Published:Updated:

“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்

“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்

உடலுக்கும் தொழிலுக்கும் - 8

“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்

உடலுக்கும் தொழிலுக்கும் - 8

Published:Updated:
“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்
பிரீமியம் ஸ்டோரி
“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்

‘நலம்... நலமறிய ஆவல்’ என்று பல கிலோமீட்டர் தாண்டி அன்பைச் சுமந்துவரும் கடிதப் போக்குவரத்து குறைந்துவிட்டபோதிலும், தபால்காரர்களின் பணிச்சுமை குறையவில்லை. வெயில், மழை என எது வந்தாலும் தபால் சேவை முடங்குவதில்லை. திருநெல்வேலி மாவட்டம், ஆலங்குளம் தாலுகா, கீழப்பாவூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் கு.விஜயரத்தினம். பாவூர்சத்திரம் துணை தபால் நிலையத்தில் கிராமப்புற அஞ்சல் ஊழியராகப் பணியாற்றிவருகிறார். 1982-ம் ஆண்டு தபால்களை விநியோகிப்பதற்காகத் தொடங்கிய இவரது பயணம், 36 ஆண்டுகளைக் கடந்து இன்றும் தொடர்கிறது. 36 ஆண்டுகால அனுபவத்தையும் அதிலிருக்கும் இடர்ப்பாடுகளையும் நம்மிடம் பகிர்ந்துகொண்டார். 

“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்

“நான் அந்தக் காலத்து எஸ்.எஸ்.எல்.சி. எங்க ஏரியாவுல இருக்குற தபால்காரர், தபால் நிலையத்துல வேலை பார்க்குறவங்களோட எனக்கு நல்ல பழக்கம் இருந்தது. அதனால அங்கே வேலை பார்த்த தபால்காரர் லீவுல போகும்போது, நான் அந்த வேலையைச் செய்வேன். அப்படியே பகுதி நேர தபால்காரரா ஆகிட்டேன். வேலைக்குச் சேர்ந்தபோது எனக்குச் சம்பளம் 102 ரூபா 50 காசு. அந்தக் காலத்துல அவசரத் தந்தி நிறைய வரும். அதைக்கொண்டு சேர்த்தா 50 பைசா, ஒரு ரூபாய்னு கூலி கொடுப்பாங்க.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்



அப்போ தபால்கள் ரொம்ப குறைவாத்தான் வரும். ஒரு நாளைக்கு 12 அல்லது 15 தபால்கள்தான் வரும்.    12 மணிக்கெல்லாம் வேலையை முடிச்சிட்டு வீட்டுக்குப் போயிருவேன். மதியம் சாப்பிட்டு ஒரு மணி நேரம் ஓய்வெடுத்துட்டு, ரெண்டு மணிக்கு திரும்பவும் அலுவலகத்துக்குப் போயிடுவேன். இப்போ தபால் அதிகமாக வருது. முன்னாடியெல்லாம் கடிதங்கள், தபால் அட்டைகள்தான் நிறைய வரும். இப்போ பேங்க், எல்.ஐ.சி-னு காப்பீட்டு நிறுவனங்களோட பில், அறிக்கை, நீதிமன்றக் கடிதம், நிர்வாகரீதியான கடிதங்கள்தான் அதிகமா வருது. இப்போ நான் வேலை பார்க்குற துணை அலுவலகத்துக்குக் கீழே ஏழு கிளை அலுவலகங்கள் இருக்கு. துணை அலுவலகத்துக்கு ஒரு நாளைக்கு 12 முதல் 14 பைகள்வரை தபால்கள் வரும். காலையில 9 மணிக்கு அலுவலகத்துக்குப் போய், அந்தப் பைகளை ரெண்டு பேர் சேர்ந்து பிரிக்கணும். ஒவ்வொரு கிளை அலுவலகத்துக்கும் தனித்தனியாகக் கட்டுகளை அனுப்பணும். அதுக்கு அப்புறமா நான் கொடுக்கவேண்டிய கட்டுகளை எடுத்துகிட்டு அலுவலகத்துலருந்து கிளம்புறதுக்கு 10:30 மணி ஆகிடும். பொதுவா மாசத்துல முதல் தேதியில அதிகமான தபால்கள் வரும். நான் கொடுக்கவேண்டிய பகுதியில கிறிஸ்துவர்கள் அதிகம் இருக்கிறதால, மாதாந்திர கிறிஸ்துவப் புத்தகங்கள் நிறைய வரும். 

“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்

அலுவலகத்துலருந்து 52 கிலோமீட்டர் தூரத்துல இருக்குற சுமார் 20 கிராமங்களுக்கு தபால் கொடுக்கிறேன். முன்னாடியெல்லாம் 45 கி.மீ தூரம்வரைதான் போகவேண்டியிருக்கும். இப்போ விரிவாக்கப்பட்ட பகுதிகள் அதிகம் வந்துட்டதால தூரம் அதிகமாகிருச்சு. பல வருஷமா சைக்கிள்லதான் போய்ட்டு இருந்தேன். ஒரு கட்டத்துல மூட்டுவலி வந்ததால, சைக்கிள் மிதிக்க முடியலை. இப்போ கொஞ்சநாளா மொபெட்டுல போறேன். சொந்தக் காசுலதான் பெட்ரோல் போட்டுக்கணும். என் மனைவி, வீட்டுல பீடி சுத்துறாங்க. அந்தக் காசுலதான் பெட்ரோல் போட்டுக்குவேன். லைன்ல போகும்போது ஒவ்வொரு கிராமத்துலயும் குறிப்பிட்ட இடத்துல வண்டியை நிறுத்திட்டு நடந்துபோய் தபால்களைக் கொடுப்பேன்.

தபால்களை எல்லாம் கொடுத்துட்டு, மறுபடியும் அஞ்சு மணிக்கு அலுவலகத்துக்குப் போய் கணக்கு முடிக்கணும். பதிவுத் தபால்னா வாடிக்கையாளர்கிட்ட கையெழுத்து வாங்கி அலுவலகத்துல கொடுக்கணும். வீடு பூட்டியிருந்தா அவங்க நம்பர்ல பேசி விவரத்தைச் சொல்லணும். வாடிக்கையாளர்கள் வீட்டைக் காலி செஞ்சுட்டுப் போயிட்டாங்கன்னா அதற்கான ரிப்போர்ட்டைக் கொடுக்கணும். கொடுக்க முடியாத பதிவுத் தபால், மணி ஆர்டர் பணம், படிவம் எல்லாத்தையும் வந்து அலுவலகத்துல ஒப்படைக்கணும்.

தபால் கொடுக்கப் போகும்போது மதியம் சாப்பிட மாட்டேன். வேலையை முடிச்சிட்டு, கணக்கு ஒப்படைச்சிட்டு 4 மணிக்கு மேலதான் மதியச் சாப்பாடு. அதுவரைக்கும் டீதான் வயித்தை நிரப்பும். அப்படியே பழகியாச்சு. கிராமத்துல ஒரு டீ அஞ்சு ரூபாய்தான். அதனால அடிக்கடி குடிப்பேன். தபால் கொடுக்கப் போகும்போது எப்படியும் ஒம்போது டீ ஓடிரும். பெரும்பாலும் உச்சி வெயில்லதான் தபால் கொடுக்கப் போவேன். அது பெரிய விஷயமா தெரியாது. சிரமமா இருந்தாலும், அதைப் பொருட்படுத்த மாட்டேன். ஆனா, மழைதான் எனக்குப் பெரிய பிரச்னை. மழை பெஞ்சு வெறிச்ச பிறகு தபால் கொடுக்கப் போனாலும் கதவு, ஜன்னல் எல்லாம் ஈரமா இருக்கும். தபாலை கதவு வழியா போட்டுட்டும் வர முடியாது.

ஒரு நாள் காலையில தொடங்கின மழை 12:30 மணிவாக்குலதான் விட்டுச்சு. நான் தபால் கொடுக்கவேண்டிய பகுதியில ஒரு ரிட்டயர்டு போலீஸ்காரர் புதுசா குடி வந்திருந்தாரு. அவருக்கு வந்த ஆதார் அட்டையைக் கொடுக்கிறதுக்காக மழைவிட்டதும் போனேன். ஆனா, வீட்டுல யாரும் இல்லை. தபாலை அங்கே வைக்கிறதுக்கு இடமும் இல்லை. அதனால காம்பவுண்டு கதவு வழியா தபாலை உள்ளே போட்டுட்டு வந்துட்டேன். கதவுக்குப் பின்னால தண்ணி கட்டிக் கிடந்திருக்கு, அது எனக்குத் தெரியாது. வீட்டுக்கு வந்த போலீஸ்காரர், ஆதார் அட்டை தண்ணியில கிடந்ததைப் பார்த்திருக்கார். அவர் அதை எடுத்துக் காய வைக்காம, ஈரமா இருக்கும்போதே அயர்ன் பாக்ஸை சூடு பண்ணி அதுல தேய்ச்சுட்டார். அவ்வளவுதான் ஆதார் அட்டை இளகி, அயர்ன் பாக்ஸ்ல ஒட்டிடுச்சு. அடுத்த நாள் காலைல ஆவேசமா எங்க அலுவலகத்துக்கு வந்து சத்தம் போட்டார். எங்க போஸ்ட் மாஸ்டர் ஒருவழியா அவரை சமாதானம் செஞ்சு அனுப்பிவெச்சாரு.

எங்க பகுதியில பூர்வீகமாக இருக்குறவங்களுக்கு என்னை நல்லாத் தெரியும். வீட்டுல இருக்குற ஒரு ஆளு மாதிரி எங்களை நடத்துவாங்க. வீட்டுல கல்யாணம், சடங்கு எது நடந்தாலும் பத்திரிகை வெச்சு, `கட்டாயம் வரணும்’னு சொல்வாங்க. சிலர் டீ சாப்பிட்டுட்டுப் போகணும்னு வற்புறுத்துவாங்க. வீட்டுல பாயசம்வெச்சா, எனக்குக் கொடுத்து சாப்பிடச் சொல்வாங்க. குடிக்கத் தண்ணீர் கேட்டா, `தண்ணியா... போய் கோரி குடியுமய்யா... என்ன கேக்கீரு’னு உரிமையா சொல்வாங்க. ஆனா, இப்போ புதுசா முளைச்சிருக்குற விரிவாக்கப் பகுதியில இருக்கிறவங்க அப்படிப் பழகுறது கிடையாது. தபாலை வாங்கிட்டு போய்ட்டே இருப்பாங்க.

ஒரு தடவை என் மேல புகார் வந்தப்போ, என் வாடிக்கையாளர்தான் என்னைக் காப்பாத்தினாங்க. ஆசிரியர் ஒருத்தர் முகவரிக்கு மாதாந்திர புத்தகக் கட்டு வந்திருந்தது. வண்டியில குறிப்பிட்ட அளவுதான் கொண்டுபோக முடியும். அதனால புத்தகக் கட்டைக் கொண்டுபோய் கொடுக்கிறதுக்கு ரெண்டு நாள் லேட் ஆகிடுச்சு. யார் அட்ரஸுக்கு வந்துச்சோ அந்த ஆசிரியர் எதுவும் சொல்லலை. ஆனா, புத்தகத்தை அனுப்பினவர் அலுவலகத்துக்குப் புகார் அனுப்பிட்டாரு.

பல வருஷமா தபால் கொடுக்கிறதால ஊர் மக்களுக்கு என்னைப் பற்றி நல்லாத் தெரியும். புகாரை விசாரிப்பதற்காக ஆய்வாளர் வந்தாரு. யார் முகவரிக்குப் புத்தகம் வந்ததோ, அவங்க வீட்டுல போய் விசாரிச்சாரு. அந்த டீச்சரம்மா, ‘எந்தத் தபாலும் லேட்டா வரலையே... ஒரு நாள் ரெண்டு நாள் லேட்டா வந்திருக்கும். அதெல்லாம் எங்களுக்கு பிரச்னையில்லை. இவரை எங்களுக்குப் பல வருஷமா தெரியும்’னு சொன்னதோட அதை எழுத்துபூர்வமா எழுதியும் கொடுத்துட்டாங்க. அதோட நிக்காம அவங்க புத்தகம் அனுப்பினவர்கிட்ட, ‘இனி எனக்குப் புத்தகக் கட்டு அனுப்ப வேண்டாம். ஒரு புத்தகம் மட்டும் அனுப்புங்க’னு சொல்லிட்டாங்க. இத்தனை வருஷமா வேலை செஞ்சதுல இது மாதிரி பல நல்ல உள்ளங்களைச் சம்பாதிச்சிருக்கேன். இந்த வேலையில நெருக்கடிகள் இருக்கு, வேலைப்பளு அதிகம். ஆனாலும் ரொம்ப ஆத்மார்த்தமா என் வேலையைச் செய்றேன்’’ என்றவர், ‘`லைனுக்குப் போகணும்... நான் கிளம்புறேன்’’ என்று சொல்லி ஸ்கூட்டரை உதைத்துக் கிளம்பினார்.

“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்

உணவைத் தவிர்க்கக் கூடாது!

வெயிலிலும் மழையிலும் வேலை பார்க்கும் தபால்காரர்கள் தங்கள் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்வது எப்படி என்று விளக்குகிறார் பொது மருத்துவர் தேவராஜன்.


“வெயில் அதிகமாக இருப்பதால் சோர்வு, ‘ஹீட் ஸ்ட்ரோக்’ போன்ற பாதிப்புகள் ஏற்படக்கூடும். அதனால் வெயிலில் வெளியே செல்லும்போது தலைக்குத் தொப்பி அணியவேண்டியது அவசியம். மனிதர்களுக்கு ஒருநாளில் 1.8 லிட்டர் அளவு சிறுநீர் வெளியேறும். அப்போது உடலிலிருக்கும் நீர்ச்சத்தும் உப்பும் வெளியேறும். அதனால் இரண்டையும் சரியாக நிர்வகிக்க வேண்டும். ஒரு நாளைக்கு நான்கு முதல் ஐந்து லிட்டர் தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும். உப்பு சேர்த்த மோர், எலுமிச்சைச் சாறு அருந்தலாம். அதிக வெயிலில் தொடர்ந்து செல்வதால் கண்ணில் ஒவ்வாமை, புரை ஏற்படலாம் என்பதால் கண்களுக்கு அடர் கண்ணாடி (Coolers) போட்டுக்கொள்ளலாம். பருத்தி ஆடைகளை அணியலாம். தபால்காரர்கள் அதிக தூரம் சைக்கிளில் செல்வதால் அவர்களது இதயத்தின் ஆரோக்கியம் நன்றாக இருக்கும். மூட்டுகளைப் பலப்படுத்துவதற்கென்று பிரத்யேக உடற்பயிற்சிகள் உள்ளன.  இயன்முறை மருத்துவர் ஆலோசனைப்படி, அவற்றைப் பழகிக்கொண்டால் மூட்டுவலி வராது. மூட்டுவலி வந்தவர்கள் சைக்கிளைத் தவிர்த்துவிட்டு, ஸ்கூட்டருக்கு மாறலாம். 

“இந்த வேலை நல்ல உள்ளங்களை சம்பாதிச்சு கொடுத்திருக்கு!” - அஞ்சல் ஊழியர் கு.விஜயரத்தினம்

பால், முட்டை, பருப்பு வகைகள், புரதம் அதிகமுள்ள உணவுகளைச் சாப்பிட வேண்டும். கோடையில் கிடைக்கும் பழங்கள், காய்கறிகளை அதிக அளவில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். எந்த நிலையிலும் உணவைத் தவிர்க்கக் கூடாது. காலையில் வேலைக்குச் செல்லும்போதும் காலி வயிற்றுடன் செல்லக் கூடாது. டீ, காபி போன்ற பானங்களை அதிகம் குடிக்கக் கூடாது.  ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறைக்கு மேல் குடித்தால் வயிற்றில் புண்கள் தோன்றும். அவற்றுக்கு பதில் மோர், எலுமிச்சைச் சாறு, பிஸ்கட் அல்லது பன் போன்ற எளிய உணவுகளை உடன் வைத்துக்கொண்டால் வயிறு காலியாக இருப்பதைத் தடுக்கலாம், ஆரோக்கியத்தையும் பாதுகாக்கலாம்.

24 மணி நேரத்தை மூன்றாகப் பிரித்துக்கொண்டு எட்டு மணி நேரம் தூக்கம், அடுத்த எட்டு மணி நேரம் வேலை, கடைசி எட்டு மணி நேரம் கோயில், தியானம், குடும்பத்தினருடன் நேரம் செலவழிப்பது, கிரிக்கெட் மேட்ச் பார்ப்பது என்று மனதை இலகுவாக்கும் விஷயங்களுக்குச் செலவழிக்க வேண்டும். அப்போது வேலை, வாழ்க்கை இரண்டையும் சரியாக நிர்வகிக்க முடியும்.”

வந்தனை செய்வோம்...


ஜெனி ஃப்ரீடா - படங்கள்:எல்.ராஜேந்திரன்