Published:Updated:

நெய்த நூலைவிட... தைத்த நூல் அதிகம்!

நெய்த நூலைவிட... தைத்த நூல் அதிகம்!

நெய்த நூலைவிட... தைத்த நூல் அதிகம்!

நெய்த நூலைவிட... தைத்த நூல் அதிகம்!

Published:Updated:

ல்லிகா - கண்ணீர் நெசவுசெய்து தன் குழந்தைகளைக் கரையேற்றியவர். விழுப்புரம் மாவட்டம், சிறுவந்தாடு கிராமத்தைச் சேர்ந்த அவருடைய கதையை அவரே கூறுகிறார்.

நெய்த நூலைவிட... தைத்த நூல் அதிகம்!
##~##

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

''நான் பணக்காரக் குடும்பத்தில் பிறந்தவள் கிடையாது. பெரிசாப் படிச்சவளும் கிடையாது. 20 வருஷமா நெசவு வேலை செஞ்சுக்கிட்டு வர்றேன். அதைத் தவிர வேற எந்தத் தொழிலும் தெரியாது. இத்தனை வருஷமாக் கஷ்டப்பட்டு உழைச்சு வந்தாலும் வாழ்க்கையில பெரிசா முன்னேற்றம் இல்லை. ஆனா, எங்களை மாதிரி ஏழைகளுக்கு என்ன மாதிரி பிரச்னைகள் வரும்கிறதையும் எப்படி எல்லாம் போராடலாம்கிறதையும் மட்டும் இந்தத் தொழில் எனக்குக் கத்துக்கொடுத்து இருக்கு.

30 வயசுல என் வீட்டுக்காரர் அதிகமாக் குடிச்சு, பாதிப் புடவையை நெசவு செய்யும்போதே இறந்துபோயிட்டார். அப்புறம் குடும்ப பாரம் முழுவதும் என்மேல்தான் விழுந்தது. என் இரு குழந்தைகளையும் வளர்க்கணும்னு ஏகப்பட்ட பொறுப்புகள். என் எதிர்காலமே முழு இருட்டா இருந்துச்சு.

அப்போ அந்த அளவுக்கு எனக்கு நெசவும் தெரியாது. புடவையை நெசவுசெய்யப் பணம் தந்த கடைக்காரங்க புடவையைக் கேட்டு வீட்டுக்கு வர ஆரம்பிச்சுட்டாங்க, அந்த நொடி எனக்கு என்ன செய்யறதுனே தெரியலை. சாகலாமானு நினைச்சேன். என் குழந்தைகளோட முகம் கண் முன்னால வந்து நின்னுச்சு. எப்படியாவது உழைச்சுப் பிழைக்கணும்னு முடிவெடுத்தேன்.

'நீ வாழணும்னா உன் சொந்தக் காலில நிற்கணும்’னு என் ஏரியாக்காரங்களும் சொன்னாங்க. கொஞ்சம் கொஞ்சம் தெரிஞ்ச நெசவுத் தொழிலை அப்புறமா முழுசாக் கத்துக்கிட்டேன்.

ஒருநாளைக்குப் பன்னிரண்டு மணி நேரம் உழைச்சேன். அப்போ எல்லாம் ஒருநாளைக்கு ஆறு முழம் அளவுக்குச் சேலை நெய்வேன். ஒரு சேலையோட நீளமே 12 முழம்தான். ரெண்டு மூணு நாளில் ஒரு சேலையை நெய்து முடிச்சுடுவேன். ஆரம்பத்தில் பல தவறுகள் செய்தாலும், கடைக்காரங்க எனக்காக என் தவறுகளைப் பொறுத்துக்கிட்டாங்க.    

என் மகள் கோமளாவுக்கு ஒரு கால் வராது. அவளால அதிக வேலைகளைச் செய்ய முடியாதுன்னாலும் என் கஷ்டத்தைப் புரிஞ்சுக்கிட்டு எனக்கு உதவியா இருப்பா. என்கூடவே இருந்து கத்துக்கிட்டு  இப்ப தனியா ஒரு புடவை நெசவு செய்யுற அளவுக்கு வந்துட்டா.

எங்க ஊர் சிறுவந்தாடு புடவை நெசவுக்குப் பெயர் போனது. விவசாயத்துக்கு அடுத்தபடியா இந்தியாவுல நெசவாளர்கள்தான் அதிகமாக இருக்கிறதாச் சொல்வாங்க. அதுல நானும் ஒருத்தினு நினைக்கும்போது சந்தோஷமா இருக்கு, ஏதோ ஆண்டவன் புண்ணியத்துல என் மகளுக்கு ஒரு நல்ல இடத்துல கல்யாணம் பண்ணிவெச்சுட்டேன். இனி, நெசவுத் தொழில் செய்தால் என் மகனின் வாழ்க்கையும் முன்னேறாதுங்கிறதால அவனை வேற வேலைக்கு அனுப்பிட்டேன். நான் இப்ப இருக்குறது வாடகை வீடுதான். கடந்த அஞ்சு வருஷமா நெசவு ஒண்ணும் சரியில்லீங்க. மிஷின்ல நெய்ற புடவைகளைக் கடைக்காரங்க வாங்க ஆரம்பிச்சுட்டாங்களாம். என்ன பண்றதுனு தெரியலை. ஏதாவது பண்ணித்தானே ஆகணும். இப்படித்தானே தம்பி 20 வருஷத்துக்கு முன்னாலயும் இருந்துச்சு?'' என்று சிரிக்கிறார் மல்லிகா.

நெய்த நூலைவிட... தைத்த நூல் அதிகம்!

ஆ.நந்தகுமார்

தெளிவான புரிதல்கள் | விரிவான அலசல்கள் | சுவாரஸ்யமான படைப்புகள்Support Our Journalism