Published:Updated:

ஆதலினால் காதல் செய்வீர்!

கவிஞர் மனுஷ்யபுத்திரன்

'ஒருவர் மீது 'பைத்தியமாவது’ என்றால் என்னவென்று நிறைய நேரம் யோசித்து இருக்கிறேன். தன்னைவிட, தன் வாழ்வில் உள்ள அத்தனை விஷயங்களையும் விட இன்னொருவரை முக்கியமாகக் கருதச் செய்வது எது? என்று திரும்பத் திரும்ப நினைத்து இருக்கிறேன். வெறும் இச்சை மட்டும்தானா அது? இச்சை என்பது ஓர் எளிய உயிரியல் தேவை. அதற்காக இவ்வளவு மனப் பிறழ்வுகளும், தற்கொலைகளும், கொலைகளும், துரோகங்களும் நடக்க வேண்டியது இல்லை. இவ்வளவு கண்ணீர் அதற்கு அவசியம் இல்லை. மேலும் உடலின் இச்சை தணிந்த மறுகணம், தீராமல் பெருகும் எல்லை யற்ற பிரியத்தின் தத்தளிப்பை என்னவென்று சொல்வது? ஒரு காதலுக்காக எந்தக் கணத்தில் எல்லாவற்றையும் பணயம்வைக்க ஆயத்தமாகிறோம்?

ஆதலினால் காதல் செய்வீர்!
##~##

நம் வாழ்வில் வரும் ஒரு காதல் என்பது, நம்மையே மீறுகிற ஒரு சாகசம் என்றே தோன்றுகிறது. பல நேரங்களில் காலம் நம்மைச் சுற்றி உறைந்து நின்றுவிடுகிறது. நாம் எவ்வளவு தூரம் நடந்தாலும் அதே இடத்துக் குத் திரும்பி வருவதை உணர்கிறோம். திடீர் என கனவுகளே இல்லாத ஆயாசத்தின் வெட்டவெளியில் நின்றுகொண்டு இருக்கும்போது, பிரமாண்டமான தனிமை ஒன்று நம்மேல் வந்து கவிந்துவிடுகிறது. நீங்கள் எவ்வளவு நேரம் தொலைக்காட்சியில் மிக உயரத்தில் இருந்து குதிக்கிற அல்லது கயிற்றின் மேல் நடக்கிற சாகச விளையாட்டைப் பார்த்துக்கொண்டு இருப்பீர்கள்? நீங்களும் எதையாவது நிகழ்த்திப் பார்க்க வேண்டாமா? சாகசம் என்பது மனதின் அடியாழத்தின் விருப்பம். நீங்கள் ஒரு சாகச விளையாட்டுக்காரனாகவோ, விளையாட்டுக் காரியாகவோ இல்லாதபட்சத்தில் நீங்கள் செய்யக் கூடியது எல்லாம் ஒன்றே ஒன்றுதான்; ஒருவரைக் காதலிப்பது.

ஆதலினால் காதல் செய்வீர்!

ஒரு சாகச விளையாட்டின் எல்லா சாத்தியங் களும் அப்படியே இதிலும் இருக்கிறது. சாதனைக் கும் மரணத்துக்கும் இடையே ஒரு மயிரிழை வித்தியாசம்தான் இருக்கிறது. நமக்கு யோசிக்க அதிக நேரம் இல்லை. ஒரு சாகச விளையாட்டில் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் என்பது எப்படி, எதை யுமே தீர்மானிப்பது இல்லையோ அப்படித்தான் ஒரு காதலில் நீங்கள் செய்யக்கூடிய தந்திரங்களும் முன்னேற்பாடுகளும் ஏதோ ஒரு கணத்தில் பயன் அற்றவை ஆகிவிடுகின்றன. உங்களுக்கு முன்பு இந்தச் சாகசத்தில் ஈடுபட்ட யாருடைய அனுபவங் களும் இதில் உங்களுக்குப் பயன்படாது. எல்லா சாகச ஆட்டக்காரர்களும் இந்த உலகில் முதன் முதலாக அதைச் செய்வதுபோலத்தானே செய் கிறார்கள். நீங்கள்தான் முதன்முதலாக இந்த உலகில் காதலிக்கிறீர்கள். அல்லது எத்தனை முறை காதலில் ஈடுபட்டு இருந்தாலும் ஒவ்வொரு முறை யும் முதல் காதலைப்போலவே அதே பதற்றத்துடன் தான் அதற்குள் நுழைகிறீர்கள்.

இந்த நாட்களில் காதல் அர்த்தம் இழந்துவிட்டது, தற்காலிகமானதாகிவிட்டது என்றெல்லாம் நிறைய சொல்லப்படுகின்றன. காதலைப் பற்றிய ஓர் இலட்சியவாதக் கற்பனையை வைத்துக்கொண்டு இருக்கும் எல்லோருமே அப்படித்தான் நினைக் கிறார்கள். காதல் என்பது கடவுளின் உணர்ச்சி அல்ல, மனிதர்களின் உணர்ச்சி என்ற தெளிவு நமக்கு இருந்தால் இந்தக் குழப்பம் வராது. அன்பு, நட்பு, தாய்மை, சகோதரத்துவம் எல்லாமே அந்தந்தக் காலத்தின் உணர்ச்சிகளால் கொண்டுசெலுத்தப்படும் எனில், காதல் மட்டும் எப்படி விதிவிலக்காக இருக்க முடியும்?

ஆதலினால் காதல் செய்வீர்!

நாம் எந்த உலகத்தில் எந்த வாழ்க்கைச் சூழலில் வாழ்கிறோமோ அதற்கு ஏற்பவே காதலின் வழி முறைகளும் நிச்சயமாகின்றன. நாம் எப்போதும் யதார்த்தத்துக்கும் கற்பனைக்கும் இடையே போராடுகிறோம். அறிவுக்கும் உணர்ச்சிக்கும் நடுவே போராடுகிறோம். காதல் எப்போதும்  கற்பனையையும் உணர்ச்சியையுமே சார்ந்துஇருக்கிறது. அதுதான் அதன் வசீகரமும் அபாயமும்.

இந்த உலகிலேயே மிகவும் கடினமான செயல் நம்மை நாமே மனமுவந்து முழுமையாக ஒப்புக் கொடுப்பதுதான். எந்தத் தடையும் இன்றி எந்தப் பயமும் இன்றி ஒப்புக்கொடுத்தல். அந்தமுழுமை யான ஒப்புக்கொடுத்தலையே நான் முழுமையான காதல் என்பேன். அதனால்தான் அது எப்போதும் மரணத்தோடு ஒப்பிடப்படுகிறது. நம் வாழ்வில் எப்போதோ ஏதோ ஒரு காதலில் அது ஒருமுறை யேனும் நிகழவே செய்கிறது. ஒரு முறை அது நிகழ்ந்துவிட்டால், மறுபடியும் நிகழாதா என்ற ஏக்கத்திலோ அல்லது அது ஒரே ஒருமுறையேனும் நம் வாழ்வில் நிகழ்ந்துவிடாதா என்ற பரிதவிப்பி லும் நாம் காதலின் இந்தப் பைத்திய நிழலை வாழ்நாளெல்லாம் தொடர்ந்துகொண்டு இருக்கிறோம்!''

அடுத்த கட்டுரைக்கு