Published:Updated:

சென்னையின் அழுக்கை வெளுக்கும் சேத்துப்பட்டு டோபிகானா! #Chennai377 #Madrasday

சென்னையின் அழுக்கை வெளுக்கும் சேத்துப்பட்டு டோபிகானா!  #Chennai377 #Madrasday
சென்னையின் அழுக்கை வெளுக்கும் சேத்துப்பட்டு டோபிகானா! #Chennai377 #Madrasday

சென்னையின் அழுக்கை வெளுக்கும் சேத்துப்பட்டு டோபிகானா! #Chennai377 #Madrasday

சென்னையின் அழுக்கை வெளுக்கும் சேத்துப்பட்டு டோபிகானா!  #Chennai377 #Madrasday

வரிசையாக நான்கு கலங்கள். நீண்ட வாய்க்கால்களை ஒட்டி சிறு சிறு தொட்டிகள். அருகில் அடித்து வெளுப்பதற்கான கற்கள். கல்லுக்கும் தொட்டிக்கும் வரி உண்டு. ஒவ்வொரு தொட்டியிலும் பைப் இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது. வரும் தண்ணீரை தொட்டிகளில் சேகரித்து வைத்துக் கொள்கிறார்கள். ஒரே நேரத்தில் 50 பேர் வெளுக்க முடியும். துணிகள், உடைமைகளை வைக்கவும், ஓய்வெடுக்கவும் 10க்கு 8 அளவில் 150 அறைகள்... முகப்பில் நீண்ட அயர்னிங் ரூம். இதைச் சுற்றிலும் குறுக்கும் நெடுக்குமாக சுற்றப்பட்ட கயிறுகளில் ஒரே நேரத்தில் 10 ஆயிரம் துணிகளை உலர்த்தலாம். மழைக்கால தற்காப்புக்கு ஆஸ்பெஸ்டாஸ் கூரை வேய்ந்த ஹால்... இதுதான் சேத்துப்பட்டு டோபிகானா. கயிற்றில் காயும் வண்ணத் துணிகளும், குவிந்து கிடக்கும் துணி மூட்டைகளும், அடித்து வெளுக்கும் சத்தமும் பிரமாண்டமான ஒரு தொழிற்சாலையை நினைவூட்டுகின்றன.

சென்னையின் வரலாறு பொதிந்துள்ள இடங்களில் சேத்துப்பட்டு டோபிகானா பிரதானமானது. ஆசியாவின் மிகப்பெரிய டோபிகானாக்களில் ஒன்றாக விளங்கும் இதன் வயது 113. ஆங்கிலேயர் காலத்தில் மேயராக இருந்த பி.எல்.மூர் என்பவரால் கட்டித் தரப்பட்டது. சாதிய ஒடுக்குதல்களையும், அவமதிப்புகளையும், அடிமைத்தனத்தையும் களைந்து, சமூக மரியாதையையும், அதிக கூலியையும் எதிர்நோக்கி வட மாவட்டங்களிலிருந்து நூறாண்டுகளுக்கு முன்னால் சென்னையில் சங்கமித்த சலவைத் தொழிலாளர்களுக்கு ஏந்தலாக இருந்ததும், இருப்பதும் இதுதான். சுமார் 1000 சலவையாளர்கள் இதை நம்பி வாழ்கிறார்கள். நட்சத்திர விடுதிகள், மருத்துவமனைகள், உணவகங்கள், அழகு நிலையங்கள், அரசியல்வாதிகள், பொதுமக்களின் அழுக்குகள் இங்குதான் வெளுக்கப்படுகின்றன. அதிகாலை தொடங்கி நள்ளிரவு வரை பரபரத்துக் கிடக்கிறது இந்த டோபிகானா.

எல்லாவற்றிலும் நவீனம் நுழைந்தது போல இன்று சலவைத் தொழிலும் நவீனமாகி விட்டது. அந்தக் காலத்தைப் போல சிரமமில்லை. ‘மருந்துகள்வந்து விட்டன. துளி பட்டாலே கரைந்து ஓடிவிடுகின்றன கறைகள். தொழில் எளிதாகி விட்டது. ஆனால் செலவு அதிகமாகி விட்டது.

இந்த டோபிகானாவில் மூன்றுவிதமான சலவையாளர்கள் தொழில் செய்கிறார்கள். பெரிய நிறுவனங்களில் ஒப்பந்தம் செய்து மொத்தமாக துணிகளைச் சேகரித்து ரெகுலராக வெளுத்துத் தரும் பெரியசலவையாளர்கள்... வீடுகளில் வாடிக்கையாக துணி எடுத்து வெளுத்துத் தரும் சிறியசலவையாளர்கள். பெரிய சலவையாளர்கள் எடுத்துவரும் துணிகளை பெற்று வெளுத்துத் தரும் கூலிசலவையாளர்கள். பெரிய சலவையாளர்கள் எந்திரமயமாகி விட்டார்கள். துவைக்க வாஷிங்மெஷின், பிழிய ஹைட்ரோ மெஷின், அயர்ன் செய்ய எலெக்ட்ரிக் அயர்ன் பாக்ஸ்... தண்ணீருக்காக தனியாக போரும் போட்டு வைத்திருக்கிறார்கள். பிறர் டீசல் மோட்டார் பயன்படுத்துகிறார்கள். அடித்துத் துவைக்க வலுவற்ற வயதானவர்கள் தண்ணி மருந்து கலந்து விற்பது... துணிகளை மடித்துத் தருவது போன்ற சில துணைத் தொழில்களைச் செய்கிறார்கள்.

சென்னையின் அழுக்கை அடித்து வெளுக்கும் இம்மக்களின் வாழ்க்கை நூற்றாண்டு கடந்தும் இன்னும் வெளுக்கவில்லை என்பது தான் எதார்த்தம்.

வெ.நீலகண்டன்
 

அடுத்த கட்டுரைக்கு