Published:Updated:

``அவ இல்லேன்னு நினைச்சுக்கூடப் பாக்கமுடியலே..." - மனைவிக்குச் சிலைவைத்து வணங்கும் சுப்பையா!

காதல் மனைவிக்கு சிலை
காதல் மனைவிக்கு சிலை

``எங்களோட 48 ஆண்டுக்கால வாழ்க்கையில, செண்பகவள்ளி ஒரே ஒரு முறைதான், என்மேல கோவப்பட்டு அவள் அம்மா வீட்டுக்குப் போயிருக்கா. நான் சமாதானப்படுத்தி வீட்டுக்குக் கூட்டி வரலாம்னு மாமனார் வீட்டுக்குப் போனேன்."

"வெளியில எத்தனை பிரச்னைகள் வந்தாலும், வீட்டுக்கு வந்து செண்பகத்தோட முகத்தைப் பார்த்தா போதும் பிரச்னைகள் அத்தனையும் பறந்து ஓடிடும். அவள் முகத்தைப் பார்த்துக்கிட்டாவது இருக்கிற கொஞ்ச காலத்தைக் கழிச்சிருவோம்னுதான் இந்தச் சிலையை வச்சிருக்கேன்..." - நெகிழ்ச்சியாகப் பேசுகிறார் சுப்பையா.

காதல் மனைவிக்கு சிலை
காதல் மனைவிக்கு சிலை

"புதுக்கோட்டை உசிலங்குளம்தான் சொந்த ஊர். இப்போ எனக்கு வயசு 84. என்னோட அத்தை மகள் செண்பகவள்ளி. சின்ன வயசுலயே அவள்மேல காதல் வந்துருச்சு. அவள்தான் என் பொண்டாட்டின்னு முடிவுக்கு வந்துட்டேன். பலமுறை காதலை சொல்லலாம்னு நெனச்சிருக்கேன். ஆனா, சொல்ல முடியாமலே போயிருச்சு. கல்யாண வயசு வந்ததும் அவளுக்கு வீட்டுல மாப்பிள்ளை பார்க்கத் தொடங்கிட்டாங்க. வேற வழியில்லாம, காதலைச் சொல்லிட்டேன். அப்பத்தான், அவளுக்கும் என் மேல விருப்பம் இருந்தது தெரிஞ்சது.

ஆரம்பத்துல, ரெண்டு வீட்டுலயும் எதிர்ப்பு இருந்துச்சு. ரெண்டு பேரும் காதல்ல தீர்க்கமா இருந்தோம். வேற வழியில்லாம, திருமணம் செஞ்சு வைக்க ஒத்துக்கிட்டாங்க. 1958-ல எங்க இருவருக்கும் திருமணம் நடந்துச்சு. எனக்கு அரசு வேலையும் கிடைச்சுச்சு. எங்களோட வாழ்க்கையின் அர்த்தமா மொத்தம் 10 பிள்ளைங்க பிறந்தாங்க. அதுல, ரெண்டு பிள்ளைங்க சின்னபிள்ளையா இருக்கும்போதே இறந்து போச்சு.

காதல் மனைவிக்கு சிலை
காதல் மனைவிக்கு சிலை

மீதம் 8 பிள்ளைங்க, 4 ஆண், 4 பெண் பிள்ளைங்க. எல்லா பிள்ளைகளையும் கண்ணும் கருத்துமா செண்பகம்தான் பார்த்துக்கிட்டா. இது வேணும் அதுவேணும்னு சொல்லி தொந்தரவு பண்ணமாட்டா. அவளுக்கு என்ன பிடிக்கும், என்ன தேவைங்கிறதை தெரிஞ்சிக்கிட்டு வாங்கிக் கொடுத்திடுவேன்.

எங்களோட 48 ஆண்டு கால வாழ்க்கையில, செண்பகவள்ளி ஒரே ஒரு முறைதான், என்மேல கோவப்பட்டு அவள் அம்மா வீட்டுக்குப் போயிருக்கா. நான் சமாதானப்படுத்தி வீட்டுக்கு கூட்டி வரலாம்னு மாமனார் வீட்டுக்குப் போனேன்.

அதுக்குல்ல அவள் எங்க வீட்டுக்கு போயிட்டா. சின்னச் சின்ன கருத்து வேறுபாடுகள் வரும். யாராவது ஒருவர் விட்டுக்கொடுத்துப் போயிடுவோம். ஆனா, பாழாப்போன சிறுநீரக நோய் வந்து செண்பகத்தை என்கிட்டயிருந்து பிரிச்சிருச்சு..." சொல்லும்போதே சுப்பையாவின் கண்கள் கலங்குகின்றன. ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு பேசுகிறார் சுப்பையா.

காதல் மனைவிக்கு சிலை
காதல் மனைவிக்கு சிலை

" செண்பகம் எனக்கு  மனைவியாக மட்டுமில்லாமல், தாயாவும் இருந்தா. ஆபீஸ்ல, வெளியில எத்தனை பிரச்னைகள் வந்தாலும், வீட்டுக்கு வந்து செண்பகத்தோட முகத்தைப் பார்த்தாலே போதும், பிரச்னைகள் அத்தனையும் பறந்து ஓடிடும். செண்பகம் இறப்புக்கு அப்புறம் வாழ்க்கை வெறுத்துப் போச்சு. தனிமை ரொம்ப வாட்டுச்சு.

அவளோட என்னையும் சேர்த்து ஆண்டவன் அழைச்சிருக்கலாமேன்னு தோணும். அவள் முகத்தைப் பார்த்துக்கிட்டாவது இருக்கிற காலத்தை கழிச்சிரலாம்னு நினைச்சேன். அப்போதான் செண்பகத்துக்கு சிலை வைக்கலாம்ங்கிற எண்ணம் எனக்கு வந்துச்சு. உறவுக்காரங்களுக்கு தெரிஞ்சபோது, இது எல்லாம் சரிபட்டு வராதுன்னு சொன்னாங்க. நான் எதைப்பத்தியும் யோசிக்காம, சிலைக்கு ஆர்டர் கொடுத்துட்டேன். கொஞ்சநாள்ல  சிலையும் வந்திருச்சு. வீட்டுக்கு பக்கத்துலயே மனைவிக்கு சின்னதா கோயில் கட்டி அதுக்குள்ள இந்தச் சிலையை வச்சிட்டேன்.

காதல் மனைவிக்கு சிலை
காதல் மனைவிக்கு சிலை

அவளோட ஆசை நானும் என் பிள்ளைகளும்தான். என் பிள்ளைகள் எல்லாரையும் நல்ல இடத்துல திருமணம் பண்ணி வச்சிட்டேன். ரொம்ப சந்தோஷமாக வாழ்றாங்க. மனைவி முகத்தைப் பார்த்துக்கிட்டே மிச்சமிருக்கிற காலத்தை கழிச்சிடணும்..." - மீண்டும் கலங்குகிறார் சுப்பையா.

காதல் மனைவிக்கு சிலை
காதல் மனைவிக்கு சிலை

தினமும் சுப்பையா மனைவியின் முகத்தில்தான் விழிக்கிறார். மாலைசூடி மனைவிக்குப் பூஜைகள் செய்கிறார். ஒவ்வொரு நினைவு நாளில் ஆதரவற்றோர்களுக்கு அன்னதானம் வழங்குகிறார். ஒவ்வொரு வருடமும் வரும் காதலர் தினம்தான் சுப்பையாவுக்கு ரொம்பவே ஸ்பெஷல். தன் காதல் மனைவிக்குப் பிடித்தவற்றை எல்லாம் தேடித்தேடி வாங்கி வந்து  சென்பகவள்ளி சிலை முன்பு அடுக்குகிறார். செண்பகவள்ளி தன் அருகே இருப்பது போலவே உணர்கிறார். பிறருக்கு அது வெறும் சிலை. சுப்பையா தன் காதல் அங்கே உயிர்பெற்று அமர்ந்திருப்பதாக நினைக்கிறார். அந்த எண்ணத்தில் உறைந்திருக்கிறது உண்மையான காதல்!

பின் செல்ல