Published:Updated:

2014-ல் 5650 விவசாயத் தற்கொலைகள்... 2016-ல் எவ்வளவு? இந்திய விவசாயத்தின் துயர முகம்

2014-ல் 5650 விவசாயத் தற்கொலைகள்... 2016-ல் எவ்வளவு? இந்திய விவசாயத்தின் துயர முகம்
2014-ல் 5650 விவசாயத் தற்கொலைகள்... 2016-ல் எவ்வளவு? இந்திய விவசாயத்தின் துயர முகம்

இந்திய விவசாயிகளின் நிலைமை கடந்த பல ஆண்டுகளாகவே சிக்கல்தான். சென்றவாரம்  மத்திய வேளாண்துறை அமைச்சர், 2016-ல் 11,400 விவசாயத் தற்கொலைகள் நடந்ததாக லோக்சபாவில் அறிவித்தார். தமிழக விவசாயிகளின் நிலைமையும் கவலைக்கிடமாகவே இருக்கிறது. கடந்த ஒருவருடமாக தமிழக டெல்டா மாவட்டங்களில் எண்ணெய் எடுக்கும் திட்டம் தீவிரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஓ.என்.ஜி.சிக்கு எதிராகப் போராடியவர்களின்மீது வழக்கு, பேஸ்புக்கில் பதிவிட்டவரின் மீது வழக்கு என வழக்குகள் பல்வேறு விதங்களில் பாய்கின்றன. இது டெல்டா மட்டுமல்ல, இந்தியா முழுவதும் இதுதான் நிலை. வளர்ச்சி என்ற பெயரில் விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறது.

கடந்த 19-ம் தேதி, கடலூர், நாகப்பட்டினம் மாவட்டத்தில் 45 கிராமங்களை வேளாண் முதலீட்டு மண்டலமாக அறிவித்துள்ளது மத்திய அரசு. இங்கு நடப்பது எதுவுமே மாநில அரசுக்கு தெரியாமல் நடப்பதுபோல மவுனம் காக்கிறது தமிழக அரசு. தமிழக முதல்வர் எடப்பாடி பழனிசாமி "ஓ.என்.ஜி.சிக்கு எதிராகப் போராடினால் குண்டாஸ் பாயும் என்கிறார். தமிழ்நாட்டில் மட்டுமல்ல, இந்தியாவிலேயே விவசாய பரப்பும், விவசாயிகளும் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளில் குறைந்துவிட்டனர். அதுவும் பி.ஜே.பி ஆட்சிக்கு வந்த ஆண்டு வாக்கில் எடுத்துக்கொண்டால் 2014-ம் ஆண்டு 5,650 விவசாயிகளும், 2015-ல் 8,007 விவசாயிகளும், 2016-ல் 11,400 விவசாயிகளும் தற்கொலை செய்துகொண்டதாக அரசின் அறிக்கை சொல்கிறது. வருடத்துக்கு வருடம் முதலீடு, தொழிற்துறை, ஏற்றுமதி, டிஜிட்டல் இந்தியா என பல விஷயங்களைக் கவனத்தில் கொண்ட பிரதமர், விவசாயிகளின் நலனைக் காப்பதில் கவனம் செலுத்தவில்லை. டிஜிட்டல் இந்தியா நாளுக்கு நாள் வளர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. ஆனால், விவசாயி செத்துக்கொண்டிருக்கிறான். மேற்கண்ட அரசின் பட்டியலில் விவசாயிகளின் தற்கொலை எண்ணிக்கை முழுமையாக சேர்க்கப்பட்டதா என்றால் அதுவும் சந்தேகம்தான்.

ஒரு நாட்டின் மொத்த உற்பத்தியை பணத்தை வைத்து மதிப்பிடுவதைப்போல, நீர் வளத்தைக்கொண்டு மதிப்பிடப்படும் பொருளாதாரத்துக்குப் பெயர்தான் மறைநீர் பொருளாதாரம். ஐரோப்பிய நாடுகளில் மறைநீர்ப் பொருளாதாரம் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. ஒரு நாடு ஒரு பொருளை இறக்குமதி செய்யும்போது அந்தப் பொருளின் உற்பத்திக்கான நீரையும் சேர்த்துப் பெறுகிறது. அப்போது அந்த நாடு அந்த அளவுக்கு தண்ணீர் வளத்தை சேமித்துக் கொள்கிறது என்றுதானே அர்த்தம். நாம் இறக்குமதி செய்யும் பொருள்களைவிட நாம் ஏற்றுமதி செய்யும் பொருள்களின் எண்ணிக்கை பல ஆயிரத்தைத் தாண்டும். இதன்மூலம் வெளிநாடுகளுக்கு எவ்வளவு மறைநீரை கடத்துகிறோம் என்பது இதுவரை மத்திய அரசு நினைத்துப் பார்த்ததாகத் தெரியவில்லை. மறைநீருக்கு இந்தியாவில் மதிப்புக் கொடுத்திருந்தால் உலகப் பணக்காரர்களின் பட்டியலில் என்றோ இடம் பிடித்திருப்பான் இந்திய விவசாயி.

விவசாயிகள் தற்கொலைப் பட்டியலில் இன்றும் முதலிடம் வகிப்பது மகாராஷ்டிராதான். இது கடந்த பத்து ஆண்டுகளாக நடந்து வருகிறது. இந்தியாவில் நிகழும் விவசாயத் தற்கொலைகளில் 25 முதல் 35 சதவிகிதம் வரை வங்கிக் கடன்களால் மட்டுமே என்பதை வேளாண்மைத்துறை அமைச்சகமோ, அதிகாரிகளோ, பிரதமரோ கண்டுகொள்ளவில்லை. டிஜிட்டல் இந்தியாவை வழிநடத்துவதுபோல, விவசாயத்தையும் வழி நடத்தி இரண்டையும் சரிசமமாக வைக்க மத்திய அரசு முயற்சி செய்ய வேண்டும். எது எப்படியோ, தற்போதைய நிலைப்படி டிஜிட்டல் வாழ்கிறது... விவசாயி வீழ்கிறான் என்பது நெற்றிப் பொட்டில் அறையும் நிஜம். ஆண்டுக்கு ஆண்டு விவசாய தற்கொலையை அறிவிக்கும்போது அதற்கான காரணங்களும் அறியப்பட வேண்டும். வீழ்ந்துகொண்டிருப்பது விவசாயம் மட்டுமல்ல, நமது நாட்டின் மொத்த வளமும்தான்.