Election bannerElection banner
Published:Updated:

இன்னைக்கு என்ன கதை வெச்சிருக்கார் மிஸ்டர் K? #MorningMotivation

இன்னைக்கு என்ன கதை வெச்சிருக்கார் மிஸ்டர் K? #MorningMotivation
இன்னைக்கு என்ன கதை வெச்சிருக்கார் மிஸ்டர் K? #MorningMotivation

இன்னைக்கு என்ன கதை வெச்சிருக்கார் மிஸ்டர் K? #MorningMotivation

 ’சுந்தர்  ஃப்ரெண்ட்தானே அவன்? ரொம்ப செல்ஃபிஷாத்தான் இருப்பான்... எதுக்கும் பார்த்துப் பழகு’

’ப்ச்.. அவளும் அவ நடையும். கொஞ்சம் அகங்காரம் பிடிச்சவளா இருப்பா போல!’

‘அந்த கம்பெனில எல்லா மேனேஜருமே முசுடாத்தான் இருப்பாங்க. பார்த்து இரு’ 

‘அந்தக் கடைல சர்வீஸ் கேவலமாத்தான் இருக்கும். வேணாம் விடு’

மேல இருக்கற நாலு உரையாடல்லயும் உள்ள ஒற்றுமை என்னன்னு கவனிச்சீங்களா? இல்லையா? இன்னொருக்காகூட படிங்க. 

என்ன பாய்ண்ட்னு கண்டுபிடிச்சாச்சா? ஆம். எல்லாத்துக்கும் இருக்கற ஒற்றுமை; ‘முன் முடிவுகள்’.

ஒரு விஷயம், அல்லது நபர் பற்றி நாமா ஒரு இமேஜ் க்ரியேட் பண்ணிக்கறது. அது பாஸிடிவா இருந்தா.. வெரிகுட். பெரிய தப்புக்கு வழிவகுக்காது. நமக்கு ஒரு ஏமாற்றமா, பாடமா அமையலாம். ஆனா நெகடீவான இமேஜ் வைக்கறது.. ரொம்பவே தப்புன்னு ஆய்வு முடிவுகள் சொன்னாதான் நம்புவீங்களா?

Attitude அதாவது ஒருத்தருடைய மனப்பான்மை, பழக்க வழக்கம் சம்பந்தமான ஆய்வுகள் மேற்கொள்றவங்க, இந்த முன்முடிவுகள் எடுக்கற ஆசாமிகளை ‘Judgmental Behavior’ உள்ளவங்கனு சொல்றாங்க. அது மட்டுமில்லாம, 'அந்த நடத்தை உள்ளவங்களை Red Flag போட்டு மார்க் பண்ணி வெச்சுக்கோங்க. அவங்ககிட்ட ஜாக்கிரதையா இருங்க'ன்னும் சொல்றாங்க. ஆக, நாம அப்படி இருந்தா, நம்மளைத் திருத்திக்கறது ரொம்பவும் நன்மை பயக்கும்.

ஒருத்தரைப் பத்தி முன்முடிவுகள் எடுக்கறது எதுனாலனு நச்னு நாலு பாய்ண்ட்ல சொல்லிருக்காங்க பெரியவங்க. 


1.  தன்னைப் பற்றிய தாழ்வு மனப்பான்மை

ஒரு மனிதன், தன் குடும்பத்துல, அலுவல்கள்ல, சுய விருப்புகள்லதான் நெனைச்சத அடைய முடியலைனா, தெரிஞ்சோ, இல்லை  தெரியாமலோ முன் முடிவுகள் எடுக்கற ஆளா இருப்பார். உதாரணத்துக்கு ஆஃபீஸ்ல ஒருத்தருக்கு ப்ரமோஷன் கிடைச்சா, கிடைக்காதவங்க ‘அவன் எதாச்சும் பண்ணித்தான் அந்த போஸ்டுக்குப் போயிருப்பான்னு’ பேசறது.  

2. பொறாமை

இதுக்கு உதாரணமே வேண்டாம்.  யாராவது சந்தோஷமா இருந்தா, ஜாலியா இருந்தா, ஜெயிச்சா பொறமைல இந்த Judgmental ஆசாமிகள்கிட்ட இருந்து கமெண்ட் வரும்.

3. ரொம்ப கறார் ஆசாமிகள்

இது கொஞ்சம் புரிஞ்சுக்க கஷ்டமா இருக்கலாம். ஆனா யோசிச்சா புரியும். எல்லாம் தன் கண்ட்ரோல்ல இருக்கு, தான் செய்யறதெல்லாமே சரினு நெனைக்கற ஆசாமிகள்ல பலரும் இந்த முன்முடிவுகளோட கமெண்ட் பண்ற ஆளாத்தான் இருப்பாங்க.

4. சார்பு நிலை உள்ளவங்க

இது ரொம்ப சிம்பிள். ஒருத்தருக்கு அல்லது ஒரு விஷயத்துக்கு சாதகமா பேசணும்னு முடிவெடுக்கறவங்க நிச்சயம் இப்டித்தான் இருப்பாங்க.         

மேல இருக்கற 4 பாய்ண்ட்ஸும் நம்ம கிட்ட இருந்தா, யோசிச்சுக்கறதும், திருத்திக்கறதும் ரொம்ப முக்கியம்.  இந்த மாதிரி நடத்தை உள்ளவங்களால நீங்க பாதிக்கறதா இருந்தா, அவங்ககிட்ட இதையெல்லாம் படிச்சுக் காமிச்சு, ‘பாருங்க இப்டி இருக்கறது தப்பு’னு சொல்லுங்க. ஓகேவா?

-------------------------------------------

தை டைப் பண்ணிட்டு உட்கார்ந்திருக்கறப்ப மிஸ்டர் K வந்தான். ‘என்னடா டைப் பண்ணிட்டிருக்கனு கேட்டுட்டு, பூராத்தையும் படிச்சான். கெக்கபிக்கனு சிரிச்சான்.

“ஏண்டா சிரிக்கற?”

“இல்ல... ப்ரீ ஜட்ஜ்மெண்டல் தப்புன்ற. அப்றம் அதுலயே அப்டி ப்ரீ ஜண்ட்மெண்டலா இருக்கறவங்க, இந்த மாதிரி ஆளுகதான்னு நீயே ப்ரீ ஜட்ஜ்மெண்ட் பண்ற”

“ப்ச்.. அது நான் பண்ல. பல ஆய்வுகள்.. ஆராய்ச்சிகள் சொல்றது. சைகலாஜிகல் ரிசர்ச்லாம் என்ன சொல்லுதுன்னா...”

நான் சொல்லச் சொல்ல.. ‘கம்னு இரு’ அப்டினு சைகை காட்டினான். எதுவோ யோசிச்சான். சொல்ல ஆரம்பிச்சான்:

“ஒரு ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல, டிரெய்ன்ல ஒரு பெரியவரும், 25 வயசு இருக்கற அவர் பையனும் ஏர்றாங்க. கம்பார்ட்மெண்ட்ல கணிசமான கூட்டம். அந்த மகன், எல்லாரையும் வெறிச்சு வெறிச்சுப் பார்க்கறான். ரயில் ஜன்னலெல்லாம் எட்டி எட்டிப் பார்க்கறான். மேல இருக்கற ஃபேனை பார்க்கறான். சங்கிலியைத் தொட்டுப் பார்க்கறான். பெட்டில இருந்தவங்க, ‘தம்பி... அது அபாயச்சங்கிலி.. தொடக்கூடாது’னு கத்த, அவன் அப்பா, அவனைத் தொட்டுக் கூப்டு பக்கத்துல உட்கார வைக்கறார். 

ரயில் நகருது. ஸ்டேஷனெல்லாம் தாண்டி, வெட்ட வெளில ரயில் ஸ்பீட் எடுக்க ஆரம்பிக்குது. இந்தப் பையன் ஜன்னல்கிட்ட போய் உட்கார்ந்து பார்த்துட்டு, “அப்பா.. அப்பா.. மரம்லாம் பின்னாடி நகருதுப்பா.. இங்க வாங்க.. இங்க பாருங்க”னு கத்தறான். எதிர்ல உட்கார்ந்திருந்த ஒரு பெரியவர் முகம் சுளிக்கறார். ‘என்னடா இவ்ளோ பெரிய பையனா இருந்துட்டு இப்டி பிஹேவ் பண்றான். லூசா இருப்பான் போல’னு நினைக்கறார். 

கொஞ்ச நேரத்துல, அதே விண்டோ வழியா மேல பார்த்தவன் இன்னும் கொஞ்சம் அதிக சத்தத்துல கத்தறான்.  “அப்பா.. அங்க பாருங்க. மேகம்லாம் கூடவே வருது. ஐஐஐ... செமயா இருக்குப்பா”னு கத்தறான். இப்ப அந்தப் பெரியவர் பொறுமை இழக்கறாரு.

“யோவ்.. உன் பையனை எதாச்சும் நல்ல டாக்டர்கிட்ட கூட்டிட்டுப் போயா.. எதைப்பார்த்தாலும் ஆஆஆனு வாயப்பொளந்து பார்த்துகிட்டு... கூச்சல் போட்டுகிட்டு.. ச்சே”னு சொல்லிடறாரு.

அப்பா அமைதியா “ஸாரிங்க பெரியவரே”னு சொல்லிட்டு பையனைக் கூப்டு தன் பக்கத்துல உட்கார வெச்சுக்கறார். பையனும், மெதுவா “ஸாரிப்பா”ங்கறான் அப்பாவைப் பார்த்து. “ச்சே.. ச்சே.. நீ ஏன்பா ஸாரி சொல்ற?”னு தன் பையனைப் பார்த்து சொல்லிட்டு, பெரியவர்கிட்ட திரும்பறார் அப்பா. சொல்றார்;

“டாக்டர்கிட்ட இருந்துதாங்க வர்றோம். டிஸ்சார்ஜ் ஆகி, இன்னைக்குத்தான் வெளில வர்றான்.  அவனுக்கு 4 வயசுல போன கண்பார்வை, இப்பதான் திரும்ப கெடைச்சிருக்கு. அதான் எதப்பார்த்தாலும் உற்சாகமா கத்தறான். அவன் சார்புல நான் மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்”

மொத்த கம்பார்ட்மெண்டும் அமைதியாகிடுது. முன்முடிவோட அவனைத் திட்டின பெரியவர் கண்கள்ல கண்ணீர் வழிஞ்சுட்டிருந்துச்சு”


மிஸ்டர் K, கதையைச் சொல்லி முடிச்சுட்டு என்னைப் பார்த்தான். நான் பேச்சு வராம உட்கார்ந்துட்டிருந்தேன். 

“இப்டி சிம்பிளா கதைல சொல்லிட்டா படிக்கறவங்க இந்த நாள் இனிய நாள்னு நாலு பேர்கிட்ட ஷேர் பண்ணுவாங்க...  வர்ட்டா..? நெக்ஸ்ட் மீட் பண்றேன்”

- பரிசல் கிருஷ்ணா

Election bannerElection banner
அடுத்த கட்டுரைக்கு