Published:Updated:

நாயகன் - மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்

நாயகன் - மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்

அஜயன் பாலா
நாயகன் - மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்
நாயகன் - மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்

விகடன் Daily

Quiz

சேலஞ்ச்!

ஈஸியா பதில் சொல்லுங்க...

ரூ.1000 பரிசு வெல்லுங்க...

Exclusive on APP only
Start Quiz
நாயகன்
நாயகன் - மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்
மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்
நாயகன் - மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்

சென்ற இதழ் தொடர்ச்சி...

'என்றைக்கு நாம் முழுவதும் அமைதியுடன் இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் உண்டாகிறதோ, அன்றைய நாளின் இறுதியில்தான் நமது வாழ்க்கையின் புதிய மாற்றங்களும் பிறக்கின்றன!'

- மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்

ன்று செருப்புக் கடையில், தனது தந்தை இருக்கையில் இருந்து எழ மறுத்து, வெள்ளை முதலாளி களிடம் காட்டிய பிடிவாதமும், அழுத்தமும், உறுதியும் கிங் ஜூனியரின் மனதில் காட்சியாக ஆழப் பதிந்து, அழிக்கவே முடியாத தொன்மமாக மாறியது. அதன் பிறகு, எப்போதெல்லாம் இனத்தின் பேரால், நிறத்தின் பேரால் ஒடுக்குமுறை அவர் கண் முன் நிகழ்கிறதோ, அப்போதெல்லாம் அந்தக் காட்சி மீண்டும் அவர் கண் முன் உயிர்கொண்டு நிற்கும். அவருக்குள் தன் ஆதி தொல்குடி உணர்வுகளை எல்லாம் திரட்டி பெரும் போராட்ட எண்ணமாக வடிவம்கொள்ளும்.

இவ்வளவு எதிர்ப்பு உணர்வுக்குக் காரணமான அதே தந்தை, இன்னொன்றையும் கற்றுத் தந்தார். ''கடைசி வரை நீ உன் உரிமைக்காகப் போராடலாம். ஆனால், நீ யாரிடம் போராடுகிறாயோ, அவர்களை எதிரியாகக் கருதாதே. இன்னும் சொல்லப் போனால், அவர்கள் மீது வெறுப்பு இல்லாமல் போராடு. காரணம், உன் எதிரி அவன் மட்டு மல்ல... காலம்காலமாக இதுவரை வாழ்ந்த வெள்ளையர்களும் இனி

நாயகன் - மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்

வருங்காலத்தில் வரப்போகும் வெள்ளையர்களும். உன் எதிரி அத்தனை கோடிப் பேரும்தான். அதனால் ஒரு தனி நபர் மீது நீ படும் கோபம், ஒருக்காலும் உன்னை இறுதி வெற்றிக்கு அழைத்துச் செல்லாது. இது சாத்தியம் இல்லை எனத் தோன்றலாம். ஆனால், ஒருமுறை நீ வெறுப்பு இல் லாமல் உன் போராட்டத்தை உறுதி யுடன் நடத்துவாயானால் வெற்றியின் நிழலைக் கண்கூடாகக் காண்பாய். மேலும், எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் நியாயமும் உண்மையும் நம் பக்கம் இருக்க வேண்டும். அது மட்டுமே நம்மை எக்காலத்திலும் வெற்றி யோடு கொண்டுநிறுத்தும்!'' என்றும் அடிக்கடி கூறுவார்.

கிங்குடன் பிறந்தவர்கள் இரண்டு பேர். ஆல்பிரட் டேனியல் வில்லி யம்ஸ் என்ற தம்பியும் வில்லி கிறிஸ் டீனா என்ற சகோதரியும் உண்டு. கிங்கின் தாயார் ஆல்பர்ட்டா வில்லியம்ஸ் கிங். அவர் ஓர் ஆசிரியை. தாய்-தந்தை இருவருமே வேலைக்குப் போனதால் இதர கறுப்பு இனத்தவர்களைப் போல அல்லாமல் கொஞ்சம் வசதியானவர்களாகவே வாழ்ந்தனர். ஆனாலும், ஜூனியர் மார்ட்டினுக்குப் பள்ளிக்கூடம் முடிந்ததும் வீட்டில் இருக்கப் பிடிக்காது. சிறுவனாக இருந்தபோதும் ஏதாவது வேலைக்குப் போவான். சாலை போடும் வேலைக்குப் போய் மம்பட்டி பிடிப்பான். மெக்கானிக் கடைகளில் ஸ்பேனர் எடுத்துக்கொடுப்பான். வீடு வீடாக பேப்பர் போடுவான். இப்படியாகச் சிறு வயதிலேயே கிங்கிடம் காணப்பட்ட பொறுப்பு உணர்ச்சியும் சுறுசுறுப்பும் அக்கம்பக்கத்தாரை வியக்கவைத்தன. 'அடப் பாரு இந்தப் பையனை!' என அக்காமார்கள் முதுகைத் தட்டிக்கொடுத்தனர். குழந்தைகளுக்குப் பாராட்டைவிடப் பெரிய டானிக் என்ன இருக்க முடியும். இன்னும் இன்னும் உற்சாகமாக கிங் ஓடினார். 13 வயதில் அந்தப் பகுதிக்கு பேப்பர் ஏஜென்ட்டாக மாறும் அளவுக்கு அவரது உற்சாகம் சடசடவென எகிறியது. கிங்கின் இந்த வளர்ச்சியைப் பார்த்தவர்கள் எல்லாம் அவனை வியாபாரியாக அல்லது நல்ல வேலைக்காரனாக மட்டும் பார்த்தனரே தவிர, அந்தச் சிறுவனுக்குள் ஒளிந்துகொண்டு இருந்த அபாரமான தலைமைப் பண்பைக் கூர்ந்து கவனிக்கத் தவறிவிட்டனர். கிங்கின் தாய்-தந்தையரேகூட மகனுக் குள் இருக்கும் அபரிமிதமான தேடலைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. வேகம் வேலையில் மட்டுமில்லை... படிப்பிலும் தெறித்தது. ஆசிரியர்களுக்கே பாடம் எடுக்கும்போது சந்தேகம் வந்தால், கூச்சம் இல்லாமல் கிங்கை எழுப்புவர். காரணம், கிங் அதற்கு முன்பே அந்தப் பாடங்களைக் கடந்து இருப்பார். அட்லான் டாவில் புக்கர் டி வாஷிங்டன் கல்லூரியில் உயர்நிலைக் கல்வியைப் படித்தார். விடுமுறைக்கு வீடு திரும்பாமல் கனெக்டிக்ட் என்ற ஊருக்குப் போய், அங்கிருக்கும் புகையிலைத் தோட்டங்களில் வேலை செய்து, அடுத்த வருடத்துக்கான பள்ளிக் கட்டணத்தைச் சம்பாதித்தார். கல்வியில் இவரது அபார வேகம் தாங்காத நிர்வாகம், 12-வது கிரேடுக்கு இவரை அனுப்பாமலேயே கல்லூரியில் சேரத் தகுதி பெற்றவராகச் சான்றிதழ் வழங்கியது.

கல்லூரியில் சேரும் நாள் நெருங்க நெருங்க... ஏனைய பெற்றோர்களைப் போல கிங்கின் தாய்- தந்தையருக்கும் மனதில் லேசான கலக்கம். காரணம், கல்லூரிகளில் அந்தக் காலங்களில் காணப்பட்ட இன வெறி. கறுப்பின மாணவர்கள் கல்லூரிகளுக்குள் காலடி வைக்கப் போன ஆரம்ப காலம் அது. அதற்கு முன் வரை கறுப்பு இனத்தவர்களுக்குத் தனியாகவும் வெள்ளை இனத்தவர்களுக்குத் தனியாகவும்தான் கல்வி நிலையங் கள் இயங்கி வந்தன. அதனை முதன் முறையாக முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தது பிரவுன் மற்றும் போர்டு ஆஃப் எஜுகேஷன் எனும் வழக்கு.

பிரவுன், டொபோக்கா எனும் ஊரைச் சேர்ந்த கறுப்பு இனத்தவர். அவருக்கு லிண்டா ஒரே மகள். பள்ளிக்கூடம் போகவேண்டுமானால் ஏழெட்டு கி.மீ. நடந்து சென்று பேருந்து ஏற வேண்டும். அங்குதான் கறுப்பு இனத்தவருக்கான பள்ளிக்கூடம் இயங்கி வந்தது. தினந்தோறும் இப்படிச் செல்ல பிரவுனின் மகள் லிண்டா மறுத்தாள். 'அப்பா, வெள்ளையர்கள் படிக்கும் பள்ளியில் சேர முடியாதாப்பா?' எனக் கெஞ்சினாள். ஒருநாள் அந்த தந்தையின் முகம் மாறியது. அவருடன் அந்தக் கிராமத்தைச் சேர்ந்த பலரும் சேர்ந்தனர். துணிந்து அருகில் இருந்த வெள் ளையர் பள்ளிக்கூடத்தில் குழந்தைகளுடன் நுழைந் தனர்.

ஆசிரியர்களும் மாணவர்களும் அலறி ஓடி வந்து அவர்களைச் சூழ்ந்தனர். வெளியே போகுமாறு கூச்சல்இட்டனர். பெற்றோர்களுடன் குழந்தைகளும் அவமா னப்படுத்தப்பட்டு வெளியேற்றப்பட்டனர். கதவு மீண்டும் பூட்டப்பட்டது. அடுத்த நாளே செய்தித் தாள்களில் பரபரப்பாக அச்சாகி இருந்தது, அந்த 13 பெற்றோரும் பள்ளி நிர்வாகத்துக்கு எதிராகத் தொடர்ந்த வழக்கு குறித்த தகவல். லிண்டாவின் தந்தை பிரவுன் இந்த வழக்கை முன்னெடுத்துச் சென்றதால், இவ்வழக்கு பிரவுன் மற்றும் பள்ளிக் கல்வித் துறை வழக்கு என்றே பத்திரிகைகள் எழுதின. நாடெங்கும் பிரவுனுக்கு எதிராக ஊர்வலங்கள் நடந்தன. ஆனால், அவை எதுவும் பலன் இல்லாமல் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது அது, வெள்ளை இனத்தவர் களுக்கு வழங்கும் அனைத்துச் சலுகைகளும் கறுப்பு இனத்தவர்களுக்கும் தரப்படும். ஆனால், கண்டிப்பாக இருவரும் தனித் தனி பள்ளிகளில்தான் படிக்க முடியும் என திட்டவட்டமாகத் தீர்ப்பை எழுதி இருந்தது.

ஆனாலும், கறுப்பு இனத்தவருக்கு ஆதரவாக உருவாக்கப்பட்ட என்.ஏ.சி.சி.பி. அமைப்பு விடவில்லை. பிரச்னையை உயர் நீதிமன்றத்துக்குக் கொண்டுசென் றது. 1951 அக்டோபர் 1-ம் தேதி தொடுக்கப்பட்ட மேல்முறையீட்டுக்கு 1954-ம் ஆண்டு மே மாதம் 17-ம் நாள் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது. கறுப்பினத்தவர்களும் வெள்ளை இனத்தவர்களும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து படிப்பதுதான் முறை என எழுதிய தீர்ப்பு, பல கறுப்பின மக்களின் வீடுகளைக் கண்ணீரால் நிறைத்தது. விடுதலையின் மகிழ்ச்சியை அவர்கள் களிப்போடு கொண்டாடினர்.

ஆனால், வெள்ளை மாணவர்களோ வேறு மாதிரி யாக இருந்தனர். சட்டம் வேண்டுமானால் மாறலாம். ஆனால், அதை அவ்வளவு சுலபமாக நடைமுறைப்படுத்திவிட முடியாது என முழங்கினர். ஒவ்வொரு பள்ளி, கல்லூரி வாசலிலும் குண்டாந்தடிகளோடு மாணவர்கள் வரிசையாக நின்று இருந்தனர். துணிவு இருந்தால் யார் வேண்டுமானாலும் உள்ளே வரலாம் என அறிக்கைவிட்டனர். அனைவரும் தயங்கினர். துணிந் தாள் ஒரு பெண். அவள் பெயர் ஆத்ரினா லூசி. அவள் விண்ணப்பித்ததோ பெர்மிங்காமில் இருக்கும் அலபாமா பல்கலைக்கழகம் நூலகவியல் பிரிவில். அவளுக்கு இடமும் கிடைத்தது. தகவல் வெள்ளை மாணவர்களுக்குத் தெரிய வந்தது. குண்டாந்தடிகளுடன் குறிப்பிட்ட நாளின் காலையில் வாசலுக்கு வந்து காத்திருந்தனர்.

தொலைவில் லூசி... கையில் புத்தகங்களுடன்!

 
நாயகன் - மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்
-சரித்திரம் தொடரும்
நாயகன் - மார்ட்டின் லூதர் கிங் ஜூனியர்