Published:Updated:

’’வாசலுக்கு வராத சாமி!’’

’’வாசலுக்கு வராத சாமி!’’

’’வாசலுக்கு வராத சாமி!’’
##~##
''வி
டியக் காலையிலேயே மாட்டைக் குளிப்பாட்டி, அதுக்கு கலர் கலரான துணி எல்லாம் போர்த்தி, நாலு காலுக்கும் சலங்கை கட்டி, கொம்பைச் சீவி அழகுபடுத்தி, ரெண்டு மூணு மைல் நடந்து, 'ஏழுமலையான் வந்திருக்காரு... எம்பெருமான் வந்திருக்காரு...

உங்க கையால பகவானுக்குக் காணிக்கை போடுங்க சாமி’னு எல்லா வீட்டுக்கும் போய் யாசகம், அதாங்க பிச்சை கேட்போம். ஆனா, இப்போ யாரும் எங்களை மதிக்கிறதே இல்லை. வீட்டை விட்டு வெளியில வந்துகூட யாரும் பதில் சொல்றது இல்லை. நாள் பூரா, ஊர் முழுக்கச் சுத்தினாலும் கைக்குக் கிடைக்கிறது  ஐம்பதோ அறுபதோதான். இந்தப் பணம் எங்க புள்ளைங்க சாப்பிடறதுக்கே போதல. கூடவே அலையிற மாட்டுக்கு ஒரு புடி வைக்கோல்கூட வாங்கிப் போட முடியலை. அப்புறம் என்னத்துக்கு இந்தத் தொழிலைச் செய்யணும்னுதான் மாடெல்லாம் வித்துட்டோம்'' என்று ஆதங்க அறிமுகம் தருகிறார் முன்னாள் பூம் பூம் மாட்டுக்காரரும் தற்போது கட்டடத்  தொழிலாளியு மான சுப்ரமணி.

புதுவைக்கு அருகில் உள்ள அச்சரம்பட்டு என்ற கிராமத் தில் 17 குடும்பங்கள் பூம்பூம் மாடு வைத்துத் தொழில் பார்த்து வந்தார்கள். ஆனால், கால மாற்றத்தால் இப்போது பலபேர் வேறு தொழிலுக்கு மாறிவிட்டார்கள்.

’’வாசலுக்கு வராத சாமி!’’
’’வாசலுக்கு வராத சாமி!’’

''நாங்க போனாலே கிராமத்துல இருக்கிற விவசாயிங்க நல்ல சகுனமா நினைப்பாங்க. 'சாமியே நம்ம வீட்டுக்கு வந்து இருக்கு. விளைச்சல் நல்லா இருக்கும்’னு தானியங்களும் காசும் தருவாங்க. அவங்க பிரச்னைகளை பூம் பூம் மாட்டுக்கிட்ட பிரார்த்தனையா வெப்பாங்க. இப்ப கொஞ்ச காலமா விவசாயம்லாம் அழிஞ்சிக்கிட்டே வருது. கிராமத்துல இருந்த விவசாயிகள் எல்லாம் ஊரைவிட்டுப் போயிட்டாங்க. விவசாயிகள் போனபிறகு எங்களை யாரும் மதிக்கிறது இல்லை. 'கை கால் நல்லாத்தான இருக்கு, ஏன் பிச்சை எடுக்கிறே?’னு கேட்கிறாங்க. எங்க புள்ளைங்க பள்ளிக் கூடத்துக்குப் போயிட்டு வரும் போது 'பிச்சைக்காரன் மவன் போறான் பாரு’னு அசிங்கப்படுத்துறாங்க. மாட்டுக் கும் தீனி போட முடியாததால அதுவும் இளைச்சிப் போச்சு. இதெல்லாம் பார்த்த துக்கு அப்புறம்தான் வேற தொழில் பக்கம் திரும்பினோம்.  

’’வாசலுக்கு வராத சாமி!’’
’’வாசலுக்கு வராத சாமி!’’

வீட்டுக்குத் திருஷ்டிக் கயிறு, துணி வெளுக்கப் போடுற நீலம், பாய், சுருக்குப் பைனு  செஞ்சு விக்க ஆரம்பிச்சோம். வீட்டுக்குத் திருஷ்டிக் கயிறு கட்டுனாங்கன்னா ரெண்டு மூணு வருஷத்துக்கு கயிறு வீணாப்போகாம இருக்கும். அதனால, திரும்பவும் வாங்க மாட்டாங்க. எல்லாரும் விளம்பரம் செய்யிற கம்பெனி நீலம் வாங்குறதால எங்க வியாபாரம் அந்த அளவுக்குப் போகலை.

எங்க வாழ்க்கையே நாடோடி வாழ்க்கை. , இப்ப நாங்க இருக்கிறதுகூட பொறம்போக்கு நிலம்தான். கூலிவேலைக்குப் போகலாம்னா மத்தவங்களுக்கு ஒரு கூலி, எங்களுக்கு ஒரு கூலிதான். வாசல் வாசலா ஏழுமலையானாப் போனோம். ஆனா, எங்க வாசலுக்கு இன்னும் எந்த சாமியும் வந்துசேரலை'' என்கிறார்!

- ஆ.நந்தகுமார்

அடுத்த கட்டுரைக்கு