Published:Updated:

பேயோன் பக்கம்

பேயோன் பக்கம்

பேயோன் பக்கம்

பேயோன் பக்கம்

Published:Updated:

தேடி வந்த பாலாஜி

##~##

ரு இளம் வாசகன் என்னிடம் கையெழுத்து வாங்க வீடு தேடி வந்தான். உட்காரக்கூட இல்லை, அவ்வளவு மரியாதை. என் புத்தகத்தை நீட்டியவனிடம் பெயரைக் கேட்டேன்.

ஒட்டுமொத்த விகடனுக்கும் ஒரே ஷார்ட்கட்!

''பாலாஜி சார்.''

புத்தகத்தில் 'அன்பினிய’ என்று எழுதத் தொடங்கிய என் கை சடாரென்று நின்றது.

''பாலாஜியா?'' என்றேன் ஏமாற்றத்துடன். எனக்குப் பிடிக்காத பழம்பஞ்சாங்கப் பெயர். எனக்கு ஆகவே ஆகாத பலரின் பெயர் அதுதான்.

''ஆமா சார்.''

''என்னப்பா நீ, இவ்ளோ தூரம் வந்துட்டு பேரக் கேட்டா பாலாஜிங்கிறியே!''

வாசகன் துணுக்கிட்டான். ''அதான் சார் எம் பேரு!''

பேயோன் பக்கம்

''ஏம்பா, இதெல்லாம் ஒரு பேரா? வேற ஏதாவது பேர் சொல்லேன். வீட்ல ரெண்டு பேர் வெச்சிருப்பாங்களே?''

''இல்ல சார். எனக்கு ஒரு பேர்தான். கொஞ்சம் சைன் பண்ணிக் குடுத்தா நல்லா இருக்கும்.''

''சைன் பண்றதுல பிரச்னை இல்ல. எல்லா பக்கத்துலயும் வேணா சைன் பண்ணித் தரேன். பக்கத்துக்கு ரெண்டு ருவா. பாலாஜிதான் பிரச்னை. உனக்கென்ன வயசு?''

''இருபத்தாறு சார்.'' பல்டி அடிக்கும் வயதில் 'பாலாஜி’.

''வயசு முப்பதுகூட ஆகல, அதுக்குள்ள பாலாஜியா? பேர் போடாம சைன் பண்ணவா?''

''சார், சைன் போடுங்க சார்! ஒரு பாலாஜில ஒண்ணும் குடி முழுகிடாது சார்.'' திடீரென என்னைப் போல் பேச ஆரம்பித்துவிட்டிருந்தான்.

எனக்கு 'டைலாமோ’ ஆகிப்போனது. இவன் பள்ளிக்கரணை என்ற ஊரிலிருந்து வந்திருந்தான். அது வரைபடத்தில் இருக்கும் என்று சொல்ல முடியாது. இவன் திரும்பிப் போய்ச் சேருவானா என்பது சந்தேகமே.

''சரிப்பா'' என்றேன் சரணடைகிறாற்போல. பெயர்க்காரன் ஆர்வமாக நெருங்கி வந்து பார்த்தான்.

''அட! பாக்கக் கூடாது!'' என்றேன் கண்டிப்புடன். வாசகன் மெர்சலடைந்து விலகினான்.

நான் ஆட்டோகிராஃப் இட்டேன். ஆனால், 'பாலாஜி’யை லேசாக மாற்றி 'பயாலஜி’ ஆக்கியிருந்தேன். ஆள் பெயர் மாதிரி இல்லை என்றாலும் பயாலஜிக்கு எப்போதுமே கிராக்கி உண்டு.

புத்தகத்தைக் கையோடு எடுத்துச் சென்று கிஃப்ட் ராப்பரைத் தேடி எடுத்துச் சுற்றிக் கொடுத்தேன்.

''இதெல்லாம் எதுக்கு சார்?'' என்றான் வாசகன் குழைந்து.

''இருக்கட்டும், வீட்டுக்குப் போய் பிரிச்சிக்கோ'' என்றேன். போய்விட்டான்.

சுமார் மூன்று மணி நேரம் கழித்து செல்பேசி யில் அழைப்பு வந்தது. வேறு யார், பயாலஜிதான். நான் எடுக்கவில்லை.

ஜென்கதை புதிய ஜின்செங்

பேயோன் பக்கம்

புகழ்பெற்ற சீன ஜென் துறவி யான்ஷூ, தமது பூர்வாசிரமத்தில் ஒரு வியாபாரியிடம் கணிசமாகக் கடன் வாங்கியிருந்தார். துறவறம் பெற திடீரென்று ஒரு நாள் ஊரைவிட்டுச் சென்ற யான்ஷூவை அந்த வியாபாரி நீண்ட காலம் தேடிப் பார்த்துவிட்டு முயற்சியைக் கைவிட்டான். பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்பு யான்ஷூ தமது சொந்த ஊரில் இருந்த மடாலயத்திற்கு வருகை தந்தார். புகழ்பெற்ற யான்ஷூ வந்திருக்கிறார் என்று கேள்விப்பட்ட வியாபாரி, அவரைத் தரிசிக்கச் சென்றான். தன்னிடம் கடன் வாங்கிய ஆள் ஒரு மேடையில் பூனைபோல் உட்கார்ந்துஇருந்ததைப் பார்த்தான். ''அட, நீ பழைய ஜின்செங் அல்லவா? எங்கே என் பணம்?'' என்று யான்ஷூவிடம் கைநீட்டினான். யான்ஷூ அமைதியாக அவனிடம் ஒரு ஊதுபத்தியைக் கொடுத்தார். ''இந்தா, நீயும் சாமி கும்பிடு.''

காதலின் தீபங்கள்

பேயோன் பக்கம்

உன் அப்பாவுடன் பேசும்போது
ரகசியமாக உன்னைப் பார்த்து
நான் கண்ணடிக்க,
நீ முகம் சிவக்கிறாய்
அழகாய்த்தானிருக்கிறது
இருந்தாலும் உனக்கு
வேறு எதுவுமே வராதா?

தான் உரசாவிட்டாலும்
தன் துப்பட்டா உரசும்
கடந்து செல்கையில்.

உன்னைத் தெரியுமுன்பே
உன் அழகைத் தெரியுமெனக்கு
கொஞ்சம் மௌனித்திருந்து
உன் அழகுடன் பேசவிடு.

நீ வீட்டுக்குள் இருந்தால்
வெயிலின் வெளிச்ச மழை
ரோட்டுக்கு வந்தாலோ
பெங்களூர் கிளைமேட்.

எஸ்.பி.பி. செய்தது சரியா?

பேயோன் பக்கம்

ஒரு திரைப்படத் துறை நண்பருக்கு ஃபோன் செய்தால் எஸ்.பி.பாலசுப்ரமணியம் அவரிடமிருந்து ஃபோனைப் பிடுங்கி 'ராக தீபம் ஏற்றும் நேரம் புயல் மழையோ?’ என்று கேட்கிறார். நான் பதில் சொல்லலாம் என்றால் என்னைப் பேசவே விடாமல் சம்பந்தமின்றி அவர் பாட்டுக்குத் தொடர்ந்து ஏதேதோ பேசிக்கொண்டேயிருந்தார். கூடவே அவர் பேச்சுக்குப் பின்னணி இசை போல் பக்கவாத்தியங்கள் வேறு. பொறுமை கெட்டு ஃபோனை வைத்துவிட்டேன்.