Published:Updated:

நானும் விகடனும்!

இந்த வாரம் : நீதியரசர் கே.சந்துருபடம் : பொன். காசிராஜன்

நானும் விகடனும்!

இந்த வாரம் : நீதியரசர் கே.சந்துருபடம் : பொன். காசிராஜன்

Published:Updated:

பிரபலங்கள்  விகடனுடனான தங்களின் இறுக்கத்தை, நெருக்கத்தை,  விருப்பத்தைப்  பகிர்ந்துகொள்ளும்   பக்கம்!

##~##

''இந்த வாரம் ஆனந்த விகடன் படித்தீர்களா?''

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

இந்த விளம்பரம்தான் எனக்கு ஆனந்த விகடனை அறிமுகப்படுத்தியது. ஆரம்பப் பள்ளி நாட்களில் ஒவ்வொரு முறையும் கோடை விடுமுறைக்கு என் அம்மாவின் ஊருக்குச் செல்ல, கும்பகோணம் ஸ்டேஷனில் இறங்க வேண்டும். அதற்குப் பிறகு கிராமத்துக்கு மாட்டு வண்டிப் பயணம். ஒவ்வொரு முறை ரயில் நிலையத்துக்கு வரும்போதும் கண்ணில் படும் அந்த விளம்பரத்தைப் பார்த்துப் பல நாட்கள் வியந்தது உண்டு. அதை உருவாக்கியவர்களின் சமயோசிதத்தை எண்ணிப் பிரமிக்கவைத்தது. விளம்பரப் பலகையில் உள்ள தகவல்களை மாற்றாமல் ஒவ்வொரு முறையும் அந்தப் பத்திரிகையை நினைவூட்டும் அந்த விளம்பரம். அந்தப் பத்திரிகையை வீட்டில் வாங்கு வது இல்லை. ஆனாலும், அதைப் படிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை அந்த விளம்பரம்தான் தூண்டியது!

மாதத்துக்கு ஒரு முறை முடி வெட்ட மாம்பலம் மலபார் சலூனுக்குச் செல்ல வேண்டும். கூட்டம் வருவதற்கு முன் சீக்கிரம் முடி வெட்டிக்கொண்டு வர விடியற்காலையிலேயே எழுப்பி அனுப்பு வார்கள். கடையைத் திறக்கும் முன்பே அங்கு விஜயம். கடை முதலாளி கடை யைப் பெருக்கி சுத்தம் செய்து திறக்கும் முன்பே, கடைக்குள் பாய்ந்து சென்று அந்த மாதத்தில் வந்த அனைத்து ஆனந்த விகடன்களைப் படித்து முடித்த பின்பே முடி வெட்டிக்கொள்வோம். அப்போது எல்லாம் ஒவ்வோர் முறையும் வழக்கமாக நடக்கும் டயலாக் இது.

அப்பா: ''ஏண்டா லேட்?''

நான்: ''கடையில் கூட்டம்பா...''

இப்படித்தான் நானும் விகடனும் ஐக்கிய மானோம்.

நானும் விகடனும்!

பள்ளிப் பருவம் கடந்து, கல்லூரி வாழ்க்கை யும் முடித்து, வக்கீலாகப் பதிவுசெய்துகொண்டு, நீதிமன்றத்தில் அடியெடுத்துவைத்த காலம். ஜூனியர் விகடன், ஜூனியர் போஸ்ட் என்று ஆனந்த விகடனின் இளவல்கள் தோன்றின. 'வறுமையில் வாடும் வக்கீல்கள்!’ என்ற அட்டைப் படக் கட்டுரை ஒன்று ஜூனியர் விகடனில் வெளியானது. இளம் வக்கீல்களின் பரிதாப நிலைமையைப் படம் போட்டுக் காட்டிய அந்தக் கட்டுரை வெளியான உடனே தங்கள் மானமே கப்பல் ஏறிவிட்டதாக வக்கீல்கள் கொதித்தெழுந்தனர்.

அப்போது விகடன் ஆசிரியர் எஸ்.பாலசுப்ரமணியன் மீது கிரிமினல் வழக்குகளைத் தொடர்ந்தனர் வக்கீல்கள். அதைப் பற்றி எதேச்சையாக நண்பர் ஞாநியிடம் பேசிக்கொண்டு இருந்தபோது, 'உண்மையைச் சொன்னதற்கு ஏன் இவ்வளவு கொந்தளிப்பு? இந்திய பார் கவுன்சில் வெளியிட்ட 'லீகல் புரொஃபெஷன் இன் தமிழ்நாடு’ என்ற ஆய்வுக் கட்டுரையில் இதைவிட ஜூனியர் வக்கீல்களின் பரிதாப நிலைமை விவரிக்கப்பட்டுள்ளது’ என்று நான் சொன்னேன்.

அவர் உடனே 'இதுபற்றி எங்கள் எம்.டி-யிடம் (ஆசிரியர்) பேச முடியுமா?’ என்று கேட்டார். அதையட்டி விகடன் அலுவலகம் சென்றபோதுதான், ஆசிரியர் திரு எஸ்.பாலசுப்ரமணியன் அவர்களைச் சந்தித்தேன். அறைக்குள் அடியெடுத்துவைத்தவுடன், ''சந்துரு சார் வாங்கோ... உங்களுக்கு மிகவும் சிரமம் கொடுத்துவிட்டேன்'' என்று பேச்சை ஆரம்பித்தார்.

கட்டுரையைப்பற்றிப் பேச ஆரம்பித்த உடன், 'எனக்குத் தமிழ்நாடு முழுக்க உள்ள நீதிமன்றங்கள்லேர்ந்து சம்மன்கள் வந்துக்கிட்டே  இருக்கு. இந்த வழக்கில் நீங்கள் ஆஜராக முடியுமா?’ என்று கேட்டார். அந்த நேரத்தில், விகடனுக்காக யாரும் ஆஜராகக் கூடாது என்று தீர்மானம் போட்டிருந்தார்கள் வக்கீல்கள். முதல் சம்மன், பூந்தமல்லி கோர்ட்டில் இருந்து. இரண்டாவது சம்மன், திருவள்ளூர் கோர்ட்டில் இருந்து. அவரே காரை ஓட்டிக்கொண்டுவர... நானும் அவருடன் அந்த கோர்ட்டுகளுக்குப் பயணித்தேன். வாசலிலேயே மறித்த வழக்கறிஞர்கள் என்னிடம் நியாயம் கேட்டனர். 'மாற்றுக் கருத்து சொல்வதற்கு அரசியல் சட்டத்தில் அடிப்படை உரிமை இருக்கிறது. குற்றம் சாட்டப்பட்ட அனைவருக்கும் சட்ட உதவி வழங்குவது நமது கடமை’ என்று விளக்கியும் அவர்கள் சமாதானப்படவில்லை. புற்றீசல்கள்போல் தொடர்ந்து வந்த பிராதுகளைத் தவிர்க்க சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தை அணுகினோம். வெற்றியும் பெற்றோம். அது முதல்... விகடன் குடும்பத்தின் கௌரவ வக்கீல் நான்!

பத்திரிகைகளை வெளியிடுவது மட்டும் தனது தொழில் என்று நினைக்காமல், பொது நலன் கருதிய பல வழக்குகளை எஸ்.பாலசுப்ரமணி யன் அவர்கள் தாக்கல் செய்திருக்கிறார்கள். அதில் ஒரு முக்கிய வழக்கு பாண்டியம்மாள் வழக்கு. பாண்டியம்மாளைக் கொலை செய்ததாக சிறையில் தள்ளப்பட்ட அவளது கணவன் - நீதிமன்றத்தில் நேரில் ஆஜரான பாண்டியம்மாளின் கதை, திரைக்கதையையும் மிஞ்சும். நிரபராதி கணவனை விடுதலை செய்தது மட்டும் அல்லாமல், அவரது குடும் பத்துக்கு அரசிடம் இருந்து நஷ்டஈடும் வாங்கிக்கொடுத்தார் ஆசிரியர் பாலசுப்ரமணியன். அதே சமயத்தில் தனது பத்திரிகைகளில் வந்த செய்தி தவறு என்று சுட்டிக்காட்டினால், அதற்குத் திருத்தம் வெளியிட்டு மன்னிப்புக் கோரவும் தயங்க மாட்டார். அவரது அசாத்திய துணிச்சலுக்கு இன்றும் சாட்சி சொல்வது அவரது அறையில் ஃப்ரேம் போட்டுக் கண்ணாடிக் கூட்டில் தொங்கவிட்டு உள்ள இரண்டு 500 ரூபாய் நோட்டுகள்!  கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கு எதிராக தமிழக சட்டப்பேரவை அவரை சிறையில் தள்ளியதை எதிர்த்து உயர் நீதிமன்றத் தில் வழக்குப் போட்டு அதில் வென்று, அதனால் அரசாங்கம் அவருக்கு அளித்த அபராதத் தொகையே அந்த 1,000 ரூபாய்!

இப்படித் தொடர்ந்த உறவில் விகடனின் குடும்பமே நட்பு வட்ட மாகியது. ராவ், மதன், பா.ஸ்ரீ. என்று பலரின் உறவு கிடைத்தது. ஊழல்பற்றி விகடன் வெளியிட்ட சிறப்பிதழில், 'நீதித் துறையும் ஊழலும்!’ என்ற தலைப்பில் என்னிடம் கட்டுரை வாங்கி வெளியிட்டனர். அதற்குக் கிடைத்த வரவேற்புக்குப் பிறகு, 'சந்துரு சார், நீங்களே சட்ட உலகத்தைப் பற்றி சீரியல் எழுதலாமே’ என்று உற்சாகப்படுத்தினார் ஆசிரியர். அதையட்டி பிறந்ததே ஜூனியர் விகடனில் வெளியான 'ஆர்டர் ஆர்டர் ஆர்டர்’ என்ற தொடர். பொதுமக்களிடம் மிகப் பெரிய வரவேற்பு இருந்தாலும், வக்கீல் சமுதாயத்தில் குட்டு வாங்கிக் கொடுத்தது அந்தத் தொடர்!

மதுரையில் உயர் நீதிமன்றத்தின் கிளை அமைக்க வேண்டும் என்று முயற்சித்த முன்னோடிகளில் நானும் ஒருவன். மத்திய அரசு அமைத்த ஜஸ்வந்த் சிங் கமிஷனில் சாட்சி அளித்தது மட்டும் அல்லாமல் சென்னை வக்கீல் சங்கத்தில் அதற்கு ஆதரவுத் தீர்மானத்தையும் கொண்டுவந்து நிறைவேற்றினேன். ஆனால், மதுரைக் கிளை அமைத்து, குடியரசுத் தலைவர் இட்ட ஆணையை எதிர்த்து 2004-ம் வருடம் உயர் நீதிமன்ற வக்கீல்கள் போர்க் கொடி தூக்கினர். தென் தமிழகத்து மக்கள் பெரும் எதிர்பார்ப்பு கலந்த ஆவலுடன் மதுரைக் கிளையை எதிர்பார்த்து இருந்தார்கள்.

24.7.2004-ம் வருடம் 'மீனாட்சிக்குக் கல்யாணம்... அழகர் முறுக்கெதற்கு? வாருங்கள் தோழர்களே!’ என்ற தலைப்பில் எனது கட்டுரை வெளியானது. அந்தக் கட்டுரையின் 1,000 பிரதிகளை அச்சடித்து எனக்கு வழங்கி, வக்கீல்களிடம் பரவலாக விநியோகம் செய்ய உதவியது விகடன். விகடன் குழும இதழ்களில் நல்ல விஷயங்களை எழுதும்போது, அதற்குக் கிடைக்கக்கூடிய வீச்சும் வரவேற்பும் என்னைப் பிரமிக்கவைத்தது. விகடனில் எனக்குக் கிடைத்த அங்கீகாரம்தான் தமிழகம் முழுவதும் 'நான் யார்’ என்று அறிந்துகொள்ள ஒரு விலாசம் கொடுத்தது. அதற்குப் பிறகுதான் நான் ஆங்கிலப் பத்திரிகைகளில் எழுதுவதைவிட்டு தமிழில் மட்டும் எழுத ஆரம்பித்தேன்.

2006-ல் நான் நீதிபதியாகப் பொறுப்பேற்றபோது எனது கட்சிக்காரர்கள் பலர் கலக்கமுற்றனர். தங்களுக்கு 30 வருடமாகக் கிடைத்த வக்கீல் சேவை நின்றுவிட்டது என்று வருத்தப்பட்டனர். ஆனால், எனக்குப் பூங்கொத்து ஒன்றை அனுப்பி மனமாரப் பாராட்டிய விகடன் ஆசிரியர் எஸ்.பாலசுப்ரமணியனின் பெருந்தன்மை என்னை வியக்கவைத்தது. நவம்பர் 2009-ல் 'எனக்குச் சட்டம் பிடிக்கும்’ என்ற தலைப்பில் என் கருத்துக்களை விகடனில் பகிர்ந்துகொள்ள இடம் அளித்ததை நான் எனக்கான பெரிய விருதாக இன்றும் கருது கிறேன்.

விகடனில் தன்னையும் தன் குடும்பத்தாரைப்பற்றிய செய்திகளையும் வெளியிடக் கூடாது என்று தடை உத்தரவு கோரி தற்போது சிறையில் உள்ள முன்னாள் மத்திய மந்திரி தொடுத்த வழக்கு என்னிடம் விசாரணைக்கு வந்தது. பத்திரிகைச் செய்தி களுக்கு முன்தடை விதிக்க முடியாது என்று தள்ளுபடி செய்தேன். இந்தக் கருத்துச் சுதந்திரத்துக்கு நான் அளித்த அந்த முக்கியத் துவம்தான் கி.வீரமணி அவர்கள் வெளியிட்ட பெரியார் படத்துக்குத் தடை கோரிய வழக்கையும் தள்ளுபடி செய்யவைத்தது. ஆர்.கே. செல்வமணி தயாரித்த 'குற்றப்பத்திரிகை’ என்ற படத்துக்கான சென்சார் தடையை ரத்து செய்யவைத்தது. நீதிபதியாகப் பதவிப்பிரமாணம் எடுத்துக்கொண்டபோது, அதில் 'அரசியல் சட்டத்தை விருப்பு வெறுப்பு இல்லாமல் பாதுகாப்பேன்’ என்று நான் செய்துகொண்ட உறுதிமொழிதான் இந்தத் தீர்ப்புகளுக்கு எல்லாம் அடிப்படைக் காரணம்.

இன்று விகடன் உருவத்திலும் உள்ளடக்கத்திலும் மாற்றம் செய்துகொண்டு உலகம் எங்கும் கொடி கட்டிப் பறக்கிறது. விகடனில் இடம் பெறும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும் வசீகரித்து, வாசிக்கவைத்து, வாசக ரசனையை மேம்படுத்துகிறது. அரை நூற்றாண்டுக் காலம் எனது உற்ற தோழனாக இருக்கும் விகடனுக்குச் செலுத்த வேண்டிய மரியாதை இது. முள்கிரீடமாக நான் அணிந்துள்ள இந்தப் பதவிக் காலம் முடிந்த பின், எனது எழுத்துப் பணி தொடர விகடனில் எனக்கு ஓர் இடம் கிடைக்கும் என்று நம்புகிறேன்!''

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism