Published:Updated:

"செருப்பு அறுந்தாத்தான் அடுப்பு எரியும்!"

"செருப்பு அறுந்தாத்தான் அடுப்பு எரியும்!"

''சுட்டெரிக்கும் வெயில், பரபரப்பான  மக்கள், புழுதி கிளம்பும் மண்ணோடு அனல் காற்றும் சேர்ந்து வீச... அதற்கு மத்தியில் செருப்பு தைக்கிறார்கள் இரண்டு பெண்மணி கள்'' என்ற தகவலை வாய் ஸ்நாப் மூலம், விகடனின் திருவண்ணாமலை வாசகர் சந்திரசேகர் நம்மோடு பகிர்ந்துகொள்ள ஆர்வத்துடன் அவர்களைச் சந்திக்கச் சென்றேன்.

"செருப்பு அறுந்தாத்தான் அடுப்பு எரியும்!"
##~##

திருவண்ணாமலை அரசு மருத்துவமனைக்கு எதிரே ஒரு பழைய குடைக்குக் கீழே அஞ்சுக்கும் பத்துக்கும் பேரம்பேசியபடியே செருப்புகளைத் தைத்துக்கொண்டு இருந்தார்கள் குஷ்புமேரியும், ராயம்மாவும். செருப்பைத் தைத்தபடியே பேச ஆரம்பிதார் குஷ்புமேரி. ''நாங்க ரெண்டு பேரும் இருதய நகர்ல குடியிருக்கோம். என்னோட கண வரும் நானும் வயக்காட்டு வேலைக்குப் போய்த்தான் வயித்தைக் கழுவிக்கிட்டிருந்தோம். குடி பழக்கம் அதிகமாகி வயித்துல ஏற்பட்ட பிரச்னையில என்னோட கணவர் இறந்துட்டார். அதுக்குப் பிறகு விவசாய வேலைக்குப் போனா போதுமான கூலி கிடைக்கலை. ரெண்டு பொண் ணுங்களையும் ரெண்டு பையன்களையும் சாப் பாடு போட்டு காப்பாத்தவே கஷ்டப்பட்டேன். அந்த நேரத்துல எங்களோட கஷ்டத்தைப் புரிஞ்சுக்கிட்ட 'கிராம மக்கள் மேம்பாட்டு சங்கத்தை’ச் சேர்ந்தவங்க... என்னை மாதிரி கஷ்டப்பட்ட 30 பெண்களைச் சேர்த்து, 1993-ல செருப்பு தைக்கிறதுக்குப் பயிற்சி கொடுத்தாங்க. 300 ரூபா ஊக்கத் தொகையும் கொடுத்தாங்க. பயிற்சி முடிஞ்ச பின்னாடி விதவையா இருந்த மூனு பேருக்கும் 'பங்கு’ கடைக்கு ஏற்பாடு செஞ்சாங்க. அதுல, எனக்கும் ராயம்மாவுக்கும் சேர்த்து ஒரு 'பங்கு கடை’ வாங்கிக் கொடுத்தாங்க.  கொஞ்சநாள் புது செருப்பை மட்டும் தெச்சுக்கொடுத்தோம் ஜோடிக்கு 30 ரூபா கிடைச்சது. தினம் அஞ்சு ஜோடி செருப்பு தெச்சோம்.

ஆக்கிரமிப்புனு சொல்லிப் பங்கு கடையை நகராட்சியில இருந்து எடுக்கச் சொல்லிட்டாங்க. அதுக்குப் பிறகு வெறும் தரையில உக்காந்து பழைய செருப்பைத் தைக்கிறதுக்கு ஆரம்பிச்சோம். அதுல இருந்து தினம் 60 ரூபாயில இருந்து 100 ரூபா வரைக்கும் கிடைக்கும். வீட்டுச் செலவு போக... மீதிப் பணத்தை  கொஞ்சம் கொஞ்ச மாச் சேர்த்துவெச்சிருந்து ரெண்டு பொண்ணுக் கும் ஒரு பையனுக்கும் கல்யாணம் செஞ்சு வெச்சிருக்கேன். ஒரு பையன் வாய் பேச முடி யாததால எங்கூடத்தான் இருக்கான். இப்ப கிடைக்குற வருமானத்துல எங்க ரெண்டு பேரோட ஜீவனமும் ஓடிக்கிட்டிருக்கு'' என்று முடிக்க, ராயம்மா பேச ஆரம்பித்தார்.

"செருப்பு அறுந்தாத்தான் அடுப்பு எரியும்!"

'’எனக்கு குலத்தொழிலே செருப்பு தைக்கிறது தான். கிட்டத்தட்ட 30 வருஷமா செருப்பு தைக் கிறேன். ஆரம்பத்துல என்னோட வீட்டுக்காரர்தான் செருப்பு தைக்கிற வேலை பார்த்தார். என்னோட வீட்டுக்காரர் இறந்த பின்னாடி என்ன செய்யுறதுனு தெரியாம இருந்த நேரத்துல செருப்பு தைக்கக் கத்துக்கிட்டேன். ஆரம்பத்துல அறுந்த செருப்பைத்தான் தைச்சேன். இடையில மேரி சொன்ன மாதிரி தொண்டு நிறுவனத்துக்காரங்க புதுசா எப்படி செருப்பு செய்யுறதுனு சொல்லிக்கொடுத்தாங்க. அதுக்குப் பிறகு ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து செருப்பு தைக்கிறோம். என்னோட பையனை ஒன்பதாவது வரைக்கும் படிக்கவெச்சேன். அதுக்கு மேல படிக்கவைக்க முடியலை. கொஞ்ச நாள் வேலைக்குப் போனான். கல்யாணமும் கட்டிக்கிட்டான். இப்ப அவனுக்கு  மூணு புள் ளைங்க இருக்கு. கவலைகளால அவனுக்கு மன நிலை சரியில்லாமப் போச்சு. மருமக ஏரி வேலைக்குப் போறா. எங்க ரெண்டு பேரு வருமானத்திலதான் குடும்பம் ஓடுது'' என்றபடி இயல்பாக செருப்பு தைக்கத் தொடங்கினார் ராயம்மா!

"செருப்பு அறுந்தாத்தான் அடுப்பு எரியும்!"

- காசி.வேம்பையன்

அடுத்த கட்டுரைக்கு