணம் செயல்படுங்கள். அதற்கான பலன் என்றைக்கிருந்தாலும் திரும்பக் கிட்டும்.