Published:Updated:

`சொந்த ஊர் திரும்ப ஏன் இவ்வளவு ஆர்வம்?' -புலம்பெயர் தொழிலாளியின் வேதனைப் பகிர்வு #MyVikatan

லக்ஷ்மணன்
லக்ஷ்மணன்

நேற்று காவல்நிலையத்தில் இ-பாஸ் வாங்க காத்திருந்த லக்ஷ்மணனிடம் பேச்சுக் கொடுத்தேன்.

பொறுப்புத் துறப்பு : இந்தக் கட்டுரை வாசகரின் படைப்பு. கட்டுரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தகவல்களுக்கும் கருத்துகளுக்கும் அதன் ஆசிரியரே பொறுப்பாவார். கட்டுரை சம்பந்தமாக உங்களுக்கு ஆட்சேபனை இருந்தால், my@vikatan.com-க்கு மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள்!

`மே 1 முதல் 27 வரை 3,600 சிறப்பு ரயில்களை இயக்கி உள்ளோம். இதன்மூலம் 91 லட்சம் புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் தங்களது சொந்த ஊருக்குத் திரும்பி உள்ளனர்' என்ற புள்ளிவிவரத்தை, மத்திய அரசு உச்சநீதிமன்றத்தில் தெரிவித்துள்ளது.

தமிழக அரசு, `நாங்கள் 2,28,000 பேரை சொந்த மாநிலங்களுக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கிறோம். எஞ்சியவர்களுக்குத் தேவையான உணவு, உறைவிடம் வசதி செய்து கொடுத்திருக்கிறோம்' எனத் தெரிவித்துள்ளது.

Representational Image
Representational Image

சென்னை எம்.ஜி.ஆர் ரயில் நிலையத்திலிருந்து தினமும் 4 சிறப்பு ரயில்கள் இயக்கப்படுகின்றன. இதில் சராசரியாக 5,000 பேர் வரையில் பயணம் செய்கின்றனர். இதுதவிர கோவை, திருப்பூர், வேலூர், கன்னியாகுமரி, மதுரை, தூத்துக்குடி போன்ற நகரங்களில் இருந்தும் ஸ்ராமிக் என்றழைக்கப்படும் புலம்பெயர் தொழிலாளர்களுக்கான சிறப்பு ரயில்கள் இயக்கப்படுகின்றன.

தமிழ்நாட்டில் பெரும்பாலும் எல்லாத் தொழில் நிறுவனங்களும் செயல்பாட்டுக்கு வந்துள்ளன. பெரிய வணிக நிறுவனங்கள் தவிர மற்ற அனைத்துக் கடைகளும் திறக்கப்பட்டுள்ளன. அப்புறம் ஏன் வடமாநிலத் தொழிலாளர்கள் சொந்த ஊர் திரும்ப இவ்வளவு ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள் எனத் தோன்றியது. எனக்கு தெரிந்த பீகார்வாசி லக்ஷ்மன், ஃபாஸ்ட் புட் கடை ஒன்றில் சைனீஸ் புட் மாஸ்டராக வேலை பார்க்கிறார். நேற்று காவல்நிலையத்தில் இ-பாஸ் வாங்கக் காத்திருந்த லக்ஷ்மணனிடம் பேச்சுக் கொடுத்தேன்.

``நான் ஓட்டல்ல வேலை பார்க்கிறதால, இங்கே லாக்டௌன் சமயத்தில் வேலை இல்ல. இந்த 2 மாசத்தில் சம்பளம் கிடையாது. எங்க ஓனர் சாப்பாட்டுக்கும் ரூமுக்கும் ஏற்பாடு பண்ணிக் கொடுத்திட்டார். இப்ப இன்னும் ஓட்டல் திறக்கல. கொஞ்ச நாளில் ஓனர் கடையைத் திறக்கலாம்னு சொல்லியிருக்கார். வெளிமாநில ஆளுங்க நிறைய பேர் சாப்பாட்டுக்கே வழியில்லாம இருக்கும்போது எங்களுக்கு தங்க இடமும் சாப்பாடும் கிடைச்சதே பெரிய விஷயம்” என்றவரிடம், ` அப்புறம் ஏன் நீ ஊருக்குப் போகணும்?' என்ற கேள்வியை இடைமறித்து முன்வைத்தேன்.

“எங்கள் மாநிலத்தில் மொத்தக் கொரோனா நோயாளிகள் 3,000 தான். அங்கே ஒரு நாளைக்கு அதிகபட்சம் 50 கேஸ்தான் பதிவாகுது. அதுவும் நகரங்களில்தான் நோய் பாதிப்பு இருக்கு. என்னோட ஊர் பாட்னா பக்கத்தில் தர்பங்கா என்ற ஏரியா. அங்கே கொரோனா பாதிப்பு இல்ல.

லஷ்மன்
லஷ்மன்

இங்கே சென்னையில ஒவ்வொரு நாளும் 500-க்கும் மேல கொரோனா கேஸ் இருக்காம். இதனால, எங்க அப்பா அம்மா, `நீ வேலை பார்த்தது போதும். காசு இல்லாட்டி கூட பரவால்ல சமாளிச்சிக்கலாம். நீ உசுரோட ஊருக்கு வா போதும்'ன்னு சொல்லிக் கூப்பிடுறாங்க. இங்கே கவர்மென்ட் பஸ்ஸைத் தவிர மத்த எல்லாமே இயங்குது. இப்படி இருக்கும்போது கொரோனா எப்படிக் குறையும்னு பயமா இருக்கு.

அதோட இல்லாம என் லவ்வரும் தினமும் போன் பண்ணி ஊருக்கு வா, அங்கே இருந்தா நீ செத்துடுவேன்னு சொல்லி அழறாங்க. எனக்கும் இங்க இருந்தா செத்துப் போயிடுவோமோங்கிற பயம் வந்திருச்சு சார். அதான் சரி நாமளும் ஊருக்குப் போவோம்னு ஆன்லைன்ல அப்ளை பண்ணிட்டு, போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு 4 நாளா வந்து காத்திருந்து திரும்பப் போய்கிட்டு இருக்கேன்.

இன்னைக்குப் பீகாருக்கு ரயில் போகலையாம். நாளைக்கு வரச் சொல்லியிருக்காங்க. நாளையாவது அனுப்புவாங்களான்னு தெரியலேயே” என்றார் விரக்தியுடன்.

ஆனால், அவரது பேச்சில் ஊருக்குச் சென்றுவிடுவோம் என்ற நம்பிக்கை நிறையவே இருந்தது...!

-சி.அ.அய்யப்பன்

விகடனில் உங்களுக்கென ஒரு பக்கம்...

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

My Vikatan
My Vikatan

ஏதோ ஓர் ஊரில், எங்கோ ஒரு தெருவில் நடந்த ஒரு விஷயம்தான் உலகம் முழுக்க வைரலாகிறது. உங்களைச் சுற்றியும் அப்படியொரு வைரல் சம்பவம் நடந்திருக்கலாம்... நடந்துகொண்டிருக்கலாம்... நடக்கலாம்..! அதை உலகுக்குச் சொல்வதற்காகக் களம் அமைத்துக் கொடுக்கிறது #MyVikatan. இந்த எல்லையற்ற இணையவெளியில் நீங்கள் செய்தி, படம், வீடியோ, கட்டுரை, கதை, கவிதை என என்ன வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். மீம்ஸ், ஓவியம் என எல்லாத் திறமைகளையும் வெளிப்படுத்தலாம்.

உங்கள் படைப்புகளைச் சமர்ப்பிக்க இங்கே க்ளிக் செய்க https://www.vikatan.com/special/myvikatan/

அடுத்த கட்டுரைக்கு